15018 resultaten.
Wintersporen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
483 Donkere dagen doorkomen
met enige bezinning en rust verspreid over stad en land
Sneeuwtranen lopen over bleke wangen, een bevroren verdriet
Het winterse laat zijn sporen na.... diepgeworteld in een verkleumd hart.…
Het begon ook zo
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
358 Woorden die orde beloofden,
eenheid,
rust.
Één land.
Één volk.
Één verhaal
dat niet mocht afwijken.
In de jaren dertig klonk het net zo netjes.
Ook toen heette uitsluiting
“herstel”,
ook toen was gehoorzaamheid
“verantwoordelijkheid”.
Uniformen zeiden dat ze beschermden.
Lijsten zeiden dat ze nodig waren.…
wie de rust zoekt in zichzelf
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
756 Wie de rust zoekt in zichzelf
Kijkt niet naar anderen
Die zijn immers rusteloos
Wie de rust zoekt in zichzelf
Kijkt naar binnen ipv naar buiten
Wat je van binnen voelt zie je niet altijd aan de buitenkant
Wie de rust zoekt in zichzelf
Droomt over morgen, maar beleeft het vandaag
Wie de rust zoekt in zichzelf
Snapt niet wrom anderen…
Finland
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
2.523 Vakantieland
Het land vol muggen
niet te best
Geen mens is er nog veilig
Het land van extremen
Het heeft wel wat
Geschiedenis is heilig
Het land waar ieder een sauna heeft
Behalve dan de armen
Het land vol authentieke belevingen
Een haard om aan te warmen
Fins Lapland kent zijn weerga niet
Maar ook daar is niet alles heilig…
Anderwereld
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
658 Aan de westkust, rots en strand
— zwaard van licht in de hand
in hun land van overvloed.
De koning neemt het land
en spreekt de steen
in zijn zilverhand.
***
In het land van overvloed
stenen heuvels in het groen,
trekt de mist op naar zee.
Naar het westen drijft het:
voorbij de horizon,
komt het in een ander land.…
stilte
hartenkreet
2.3 met 9 stemmen
1.140 Waar is nog stilte
waar is nog rust
overal geluid
altijd lawaai
zelfs het ritme van je
hart dat klopt
geeft geen stilte
en geen rust
totdat het stopt
dan is er oneindige stilte
maar vinden we dan
ook rust?…
acceptatie
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
596 Aandacht
voor wie
ik ben,
mag zijn
Rust,
in acceptatie.
Hoop op beter,
maar zijn in nu
en sterk in mij
groeit de hoop
die rust gezaaid heeft
en opkomt in mijn lente.
Loop de berg op
en rust wanneer,
het mij te moede is.
Bezoek mijn ziel,
en rust in zijn gedachten,
het zij goed, het zij kwaad.…
u 'n me
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
660 of maybe
geen land van to have
maar een land van to be…
Onrustige natuur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
428 Onze natuur is veel te onrustig,
om met rust te worden gelaten.…
Aan de deur (2)
snelsonnet
3.2 met 75 stemmen
4.383 Ik hoorde op mijn voordeur luid geklop;
Ik keek door het spionnetje; toen bleek er
Een vreemdeling te staan, verdwaald dus zeker,
Zo'n snuiter met een mijter op zijn kop.
Behulpzaam wees ik deze man terstond
Waar of het uitzetcentrum zich bevond.…
Hoe ik Remco’s verjaardag vierde
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.315 In 1961 in Rotterdam-Zuid
werd ik plotseling met mijn meisje
uitgenodigd voor een feest
bij haar vriendin die Marja heette
en haar vriend
die zijn haar voorover had gekamd.
Een feest voor vier mensen
want het waren existentialisten.
Ze lazen Remco Campert
en lagen schuin opelkaaar.
Later fietste ik naar huis
in mijn…
Tegenbeeld
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
405 Er valt wat te kiezen,
Zeggen de logen die
Het zeggen te weten.
Eenvoudig is dat niet -
Kopstukken prediken vrijheid,
Wij zien onvrijheid, waar je ook kijkt.
Kopstukken prediken gelijkheid,
Wij zien ongelijkheid, overal.
Kopstukken prediken broederschap,
Wij zien individuen hun eigen broeder zijn.…
Stilte.
hartenkreet
3.2 met 20 stemmen
1.370 Als je op een zonnige dag
een boswandeling maakt
en door de rust
van de natuur wordt geraakt.
Op een stille herfstdag
als de zon schijnt
door de gekleurde bomen
die je tot rust doen komen.
Dat is een prachtig gebeuren
al die mooie herfstkleuren!
Het is een sfeervol jaargetij
en geeft een stille rust in mij.…
Duisterland
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
756 Ken je het land waar niemand luistert?
waar ogen niet zien, het verstand verduistert
ken je het land, waar de liefde loos is?…
Illusie
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
1.747 De maan verhaalt in zilveren tekens
van het land dat niet bestaat
Het land van gouden dromen
Het land waar verlangens
wonderbaarlijk vervuld worden
Het land waar zon de koning is
en vrede de koningin
Het land waar geliefden
warmte drinken
uit elkaars handen
Zo klinkt de hymne
van een onmogelijke liefde
De pijn van verlangen
geboren uit…
EEN VOLKSLIED (hij moet naar de Rijn vertrekken…)
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.446 Neem mij maar mee naar de Rijn –
Daar in de verre landen
Zal ik je vrouw zijn!
