2226 resultaten.
De wind hoort me brommen
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
650 onbegrijpelijk
de woorden van de kardinaal
wir haben es niet gewusst
mijn haren rezen te bergen
al werd er een uitleg bij gegeven
weet je ik was kind en wist het al
jongens die meisjeskleding moesten dragen
omdat ze in bed plasten
geestelijk vernederen
Groenensteijn op de Haagse Loosduinseweg
waar de jongens gemarteld werden
en lichamelijk…
Vulkaan
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
1.682 Als een schreeuwende berg,
tussen as en vuur,
door passie slechts gedreven.…
Dauwdruppels
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
628 In het prille van de morgen
ademde ze rust en vertrouwen
het was alsof de berg die voor haar lag
steeds minder hoog leek
stap voor stap
zag ze papavers en prachtige veldboeketten
langs de weg
ze keek haar ogen uit
tussen de wolken door fluisterde de wind
een lint van liefde
haar handen begonnen te vangen
waar wangen bloosden
piepte…
De dauwoedemen leven
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
604 het strakke blauw van de hemel
trekt sporen over het vlakke land
de dauwoedemen ademen
hun vrijheid om tenslotte
te verdwijnen in het niets
ik ken geen bergen die hoger zijn
luchtkastanjes nog niet gerijpt
in hun stekelige huis vallen te vroeg
blijven ongeraapt kleven
en leiden de herfst
naar weer een ongerept seizoen
het…
Een envelop
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.721 Maar nu is het tijd om
een nieuw envelop te maken en de
oude op te bergen. Geloof, dapper
en niet gescheurd te zijn, werd de
envelop naar de eigenares geretourneerd
met de mededeling: bedankt! Het gaat je goed.…
kleine meid
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
2.121 dan kan ik bijna weer voelen
hoe ik was als kleine meid
vogels vlinders bloemen gras
maakten mij blij
was in mijn sas
bergen speelgoed waren overbodig
dat had ik echt niet nodig
dat ene vlindertje was er voor mij
dartelentd aan mijn zij
zo gelukkig als ik toen was
weet ik nu nog steeds
bij de geur van net gemaaid gras
dan glij ik weer even…
Kinderlijk Utopia
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
524 gezeten in mijn bolderkar
reis ik heel de wereld af
rivieren, bergen en dalen
ook onberijdbare wegen
houden mij niet op
gezeten in mijn bolderkar
kom ik overal mensen tegen
zij lachen en zwaaien
geven mij eten en drinken
helpen mij waar nodig
wijzen mij de weg
mijn bolderkar heb ik nog
op zolder staat zij weg te kwijnen
reizen doe ik…
Meneer Jeronimo kijkt zijn ogen uit
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
509 Zijn hoofd, zijn schedel lijkt op een berg boven de boomgrens.
En zo sombert hij maar door.
Tien keer reciteren ‘minder is meer’ helpt niet.
Dan maar naar buiten. Zijn ogen uitkijken. Weg uit
dat keurslijf van gedachten.…
Ontheemde heimwee
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
519 Ik slaap dromen langs verlangen,
hunker met ontheemde heimwee
naar intensiteit van vergeten liefde
in het huis liggen rozen, van voor jouw dood
op de kale berg slaapt een ezel
waar de nachtvracht ligt begraven
staat een naakt verbeeldend schilderij
waar niemand op hoeft te wachten
aan de muren van jouw kasteel
hangen overal naakten
dichters…
dromenland
netgedicht
3.2 met 19 stemmen
1.076 verschillende windstreken
dalen vier seizoenen
uit de hemel naar beneden
blazen mijn naam juist
de lust naar nectar slonk
slechts ik bleef
in weelde van beelden onbekend
kale deuren dichtslibben
ben ik mens vergeten
hoe het licht op palmen danste
wanneer ze muzikaal gestreeld werd
en zichtbaar was
waarom de diepe stilte
van bergen…
Haloween III
gedicht
3.0 met 1 stemmen
6.724 Bergen met coyotes en ratelslangen,
in het dal de stinkende auto's
en in het bed met de twaalf kussens, jij op je rug.
