Alle inzendingen over traag

2249 resultaten.

Sorteren op:

De warmte in mijn lichaam

hartenkreet
3.0 met 20 stemmen aantal keer bekeken 4.173
De warmte in mijn lichaam loopt op als ik aan hem denk vingers traag over mijn lijf spannende gedachten passeren zijn rug spieren sterk strak sensationeel een borstkast breed glimmend met twee mooie harde tepels benen keihard, behaard en mega atletisch zijn gelid stijf hard en uitnodigend ogen die stralend, ondeugend kijken naar mij zodat…
Boompje27 juni 2004Lees meer >

Kaalslag

netgedicht
2.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 917
Tergend traag zet hij een wankele schrede over de verzengend savanne, leeg en gortdroog een kaalgevreten paradijs zonder hoog of laag, zonder beschutting, nergens vrede turend tast hij naar de randen van de vlakte terwijl zijn rafelig spoor verdwijnt in zwakte Nog even blikt hij naar wat passeerde hij zou het, zonder aarzelen, zo weer doen…

Fataal verdriet

hartenkreet
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.256
Fatale druppels drijven op de waarheid, traag wordt je bewegen. Tot aan de rand van vandaag werd je verdriet zo lang verzwegen.…

Valentijns snoepje

netgedicht
2.9 met 1958 stemmen aantal keer bekeken 135.426
een rode doos met kers in chocolade ma cherie bonbon bon ton zoals jouw hartje bonkt en mijn kater ronkt in zijn trage droom over zachte handen die loom het strelen nooit verleren dan pluk ik rode kussen van je mond die ik beroeren wil en nooit vergeten dan ben ik de chocolade-kers die van je lippen snoept…
Verdano2 februari 2004Lees meer >

de wind speelt ...

hartenkreet
3.2 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.693
de wind speelt zachtjes door mijn haren de avond valt de maan staat laag even alleen met mijn gedachten zielsgelukkig de tijd gaat traag de wind speelt zachtjes door de bomen de nacht verruilt zich voor de dag de zon die nu toch langzaam opkomt tovert meteen een stralende lach de wind streelt zachtjes langs mijn lichaam en troost…

Blote lenteluchten

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 883
De tuin ontpopt, is uitgehuild nu het licht het duister wegknaagt groeit traag, maar vastberaden het ondergronds vertrouwen naar de blote lenteluchten Een weg terug, een naar beneden, afgesneden voor het geschrokken jonge knoppengroen elke stap gezet in het volle leven voorgoed gezet, nooit meer overdoen De tred van spitters, wieders,…

Ik weet nog

netgedicht
4.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.021
van verdorrend hout door herfst getooid legde jij mijn hoofd tegen je schouder bedekte mijn haren met de kom van je hand ik vertelde je over lage wolken en over mijn dwalende blik naar een kale tuin in het gedempte licht zoende jij mijn ogen raakte mijn wangen met een rode gloed en voor de eerste keer knielde de winter traag…

schaduw echoot mijn beweging

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 629
de voordeur laat me uit galmt vriendelijk geluid van kettingen en sloten vrijheid die zij buitensluit tralies zijn nooit echt gebroken ramen kijken op me neer donker in hun blikken ogen zullen nooit verschijnen alleen een trage armzwaai gezichtsloos achter de gordijnen het vage licht valt vuil verzuipt de kleur van klinkers die…
wil melker13 augustus 2006Lees meer >

op haar voorplecht

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 792
tegen patrijsglas kolkt woest water we gingen overstag zij met een verbeten lach ik stond niet aan het roer maar zekerde de zeilen en wachtte af als altijd was de wind aflandig oploeven ging traag we voeren weer de koers opstandig ankerden ook buitengaats er was voor ons geen plaats te vinden bij wisseltij en dubieuze winden…
wil melker13 september 2006Lees meer >

de fietser

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 581
neemt zijn eenzame tijd onder de verre witte bergwolken geen schilder maakt ze zo hij begroet de trage koeien tijdloos herkauwend in ’t groen in de schaduw van de meidoorn in de verte de kalme stroom de ijssel met daarover het pontje naar de mooiste overkant hij begroet de einderzoekers en voorzichtig brengt hij hen waar ze vandaan…

