12812 resultaten.
Ik zeg het jou
netgedicht
3.1 met 22 stemmen
4.835 November heeft zich uitgespreid
nieuw confetti ogen raakt weliswaar
de dagen stuk waar midden op de tafel
je handen lagen ligt de mythe dus
klim op mijn rug ik ben nog ongemoeid
gebleven en mos bekleedt mijn knieën
kus mijn hals nog de morgenzomerwind
ademt jou in omgekeerde rollen kom
zoals zovaak het nooit is geweest
op besneeuwde takken…
Kerstkwatrijn
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.935 Ongerept en onbetreden
krijgt de tijd iets van weleer
samenlevend in het heden
blijkt verdraagzaamheid soms teer…
"Sneeuwigheid"
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
751 Een witte zegen van stilte
daalt over het land.
In de botten van mijn hand
kruipt een tochtige kilte.
Volle, grauwe wolken luchten
wriemelende witte mieren.
Ze feesten en vieren
de vlokkendans der zuchten.
Miljoenen piepschuimbrokken
verliezen het Noorden
en landen als klankloze woorden
op een grenzeloos kussen van vlokken.…
Smeltijs
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.660 er ligt nog ijs in plakken
waaruit het water vlucht
tot stof en vuil berusten
er ligt nog sneeuw op daken
waar troosteloos vertoeven
het huis gekraakt verlaat
en het koude laken
blijft nog even bitter
haken
aan de rechte hoeken
want het grote plein
was wit
ooit helemaal wit gedicht
mijn woorden klonken er
toen ook helder
en het…
Sneeuw die tot juli blijft liggen [III]
gedicht
3.5 met 60 stemmen
13.599 Wij geloofden aan sneeuw die tot juli blijft liggen.
---------------------------------------------------------------------
Uit: 'Mos en gladde paadjes', 2003.…
Speelt wintertje
netgedicht
3.6 met 58 stemmen
640 een hoekje
in de luwte
met wat hagel
en fijne sneeuw
een kleuter
met emmertje
en schepje speelt
daar wintertje alleen
handjes in het
nooit geziene wit
voelen kou die in
zijn vingers prikt
lacht om de knallen
en kleuren van
afgelopen nacht nu is
alles witter dan gedacht
geen familie
nog te zien zij
zongen en proostten
net…
Buiig wit
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
474 zacht dalen
de vlokken uit
buiig wit
het losraken
van de kristallen
haken geeft hen gewicht
de zweefvlucht
op minimale wind
is een en al rust
waar stilte
weer woorden hoort
is aarde nabij
een groene wei
met spelende kinderen
wordt plotseling verblijd
met ruimte voor het
sneeuwprettig bewegen
in onverwachte wintertijd…
Mevrouw Julia doet de ramen open
gedicht
3.6 met 67 stemmen
22.352 - - - - - - - - - - - - - - - - - -- - - - - - - - -- - -
uit ‘Het moest maar eens gaan sneeuwen’, 2003…
Kristallen
netgedicht
4.3 met 146 stemmen
482 sierlijk dansen
de kristallen
op vlaagjes wind
voorbij mijn
raam waar
een enkeling
helaas zijn
einde vindt
in een
krampachtig
smelten
zie ik later
de druppels
glanzend naar
beneden snellen
op weg naar laag
wit laat
de bui zijn
sporen na
op weer een
maagdelijke aard
je hoort knispers
knappen als kou
langs kristallen…
LATE WINTER
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.186 wit en wijds strekt het landschap
zich uit als een opengeslagen deken
van eerste kwaliteit verse sneeuw
de felle noordooster blaast modder-
kopjes bloot die nieuwsgierig rond
kijken in de verblindend lichte ruimte
de slootkant is een ultra natuurlijk
kunstwerk steil gewand ongerept
met overhangende witte waaisels
de dammen met roestige…
De aarde is helder wit
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
708 De aarde is helder wit,
De nostalgie van de sneeuw zit,
Overal verwerkt in de natuur,
Ook gebouwen alles is eronder bedolven.
