13575 resultaten.
- Als duizend gouden sterren -
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.299 Heb wel naar de wolken gestaard
het laatste uur,
waarneembaar als een lichtflits
gaat het warme licht naar zolder,
herinneringen maken dat windstoten,
bij momenten het kaarslicht doven
het is vrijwel bar koud hierboven,
als duizend goudene sterren
fluist'ren ze een wondermooie droom.…
sluierwolken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
726 omringd door witte toppen
sluierwit op morgenrood,
lees ik vanuit een diep ravijn
op het randje van de dood,
zwaar hijgend, met gebroken ribben
een tikje pips in het gelaat,
getroffen door een felle pijnscheut
in bijna doodgevroren staat
gelijkmoedig wachtend op mijn lot,
lees ik dus boven witte toppen
in slaperige sluierwolken:
"Grüss…
Sonnet ontpopt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
444 dat ik fantasie ontmoet in wolken
feitelijk vergeet dat het wolken zijn
ligt het aan mijn brein en de volle wijn
welke overdag de lucht bevolken?…
Woordeloze woorden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
656 De wolken vormen kastelen in de lucht.
Duiven vliegen over het plein.
Rondom fonteinen komen mensen samen.
Lachende en pratende mensen zie ik, en herken jou.
Onberedeneerbare liefde.
Met jou weet ik me gelukkig.
Bij iedere film zie ik jou gezicht.
Mijn hart is op hol.
Je kwam zomaar in mijn leven.…
Ingehouden woede
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
462 Voor de wolkenbreuk
dansen de meeuwen sierlijk
dan barst de lading.…
REGENNACHT.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
982 Al is er maan-vermoeden,
De lucht is leeg,
Des hemels baan bevloeden
Veel wolken veeg.
De droppen komen zijgen
In zachte val,
De blaân der bomen nijgen
In regenhal.
't Is alles mat en eenzaam,
In vree gesust,
En alles wat gemeenzaam
Met licht is, rust.…
Bui
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.048 Grimmig snellen rondgerolde wolken,
Eindeloos grote kluwens, aan door 't blauw.
Doodse stilte! Toch, ze naadren gauw,
Scherp weerspiegeld in de molenkolken.
Schelle fonkling van miljoenen dolken;
Dan de donder; en, van regen lauw,
Schudt de wind de hechte molenbouw,
Loeit het rund, dat wegvlucht, ongemolken.…
Feldberg
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
455 het zijn de wolken
die schaduwen werpen
op de berg die ik
beklommen heb
die me de heelheid
van licht en schaduw
leven
heeft leren omvatten
een gevoel van geborgenheid
waarbij liefde zich
in mij openbaart zonder maar
één innerlijke versluiering
een droomwereld waar ik
op verslingerd raak…
De camping in het zuiden.
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.152 schieten langs het caravanraam
buiten lopen twee doorweekte kinderen hand in hand
een stevige donderbui ontlaadt zich boven het land beneden
stortregen, rukwinden en donderslagen laten ons trillen en rillen
terwijl kinderen buiten vreugdevol in de regen springen en gillen
na tien minuten donderend geweld is het ergste leed geleden
druppelen wolken…
Wolkenformaties stomen op over
gedicht
3.0 met 3 stemmen
2.926 Wolkenformaties stomen op over
De Fantastische Oceaan de wind
Zit erachter
Hij is tegen saaiheid
Wolken kennen geen afgunst
En zijn niet verwaand.…
Vogelvrij
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
581 sierlijk
laveert zij
als op wolken gedreven
tussen donkere diepten en hemelse hoogten
de tijd trotserend
deint zij op golven
haar ritme van leven
haar eigen weg volgend…
Na regen komt . . .
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
447 Schuchter oranje
straalt de zon fel in het oog
voor een schoon schouwspel
terwijl donkere wolken
met gedonder wegdrijven.…
Juist stilte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
495 je hoort de woorden niet
die geschreven staan in wolken
bij het passeren van de maan
zij verglijden in uitweiden
over ons bestaan
het komen en weer gaan
in scherp oplichten
tonen zij vaak het donkere
van onze werkelijke gezichten
hun zinnen rijgen wij
heel diep van binnen
tot eigen levensgedichten
juist stilte maakt herkenning…
Optimistisch.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
453 Een donkere wolk
trekt voorbij en men ziet het
al weer zonnig in.…
Vanzelfsprekend...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
420 Wolken komen en gaan,
vormen wolkenluchten,
die nooit eerder bestonden,
of ooit zullen bestaan.
Zoals vlammen in open haarden,
en golven die branding maken,
schijnbaar op elkaar lijken,
maar nooit vanzelfsprekend zijn.
Zoals gedachten in ons brein,
die als wolken binnendrijven,
of jagen als verterend vuur.…
Liever dan mens te zijn, werd ik een wolk
poëzie
4.5 met 2 stemmen
980 Liever dan mens te zijn, werd ik een wolk,
Te drijven tussen woeste vlammenzeeën;
Zij groeien aan het ochtendfirmament.