Gevallen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 533
sterren de duisternis De kou verknipt de felle kleuren De wind de stilte, de dromerige rust En ik wacht Onveranderlijk, onvermurwbaar Hoop op het knakken van Mijn botten, ruggengraat in stukken Gebroken en verlaten lichaamsdelen Verlangen naar de gepijnigden Hopen op een plekje tussen De gevallenen Ik weet Dat ik dan pas thuis ben Trage…
Sjajoekie9 december 2008Lees meer >

Zapp-poëzie

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 619
Je hebt goddank twee goede longen want Een vrouw beminnen is Fietsen op de Mont Ventoux Nauw zichtbaar wiegen In eindeloze deining Door zolderramen langs de lucht bewegen Langzaam over verdronken sterren varen Traag door oneindig laagland gaan Vliegen als een schaduw Een vrouw beminnen is Een daad van bevestiging Van al de dingen…

Begrafenis

gedicht
2.6 met 23 stemmen aantal keer bekeken 12.003
Verlaat het rijk van de rot waar monden die koud zijn als was rond de tafel kauwen op wat van je rest - handen klapwieken trage motten rond je schedel, liefde duizelt als sigarenrook omhoog tussen de onscherpe messen van woorden - en ga de tuin in. Daar lopen ze ook. Ze zijn jong hun dunne armen wit en onhandig. Ze zien je niet.…
Esther Jansma26 februari 2020Lees meer >

Waar de tijd blijft

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 570
dagen van weleer Met de tijd zelf is niets mis maar ben niet altijd bij de tijd ontsnapt soms aan m'n aandacht en hij gaat zonder mij voorbij Wat ik niet bewust meemaak en mij niet kan herinneren doet de gevoelsduur verkleinen Doornroosje ontwaakt na 'n eeuw haar gevoelstijd ging snel als ze denkt dat ze één nacht sliep Trage…
Custor30 april 2009Lees meer >

Drift

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 651
vannacht als wolken dromen rijgen rond een volwassen maan en verlangen in jouw rusteloze lichaam waakt zullen mijn vingertoppen zacht het vurig dagen raken traag zoals de zon stijgt om de baren warm te strelen zal mijn mond jou tot verloren drijven in een bevend eb en vloed maar ik zal volgen en me toevertrouwen aan het ritme van…

Toch blijf ik van de heide dromen

netgedicht
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 593
De tranen komen nu, het trage weten van wat voorgoed verloren lijkt te gaan - hoe moet ik dan die andere droefheid heten die niemand ook maar even kan verstaan? Ik zal dan maar mijn eigen leed vergeten en verder kijken dan de daagse waan.…
Adeleyd1 september 2009Lees meer >

Het zwart van wit

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 588
bolgeblazen wangen vreten zich door ’t opgehoopte sneeuw, geen dwang of snelle gang maar slechts een trage tred die zich voortsleept door de wallen van dit bestaan -het zwart van de aarde met hier en daar een grijze pluim, al wat rest is nog wat as - de dood ontsiert en pleegt ons te gedenken dat we slechts stalagmieten zijn en het octrooi…
elze10 januari 2010Lees meer >

LEZEN

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 592
Over de bijbel gebogen zijn de zinnen harde gestalten uitdagend of werend langzaam aan vervagen ze dan tot traag zwevende schimmen die door elkaar heen dringen allerlei gedachten oproepen lust om steeds verder te zoeken al peinzend nieuwe beelden te vinden van zichzelf een vraagteken maken het boek dicht willen klappen mogen deze vele…
Han Messie2 februari 2010Lees meer >

Verdiepingen

gedicht
3.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 5.280
Daar weer bovenop de trage voetstappen die steeds luider klinken, een toilet dat alles schoonspoelt, met een reuzevaart, bij wijze van een geurig intermezzo.…

onweersbui in huis.

