2449 resultaten.
PATRONEN & PRENTEN VAN WINTER
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
468 En dan drukt
winter
zijn stempel
op pad en perk
in mijn tuin
Jaagt wind
en metgezel sneeuw
tussen struik en boom
hun laatste blad verloren
De prietpraat
tussen fris groen
van bol en knol
met stilte bedekt
De tafel voor vogels
door mij
gedekt, de vetbollen
gehangen
Dempt even...…
Mussen en mezen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
872 Ze hangen en hoppen maar wat rond in mijn tuin,
krijsen hun bestelling fruit en brood, donkerbruin.
Ze worden ook steeds brutaler,
en tikken nu zelfs tegen het raam,
zodra ze mij in het vizier krijgen,
tjilpen ze met zijn allen mijn naam.
Ja, ik heb behoorlijk wat gevleugelde fans,
maar ik ben dan ook een ruimhartig mens.…
rookglas
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
441 gedachten vinden er beschutting
zich bladerend door de wind
vastgelegd met woorden
die niemand ooit geschreven vindt
wat door gewonde dijken is omarmd
lijkt leeg te lopen in waterrijk land
tot een koninkrijk in hersencellen
grenzeloos ijsveld, witter dan het strand
tot buiten de tuin met deze
waardplant uit het binnenaardse
tot evenbeeld…
Woning
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
548 hij heeft er
gewoond, gewerkt
tussen de bloemen
en de bomen
Hij liet het
niet alleen
bij dromen
over zon en licht
Hij schilderde
meer dan
een gedicht
tubes verf z'n woorden
Bij droog weer
in z'n tuin
bij zijn vijvers
.......te vinden
De vrouwen
die hij er
beminde
zonder verblikken, verblozen
Vandaar....…
bloeien
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 er is een huis op mijn dak gevallen en ik weet niet waarom
het gras van de tuin heeft zich omgedraaid
en laat nu haar wortels zien een wonderbaarlijk systeem van in en door elkaar gedraaid leven
in minder dan een seconde is ook het licht omgedraaid maan overdag in de nacht de zon
we krijgen het koud en denken terug aan toen toen de natuur…
Ode aan de liefde
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
386 hemelvuur ontsproten
uit een
heldere rivier
jouw lied
veranderd de wereld
en verslaat
de onderdrukkers
jouw stem
doet de doden
schrikken in het
ochtendgloren
om het onschuldig
veroordeelde bloed
jouw liefde
heft het glas
omarmt zijn wederhelft
zingt een
kristalhelder lied
en strooit het
brood van de hoop
in hun tuin…
Pilletje onder mijn tong
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 Ik moet het zelf wel zijn
die dagenlang doodgeboren
gillend opgesloten zit
in de onechte wereld
van huis en tuin
waar jij de stoelen klaarzet
in het gras en de zon schijnt
maar geen warmte geeft
in de parallelle werkelijkheid
van het pilletje onder mijn tong
dat een spook van me maakt
zonder lichaam om te doden
enkel met uitgewerkte…
Het lijkt zo eenvoudig
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
531 in de sporen van de traagheid
lijkt het zo eenvoudig:
een tuin met een uil
zwanen op het zwarte water
tekens in het zand
wind in ritselende struiken
een vogel met langzame slag
wolken van witte watten
schelpengeruis onder voeten
tijdloze stappen
een rollende knikker over de stoep
volg de sporen van de traagheid
het lijkt…
Wanneer
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
778 de bijen gaan zoemen
de tuin gaat weer bloemen
en Bello die kwispelt dolblij
de zon door de ruiten
de was hangt weer buiten
Minou spint voldaan op de sprei
en Tweety gaat kwelen
zijn vreugd wil hij delen
en Lorre die zegt weer 'joechei'
en ik...…
Heldere beken
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
476 Wat heerlijk zal het zijn
te drinken uit die heldere waterstromen
die beken zo schoon en rein
die vanuit de Tuin van Eden komen.