Ook jij wordt havelozer, tandelozer,
maar vanmiddag niet.
alhoewel je al kleurlozer murmelt,
al bijziender stommelt uit je bed.…
Zo kostbaar...
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
933 Ik berg herinneringen op,
als in een doosje met juwelen.
En af en toe, til ik de deksel op.
ik koester ze, terwijl mijn handen strelen.
Ze zijn zo kostbaar, zo uniek,
omvatten heel mijn leven.
Heel mijn hart gaat er naar uit,
met veel geluk omgeven.
Ik neem ze teder in mijn handen,
want zo beschadig ik ze niet.…
Het monster
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
562 Ik heb al vele monsters verslagen, bergen beklommen..grote gevaren.
Maar dit monster gunt je geen rust, nee..geen ogenblik..
Dit monster is zo sterk nu ik besef..het monster..dat ben ik.…
Thuis
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
542 ik ben onder aan de berg
thuisgekomen na jaren van
omzwerven in belichte duis
ternis, helder zie ik de blauwe
lucht, nog verder dan tranen
die verdampen aan wimpers;
de rietvelden van de ziel in
het gevoel vastgeprikt als
spelden die glinsteren in het
aangezicht van mijn volle maan
nog eenmaal demp ik het vocht
en tel in mijn hart de som…
Een lang verhaal (voor Arthur )
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 de lente
wist de lichte toon
van het vergeten kind
vast te houden
de zomer
liet veelbelovend
en gul het zonlicht
naar binnen vallen
in het najaar
voelde je voor het eerst
een ongrijpbare splinter
in je hand
de winter
kwam benauwend dichtbij
heuvels werden bergen
in het grensland
transformeerden de witte
in zwarte bladzijden…
Envoi
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.382 Knielende kameel
met zachte mond uw droefenis
besnuffelend -
kom berg u in mijn zand.
Des wereld wildernis wil ik
verzoenen, lippen drenkende
kameel vol bulten zijn,
wonden en builen dragend
van de reis door brem en kuilen.
Reikt het tot zwerk, dit zachte oog
dat sap weent van dorst?…
Ditje (of datje)
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
602 Maar Ditje is beroerd zo erg,
dat hinkend het toilet halen,
met recht een BERG te ver is.
Want Ditje moet vaker naar de wc
en dat komt dan weer van de diarree.
Ditje lieverd, moet je eens horen,
laat je door een ander niet ringeloren.
Blijf gewoon zitten op het toilet
dat is mijn mening, zo is het maar NET!…
avontuur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
799 eenmaal
dat het koud is in die gebieden
belt er iemand mij
of ik meega naar de Zuidpool
je weet wel met die pinguins
die zo bij elkaar schuilen met hun eieren
dat we daar dan heen gaan
liefst op de fiets natuurlijk
dat you tube filmpje
van die donderende storm
dat je denkt daar wil ik zijn
kijk naar de hemel
zoek een eenzame berg…
Leed
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
983 Ik berg je in mijn hart
En daar blijf jij voorgoed
Tot eens die dag aanbreekt,
Dat ik je weer ontmoet.…
Eenvoud
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
516 Vraag me niet meer af
Hoever de horizon is verwijderd
Hoe hoog bergen zijn
Die ik van verre zie
Hoever zal wind de wolken dragen
Hoever reikt kinderlijke fantasie
Wanneer stoppen eens de idealen
Waarop alle dromen stranden
Zal ’t leven liefde en eenvoud zijn
Zullen roem en eerzucht
Als op wind en wolken gedragen
Verdwijnen over de verre…
Opnieuw
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
463 Laat ons vergeten
dat bossen zingen
wolken fantasiefiguren tonen
dat bergen dromen
bloemen naar onze liefde dingen
en rivieren klanken
stromen
laat ons even vergeten
wat we weten
hoe moeilijk benoembare
verschijnselen heten