Hij: O mijn lieve meid!
Nam ik jou wel mee op reis,
Maar daar in de verre landen
Wacht al mijn vrouw op mij!
Zij: Lieverd, wees bij mij!…
Nabij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
567 Gevoeld in dreiging
Beleefd in schokken
Vervormd in angsten
Bewogen in tijd
Nabij
Gevangen in hoofd
Opgehoopt in hart
Gebroken in stuk
Vertaald in gedrag
Nabij
Blijvend in dit land
Vallend in dit land
Helend in dit land
Oorlog nabij, nabij…
Het eigen lied
poëzie
2.6 met 5 stemmen
1.286 Het eigen lied in 't eigen land te zingen,
En zalig drinken van zijn volle lust.
Eén is het lied van de herinneringen,
Van verlangen, van bezinning en rust.…
EMOTIES
netgedicht
3.3 met 99 stemmen
21.665 duister
de hemel onverschrokken
het helder licht opslokken
in zwaar geboeide kluister
Schuimende torens doorbreken
geselend het witte zand
verdrinken dit stille land
aan rauwe krachten bezweken…
Onbereikbaar ....
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
960 beuken
van mijn onmenselijke kracht opvangen
Neem mijn tranen mee als water van het land
en laat ze samenvloeien met verwaaiend schuim
als zilte parels nimmer geregen tot een snoer
verdwijnt verdriet in open zee, mijn hart slaat zeer
onbereikbaar ...…
schildersblik
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.581 gehecht aan dit wonderlijk
licht dat het land met de einder zacht
vervloeien laat in zon gerijpte tinten
(Côte de Provence, 2006)…
de natuur
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
903 Ruik al die geuren de planten het mos
en geniet van de rust die hen ons bereiden.
Bezin jezelf mens en geniet ieder uur
maar probeer er vooral van te leren.
Besef dat we een zijn want ook wij zijn natuur
Behoed haar en blijf dit geschenk altijd eren.…
Er waaien klanken over de dijk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 En eeuwig stroomt zij, tot aan de horizon
waar de rivier zich vermoeid te rusten legt
in het grote water voor de kust van Albion.…
Golven
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
744 Een Waddenzee wil wel eens rust
Is zo’n golf eenmaal geland
Dan trekt de zee zich snel terug
Kijkt even om en denkt dan vlug
Dat water hoort niet op het strand
Stroom snel terug,
de zee die wacht
Ik mis je schuim,
het voelt zo zacht…
IN ENE WINTERNACHT
poëzie
3.0 met 2 stemmen
942 Op bergen had de winter hoog
Zijn witte vaan geplant,
En zag met koud en glinsterend oog
Omlaag op 't groene land.
Dáár rustte gouden zonnegloed
Op 't langgepluimde gras;
Dáár toefden warmte en overvloed,
Alsof het zomer was.
Of was de lucht niet blauw en klaar,
Al kromp de blijde dag?…
LAMPEDUSA
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
593 Ze stapten vol vertrouwen in de boot
Die hen naar het beloofde land zou varen
De moeders brachten kinderen tot bedaren
Tot vrijwel iedereen de ogen sloot
Het aantal vluchtelingen was vrij groot
De boot een speelbal van de woeste baren
De kapitein dacht dat hij het zou klaren
Er wachtte hem immers een zilvervloot
Er rustte niet veel zegen…
Zang van de zee
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
600 die we zoeken maar nooit bereiken willen
ons hulploos hunkeren slaat van anker
boven ons is de zang van de zee gesmoord
het is een slecht teken
als de meeuwen boven land vliegen.…
Altijd en overal
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.226 Schoon Lief, ik voel u overal:
In dorrer vlakten zengend branden,
In stille koelte zilter stranden,
Op hoge alp of diep in 't dal;
Ik hoor u in des bergstrooms val,
Die klatert langs de rotsge wanden,
In 't ruisen door de lage landen
Van brede vliet of beken smal.…
Strontvisser
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
687 streek
maar niemand keek ook eens opzij
Bij stipjes in de oceaan
met een aanlokkelijke baai
waarin ik echt aan land zou gaan
loert altijd wel een felle haai
Nog dobber ik hier in het rond
en volg elk schip dat mij passeert
Ik werp mijn net en vang de stront
van wat een ander niet verteert…
In bloei
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
555 In de avond lagen wij
op de nog warme stenen
uit te rusten, liefkoosden
in het licht van sterrenstelsels
miljarden lichtjaren ver
Wij luisterden naar het zoemen
van een mug, vielen in slaap
kropen uit onze cocons
pompten onze vleugels op
sloegen hen uit en droomden
dat wij mensen waren…