2730 resultaten.
verlangen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
422 slingers
geef me liever geen applaus
bespaar me de erkenning
met een excuus voor het falen
prijs en bewierook mij niet
als deze ziekte verslagen is
ik wil gewoon als het over is
iedereen weer omarmen kunnen
hen ruiken voelen en proeven
eindelijk weer bij familie zijn
de kinderen ook en hun kroost
die mij met het licht van leven
vleugelen…
Poes versus vogel
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
626 Haar bekkie klappert en kwijlt
als zij tijgert over spriet,
dichter bij haar prooi,
maar dan verraden door
haar zwiepende staart,
de kauw plots tergend kraait,
gestoord in zijn goot diner,
zwart met vleugels wiekt
en zo aan haar graaiende
klauw ontgaat.…
Beloftevol
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
595 enkel
nog het onkruid wieden
om de bloemen te vinden
verborgen in knoppen
in talrijke kleuren
duizelig worden van
nieuwe lentegeuren
een musje rond een steen
wat vlinders er omheen
beiden vleugels van vrijheid
om weg te kunnen vliegen
wil je met me zwijgen
woorden zijn te groot
een glimlach is genoeg
om de twijfel te dragen…
Het gevoel van vrijheid.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 je vleugels uitslaan zoveel je kan.
Je door de wind mee laten zweven.
Even gewoon alles vergeten.
Wat zou dat een ervaring zijn.
De hoogte zelf bepalen.
Een koers die ik zelf kies.
Ik zou vrij willen blijven.
Uit angst dat ik erna te veel verlies.
Was ik maar niet zo bang voor hoogte.
Dan doet het vallen minder pijn.…
kraai op tak
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
435 de vogel vliegt laag aan
met vleugels zwaar van ijs
in een wiekslag vallen duizend
vlokken van de koude takken
in de bladerloze boom krast
de kraai met schorre keel
de pijnboom gaat gebukt
onder zijn herinneringen
kijk hoe diep zijn takken buigen
geen mens die het ziet
alleen de kraai weet
van de diepe nacht…
Even gewoon alles vergeten
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
495 Je vleugels uitslaan zoveel je kan.
Je door de wind mee laten zweven.
Even gewoon alles vergeten.
wat zou dat een ervaring zijn.
De hoogte zelf bepalen.
Een koers die ik zelf kies.
Ik zou vrij willen blijven
uit angst dat ik erna te veel verlies.
Was ik maar niet zo bang voor hoogte.
Dan doet het vallen minder pijn.…
op een draagbare wind
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
772 ik luister naar
naar jou
en de vogels
je ademt snel
in mijn stappen
het spijt me om
echo's te laten
verdwijnen
kies voor het licht
woorden die schrijnen
we dwarrelen
dansen de stilte
de namiddag rust
hoorbaar gezapig
verzadiging sust
vlieg maar, ik
verdwijn in je vleugels
op een draagbare wind
je zult niet meer…
Lentebode
netgedicht
4.9 met 22 stemmen
921 Vlinders klapwieken
met hun gekleurde vleugels
geluidloos applaus.
De dagen worden langer
de rokjes kruipen korter
de liefde rukt op.…
Zomerzang
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 beeld in tegenlicht
en trillende lucht
vaag en vlekkerig
stroperig vloeiend
boten als blokjes
dansend op zee
water golft en deint
spiegelt het zonlicht
vleugels slaan
boven fonteinen
vlammen likken
aan dorre halmen
eenzame zanger
raakt mij diep
met sonore stem
en stemmige tekst…
landen
netgedicht
4.6 met 12 stemmen
450 deze nacht hoor je
de ransuil aanhoudend
klagen
Nyx godin engel van
de nacht verbergt haar
vleugels in duisternis
de hardhandige vleugellamme
landing in een cipres
Dionysos laat je leven!
voeten zoeken aards
houvast ze moeten zich
wortelen van dag tot dag
Helios maant
tekent streepjes licht
over je gezicht…
varen in een notendop
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
479 hoe schraag je
in loopgraven
een smeulend vuur
hoe de geselende wind
hoe spalk je
gebroken vleugels
de lege taal
hoe kapotte woorden
hoe kijk je
naar het gezicht van het
gescheurde hart naar de tijd
geschoffeld onder stenen
hoe aard je
op bodemloze aarde
in de centimeters
van je geheugen
je zegt:
het is leven
het is niets…
Zij hoort zijn lokroep wel- maar ziet hem niet....