en ze opnieuw ervaren
laat ons weer opnieuw
samen komen
en weer woorden zoeken
en doen of we elkaar voor het…
Woorden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
570 fout
Dan moeten oude woorden gaan
Het geluid van zand
Horen we nu vaker
Dat zijn de woorden
Die we vergeten waren
De mooiste woorden
Die nu verdwalen
In de zee
Van idealen
Die mooie woorden
Over zonsondergangen
Zijn nu een hoopje zand
Ergens in de gangen
Die mooie woorden
Over liefde
Over knopen van de koorden
Zijn nu een berg…
proef groenblauw je ogen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
733 olie je lavendel
ruik in Grasse je geur
proef groenblauw je ogen
streel je zachte geur
jij bent mijn Provence
in jouw cadans Camarquen
wilde paarden zie ik soms
nog zeldzame wijngaarden
je gloeit licht in
zacht glooiende heuvels
groen is aromatisch ingebed
kleurt tederheid op mijn palet
in vleugjes wind
overstijg je alle bergen…
De Koerdische vluchteling
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
568 snorharen 1 voor 1 uit
Al waren het woorden tegen hen
Sloegen en spiesden mij met stokken
om er een punt achter te zetten
Een zin kende ik niet meer
Ik schrééuwde VERWARRING uit
Nu woont mijn bewerkt lichaam
in een ver en vreemd land
Daar noemt men mij een vluchteling:
Mijn gedachten geraakten niet weg
Zij bleven sluimeren rond de bergen…
Onwrikbaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 Na het vertrek van de Romeinen
waren we weer eigen baas
in oorlog met elkaar
De adjudanten grepen de macht
eerst de randgebieden
daarna het middenland
Alleen achter de bergen blijven
de bewoners zich nog verzetten
verlangend naar een eigen koning
zoals ooit
zijn zwaard blonk
blinkt zijn zwaard
onwrikbaar geklemd
in de ogen van de…
Handspiegel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
427 In de berg bij mijn vuurman
heb ik niets te doen
dan gelukkig te zijn
Om me te vermaken
verschijn ik soms
als blanke maagd
in de wereld
voor afgunstige ogen en
onhoudbare begeerte
om aan den lijve mijzelf
als nieuw opnieuw
te ontdekken
Mijn dag en nacht duren
langer dan een mensenjaar
van de jongens en de mannen
die hun schilden…
zomerdagavond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 elke zomerdag weer
voor in het maanlicht
net de zon verdwijnt
om in sterren te vervagen
raap ik hem liefst op
om in mijn hart te bergen
elke zomerdag weer
weerhoudt mij het liedje
van spelende kinderen
dat in mijn oren deunt
als in hun kleine handen
ouders een ijsje stoppen
elke zomerdag weer
herinnert mij het plezier
van klein jong…
ZEEMIST OF ZEEVLAM
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Het was een zonnige dag
Torremolinos, Zuid-Spanje
30 december 2021
een heel zonnige dag
met 24 graden
dan opeens
vanuit het niets
vanaf de zee
Mist
Zee-mist
Als een vlammende tsunamie
van bergen mist in banende
gruwelijk grijze grieselijke wolkenzee
over het strand
aan ‘t land
in de stad
zeezicht verloren
zee-mist om m’n oren…
binnen bereik
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
526 klapwiekt iemand
de ander voorbij
herkent zijn schim
niet als hij in de
spiegel kijkt
niet de schaduw van
zijn eigen wanen
soms zwijgt iemand
als hij spreekt
valt in de leegte
tussen woorden
en hun betekenis
voert het schuim van
wrakhout hem mee
soms staat iemand op
varen boten stroomopwaarts
klemt de hoop zich
tussen de bergen…
Laat maar gaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
528 Laat alles varen,
en meen je soms dat iemand je riep,
je aanspoorde toch vooral door te gaan,
de laatste grens is in zicht,
elke berg is te hoog, elk water te diep.…