Maar op den duur,
Smelt al dat vlekkeloze weg,
De zuiverheid is dan wat een pech,
Verdwenen, om ooit weer terug te komen.…
Doorzichtigheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
497 nog weet je
het eerste vlokje
dat plakte
tegen het raam
daar zijn
glinsterende
ragfijn witte
kristallen liet zien
om dan
heel langzaam
naar beneden
af te glijden
steeds kleiner
in een snel
drogende lijn
naar het kozijn
ademloos
heb jij haar
zien sterven aan
doorzichtigheid
wil melker
18/01/2019
www.wilmelkerrafels.deds.nl…
Vlokkenval...
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
710 Sneeuwvlokken zijn
prachtig van struktuur,
ik bewonder als betoverd
de vorm ervan; wit en puur
dik, rond of ragfijn.
Als ik lang genoeg naar
de vlokkenval kijk
is het net alsof
de vlokken stilstaan
en ìk stijg alsmaar.
Meegevoerd op de wind
door de lucht suizen;
alle kanten op
rakelings langs huizen
ongedwongen als een kind
Hoe…
Dek mij toe
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.128 tot mijzelf gekomen in kilte
ontdek ik dat ik
vandaag weer eens ben wie ik ben
als sneeuwvlok
die smelt op warme handen
ondanks welzijn verbaas ik mij
dat ik in zachte klei door zout
en keihard water ben verdroogd
door wrede adem
via sluipweg van lucht en zon
als zandkorrel weggeblazen
rul vooruit vliegend op de wind
die in mijn ogen…
sneeuwwitte vleugels
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.076 een zoektocht
naar mezelf
zo dichtbij
maar niet gevonden
vrijheid
heb ik nodig
diepe, onuitputtelijke vrijheid
laat me gaan
hou me niet vast
die het niet goed met me voorheeft
vliegen
wil ik
op sneeuwwitte vleugels
naar de hemel en weer terug
om te vertellen
wie ik ben
en altijd zal zijn…
Onzichtbare muziek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
525 jij weet de
watergordijnen
zo te plooien
dat hun ragfijne
schittering alle
kleuren van de
regenboog stralen
lichter en witter
vallen vlokken
dwarrelt zacht
langdurig dromend
kristal tonende sneeuw
op onzichtbare muziek
haar eerste prelude
jij met je vriend
jouw lach in
zijn lange uithalen
de wind die met
nu aanwakkerende
kracht…
El Niño
netgedicht
1.5 met 8 stemmen
1.456 Het holle
vat klinkt vol van smart
het regent gestaag
Op zijn spijkerbed
woelt hij de nachten door
en baadt in laag water
Dan zijn er de eerste wolvensporen
in de zomerse sneeuw
slaapt hij als prooi.…
De vale bron
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
390 je kristallen
lichten warm op in
hun gebroken stralen
uit de vale bron
van de winterzon
ontluiken alle kleuren
in een transparant
ontmoeten met
steenkoude sneeuw
uitgesponnen
hebben zij elkaar
aan het licht geregen
de plak is kakelvers
voor speelse vormen
een ware zegen
nog dekken zij lief
de wereld af maar in
de krakende…
Waarschuwing
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 Weer waren de verkeers- en sneeuwwaarschuwingen niet van de lucht, maar ook deze keer is het erg meegevallen.
Verwachting van ellende op de wegen
Jaagt menigeen de stuipen op het lijf.
Zodat ook ik van schrik al half verstijf,
Met veel succes houdt zo ’n bericht mij tegen.