Liever dan wolk te zijn, werd ik een boom,
Hij staat hoog op in het heet licht te kijken,
Iedere gedachte is een blad.…
Echo
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
772 Jouw lichaampje
spiegelt wolken,
weerkaatst licht,
beweegt volop in voedend water,
eerste teken van leven.
Klein kindje....…
Wat dat betreft
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
492 was het weer bar en boos
hing er gedonder in de lucht
grimassen liepen samen
met buien van mijn buurvrouw
die ineens weer opvrolijkt
neem nou voorbijdrijvende wolken
een lust voor het oog
van het ene moment op het ander
ineens weer lieflijk verbonden
en opgaan in een kus…
Wolkjes geluk
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
485 Toen de wind
zijn ware gestalte aannam
Ontstond er een
hapering in de tijd
knipte mislukte
momenten weg
plakte er vrolijke
tijden voor terug
En met een adem
Een zucht
Proefde ik
alleen nog
donzige wolkjes
van geluk…
indianenverhaal
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
628 even dacht ik
aan rooksignalen
en aan een stam indianen
die zich hadden gevestigd
achter gindse bergen
zo zetten de wolken
het kind in mij
soms toch nog
op het verkeerde been…
Een projectie
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
509 ik blaas wolken op
tot ware luchtkastelen
laat witte schepen zeilen
in een blauwe oceaan
het is een spel
waarbij ik ongestoord
naar eigen fantasie de
schepping bij kan schaven
in een projectie
die mijn stemming en
emoties kunnen dragen
tot alles weer verwaait
maar de speelse wind
was niet mijn vriend
ook de zon verdween
achter…
Hollandse lucht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
512 Op het hoge balkon
verschijnt een prachtig beeld
als de stralende zon
tussen de wolken speelt…
Liefdesbloem
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
750 En weer gaat een geliefde
een geliefde verlaten
weer laat de een de ander
of omgekeerd alleen
Spat wat twee eens waren in
niet te lijmen scherven uiteen
Weer heeft de liefdesbloem haar werk gedaan
Mensen bedwelmd met haar geur
te veel verblind
met een roze wolk omkleed
Echter steeds fletser werd haar grandeur
het roze wat steeds verder afgleed…
Zomer
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
759 Als mollen tuinen
lekker om gaan wroeten
en wij voor hun hopen
en het struikelen erover
uitkijken moeten
Als wollige wolken
onbezorgd
langs de hemel scheren
en geschoren schapen
met hun korte kapsel
hemels hooghartig
gaan lopen flaneren
dan zal menig
warrige lentedromer
wakker worden
want dan is hij
in aantocht
de langverwachte…
Ondertussen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
478 Wolken zijn soms ondoordringbaar
blijven juist hangen om je hoofd
pas als vanuit eigen stilte
de wind langzaam aanzwelt
volgt er weer ruimte
voor zicht op zicht
ondertussen hou elkaar maar vast
als wolken de zon versperren
in het donker van de uren
is elk sprankje
een helpende hand…
Een kind
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
557 Met dank aan de wolken
en de airbrushende wind
kan ik even dat invullen
wat wij nooit hebben gekregen
een zoon een dochter
een kind…
De eerste regens
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
447 ik heb de ochtend
zien schemeren tot in
de diepste tinten rood
verglijdend in oplichten
stierven zij een zonnige dood
de vlokjes die
het langste bleven
dreven voor de zonnewind
als lieve roze schaapjes
wolkten zij in wit de kudde in
verloren kleur in
contrasterende onderkanten
waar grijs en zwart de
eerste regens droegen die
met…
Stemmingswind
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
392 ik wist
mijn wolken
te bevolken
met dromen
in allerlei kleur
ze liepen
niet dooreen
van iedere
fantasie was
er maar een
zij dreven
in blauw op
stemmingswind
van boven kou
onder warme regen
natuurlijk
was er ook zon
voor allerhande
contrasten zodat de
mens zijn dag paste…
Wolkenspel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 Onzichtbare handen bouwen luchtkastelen
Door bijeen gewaaide wolken
op te stapelen tot ongrijpbare torens
Majestueuze nevelpaarden draven vooruit
de zacht purperen hemelpoorten binnen
Trompetten van mist
blazen een vervlogen doch koninklijk lied
die de muzieknoten van deze melodie
sereen laat neerdalen
Als een lieflijk zomerbuitje…
Wolkentuin
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
418 ik probeer
jou te creëren
in mijn wolkentuin
nog vaag is mist
als tranen bevriezen
in de ochtendkou
in het eerste
licht komt jouw
silhouet tot leven
strak aangegeven
tot warmte accenten
geeft aan het speelse
jij kleurt uit
net geboren wit
naar scharlaken rood
lacht uit
pure vitaliteit
je tanden bloot
ik moet je laten…