Zo zuiver en helder als glas
zo vredig tussen hun oevers
zoals het in het paradijs ook was
reinheid uit de bron zo vers.…
Uitbraak
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
277 Dieren zijn dieren
ook in het paradijs
waren ze niet veilig
voor elkaar, maar
toen kwam het kwaad:
de meedogenloze mens
voor wie zelfs de slang
moest vluchten
wegens een rijpe appel
aan de boom waarin
hij danste
De tuin was al gauw te klein
voor de mens, hij brak uit
en trok de wereld in
trok sporen
van vernieling
om de hoogste…
Café De Jaren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
142 afronding van hun groep
verschoven tussen tekort en overschot
als de maat vol is
en je nog wel bestaat, maar even
niet meetelt - Niets aan te doen
Voor vreemden zijn mijn leven en ervaring
inwisselbaar en toch met niemand te ruilen
Alleen hypothetisch doen
mijn wiekslagen ertoe
temidden van alle vlinders
temidden van alle bloemen
in de tuinen…
SERRE
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
136 Rustig zitten
tussen doorzichtige wanden
van de glazen kamer
aan het hechte huis
warme koffie genieten
bij de geborgenheid
van de binnenruimte
omringd door vogeldrukte
en bloemenpracht in de tuin
al dit leven trilt en danst licht
in de dwalende damp
van de huiselijke drank
het kleine buitenvertrek
geeft honkvaste benen
waarbij…
VERA JANACOPOULOS
poëzie
3.7 met 105 stemmen
37.894 uw schedelveld is koeler maan
en alle appels blozen
de klankgazelle die ik vond
hoe zoete zoele kindermond
van zeeschuim en van rozen
o muze in het morgenlicht
o minnares en slank gedicht
er is een god verscholen
violen vlagen op het mos
elysium, de vlinders los
en duizendjarig dolen
-------------------------------
uit : Tuin…
volle maan
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
973 middernacht
kijken naar buiten
genieten van het
mooie licht
van de volle maan
flarden wolken
in allerlei vormen
schieten voorbij
kom weer tevoorschijn
volle maan
donkere contouren
doemen op
tuinen zwak verlicht
door het licht
van de volle maan
middernacht
de natuur in rust
en overal
mysterieus licht
van de volle maan…
Darlington
gedicht
3.1 met 39 stemmen
21.102 Ze ruimde de bladeren in de tuin.
Wanneer de winter voorbij is, de zomer
gekomen als tweemaal twee is vier
wie zal haar verzekeren dat wij leven?
Wij worden niet ouder dan kabouters.
Wij sterven zo ongemerkt als dwergen
aan bomen van kennis, een volk vol ernst.
--------------------------------
uit: Gedichten (1961)…
Onkruid
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
491 voorzichtig
stappen voeten
op een oneffen
stuk bestraat
waar vroeger
vrijbaan gedachteloos
zijn wegen nam in nu
chaos los geaard
door ongelijke tegels
die water vragen en
in scheuren vluchten
door een vervuild klimaat
de tuin verdween
waar straatsteen
onderhoud heeft
teruggebracht tot nul
slechts onkruid
is gelegitimeerd…
Thuis
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
3.067 Je gooit je tas neer
sleutels op tafel
even rustig zitten
en geen vragen
starend
naar het onkruid
gegroeid in de tuin
denkend aan de zomer
wintertrui aan
lekker even dromen
geen gezeur aan je hoofd
masserende handen in je nek
even verdoofd
zuchtend op de stoel
er even tussenuit
niet denkend
dat je weer moet werken
je bent nu lekker…
Teder Moment
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
982 Vlinders in de tuin
Prachtig mooie kleuren
Strijken neer op bloemen
Verleidelijke heerlijke geuren
Die kleurenpracht zo warm
Beschenen door de felle zon
Breng mij eventjes terug
Waar onze liefde eens begon
Een gevoel niet te beschrijven
Als vleugeltjes die je hart strelen
Zuiver als de meest zeldzaamste bron
Met als enige doel de liefde…
MEDUSA
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.757 Een vrouw met honderd slangen op haar hoofd
en elk der slangen heeft hem aangeboden:
de gladde appel uit de tuin der goden
waarmee bezwaarde kennis wordt beloofd.