netgedicht
4.8 met 14 stemmen
822 in vrije val ontmoette wilde vogel
pijnlijk en frontaal de rotskant van het beest
dat haar meedogenloos verwondde
haar vleugels tot de kern geschonden
een val in neerwaartse spiraal
nog nauwelijks van de schok bekomen
gekreukte vleugels ingeklapt
hoort zij uit nevelige verte spijtig verlangend lied
de zoete lokroep van het beest
het woeste…
VOOR DE FANTASIE UIT
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
428 Geef me vleugels
om te liegen
geef me vinnen
om te vliegen
geef me woorden
om in rond te zwemmen
en vaste leidsels
om mijn fantasie te temmen
geef me al omvattend water
bij het doorklieven van de lucht
en ook ik zal me bedienen van gesnater
weerspreek daarmee elk vals gerucht
en een ieder zal toch zeggen later
hierom was hij immers…
Elfje
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
725 Je slaat telkens weer jouw vleugels open,
en vliegt dan van me weg,
Waar ik ook op blijf hopen,
ik heb het me zelf al zo vaak gezegd.
Een elfje moet vrij kunnen zijn,
net zoals in de sprookjes.
Toch doet dit mijn hart vaak pijn,
maar in mijn hoofd blijven deze gevoelens gekoesterde spookjes.…
Zomerdag
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
830 luister naar de duizend vleugels
als een erekrans van pastelkleurig geluid
om de stilte,
ben ik.
Zou ik kunnen dansen?
in de hitte, boven het veld...
boterbloemen...
vormen zich de paarse geuren,
versmelten zich het leven en de rust.
Alsof de tijd, het besef ervan
kristaliseert,
tijdloos kort verstilt...
Ja, ik ben.…
Brief uit 1981
netgedicht
2.0 met 12 stemmen
1.497 Een overgebleven zomer-
vlieg probeert haar
vleugels nog te slaan,
haar winter nog te mijden.
Heerlijk is nochtans die eerste kou,
haar donkere plek in vreemde straten.
François!
Moet je eens proberen: één oor sluiten.…
Reizen
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
3.427 De kracht
van de verbeelding
huist in mijn hoofd
zij draagt mij
met vleugels
op de wind
waait mij
naar verre landen
met gouden torens
vreemde klanken
nieuwe kleuren
en ander licht
naar verre kusten
woeste zeeën
en verstilde stranden
met reusachtige bergen
drukke steden
en kleurrijke straten
mijn verbeelding is breekbaar…
VAST
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
1.835 De vleugels die jij gaf
werden mijn ogen.
Vloeibare verliefdheid
doorsijpelt het al,
er is niets meer verborgen.
Ik ben wie ik ben.
En ach, die scheuren door
beweging – Roering
in de diepten van je vezels.
En de mijne natuurlijk –
sluiten zich keer op keer.
"Net marmer" zei je,
"Aderen van het leven."
En ik zat daar. Vast.…
rolgordijn
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.088 Schuif de raampjes open maar
schrik de vleermuis niet uit zijn vel
die sukkelig zijn zware vleugels
ontdeugend de wind insteekt.
Gooi de deuren open
maar trap die slak niet plat
die slijmerig sluipt over zachte tenen
zijn spoor achterlaat.…
Nieuw leven
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.523 Ik stond op het punt oud te worden,
voor ik werd bevrijd
geboorte uit vervlogen tijd
en raakte het verleden kwijt
De bron van dynamisch energie gevonden
Karmozijn wordt wit
Op vleugels van de trompetkraanvogel
kom ik aan in het land van licht
Verheugend op een lange trek,
strek ik me uit en rust op de wind
Gedragen door de…
Een Wonder, een Vlinder
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
1.910 Door de wet van de
zwaartekracht
opent hij zijn strakke jas
en dan als de metamorfose
een feit is, eerst nog verbaasd
over ’t feit dat de jas te ruim
is, komt het besef dat
zijn vleugels gelijk aan
die van engelen, zich
ontvouwen.
