2779 resultaten.
Spiegelbeeld
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
699 Ik voel mij herboren
en dat mag men horen
kan ik het verklaren
misschien komt het door mijn grijze haren
of door mijn spiegelbeeld
dat mij niet verveelt
tja, die rimpels en een oudere huid
ach, wat maakt dat uit
ik begin aan een nieuwe fase in mijn leven
mijn jeugd heeft het al lang begeven
innerlijk verander ik niet
als men dat maar inziet…
Gepest worden
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
487 Jullie schoten op me
Met woorden en daden
Jullie schoten op me
En ik kon niks vragen
Helemaal alleen
Niemand die voor me opkwam
Ik vind het spijtig
Dat je men jeugd ontnam
Ik kom er wel weer bovenop
Met veel liefde en tijd
Ik hoop dat na al die jaren
Het jullie toch een beetje spijt…
Liefdesverdriet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.754 Het leven dat toen zoveel bood en zoveel leerde,
leerde mij ook hoe smartelijk de liefde zijn kan,
toen het lot zich onverwacht tegen ons keerde
verloor ik haar, toen mijn jeugd en werd man.…
Tovertuin
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
387 Samen wakker worden
onder het zachtgekleurde
leven in het ronde raam
De groene jeugd
van de wereldtuin
onpeilbaar diep
in de spiegel
van een oude put
vol tover
waarboven wij hier-
onder op een zacht bed
zweven in geluk
Samen wakker worden
op de Droomberg
boven de dagen…
De Ontdekker van Joey Salij
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
617 De Ontdekker van Joey Salij
In de Jeugd heb ik je op straat opgeleid
Groeide later uit tot Voetballer van Hellevoetsluis En Fc Vlotbrug 1
De Ontdekker van Joey Salij
Een lokaal plaatselijk Regionaal voetbal fenomeen
Alles heb ik je geleerd
Dat je dat niet vergeet
Als je ooit bekend wordt
Moet je nog weten hoe ik heet…
Weekblad Story
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.277 Weekblad Story
Een gedicht geschreven over Anny Schilder haar bijzondere leven
Nationaal gezien kende iedereen ineens de Dichter Danny van Strien
Weekblad Story
Vele jaren geleden
Heeft het erin gestaan
Maar in de literatuurwereld praat de Jeugd maar over die ene naam…
Ruim over de helft
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
4.199 Mijn leeftijd verraadt
Een onbemiddelbare crisis
Ik solliciteer mezelf naar
De uitkering die ik verdien
Men zegt dat arbeid adelt
Maar ik ben opgezadeld met de vraag
Naar reeds lang verloren jeugd
Werken is een deugd, dat wil ik graag
Maar ja, deze meneer wil wel
En krijgt geen enkele kans,
Vijftig-plus krijgt een Judaskus.…
Vogel-vrij
netgedicht
3.1 met 17 stemmen
4.881 .
-----------------------------------------------------------
3e prijs Hilarion Thanswedstrijd Rekem-Lanaken 2005, Categorie jeugd tot 18 jaar.…
Onafscheidelijk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
504 ik speel met mijn pop
de kop kapot
het lijf zonder kapok
zij voelt wie ik ben
omdat zij mijn jeugd
en leven heeft gekend
is totaal versleten
van alles weten
heeft mij altijd gespaard
nooit ben ik dat vergeten
streel het gehavende lijf
bij haar kon ik echt alles kwijt
zij is nog dezelfde gebleven
onafscheidelijk zijn wij
vergroeid…
Hersengymnastiek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.050 Struin door het hoofd
waar mijn jeugd zich verstopt
ik moet en zal het terugvinden
hersentergend
tussen bijna vergeten plekken
van ogenschijnlijke vrolijkheid
destijds, vooral op zondag
waar geen eind aan kwam
er tijd was om na te denken
alleen de nasmaak smakt nog
van verplichtte kerkgang
en Wilhelmina pepermuntjes.…
Blauw gras
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
534 Nog weet ik van mijn leren bal de geuren,
Ik voel nog steeds de schrammen op mijn kruin,
Een voetbal in mijn jeugd was donkerbruin,
Een bal heeft tegenwoordig honderd kleuren.
