3465 resultaten.
Niet getrouwd.
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
2.591 Zo zijn we niet getrouwd,
kijk, ik ben een man van vrijheid
ik wil ruimte voor mijn geest
je beklemt me, snijdt me de adem af
ik krijg het Spaans benauwd.
dus als je nu zo goed wil zijn,
zeg me gedag,
want ik ben het zat.…
glas in loodzwaar
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
806 schaduwrijk
is de sobere kapel
waar stilte
vermenigvuldigt
gedachten wachten
op klare taal van
duidend begrip
zwijgzaamheid
veredelt daar
zonder
te verworden
tot klinkend goud
in die ruimte van
ondoordringbare
leegte
waar volheid
als maar groeit
berust ik in mijn lot
mens als mens
nietig, vergroot
tot denkende zot…
als het licht spoort
netgedicht
4.8 met 13 stemmen
807 het licht spoort traag naar binnen
wil het zwart ongevraagd verdrijven
hoeft zich geen moment te bezinnen
het wil de ruimte vergroten en beklijven
eerst nog gepaard gaand
met botsende schaduwen als
ongewenste vreemdelingen op zijn weg
doch gulzig zoals het immer is
vreet het de nacht naar binnen
opslaand binnen zijn alomvattende heg…
raak me even aan
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.013 vandaag
sprak alsnog de winter
tot mij
ik keek
nam zijn schaduw op
en zag hoe die veranderde
in een toevluchtsoord
vaarwel, zei ik
en liep voorbij jouw ogen
naar de verte en naar morgen
een vlakte die nooit meer kwam
en zo bleef ik woorden
hunkeren, korter of langer
dan dag en nacht
mijn ruimte werd de stilte
van meer dan een…
hoe zou het zijn
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
603 we zouden weten
waar te beginnen
en tijd speelde geen rol
we zouden elkaar raken
in vergeten lagen
in een ongekende ruimte
we zouden elkaar treffen
in een geluidloze aanraking
zouden we elkaar ontmoeten
hoe zou het zijn?…
Aurora
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
767 Niet alle sterren gaan uit dromen
ze maken plaats voor ruimte, dingen
herinneringen geven een slinger
aan dat wat komen gaat
in afwachtende stilte
om haar te zien gaan, warme schaduw
van schoonheid en dauw
bloesem van de dag, opspringend
uit de vacht van de nacht.
Een lied zwelt aan
en zij komt op
in haar mantel van licht.…
Nachtmuziek
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
1.195 De nacht luistert ademloos,
in de ruimte baart de tijd een prelude.
Was het geen nachtegaal die mij
verleidde met haar zwoele klanken
en lyrisch beroerde
in de opera van de nacht.
Geluk fluistert een zee
van musicerende dromen
laten wij allen drinken
verstillen
in rustieke nachtmuziek.…
Labyrint
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
703 Het is zo donker voor haar
zelfs zomerse dagen sluiten
gordijnen en waar niemand luistert
huivert tijd van wit naar duister
haar jonge huid ademt geen licht meer
ook op de achtste verdieping
blijft het schemeren
een stap schept ruimte
waar armen vrijheid begroeten
wordt het leven ademloos
het was te donker voor haar…
Jij wist het
hartenkreet
4.1 met 18 stemmen
2.087 Ik weet dat jij het wist
en daarom bent gegaan
die tijd had ik even nodig
om met mezelf om te leren gaan
geen woorden aan mij verspild
maar ruimte werd mij gegeven
heel soms heb ik dat nodig
een dag alleen te leven
nadenken over alles en nog wat
doen wat ik wil, of juist niet
niet praten of moeten luisteren
maar even alleen zijn met al…
Miniatuur
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
658 en altijd zal de nacht
alle zijden omringen
van het open raam
ik fluister enkel
een waaiende ruimte
dieper dan geluid
mijn handen zijn
immers te klein om
je toe te dekken
vergeef me
het onmogelijke
ik ben niet groot genoeg
ik had zo graag
naast je willen liggen
nachtenlang
dagenlang
en willen waken
vergeef me mijn…
Brussel Nieuwstraat
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.649 Zo is het altijd geweest
