3148 resultaten.
het dode stuk van de rivier
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
538 vreemd is het gelaat
van de nacht
en als losgeraakte touwen
stromen twee rivieren
regen is wat er liggen blijft
lakens alleen gelaten, in de nabijheid
van morgen
ik herken ze niet
en de stappen die ik zet
ter hoogte van jouw ademhalen
sterven bij leven
ontheemd tot op het laatste woord
wie zal nog de oevers zien
uit dode rivierarmen…
eten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
584 spruitjes glimmend
van een vleugje olijfolie
witlof heeft een zekere trots
als je er gedachtenloos naar kijkt
ergens zwom een vis tegen de stroom
en die ligt nu op je bord met kappertjes
de regens slaan het aardappelland
beetje schillen of niet,met wat jus
de asperges zwemmen in boter
en niet te vergeten
veel peper en zout
'mon…
Turquoise
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
537 Voor het eerst intiem met jou
hemel open, wij overstelpt
een stroom van liefde
ware liefde die voelt als de zon
voor jou wil 'k dienen
als rots. Jouw liefde vervult
mij waar met trots
de schoonheid van jouw lijf brengt mij
keer-op-keer weer in extase
prachtige kleur ogen; turquoise…
Niets is gewoon vandaag
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
475 De dageraad voel ik door mijn longen stromen.
Dankbaar voel ik me,
omdat ik middenin de herfst,
met open ogen leven mag.…
drijfvermogen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
428 op de heenweg
lijk ik te verdrinken
in neerwaartse stromen
ik daal in weemoed af
om diep te zinken
en weer boven te komen
de laatste druppel
valt met onbedaarde
zwaarte in een
lentebries bij vlagen
de tijd achterna, fris herboren
als voorbije dagen
ik doorwaad poreuze aarde
tot innig hemelgloren
wat wilde ik je ook alweer vragen…
Mist uit zee
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
482 De zee is grijs en vlak
Slechts een streepje stroom
glinstert bij het hoofd
Dan wordt het licht gedoofd
en schuift een witte muur
geruisloos en obscuur
over strand en stad
Ze maakt m’n huid nat
strijkt de dag plat
gumt lijnen uit
maakt beelden buit
Ik ga naar huis
Sluit de gordijnen
om ook te verdwijnen…
verlangen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
401 waar zijn de dagen
dat ik als vrije vogel
op de rug van de wind
gedoopt in regen
sneeuw of zonnestralen
met de stroom mee
of soms er tegenin
overal vliegen kon
met vastgebonden voeten
de vleugels geknipt
achter tralies van glas
zing ik nu gekooid
het lied van verlangen
dat snel een einde komt
aan de horror van angst
die ons het leven…
Stil strand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
572 ons mooie strand
en levendige dorp
heeft uitgestorven straten
de zee is kalm
alsof ze vredig
zo verlaten
haar golven van gemoed
kan laten stromen
uitgerust aan een rustige kust
ons stille strand
blijft onvermoeibaar wachten
niets veranderd wat is verankerd
in ons hart
zo dromend langs de lijn
weten we waar we trots op zijn…
Poëzie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
442 schone en trieste melodieën
rozengeur en
passiflora
hangt in 't wonderbaar licht
waar we
de liefde voelen stromen
in dichterlijke aandrift
met wenende ogen
zich baant een weg
door ruimte
en grotten waar ze
de poëzie
door 't trots
gemoed bespotten
het regent klachten
die op
beredeneren wachten
verloren voor de poëzie…
(i) Vervagend vuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 Zal ik gewoon dromen,
zolang de beek blijft stromen?
Een berk gloeit na in de sleetse dag,
een eik hult zich al in het donker
van de nieuw geboren nacht,
terwijl laag boven me een maansikkel
wolken oogst –
liminal
eng
in de hoek
wacht de grens:
hoe zal die vallen,
uit of aan?…
Vervagend vuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 Zal ik gewoon dromen,
zolang de beek blijft stromen?