En dan ook nog zo 'n voetbal op blauw gras...
Och, was het maar zoals het vroeger was.…
Opkomende gedachte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.819 Dwaalde vanmorgen nog
Zorgeloos door de
Herinneringen van m'n
Jeugd - en zie ons
Samen met vader achter
Het paard naar het
Land toegaan - jij ment
Het paard - ik draag de
Koffie en het brood
Voor deze dag -
Dit is de gedachte die
Bij me opkomt nu ik je
Gisteren voorgoed naar
De hemel heb laten gaan…
Dit is niet de stilte
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
765 Dit is niet de stilte
die ik voelde toen mijn jeugd
een andere wending nam
geluidloos in mijn ouderdom
vol weemoed en verlangen
dit is ook niet de stilte
van verloren vriendschap
of liefde die een loopje nam
geluidloos in mijn hartstocht
vol melancholie en hunkering
dit is de stilte van jouw gestorven dood
in heimwee die geen weerklank…
In onschuldig wit
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
561 de zwarte
knoppen leven
in rood lijnt nog
hun felle pijn
het prille groen
gestorven omdat
de jeugd er
niet mocht zijn
toch groeien ze
naar licht en openen
hun waarheid in
onschuldig wit
dat in de warme zomers
bloeit tot in het hart
het zwart vergeet en in
oranjegeel weer toekomst weet…
Maar toch subtiel
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
622 ik las de woorden
in de spiegels
van je ziel
de letters niet
volledig uitgegroeid
maar toch subtiel
het kinderschrift dat
in je jeugd gebroken was
heb jij weer opgepakt
nu zijn de hoofdletters
verleden tijd en jouw
gevoel schrijft onbezorgdheid
ik lees de lach
weer in je ogen het
kind in jou is ongebroken…
morgen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
618 boek van mijn gedachten
vol van mijn jaren
leeg van mijn toekomst
dichtgeschreven bladen
van eenzaamheid
ik wil in je schrijven
op morgen en morgen
elk volgend blad
happy days are here again
dagen die voorbijgaan
als in mijn vroegste jeugd
maar op morgen en morgen
schrijft mijn pen niet…
Avondrood
gedicht
3.8 met 18 stemmen
9.472 Ach, waar zijt gij gebleven
zoete, bittere, onstuimige jeugd?
(1977)
------------------------------
Verzamelde gedichten (1987)…
Genoegdoening
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
409 zijn woorden
lachten om
de kapot geschoten
werkelijkheid
de doden en
kreupelen die hem
beschuldigend
aankeken met
de pijn van
verwoesting
van wat eens hun
jeugd was geweest
maar hij
bleef steeds
hun waarheid
verdraaien
nooit zouden zij
op voet van gelijkheid
met elkaar naar
oplossingen zoeken
en zo genoegdoening
geven…
Als een touw
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
3.767 zinloos verwoorden
van de vrouw van zijn leven een kus
zou hij zichzelf bijna vermoorden
maar alles is er om te blijven leven
drie zoons een vrouw en een tuin
het is lastig maar blijf nog even
zo koud zonder haar op je kruin
een versje blijven toch enkel woorden
soms drukt het wat van binnen uit
maar wat heb je er aan om te moorden
het transparant…
Het zwarte moeras
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 ik ken de
witte wieven en
het zachte gepruttel
van het gas uit
het zwarte moeras
de vage zuchten
van oude bomen
als de wind is
gaan liggen en takken
vrij kunnen dromen
toch is in de jaren
het donker verdiept
omdat onbereikbaar
bezit heeft genomen van
ruimte ten koste van licht
waar vroeger het bos
zich transparant opende
met…
Aquarium
poëzie
3.7 met 14 stemmen
3.141 In schem’rig groen stukje van de oceaan
Zweeft als een schim het zeedier, transparant:
Zich vergetend, ziet door glazen wand