De bekoorlijke pracht van
de vlinder ontvouwt zich,
een wonder, een engel,
een vlinder?…
vreemde stromen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
758 als ik mijn gedachten verlaat
de weg naar jou verlies
verslikt mijn schorre keel zich
aan gedroogde woorden
gespijkerd aan een mateloze haat
jij kijkt voorbij mijn liefde
omrand door verlichte zomen
ziet slechts het altaar van jouw zinnen
gepaard aan vreemde stromen
en ontkent het roepen van mijn vleugels
die de tederheid willen beminnen…
sluit je ogen
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
1.277 vertel me
hoe ik adem
de wolken, de oorsprong
het vrouw zijn, de zee
zodat ik kan zien
hoe liefde beweegt
ik leef en sterf
ben hier en daar
korter, verder dan
de kreet van een meeuw
zeg jij, de duinen
ik leg je neer
dichter de vrijheid
met jou om mij heen
de wind, het waait
vleugels vol jou
je geeft me het trillen
en maakt…
Hun witte banen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
409 ze strakten
hun witte banen
met vleugels
en motoren
pas later kwamen
gedachten en
spanningen erbij
als uitlaat van
hun geestelijke
activiteiten in
krullende wolkjes
nog lang in het
zog van hun vaart
tot zij verwaaiden
uiteen geblazen
door de maalstroom
van wind op grote
hoogte die langs de
aluminium huid hun
vertaalde woorden…
Lichtlezer
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
710 Je wees naar
nevelen voor de zon
waarin licht
met kleuren speelde
beweerde dat de wind daaruit
vergeten woorden spon
die jij verzamelde en las
wanneer je wolken droomde
ik keek
maar vond
een transparante maan
waarom de nacht
zijn vleugels vouwde
drijvende door zinnen
van oneindigheid
je lachte
sloot mijn ogen
en ik zag…
het snoer van rozen brak
netgedicht
3.8 met 30 stemmen
710 er vallen vlinders op
mijn mond
en ik breek, braak
de vleugels in aangevreten
luchten
het kent
geen einde meer
de oorlog zonder rozen, de stilte
aan het kruis en buiten zwijgt
de ochtend
ik hoor nog slechts gekerm
natgeregend, nabij
de wind
die lege spiegels waait
doorheen verdreven woorden
tijd verbrandt en ik wil…
Gestorven engel
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.507 Haar vleugel gescheurd
Door etterende wonden
Die van binnenuit
Hun weg naar haar fysiek toe vonden
Oneindige duikeling
Van utopie naar een hol leven
Ze koos voor haar hart
Waardoor ze uit de hemel werd verdreven
De moeilijkste weg
Naar het grootste geluk
De kans veel groter
Dat alles mislukt
Vertrouwend op het lot
En een toekomst…
Anonieme verkeersslachtoffers
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
896 Een dier zonder huis
had nog kat kunnen zijn
vleugels neergehaald
in hun laatste vlucht
matjes met wat stekels
een bloederig donsje
geraakt in de sprong
Platgereden restanten
tot voor kort nog levend
kleven verwijtend aan de weg
hun levenstempo niet aangepast
aan onze fatale snelheid
Kraaien en kauwtjes genietend
van hun delicate wegrestaurant…
Hoe ik ontroostbaar blijf
gedicht
2.2 met 92 stemmen
24.106 Hoe ik ontroostbaar blijf
in deze zomertijd
met de violetblauwe vlekken
aan de hemel
aangetast door weemoed
die me overvalt
als een te grote afstand
als mijn verbrande kindervoeten
zeldzaam als je bovenlip
met de bevroren mondhoek
als een potloodtekening
word je langzaam zichtbaar
met de dubbele vleugels
met de ivoren schouder
jij…
Horizon is geen belemmering
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
520 alsof de wereld
vleugels heeft gekregen
zo spoedt zich mijn leven
door het dagelijks bestaan
nog kan ik gaan
maar heb het branden
van de hel al gevoeld
als waarschuwing bedoeld
er zijn geen nadagen
nog is er lente in verwondering
lokt verbazing vragen uit
over ontstaan en welk pad te gaan
de stress is weggeëbd
in ruimte van het overzicht…