4280 resultaten.
Schaduwboom
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
1.932 De oude man verlaat
voor de dageraad
stil het reservaat
loopt naar
de eenzame plek
waar de
schaduwboom staat
zet zich neer
onder het gebladerte
van de oude eik
de eeuwige reis
is begonnen
met de droom over
de jachtvelden
en bij ondergaande zon
gaat hij
met een zucht
over naar het
dodenrijk.…
Zomerse douche
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
1.213 Schaduwen van de wolken heersen
Bladeren fluisteren donkergroen
De wind stuurt water van de hemel
Langs en in bomen, over steen
Het vuil vervalt bij deze schone dag
Van blijdschap dansen takken
De droge dorst verlaat vragend wat is
Het gras wacht op de bakken…
In de schaduw van jouw woorden
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.941 In de schaduw van jouw woorden
in de schaduw van je blik
begeef ik me op de eenzame weg,
waarop wij ontspoorden
Sprakeloze leegte
een verlaten gebied
is de bron
van mijn verdriet
Een wanhoopskreet weerklinkt
wanneer ik besef, wanneer ik zie
jouw liefde voor mij
was niet meer
dan een trieste illusie…
Freak
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.622 Ik hoor je maar ik luister niet
Ik kijk wel maar ik zie het niet
Ik heb het zelf niet in de gaten
Ik denk wel maar ik snap het niet
Ik voel wel maar beleef het niet
En kan er ook niet over praten
Soms wil ik maar dan kan het niet
Soms mag ik maar dan lukt het niet
Om mijn eiland te verlaten
Misschien ben ik wat onbeschoft
En voor de buitenwereld…
Voorstelling
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
499 Nu 2e kamerleden in het parlement
Zich door de coalitie monddood lieten maken
Kon de kijker weer eens het genoegen smaken
Van Geert z'n act en zijn ultiem TV moment
Want waar ze verder met elkaar nog over praten
Wij zagen Elvis zélf de kamerzaal verlaten.…
De nieuwe kleren van de keizer
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
664 Te zwaar weegt de geringe inbreng
op het schamel bal van pretendenten
aan het schriel kabinettendraad,
zodra het verdict is gevallen
verlaten zij de kamer
in vol ornaat.…
slapen
hartenkreet
3.3 met 11 stemmen
1.979 Opnieuw heeft iemand mij verlaten.
Iedere minuut van de dag,
wat doet het een zeer.
Laat mij toch slapen.
Het kan mij allemaal niet meer baten.
Hier zit ik goed.
Helemaal alleen.
Laat het mij snel vergeten.
De dag,
dat mijn princes verdween.
Ik blijf wel slapen.…
Samen wachten
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.137 Verlaten is de leegte die een lichaam wil zijn
dat je kent
en fluisterend je stem weer laat vragen
welke schaduw warmer zal zijn
onder de deken van liefde
die we samen zoeken
waar de melodie een droom wil zijn
die we samen vinden en verliezen
in het ontwaken
dat nooit wil
wachten.…
onrust
netgedicht
2.6 met 30 stemmen
1.018 vermoeid bestaan
de plek angstig verlaten
hij schrijft niet meer
ten koste van een ander
vreugde nog maar
van korte duur
geen sterveling
kan de onrust wegnemen
waar geen inspiratie is
kan hij niet langer blijven
het geluk sterft
in zijn vingers
zijn zachte handen
geven hem geen rust
hij schreef
maar voor wie ….…
Drachtig
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
837 Een doornig veld, veel geel en bruin
droge wind als vanuit de woestijn
traag beweegt zich een geit
in dit door mensen verlaten land
Er hangt een bel aan haar nek
klingelt als zij het laatste groene blad
van een armetierige struik berooft
de dag wordt zo systematisch opgekauwd…
Alles anders
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.578 Mama, je staat op punt ons te verlaten
Je ondergaat je lot erg gelaten.
Het worden harde noten om te kraken
Niets zal nog hetzelfde smaken.
Samen, slaan we ons erdoor, dat deden we steeds
In mijn hart ' blijf ' je eeuwig leven, we kennen geen vrees.…
Die straalt van binnenuit
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
529 heb je sluiers afgedaan
met handen die
schaduwen bezworen
voor even niet
opzij te gaan
naakt kan niet bekoren
je toont je huid
die straalt van binnenuit
verlaat de schemer en profiel
lacht in het volle licht
de tanden bloot je ogen
schaduwen verlangen zachtjes rood…
Knapenbloed
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
1.343 Verlaat nu mijn gelaarsde handen
om prille prooien te beminnen
achter traag trillend naveldons
vlieg vrijuit naar verre landen
waar ze een monarch verzinnen
voor het monetaire fonds
verhef mijn adelborst tot standen
die het knapenbloed ontginnen
in bronnen van de warmste spons.…
Het Midden
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
507 Zachtjes waaiend door alles
Door een onaangetast of verdord geheel
Slurpend, kwijlen van alle beetjes
Ongenaakbaar zacht en teder
Hard en ijzend
De wind raakt ieder stukje
Van het midden
De weg door alles
De goot de duivel en verlaten
De passie en de bloem
Balans
Het Midden…
anders niet
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
859 mijn woorden passen niet
ik zie het aan je verre blik
ze werken als een lappendeken
op kleine treurnis of een groot gemis
maar nemen niet de koude weg
van slecht bericht
want troost is anders niet
dan niet verlaten
niet meer dan voelen van de hand
die in de nacht
als een vertrouwde stem
de grootste angsten kan verdrijven…
Zonder Julia
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
623 Het balkon
verlaten
in de zon.
