2393 resultaten.
IK WAS NOOIT IN JUBBEGA
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
607 ik was nooit in Jubbega
zelfs niet in Beesterzwaag
het is mij net iets te ver
en wellicht te traag
het is sowieso de vraag
wat de streek me doet
ook al zit koppigheid
mij wel in het bloed
Noorderlingen hebben altijd
iets met ijs en sneeuw
mij is alles onder nul
dikwijls al te veel
dus wat zal ik zoeken
ginds in dat kille oord
ik…
Gebladerd met wat rijp
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
503 ik heb
de winterbloemen
op zien komen
zij bloeien
in het kristallijn
van sneeuw en ijs
breekbaar op
hun transparante stelen
gebladerd met wat rijp
contrasteren
met oplichtend wit
de laatste herfsttinten
tot de bloemenzee
zich spreidt en verder
golft voorbij de horizon
waar komend grijs
gewijde stilte brengt
die hoort bij…
Stille wegen
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
603 Stille wegen
Slingeren omhoog, de berg op
Verdwijnen in de mist
Onder de sneeuw
Stille wegen
Overspoeld door de zee
Niemand
Behalve die mens
Die monnik
Die geest
Stille wegen
Door het zonnige, groene dal
Zo mooi
Zo adembenemend mooi
Tranen in de ogen
Stille wegen
Stille mensen…
Wilde Jaagster
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
696 Onder de bomen die het plein omzomen
valt de sneeuw nog onverwachts
op de wandelaars teruggekomen
van een lange reis door de nacht
Misschien zijn zij engelen
trillingen van geluid en licht
kijken zij naar wat een mens is
hoe of zij het heeft volbracht
Bij een brug zoekt een Heilssoldate
naar wie beschutting nodig heeft
waarschuwt voor…
ademtocht
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
581 vogels vallen mee
ijzig striemend de wind
takken kraken hard
winterglinster spat
aarde als versteend
ijzig koud bevroren
sneeuw jaagt onvermoeid
alle kieren vol
bomen huilen helse koren
winter blaast z’n wangen bol…
Merktekens van tijd
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
567 Onzichtbare lente heeft
kussens geschud, berustende
sneeuw in ochtendgloren.
Hakblok, de warmte
gesloten in de aderen van
een bedrieglijke zon.
Brokstukken van tijd,
bottende knoppen, zaaigoed
van ademende sterren.
Weerschijn van toekomst,
streling van bekentenissen
bekleed met woorden.…
Lief:
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
467 Liefde, met al zijn begeerte en lust
Niet verteert als vuur in de sneeuw
Een liefde, ongeblust
Kreunend, spelend: een zucht en een schreeuw.…
Een handvol wolken
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
583 zacht waait de wind
vangt de maan
met een handvol wolken
de laatste ijsbloemen stralen
maar de knoppen lopen niet uit
verleppen traag op de ruit
de sneeuw
verliest zijn kristallen
in druppels die langzaam gaan vallen
het winterse feest
krijgt in dooi zijn finale
tijd om voorzichtig wat lente te halen…
Het gemorste kind
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
509 ik besta in een
mengeling van gedachten
vlucht uit het
evenwicht, balanceer
aan de rand daar ik
niet wil weten
of de overzij
mijn biechten
had begrepen
nietsdoende en afkerig
streel ik de glad
gestreken wind
vraag me af
of de dood ook
de regen kent, een snuifje
sneeuw of de naam
van het gemorste kind
het is slechts gissen
wat…
Krokust blauw de zon
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
693 waar vale lucht
zich buigt
het koufront
dwingend onder
warme lagen kruipt
tasten winter
en de lente naar elkaar
valt sneeuw in
harten van narcissen
en krokust blauw de zon
toch wordt het spel
snel door de warmste
adem overheerst
gewonnen door het licht de
winter zwicht en lente triomfeert…
Een wijde boog
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
495 een deken van mist spreiden
over pleinen van lawaai, een cirkel
om verwaaide tonen trekken
bladeren doen luisteren
graven in ondergrond
en nevel met sneeuw bevlokken
we zullen nog water prevelen
afstanden verwerpen
tijd laten gaan om te rekken
in gerucht zonder gezicht
aan ons onttrekken
in niets dan lucht zonder gewicht…
Wind (fjordgedichtje)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
674 Talloze puntjes worden aangebracht
en schuimkopjes van tv-sneeuw.