De mensengeest ‘t ontzaglijk wonder aan,
Hoe ‘t zieltje, dat in elk trillend orgaan,
Teer van doorschijnendheid, onzichtbaar brandt,
‘t vreemd, glazen vogeltje, zijn fijn als kant
Geweven vleugeltjes doet slaan.…
Jutters
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
682 Drijfhout van onmacht
ebt mee naar open zee,
waar de verstekeling uit
ervaring leert dat gevoel
en wijsheid zich niet onder
een paraplu laten scharen,
alleen uit een tolerantie,
zijn visie moet vergaren
in een nog te componeren
refrein,waar hoofd en hart
één kussen van de rede zullen
delen, boodschappen verpakt in
transparante…
“ Mijn zinnen overstegen “ ( 2)
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
514 Acryl blauw water,
zijn huid is transparant,
zie de bodem niet.…
Amazone
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
469 Steeds als je mij met je ogen raakt
wordt ik als kristal en doorzichtig
transparant, waarin een regen van
licht in mijn bloedbanen dromen,
uit te monden in de delta van mijn
amazone, in de rijke zuurstof van het
regenwoud, slingert ze voorzichtig
door de peilloze palm van mijn hand,
kijk het water ademen waarvan we
zijn gemaakt,…
Sereniteit.
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
725 't blijft me heilig
Wel om transparante redenen, en dat stemt veilig.
Best nooit ofte nimmer wanhopen, boodschap van iemand met geweten
Me ingeprent en me onverdroten ingepepeperd mama,papa, wel geweten.
Op die bewuste Goede Vrijdag omstreeks 15 uur stilte een uur
Vergeet dit.... dag ten voeten uit sereniteit - erg puur -.…
Mìjn orka
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
599 Mijn orka springt amechtig uit
z'n kieuwen
In 't zilte nat, zijn oog gespind
op vis
Verscholen in een bolvormige
nis
Die telkens weer zich flitsend
blijft vernieuwen
Onneembaar transparant is 't
bastion
Uit wanhoop haalt hij dan z'n broer erbij
Vangt bot - de vissenkom gaat niet opzij
Zo ondoordringbaar is het
glasplafond…
Verdwaalde vlinder
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
472 Je spijbelt van school
deze droeve woensdagochtend
in het chagrijnige regenland
transparant is de ballast
die jij hebt weggedaan
om verder te groeien
een oude koffiemok
met als opschrift
Amsterdam leeft
gedichtenbundels en een atlas
het verschil tussen non fictie en fictie
nog maar nauwelijks aanwezig
deze druilerige ochtend vroeg…
Begonnen aan onbekend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
704 Duin:
verzekering der duurzaamheid
van 't achtergelaten land.
De top is ver, het zand is los,
slechts voetstappen
zijn lokkende sporen,
die de weg wijzen
naar opwindend lawaai:
spelende kind'ren
die vrijheid doen horen.
Achter het duin,
steeds weer die vraag:
Wat doen water en wind vandaag?…
Laatste ronde
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
610 De wijzers van de aarde
krommen verder door
in zwart en wit decor,
in elke tik, hoor ik
een snik, een kleine stap
die de wereld draagt
over een trap van
uitgesleten treden,
een weg zie zichzelf
plaveit naar het beeld
van zichzelf en naar
een duurzame eeuwigheid.
Verleid de harten elk
uur, wijzen zon en maan
naar elkaar.…
Waan of wijsheid?
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
606 bals van integriteit,
fixeren pauwen de drift in dans,
eigenheid excelleert in een kans,
waar geduld de passie vult om
de onbescheidenheid te taxeren
in onszelf en met zovele die rond -
zwemmen in de immanente zeeën,
om hun essentie van een niet te stuiten
lust te laven, laverend langs de
onberekenbare wegen van een
permanente duurzaamheid…