Maar wie haar aankijkt is meteen versteend
en schaart zich onder slinkse schuldenaren,
herneemt de last van al die voor hem waren
hetgeen hem met zijn vaderen vereent.…
De olijvenrust
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
539 de platte schaal
een grijze bokaal
met water
witte doeken in
het donkergroen
van de olijvenrust
de tuinen van
gethsemane in het
voetenwas ritueel
de groep is compleet
als hij met hen
spreekt en samen eet
waarbij ieder van
de woorden schrikt
die hij tot judas richt
hem is niets menselijks
vreemd als hij dit wetend
judas…
Prinses, word wakker !
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
792 een geldboom staat niet in jouw tuin
jouw roos toont nu slechts stekels…
Immermeer
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
1.985 dwalend door deze tuin
heb ik niet de vraag
wie heeft eerder
hier gestruind
waar ik speel
en zinnelijk verzoek
zijn geen sporen
van frekwentief bezoek
ook als ik vlei
naar paralelle hof
via zout naar zoet
proef ik dat ik bof
nieuw is dit wandelen
voor mij immer weer
niet om huid of dal
doch mijn lust naar meer…
Meervrouw
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
974 Een meeuw schreeuwt
de zee achter het duin,
wind verstuift het land,
passie tussen eb en vloed
helm geeuwt wuivend,
wortels diep in zand
genegen in het zwin,
het zilt bekoort en voedt,
bevrijdt ze de elementen
in haar aardse tuin,
die kleine zeemeermin,
- mijn godin -, die golf
en horizon berijdt,
meer waarde,
meer vrouw, meer min.…
Haiku
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
879 Zomaar op de weg
terwijl het even stil is
een rode vlinder
*
Bos langs de snelweg
verziekt door uitlaatgassen
het ritselt somber
*
Zilveren tuinen
aarzelend, dun winterlicht
doorbreekt dichte mist
*
Hoog bloeiende bloem
rode zomerdahlia
bloeit mee met de herfst
*
Lieveheersbeestje
doorbreekt zijn zacht geschuifel
heeft…
judas
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
753 hij verraadde zijn vriend
deed hem de laatste groet
bij fakkellicht in de tuin
nog een keer voelde hij
de man van Nazareth
keek schuw langs hem heen
hoorde het zachte verwijt
dat zijn ziel zou verteren
zijn lichaam zou breken
de gekruisigde stierf
omgeven door spotters
vrienden familie en moordenaars
heb erbarmen met de verrader…
Monet
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.218 een ronde witte tafel
in de zon
ik wou dat ik er
een gedicht op schrijven kon
je hakt met je gedachten
in de tuin
je haar krult
van de goede luim
vandaag moest het gebeuren
teveel onkruid zag je staan
met gele handschoenen
ging je ertegenaan
een duif met jongen
in een berk moet het gedogen
ze kijkt je aan
met argusogen
een ronde…
Hemel en aarde
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
1.073 Een herinnering droomt
groene zuilen, verborgen tuinen
verdeeld door wind en water.
Gouden gewelven
weelderige elfen
verstrooid over dromerige seizoenen.
Bomen schrijven sterren
in de aders van de tijd.
Geduldige lezers vinden een bestaan
waarin licht en donker samen gaan.…
Zij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
506 Toen ik haar na jaren
in een film op facebook zag
haar kleinkind achterna,
spelend, in die tuin
achter poppenwagen
zij, kort kapsel witgrijs
blote armen zomerjurk,
op haar gelaat een lachen, breed
was ‘t alsof zij uit een vorig leven
nu er steeds nog is.…
oktober 2009 1-7
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
716 zich beierend
uit de markt
balletdansend
snoepen de groenlingen
van ons plantsoen
de oude man
schoont de randen van de sloot
ruisend valt het riet
ik hoor de zeis
langs de provinciale weg
een brullend monster
kastanjes
roffelen de jaguar
op zijn kop
onder mijn ogen
sterft het gebladerte
in schoonheid
ik groet in mijn tuin…