En voorbij is alles!…
Het koper blaast
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
741 rood speelt
weer de boventoon
domineert ons
herfstconcert
het koper blaast
de billen bloot
in bach's sonate sterft
herfst de heldendood
maar in de pauken
herrijzen al herauten
dwarrelt soms de
licht verdwaalde sneeuw
de vorst is nu
roodkoper in entree
nog zingt de zon
met warme winden mee…
Witvlokkig
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
620 er dwarrelt sneeuw
op winterschone bomen
naakt wacht de vroege lente
onder een vernuftig sprei
innig pluizig omarmt
het wit het onbeschutte
een gloed van liefde twinkelt
koddig op vogelveertjes
rondborstige klanken
treffen de stilte
hoop wikkelt zich om
uitlopende twijgen
smetteloos
alles zo wonderbaar
nu niets dan…
Smeltend zachte handen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
699 heb de sneeuw geproefd
in smeltend zachte handen
je tanden glansden licht
ogen ruimden winters wit
liepen zonder paden
je evade in eerste voetafdruk
ik adamde als gade in
ons paradijselijk geluk
zijn de wereld rond geweest
beleefden daar ons eigen feest
niemand die ons groette in ons
elkaar nog ongerept ontmoeten…
Winter
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
504 Als de eerste felle kou in het gemoed
van de liefhebber weer onrust zaait
De sneeuw het land overrompelt en
langzaam weer naar zich toe graait
Glij ik de ultieme vrijheid tegemoet
op het glad gespannen Wyde Wied
Het blijft een prachtig plaatje
een mooie onvervulde droom
want helaas schaatsen – ik kan het niet…
tijden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
430 in deze dunne tijden
moet men van ijzer zijn
het wijze lot zendt geen
waarschuwing vooraf
moeder van het bos zijn
een baobab kaarsrecht
als een Romeinse pilaar
glinsterend in de zon
blaadjes van de
perenbloesem zijn
vluchtig reizen
als vlokjes sneeuw
in deze smalle dagen
moet men waarachtig zijn
het wrede lot laat weinig
van…
Haiku-Suite: “SNEEUWPRET “
netgedicht
4.7 met 12 stemmen
712 twee watjes sneeuw
boven’s honds ogen -
zijn hesje
sneeuwvlokkentapijt
zijn hond is niet te houden -
sneeuwdolheid
de beste buren
hun sneeuwvlokken vermengen
zich met de onze
op de rustbank -
mijn roggeboterham -
een sneeuwvlakte
in de poedersneeuw
een handvol rotte appels -
hmmmm – smoutebollen…
Uit het leven
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
550 Bekende namen komen in beeld
van hen die de vergetelheid
hebben weerstaan
zij sluiten aan bij onze dierbaren
die ons vertrouwd zijn als sneeuw
op rijp geworden herinneringen
dwarrelend over gelukkige tijden
bij een warm en teder moederhart
dat vanaf het eerste begin
beschermt en met moederzorg
haar hoop doet koesteren
op een liefdevol…
Eindeloos verlangen
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.689 Strevend naar een relict
bedwing ik mijn gedachten
M’n zielsbevinding in conflict,
kan ik eeuwig op je wachten
Ontslapen in een bloembed
onderga je sneeuw en kou
Wat onze samenkomst belet
ook al hou ik veel van jou
Ik zal je altijd blijven missen
Leg m’n hart hier bij je neer,
want ik kan me sterk vergissen
Maar ooit zien we elkaar…
Lentebloemen
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
440 de sneeuw
smolt zacht
waar jij je
voeten zetten
om de eerste
kleuren op
lentebloemen
te leggen
kleine eilandjes
waar het groen
pril was
opgeschoten
knoppen
door de kou
tussen open
en gesloten
wachtend
op de warme
adem van
je stralende lach
de sporen
lezend die je
al van verre
glinsteren zag…
Winter
gedicht
3.0 met 48 stemmen
18.034 Hoe winter weerloos is
voor alles wat verdwijnt
en zichtbaar blijft:
de voetstap van de jager,
de stervende sneeuw,
het eeuwig brekende water.