Een berk gloeit na in de sleetse dag,
een eik hult zich al in het donker
van de nieuw geboren nacht,
terwijl laag boven me een maansikkel
wolken oogst –
liminal
eng
in de hoek
wacht de grens:
hoe zal die vallen,
uit of aan?…
madrigaal
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
474 er staat vandaag geen maat
op deze verlichte bossen en oevers
ijl als lucht maar goudgerand
met daarin plaats voor
elke gebeurtenis die kruipt door
alle vezels van het hart
dit is kennis van het niet weten
onderweg naar onbelast verleden
dat onbetreden over velden en
wegen het geheugen niet langer tart
afgewogen met de stroom mee…
Als je alles kwijt bent wat je hebt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
383 Als je alles kwijt bent wat je hebt
En dat nooit meer terug zal komen
Een leven waar je niet voor zou kiezen van tevoren
Weg zijn al die mooie dromen
En je nooit meer zal komen waar je zou moeten komen
Als je alles kwijt bent wat je hebt
En de tranen blijven stromen
Voor altijd een ander leven
Zoveel pijn aangedaan
Jongen je moet ermee…
Doorgeploegd
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
409 Mijn bodem is behoorlijk bereikt
wat groeien wil bezwijkt
hier op en in mij
waardoor kunstmatige shit stromen moet
uit die spuiten van de mens.
Niet in mijn belang
noch voor het overleven van
een vlinder meer of minder
of wat je hier ook zou moeten kunnen vinden.…
Spinsels...
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.039 Ik laaf mij aan de vele woorden
Die stromen uit mijn hersenspinsels
Samen verbind ik ze in akkoorden
En schrijf ze op als papieren verzinsels
Mijn woorden laat ik zwierig dansen
Voor de ogen van een menig lezer
Het zijn vaak geschreven kansen
Maar ook soms dienend als genezer
Ik luister naar mijn ongeschreven taal
Die woorden zijn nog ongeboren…
een teen en toen een been
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
779 je voelde me
met eerst een teen
en toen je been
ik warmde zacht je huid
je gleed in mij
het schuim bedekte
even wat zich
later voor mij strekte
ik sluit je in en
kom op plaatsen
die te klein
voor vingers zijn
ik kietel je
gewoon uit gein
omdat ik zo
dichtbij mag zijn
soms stroom ik
even in je en verlaat
je weer met pijn…
Vanuit een Ooghoek
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.204 Het zicht door half gesloten ogen
Vaag maar vol verdraagzaamheid
Zacht en vredig ingetogen
Onzichtbaar in aanwezigheid
Kleuren als een silhouet
Op mijn netvlies vormgegeven
Geborgen in een amulet
Meer in't zicht dan toegegeven
Wie het ziet zal minder dromen
Puur en echt maar onvolmaakt
Zachtjes laat ik tranen stromen
De traan…
testament
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.250 de dood komt dichterbij
ik heb hem steeds gemist
net alsof ik wist
waar hij langs zou komen
maar er komt een dag
dat ik hem tegenkom
misschien is ‘t daarom
dat mijn woorden stromen
ik schrijf je mijn gedachten
de wereld van mijn geest
waarin je, als je ’t leest,
ook die van jou herkent
zodat je alles weet
wat ik je wil vertellen…
Hij wordt gestut door veel robuuste palen
gedicht
3.3 met 63 stemmen
34.788 Hij wordt gestut door veel robuuste palen
(Van onder zitten deze vol met wier)
En druk bezocht door Vlamingen en Walen
Door Nederlander, Turk, Schot, Fin en Ier
Zij stromen toe van bergen en uit dalen
Om op de promenade rond te dwalen
Om iets te consumeren, om te pralen
Met wufte kleding, of viervoetig dier
Wat kan het zijn?…
Wit begint, zwart wint...