de verliezer ruimt op
en ik kan niks leukers bedenken.…
Vrijzwijgend
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
654 zonder jas loop je in de regen
onbedekt, zoals je bent
ik kijk naar je vanachter glas
net als altijd, van een afstand
geen pas neem je teveel
en woorden zeggen je niets
maar als onze blikken kruisen
versta ik je eenzaamheid
je bliksem bezocht mijn ruimte
die deelbaar werd door twee
mijn jas hangt aan je lippen
stilzwijgend
vrijblijvend…
liefdesverdriet
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
2.316 Maar jou moet ik ruimte en rust geven.
Bellen doe ik je later.
Al is het maar voor even.…
oorzaak
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
1.349 dat het in kleine dingen schuilt
stof dat verborgen gaatjes vindt
geen ruimte meer laat, aankoekt
misschien ooit nog eens diamant
een daad ernstig genoeg, moord
op zoek naar sporen van DNA
dichte plekjes openmaakt
een oplossing aantreft voor raadsels
teruggaat in de tijd naar nu
geschiedenis geschreven raakt…
Een nieuwe jas
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
835 mijn muisdagen zijn voorbij
geen krassen meer op mijn ogen
‘k zie elk addertje onder het gras
en krul mij in het verlangen
om weer soepel en gefocust
aan de laagste tak te hangen
ja, ik heb een jasje uitgedaan
maar dat is voor mij toch evident
want mijn nieuwe kleurenvel
geeft weer ruimte om te spelen
en speuren langs slingerpaden
als…
Het bollend buikje
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
813 nog ben je
onvolgroeid maar
schopt en stoeit
om ruimte want
het bollend buikje
is je al te klein
nog onvoldragen
speel je zonder vragen
met de navelstreng
geen zorgen over morgen
want jouw lucht
en voedsel is er wel
toch daal je
langzaam in en nadert
het begin van eigen leven
de eerste kreet na
het ontsluiten zet jou
op de nieuwe…
Tot geheimste weemoed
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
636 uit in woorden
door een bloei- tijd
maar wel met voorzichtigheid
ontwaakt er in haar
een poëtisch intermezzo
dit leidt tot mystieke dromerijen
met blozende wangen
wat werkelijk in haar leeft
dit kristalliseert haar gevoelens
in al de dingen die zij nog niet is
tot geheimste weemoed
door de taal die haar hart beheerst
ontstaat er ruimte…
Zee zijn
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
626 Wil ik mij
als de maan naar het leven
rennen, het heelal opschudden
Een klaproos, toeschouwer in de wind
pluisjes in ogen die het water
willen veranderen, de zon aanhoren
Sterren stelen in de nacht
bloemen in mijn hoofd
ze zwijgen en tellen mijn gedachten
Zoveel te kiezen
en de ruimte om te dromen
als niets anders wil ik zee zijn,…
Wantoestanden
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
492 Ik doe mijn huid uit
en hang mijn frustraties
op aan de kapstok
psychologische antwoorden
heb ik allang in de
wind geslagen
die ze onlangs weer terug kopte
waardoor het dubbel
zo zwaar op de maag ligt
spoel ik zonlicht
door het gootsteenputje
waar vreemde bloemen
ontpoppen en zich
meester maken van de ruimte
die al even de mijne…
Schuchter
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
717 ietwat schuchter voorovergebogen
poseer je bevrijd van al jouw lagen
in een ruimte die rust ademt
observeer ik de gracieuze schoonheid
het lijnenspel minutenlang
voordat mijn potlood het papier raakt
zachtjes schets ik jouw contouren
de omlijning wat dikker aanzettend
beweeg je onhoorbaar
totdat je herboren bent…
Een armlengte (OCCUPY)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
625 is er nog ruimte
om je hand te pakken
te zwieren en draaien
op de muziek van ons hart
wij staan al zo lang
te dicht op elkaar
