2616 resultaten.
je koos voor vrij
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
823 ik voel de pijnen
van je streven om
in jouw wereld weer
gewoon te kunnen leven
je koos voor vrij
na jarenlang beknot te zijn
weer zijn die sporen terug te
vinden in je dagelijks bevinden
pluk de bloem
geniet de zon
en kijk niet steeds
door opvoeding nog om
reken af met dagen
waarop dezelfde vragen zich
meester maken van…
vrij me met liefde
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
863 een spoor naar de zon
waar de horizon krult
en de lucht zich vult
met het grijs van de zee
neem me mee
zonder weten laat me
de richting vergeten en
verdwalen naar morgen
handenvol groen in
het licht dat gaat leven
geboorte en dood zijn
een cyclus voor even
kom lente vrij me
met liefde troost me vandaag
in het blauw van de…
carrefour
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
469 hier bevindt u zich
zegt de pijl op het infobord
aan de rand van het bos
we kiezen voor de rode
wandeling van 6 kilometer
trekken een spoor voor
mochten we verdwalen
volgen nauwkeurig de markering
en nemen de juiste afslag
bij een viersprong...…
Zachtmoedig binnendringen
netgedicht
4.7 met 20 stemmen
1.215 Vader was een oude aardappel,
wees op het kaboutertje
in de pinda
Moeder was een gapende wonde
die schreeuwde om verzorging
De oudste dochter, Soen, een
slapend spoor in droge aarde
verzamelde afval, at en genas
verborg heel kunstig haar kracht
verbond via sluipende wegen
Bij verandering van klimaat
groeide zij uit tot een boom…
Liefs uit Stockholm
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.159 Langs zachtjes ingestreelde sporen
ging ik jou steeds meer toebehoren;
ik voel me nu je vrouw.
Je armen houden mij gevangen,
ik kan alleen nog maar verlangen
om vrij te zijn met jou.…
Paddenstoelen in een kring
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
868 het wintert voor even
in de sporen van de herfst
rijpt het eerste wit
in een bleek ochtendzicht
nog kleurt de
oogst van de zomer
ritselt wind in
bladeren van de dromer
maar wij paddenstoelen
in een kring
laten heks en halloween
tot donker wasdom komen
kom dan mijn vorst
bevries ons maar weet dat
wij weer lente zullen leven
en…
Verlaten
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
588 Verlaten dier, treed
uit je schaduw,
wat zit je nog
te mijmeren hier,
er is brood, je spelen,
ga, loop niet in dood
spoor mij achterna, je
verlangen versleten tot
schrander dier, wat doe je
nog hier, het is om even
hoe je mag heten, toch
zal ik je strelen, om
zovele dromen met
je delen, de zwakheid
van je kracht, tot mij zal
blijven…
Tijdsporen
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
630 wat waren wij al groot
naast de heg die steeds kleiner werd
groeiden we, bloeiden we
tussen de stenen verscheen het jonge mos
en wij kleurden
bij de eerste zoen in het klompenhos
wat zijn we klein nu
naast de heg die steeds groter werd
waar stenen zijn verdwenen
hebben sporen hun werk gedaan
en ademt vertikte tijd
door de mond van vergankelijkheid…
Daag het leven uit
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
698 er is nog hoop
voor omhoog gezogen
keramische bloemen
brekend op de bladsteel
stervend in hun scherven
als sporen in
het niemandsland
worden gewist is het
gissen naar passanten
blijkt de wereld toch bewoond
leid ze naar de offerbank
daag het leven uit
de beul is ingehuurd
het interesseert
de dood geen fluit
er is nog hoop…
Gekaft koren
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
959 Waar is het loon
van het verwaaide koren
zo zonder spoor
loos weggegooid
wat goede sier
kon dragen
wanneer niet steeds
veracht, te min
geacht
waren de schuren vol
van goede vrucht gebleken
maar niemand zag
en niemand wil
de roepstem horen
zo ging dit al
onopgemerkt
verloren.…
Gedonkerd licht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
512 In warmte genesteld
gevangen in ijzige hand
in kielzog gedooid
vergaping alom
schuilt als bloem geranium
aan het bordelenhuis
ontkwam niet aan de dood
vonkenregen valt
branden sporen gevaarlijk dicht
bij je laatste liefdesdaad
warme zondigheid
rust in de koelbloedige schoot
van je potentiele moordenaar
gedonkerd licht streelt
en…
Maatgevend
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
642 Zeven kleine mannetjes
die vielen op hun bek
danig op hun bek
zeven kleine mannetjes
die stonden toen voor gek
kranig nek aan nek
zeven kleine mannetjes
die wisten toen hun sporen uit
danig in hun sas
zeven kleine mannetjes
trokken toen hun kleren uit
kranig als dat was
bliezen ze dit verhaaltje uit
bang dat er nog iemand was
zeven naakte…
Goede Voornemens
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
691 Neem mij bijvoorbeeld, ik zit op het spoor
Om mijn verrommeling wat in te perken
Maar waar vind ik de kracht om te onthechten?…
Optijd gered?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
764 In de steek gelaten
sta je langs het spoor
je wilt je leven laten
niemand geeft gehoor.
Plots word je aangesproken
door een manspersoon
de spanning wordt doorbroken
het leven gaat door, gewoon..…
Grijze cellen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 Mijn gebladerte van het bos bedekt
de sporen van platgetreden onmacht.
De wind heeft zandduinen achtergelaten
als verwaaide restanten van wilskracht.
Maar ach, men zegt wel dat niet alles
ook werkelijk is wat het oog ziet.