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 617
de ochtendjas is vandaag geel, beweegt traag over de grond, zwiept het stof weg. twee vogels komen thuis in haar gezicht. ze pikken van het putje zomer geuren naar honing warmte, halen een prille glans op, armen sluiten een regenboog om haar tenger middel.…

Ik zweet

netgedicht
4.0 met 21 stemmen aantal keer bekeken 811
de wind waait warme lucht aangedreven door groene stroom het is draaiend chroom dat op stand twee in mijn gezicht zucht dichters kennen dan een trage gang waarin een voor hen onbekend verschijnsel optreedt dat in mensentermen meestal transpireren heet zichtbaar bij een overmatige inspanningsdrang een gevoel van geluk maak ik mij eigen…

Eenheid in de liefde

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 561
Bij het vallen van de avond wandelde ik langs de rand van het bos met aan de andere kant de akkers over een stoffige landweg Ik wist niet wat mij bezielde ik dacht na over van alles en nog wat en liep verder, mijn lief, totdat ik onder een bladerdak doorliep Er viel een veertje naar beneden het was een moment in de eeuwigheid zo traag…

Rond Oktober

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 534
Gekneveld stuifzand wringt de jongste vloed uit het zwierige duin stormachtige buien knijpen traag het oude, zwakke licht uit de dagen de eeuwige branding verslindt gulzig vermaalt smeulende zomersporen tot schuim een eindeloze en gapende leegte vult de uit schemer opgetrokken herfstdagen alles wat stranden steeds stempelt sterft gestadig…
Kees Keizer19 oktober 2011Lees meer >

WILD SCHUIM

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 518
De woeste branding van de wereldzee "leven" springt brullend op tegen rotskust en klippen wil het harde lot dat onafwendbaar schijnt tarten _ verwinnen maar stort vernederd in elkaar woelt krullend door zich heen om straks weer aan te vallen moede golven rollen traag tussen de stenen zijn dan bezadigd water in nauwe ruimtes overhuiven…
Han Messie15 januari 2012Lees meer >

pappa

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.236
Maar kijk omhoog naar de trage hemel en je ziet de vogels vliegen, dus alsjeblieft, vergeet ons niet, pappa. We zijn je dochters en al zo lang volwassen, vergeet ons niet nog een keer.…

het geluid van tijd(2)

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 535
zie de tijd hij komt steeds weer in elke bloem die verwelkt ik keek door het raam en heb hem toegesproken als een vallende ster, onvoorbereid ik ben een wens in jouw handen een woord met trage vleugels dat in overgave herbegint zie de tijd er is geen seconde die klaagt vertraagt tot antwoord al slaat de torenklok twaalf maal over een nevelend…

Een lege plek om te blijven

gedicht
3.3 met 226 stemmen aantal keer bekeken 29.066
Geef mij maar de brede, trage rivieren, de bewegingen die je niet ziet maar vermoedt, de drinkende wilgen, de zinloze dijken, een doodstille stad aan de oever. Geef mij maar de winter, het armoedige landschap, de akker zonder het teken van leven, de kracht van de krakende heide.…

SCHORS

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 567
Ik ben om jou heen in gedachten terug naar jouw geboorte waar jij ontkiemde traag ouder werd nu trekken wij met elkaar op in weer en wind is het niet alleen maar betasten over jouw ruwe huid waaraan ik voel dat jij nog steeds leeft groene aarde die ons in leven houdt laat mij je omhelzen sterf niet door ontbossing begrijp jouw…

Alziend

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 474
Harde winterdagen hebben het zonlicht omgebracht het oog reikt niet ver het zicht is lang geleden met de zwaluwen vertrokken ergens waaien als duistere banieren ruwe manen in de poolwind vlokkerig buitelt de nacht over de vlakte alles valt stil in onontgonnen werelden dan raken de muren behaard traag bewegen ze zonder te scheuren naar de…

de zevende dag

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 510
de wijzer volgt traag een vaste baan hoog tipt de klok de tijd aan een aanstromende trap licht een man uit het gat van het perron het zonnig carillon dringt door de ijzeren kap van het station reizigers wachten naast hun bagage gedachten weggestopt in een plastic tas hijskranen hebben het werk afgebouwd de hele dag is aan god…