Hoe winter zwijgzaam is
en weifelt in jouw blik.
Hoe ik.
--------------------------------------------------
Uit: 'Volmaakte aanwezigheid, volmaakt gemis' 2000.…
Lam geslagen
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
873 Uit hun jas geholpen onschuld
tot munt geslagen leven
teruggegeven aan de eeuwigheid
de sneeuw kleurt
anders dan het schreeuwend wit
in de wijn brandt één lumen licht
dieprood en zo vol liefde
dat ik tot stilte besluit
om de haat niet te voeden
die poogt te ontkiemen
ik hef de kelk
wat een afdronk
welk een smart…
Jij maakt mijn landschap helder
gedicht
3.0 met 39 stemmen
10.743 Geen zicht
kan helderder een in zicht zijn
voor als het sneeuwen wil, weldra
en alle wonden in de witste witten
dichtgedekt, de dood een onbestaande.
----------------------------------------------
uit: 'Van het wolkje af', 1980…
ijskristallen....
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.444 het kraken der sneeuw
verwarde gedachten
voetstappen gaan
de eindeloosheid
waar ijskristallen
ramen schilderen
de dood ons groet
in bloemen van grijs
als dank aan het dromen
naar dierbaren toe
zij schenken ons tranen
in engelenwit
waar kraken gedempt
mijn voetstappen wist
ik volg jouw in dromen
geen weg terug…
Ik verlang..
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
901 Sneeuw dwarrelt naar beneden,
Zonder zich zorgen te maken
waar hij neerkomt,
Sneeuwmannen staan statig en stoer
hun bezem stijf in de hand,
Kijk door het raam,
Mijn gezicht zachtjes
tegen het venster drukkend,
dromend van de warme,
kleurijke,
geurige
en zonnige,
lente,
ik voel de koude,
op mijn wang,
terwijl ik
Naar de lente verlang…
Heimwee
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
815 genieten van de najaarszon
terras, tuin of op het balkon
-denkend aan het voorjaar-
hoelang zal het nog duren
de herfst blijft stilletjes gluren
-verlangend naar het voorjaar-
de winter wacht vol ongeduld
zakken met sneeuw reeds gevuld
-reikend naar het voorjaar-
planten met hun welige groei
krokussen vol in de bloei
-wijzend…
altijd zult zijn
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
1.691 je kwam met nat in je haar
de nacht was een kwart voorbij
kwam het van de regen, de dauw
of was je ergens gestrand
kopje onder gegaan
je schudde neen
de slaap kwam niet meer
die nacht en toch bracht
de ochtend weer licht
de scherpe geur van vers-
gevallen sneeuw toen ik
het raam opendeed
naar buiten keek
je voetsporen niet meer vond…
ZOMERMAAND
poëzie
3.3 met 20 stemmen
10.862 Bedaagde Zomermaand, men laat geen schaap verlegen;
Indien het gaat vermast, zo neem het op uw schoot:
Maar scheert gij ’t om de wol, zo scheer het niet te bloot,
En was het wit als sneeuw, dat u de Hemel zegen’.
Drijf, vroeg en spa, de kudde in ’t veld, en naar het hok:
Zij loont u met haar melk, en spier, en ruige lok.…
Sluimerende sequentie
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
1.503 Rustend
op de bladeren van gemoed
de zinnen langer laten groeien
beelden van dromen, exotische kleuren
oranje palmen met ingesmeerde decemberzon
naakte schaduwvormen delven paden
in een uitgestrekt licht, zo licht
ver dragende fluisteringen
in de sneeuw van stilte
zoete sluimeringen
sluimerwoorden
levenszacht
bedacht.…