De dagen in de vla verdronken.…
wacht
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
891 vergeten
wangen
schouders
een verlaten rug
alleen
wie wil nog terug
naar
verlangen
als armen zijn
wat ze niet zijn
en
de pijn
van het alleen zijn
niet vervagen
wat wacht
nog
in de nacht
als de tijd sneller
gaat
dan een hart
openstaat
voor nog meer
dan
het antwoord
geeft zichzelf
als
het zonlicht
het water
de…
Gezichten zonder ogen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
601 ik mis de oogcontacten
kijk bij het wachten
de mensen altijd aan
maar iedereen is bezig
zijn leven op die plaats
een eigen vorm te geven
als planten op een rij
de stengels wat gebogen
met gezichten zonder ogen
totdat het bijtje zoemt
een naampje noemt
het knopje open gaat en ons verlaat…
Het wit van de nacht
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
629 heb de dood geplukt
hij stierf lachend
in het kleuren van de nacht
nog hoor ik
de melodie van ons
levenslange samenzijn
hij zou mij schaken
als ik het leven
niet wilde verlaten
mijn spel heeft hem
de das omgedaan
zijn koning is voor schut gegaan
ik speelde zwart
matte hem af en heerste
over het wit van de nacht…
Regenspiegel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
467 Verloren tranen
noem je in liefde
regendruppels
herinneringen
voor het brein
tijdens vervagen
van gevoelens
je draagt een oude koffer
waar de rivier het land verlaat
met een kaartje voor de trein
in gedroomde werkelijkheid
neem je afscheid
van de regenspiegel
die achter de toekomst kijkt.…
Bevrijding
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.110 Het dorp de rug gekeerd,
niet meer omgekeken
Lots lot voor ogen
Nimmer komt een wending
opgeslorpt in groter gebeuren
waarbij dode bladeren
verzeilen in riolen
Het wordt stil
in de herfst van leven
alleen het hart
heeft nog te lijden
van dit verlaten
stille dorp…
Weggaan
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.267 Want -inderdaad- ik ga
het pand verlaten
in de verwachting
dat stenen
omvormen tot vlinders.
Maar nu wil ik de oude kat nog vergezellen
Hij vroeg hier verdomme net zo min om.…
Bevrijding
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
683 Het dorp de rug gekeerd,
niet meer omgekeken
Lots lot voor ogen
Nimmer komt een wending
opgeslorpt in groter gebeuren
waarbij dode bladeren
verzeilen in riolen
Het wordt stil
in de herfst van leven
alleen het hart
heeft nog te lijden
van dit verlaten
stille dorp…
Grensganger
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Vluchten over grenzen heen
Het eigen huis verlaten
Op weg naar een ander,
Nieuwer, thuis -
Misschien volkomen leeg,
Of anders veel te vol
Nergens meer veilig
Nergens meer thuis -
Vogels vliegen in
Eeuwig ritme over,
De lucht is onaangedaan
En kleurt hemelsblauw…
Parijs 13-11-2015
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
762 ik heb geen woorden
voor de doden
die gisteren nog aten
zwijg liever bij de vijver
waar ik eendjes brood voer
een vogeltje zijn pootje spalk
over gisteren wil ik niet schrijven
wel over vandaag
of de zon
die de bladeren beschijnt
ik wil het niet hebben
over de doden
en de verlaten straten
het zijn namen
die mij herinneren
aan…
onder de knie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
520 de dode dichter leeft
hij boetseert
met zijn pen
gevaarlijk als het zwaard
alle beelden nieuw
hij schrijft niet
hij kneedt
de verbeelding
bij het puntje
van zijn pen
de dode dichter
spookt in
verlaten huizen
hij heeft de dood
onder de knie
hij leeft
binnen de ramen
van onze tijd…
Wassend water
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
481 Het wassende water
zoekt zich
een weg, een uitweg
'r bedding verlaten...
De kaden
huiveren
bij het zien
van zoveel spektakel
dat zich niet
laat weerhouden
door paal, hek of heg
ze zullen niet baten
Het schijnt....
de God Neptunus
die het water
als 'n hellehond
heeft losgelaten.…
Loos
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
453 Sprak ik de geest van de doos op het naaktstrand
verlegen als een verlaten vogel op de vlucht
tussen al die bewegende benen op het zand
vond ik de brievenpost opgedronken
in een geheime whiskyfles
toen ik het ophield en verstokte
in mijn ademhaling bij schoonheid
die op zichzelf geschreven toch bestond
liep ik daar zelf nu in mijn blote…
adem happen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
471 een stukje mozaïek
dat los laat
de context verlaat
ademloos in harde
grond geraakt
plaats maakt voor de
boreling die naar adem
hapt met argeloos
gemak in een nieuwe
context wordt geplakt
stukje bij beetje
sterven heeft weinig
om het lijf hoe moeilijk
kan het zijn hoe
moeilijk…
Liefde? ik hou van jou II
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
585 Wanneer je je kooi verlaat.
Wanneer we zien en luisteren,
naar hemeldragende muziek,
die overal klinken gaat.
Houd van het leven.
Blijf liefde trouw.
Liefde?
Ik hou van jou!…