Het toppunt van de veiligheid bereikt,
Geen Overweg te zien, waar je…
Verlangend uitzien naar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
556 Verlangend zie ik
Deze morgen uit
Naar de aarzelend
Opgekomen, ietwat
Waterige, zon die
In ' t voorbijgaan
De laatste sneeuwresten
In zichzelf op laat lossen
Zoals ik ook hoop
Dat mijn binnenste
De kou en het verdriet
In zichzelf op laat lossen…
winter
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
662 witte sterren uit de lucht
een klein gebaar, een diepe zucht
witte sterren vallen zacht
er is er een die naar me lacht
een hand, een lach, een koude ril
en opeens is alles stil…
Te winter toen het had gesneeuwd
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.097 Op den moeilijke weg naar U,
Hoort Gij alleen ons gaan,
Als toen we stapten over de sneeuw
Met onze rubberschoenen aan.…
sneeuwstorm
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
691 vaak smelten de vlokken hier in hun val
soms klitten ze samen in de vuist van een kind
dat de bal kneedt, de stramme pop ziet groeien
met zijn grijns van kiezels, zijn krullenbol van twijgen
rond de middag al verzinkt hij
in een groezelige pap
vandaag volhardt de vorst
naalden van ijs driften rond
ik rijd met lichte voet over een spiegel…
Het magisch spel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
528 wij hebben
de wereld
weer geboren
zien worden
in maagdelijk
ontvangen
bleven sneeuwbuien
urenlang hangen
gebiologeerd
speelden kristallen
het magisch spel
op wie zal jij vallen
gaan wij
inhaken of elkaar
met een lach in
smelten vermaken
bijna sacraal
hebben wij het
buiten betreden
in sporen van heden
een schietgebed…
twee jaar gesloten
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
981 de deur was even
dichtgevallen
rust in de tent
geen liefde
geen geween
nog voor de lente
keek ik naar buiten
zag jou, mijn
zwarte vogel
meteen vloog je
binnen
nu zet ik alles
op alles om niet
opnieuw de deur
dicht
met jou
binnen of jou
buiten
sneeuw waait
naar binnen
en smelt…
De mooiste choreografie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
472 het is al
zo lang geleden
dat sneeuwkristallen
langs mijn ramen gleden
dansend op wind
blij als een kind in
elkaar zachtjes raken
spelend inhaken
zij stralen licht in
kristallijne weerkaatsing
voor schaduw geen plaats
in een gebeuren zonder haast
terwijl zij vlagen op
de mooiste choreografie
lijk ik te smelten door de
volmaakte…
Gesloten ogen
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
5.082 Zij heeft haar rondingen gedeeld
hij nam blauwe sneeuw uit haar hals
tussen lakens van naakte nachten
zekerheid geketend in geheimen
er moet iemand anders zijn geweest
hij die dronken speelde streelde
met gesloten ogen van thuiskomen
hij stapelt jaren zuigt het bloed van
haar lippen vastgebeten in elkaar
bang om uit elkaars gezicht te verdwijnen…
Ochtendstemming
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
863 Aardverwarmende orkestleider houdt zijn adem
even in laat twee altijd maar versterkende luchtaanvallen
de vallei van de niet voor niets nietsvermoedende stilte
in gang zwengelen
imponeert de natuur met een strengbedirigeerde triomfmars
Snaren klapperen van de smeltende kou
door een fletse of te gespannen nevel
wrijft hen de slaap uit de haren…
Weer in de war
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
1.257 een sneeuwbui in de zomer
draait mijn wereld om
nauwelijks van de schrik bekomen
voel ik het bevriezen
van mijn verbrande huid
bekogel ik strandgasten
die vluchten van het strand
met verse ballen van sneeuw
het ijs smelt op de blaren
en koeling helpt niet meer
mijn zomer is bevroren
het strand slechts binnenbrand
laat nu de voorjaarsregen…
Loslaten (Eerste sneeuw)
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
679 Misschien laat het zich vermoeden,
Nu het zover is, verse sneeuw,
Vage sporen van bestaan.
Niets hoeft te worden uitgesproken;
Het ligt daar zoals het ligt, wit in
De wereld, nog stil van gedachten.
Valt hier iets te verzwijgen? Dit leest
Zich als een boek, wist letters in
Een oogwenk uit.…