hartenkreet
3.4 met 18 stemmen
2.631 laat mijn hart zuiveren
om al de negatieve energie
uit mijn lichaam weg te spoelen
als een schaakspel, dat je wil verslaan, winnen
herwinnen of overwinnen
ben je een pionnetje
gevoelens zijn als een stroom, een rivier
adem in en adem uit
wil enkel de goede zaden water geven
wat wint het van jou
in wit begint, zwart wint
of speel…
een teen en toen je been
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
797 je voelde me
met eerst een teen
toen je been
ik warmde zacht je huid
je gleed in mij
schuim bedekte
even wat zich
later voor mij strekte
ik sluit je in
kom op plaatsen
die te klein
voor vingers zijn
ik kietel je
gewoon uit gein
omdat ik zo
dichtbij mag zijn
soms stroom ik
even in je en verlaat
je weer met pijn
het was zo…
Vrije val
hartenkreet
3.1 met 12 stemmen
1.308 Als woorden zwijgend stromen
en het bloed kolkend klopt
waar ongeschreven coupletten
het lichaam doordringen
Dan kan je zweven
op de kust van houden van
waar serene twijfels grondig
door het hoofd zingen
Als woorden dwingend dreunen
met akkoorden van verdriet
en mistige dubbelzinnigheid
je vuisten heeft…
verdriet
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.335 Tranen borrelen omhoog
Ik probeer ze te verbijten
maar het lukt me niet
Ik kan niet meer slikken
mijn keel zit dicht
is helemaal pijnlijk gezwollen
Je kwetste me een keer teveel
en je deed alsof je het niet zag
De pijn zit veel te diep vanbinnen
de onmacht is te groot
Tranen blijven stromen
ik kan het niet meer stoppen
het lukt me niet meer…
Zonnebloem
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
1.032 Wanneer ik een zonnebloem aanschouw
voel ik het geluk al stromen
en moet ik lachen
vanwege die enorme vrolijkheid.
Die zonnebloem blijft maar groeien
en de wind heeft steeds meer kracht
om hem te laten buigen
maar barsten doet hij niet zo snel.…
Suites voor Annemieke XXIII
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
495 gekromde vingers
mijn duivelse sappho speelt
piano trots haar rug
in het koude bad
bij vertwijfelde nonnen
niet beter wetend
steeds weer onder stroom
staat het warme waterbed
de stekker eruit
in de floating tank
moet het deksel open staan
het geeft de nacht rust
de verjaardag -
vingertjes van de kleine
een duim van vader…
soms 6
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
549 genoeg is
als licht van schilders is
de vissen even opduiken
als ochtendgroet
de koude decemberwind trotserend
het silhouet van de stad
al eeuwen in evenwicht
het is een komen en een gaan
van reizigers door de tijd
met in hun ogen de herinnering
aan alle dingen
die er toe doen
of niet
de vissen zeggen niets
zwemmen tegen de stroom…
Kwetsbaar
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.294 ondanks de warmte huiverde ik
tientallen meeuwen scheerden laag over
hun gekrijs leek mijn verdriet te overstelpen
toe maar, zei je
huil maar
anders stromen je tranen naar binnen
en blussen ze jouw liefde voor mij
laat het vuur maar branden
ik gaf je een zoen
knielde bij je neer
een wereld zonder hoop
is een verloren wereld
liefde…
economisch handelen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
903 De juiste visie
Als het kind in mij rust
met het doel dat inzicht
het water mee laat stromen
op de drijfveer van mijn handelen
rust het geweten en laat de nacht
mij in kalmte verwijlen
Het juiste handelen
Mijn handen dragen het vuur
dat zojuist het wapentuig
tot ploegscharen had omgesmolten
met als doel dat liefde doet oogsten
en…
avec le temps
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
712 met dank aan Léo Ferré
een belegen porseleinen wasbak
aan de straat gezet
voorzien van nikkelen kranen
waardoor geen water
meer zal stromen...…
In lucht terug te gaan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
887 druppels
slaan weer stuk
gedragen door de wind
tegen mijn raam
ik zie ze gaan
in weer verbinden
licht meevoerend in hun baan
het eindeloze stromen
tot de tragiek
van grote plassen
waar alle uitgelopen druppels
moeiteloos in water passen
om aan het oppervlak
te misten of verdampen
hun weg in lucht terug te gaan
tezamen met mijn…