vermijden in blik
confrontatie met ogen
stappen dezelfde tred
in onze gang
op de trap van
duizenden treden
een armlengte
is ons gegund
de vrije hand is voorbij
mag ik toch deze dans…
Ogen zijn al in gesprek
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
580 ik streel je rimpels
tot ontspanning
vlak scherpe plooien af
strijk het
karakteristieke zachter
geef ruimte aan je lach
de stilte is verbroken
je ogen
zijn al in gesprek
je stem bezingt
met warm geluid
de eigen plek
jouw geluk komt
onderhuids tot leven
groeit weer naar buiten uit…
Angst de Onberekenbare
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
921 Doorgaans pal
Onder het oppervlak
Daarnaast
De vulkanische eruptie
Zo maar spattend
De ruimte in -
Schaamte neemt in
De plaats van gelatenheid -
't Is weer gebeurd
't Was weer zover
Liever de bierkaai
Dan maar
Dan vechten
Tegen de onneembare
Onberekenbare
Noot: titel is deels ontleend aan M.…
Er was geen applaus
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
538 heb je bergen beklommen
begon in het dal
op weg naar jouw heelal
er waren geen passen gelegd
of duimbreedtes toegezegd
heb toch alle barrières beslecht
hoe hoger ik kwam
des te meer jij
mij de adem benam
in openbaring van je wezen
een ruimte krioelend
van onzichtbaar leven
er was geen applaus
ik voelde me klein om zo dicht
bij…
Componenten grijs
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
480 zag mijn schaduw plat
een raakvlak
dat wij deelden
waar ik mijn oorsprong had
licht nam
vorm en ruimte
in een transparant profiel
dat mij uiteindelijk beviel
maar contrast groeide
in het donkere segment
nivelleerde de herinnering
tot een wegwerp element
er is geen samengaan
van componenten grijs
gezichtloos sluiten zij
elkaar…
Gewoonte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
672 Het is wat in jou leeft
wat jij de ruimte geeft
veelal tijdgebonden
onomwonden
Alles op zijn tijd
geheel voorbereid
in dat levenspatroon
leef jij gewoon
Wat als je uit die
vicieuze cirkel stapt
op een dag zomaar
uit een ander vaatje tapt
Proef en ervaar eens
wat je nu mist
vertel me, heb je jezelf
in wat bij jou past vergist?…
Thuis
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.059 Alleen maar alleen,
Ik mis mezelf nog het meest
Want al die tijd,
Is dit nooit mijn thuis geweest
Kamers veel te klein,
Te klein om echt te wonen
In een hoekje van het bed,
Hoop ik ooit thuis te komen
Geen warm gevoel in huis,
Geen ruimte echt te binden
Denkend over toekomst,
Hoop ik ooit een thuis te vinden…
Steeds vaker val ik
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
521 Steeds vaker durf ik,
durf ik te zwerven
door de ruimte.
Steeds vaker beleef ik,
begrijp ik het moment,
als essentie van de tijd.
Steeds meer sterf ik,
sterft mijn gek idee
van vreemde eigenheid.
Steeds meer val ik samen,
val ik samen, met wie ik was
en met wie ik ben.…
hoeveel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
495 hoeveel ruimte
heb je om een vlucht
naar voren te maken
over je schaduw te springen
en de hemel te bestormen
hoeveel tijd
vraag je om vriendschap
te verbreken
gedachten los te laten
en de leegte leeg te maken
hoeveel stilte
laat je binnen om een speld
te horen vallen
de woordenstrijd te staken
en de liefde te vieren…
Zielsverbonden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
779 We konden ons
wel voorbereiden
op het moment
van overlijden
maar niet
op hoe het voelt
nu jij er niet meer bent
Het afscheid
was een momentopname
maar de leegte
die daarna ontstond
die diepe afgrond
die blijft altijd
Ooit waren we samen
nu leven we
in verschillende lagen
van ruimte en tijd
fysiek gescheiden
maar zielsverbonden…