Zelf zie ik het niet zo scherp,
dit is immers mijn grijs gebied.…
Lot
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
510 ze kerft namen in haar ziel
die niets is wat 't lijkt
ergens sijpelt bloed uit 'n hart
dat onomkeerbaar schijnt
de stenen weg omhoog ligt er
verlaten bij evenals zij
wiens lot bezegeld lijkt
ontrafelt ze raadselen uit de hemel
onontgonnen gedachten
spreken zeker tot de verbeelding
die 'n sinister spoor achterlaat
gelijk de kruistochten…
Waterstaken
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
582 Onbewoond slingert het pad
langs hoeves van weleer
de mat ligt verwaterd
niemand veegt voeten
van ver komt het daglicht
dat sporen snijdt in de waterspiegel
kruinen verankeren dieper
dan de wortels
herfstbladeren brengen accenten aan
in roemloos gestorven regen
ik mis de branie van vroeger
het kind in mij wil het beeld breken
maar…
Zwart van nacht en ontij
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
544 leven breekt
onder mijn handen
in losse verbanden
gedachten sporen
niet meer goed
blijven staan op een perron
terwijl de trein
maar verder raast
naar het volgende station
zie het zwart
van nacht en ontij
door het raam van de wagon
rij de wereld
in de wielen met mijn
steeds eenzamer bestaan
er komt een halte aan
kan de noodrem…
Je blik breekt woorden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
508 je kijkt me aan
maar je blik breekt
woorden die je zeggen wilt
je handen trachten
scherven te vangen
van wat kapot is gegaan
ik kan je niet troosten
jouw ogen zien een verte
die onbereikbaar is
we zijn gaan lopen
steeds kruisen
onze sporen in het zand
later werd het hand in hand
verdween langzaam de verte
kwam jij weer terug…
In stilte die strijdt
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
481 je zwijgt
maar je handen
willen de leugen breken
die bij je blijft
ogen tranen
in onvermogen
om klaarheid te brengen
in stilte die strijdt
monologen hebben
andere sporen gelopen
in vaak passeren
zonder te keren
wissels zijn
niet genomen
om elkaar wat
tegemoet te komen
pas op het laatste station
vond ik jou op perron
we hebben…
Verdwenen weelde
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
855 Dat keienpaadje naar de witte woning aan het spoor
-waar wilde wingerd zich had vastgebeten rond de eik-
is weggevaagd. Er komt een multiculti woonerfwijk
te bouwen op het liefste dat ik uit het oog verloor.…
De dood is hun metgezel
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
591 Haat vergrijpt zich
als een kind van God
en doodt uit zijn naam
maar wie één mens doodt
heeft de gehele mensheid
gedood
de giftige slang kruipt
ook waar hij gaan kan
opzoek naar dezelfde intentie
de dood is metgezel
varen blind op onschuldige sporen
naar adelaars van dood metaal
die hun naam kunnen afspelen
als vrije vogels van…
Vergeten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
762 Was benieuwd
of ik bij jou
toch ergens sporen
van mezelf
nog terug
zou vinden.
Ik vond ze niet
en zag
dat ik voor jou
dus echt nooit
had bestaan.
Ongezien
en ongemist
kon ik
weer verder
met mijn leven.…
In een vreemde lucht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
436 ik voelde hoe
de tijd verschoof
hoorde paarden
rook de geur van
omgeploegde aarde
in het schimmige
voorbijgaan proefde
ik hun angst en pijn
zag de aftocht in het
bloedige verslagen zijn
vanuit mijn ooghoek
werd het langzaam stil
het zonlicht straalde
helder als voorheen
ik was moederziel alleen
maar de sporen
waren warm en vers…
Sneeuweenzaam
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
951 in het laatste licht geen sporen
in zachteschaapjessneeuw.…
overeind
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
785 overeind
een spoor van licht
op zwarte bodem
verandert bruusk in
een cirkel van steen
op afstand kleurt
verbrokkeld licht
de vlakken vierkant
aan de witte wand
oranje, blauw en geel
duizenden driehoeken
steunend op twee spanten
doen me danig duizelen
vele verwarde vormen
figuren op het fotofeest
doen mijn zinnen dansen
houden…
Droomwens
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
524 Varen in een mand
over het mooie,
groene, vlakke land-
gelijk madurodam
het spoor, de trein
mensen, alles
ongelooflijk,
grappig klein
maar toch
stemmen en geblaf
daar ben je daarboven
nog
niet vanaf
hoog boven het land
en de bomen
hoelang
had ik hierover
liggen…
Het magisch spel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
528 wij hebben
de wereld
weer geboren
zien worden
in maagdelijk
ontvangen
bleven sneeuwbuien
urenlang hangen
gebiologeerd
speelden kristallen
het magisch spel
op wie zal jij vallen
gaan wij
inhaken of elkaar
met een lach in
smelten vermaken
bijna sacraal
hebben wij het
buiten betreden
in sporen van heden
een schietgebed…
memories
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
615 Wat is de liefde zacht
als de tijd z'n spoor heeft nagelaten,
met allemaal rimpeltjes in je huid
en een geheugen vol met gaten.
Wat is de liefde zacht
als ik je hand voel op mijn schouder.
De liefde wacht en lacht,
ook zij wordt wijs en ouder.…
Het regenbooglicht
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
400 kleine drupjes
regen bewegen
langs je wimpers
voorzichtig
glijdend op je
wang en neus
waar glinster
zijn spoor trekt is
huid niet ontdekt
nog boffen
voorhoofd en ogen
met eigen bogen
boven deze
kleine watervallen
strepen wenkbrauwen
een lichtende zon
kaatst kleuren
naar overal
pas als jij de
haren schudt groepeert
zich…