2205 resultaten.
avontuur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
799 eenmaal
dat het koud is in die gebieden
belt er iemand mij
of ik meega naar de Zuidpool
je weet wel met die pinguins
die zo bij elkaar schuilen met hun eieren
dat we daar dan heen gaan
liefst op de fiets natuurlijk
dat you tube filmpje
van die donderende storm
dat je denkt daar wil ik zijn
kijk naar de hemel
zoek een eenzame berg…
Leed
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
983 Ik berg je in mijn hart
En daar blijf jij voorgoed
Tot eens die dag aanbreekt,
Dat ik je weer ontmoet.…
Eenvoud
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
516 Vraag me niet meer af
Hoever de horizon is verwijderd
Hoe hoog bergen zijn
Die ik van verre zie
Hoever zal wind de wolken dragen
Hoever reikt kinderlijke fantasie
Wanneer stoppen eens de idealen
Waarop alle dromen stranden
Zal ’t leven liefde en eenvoud zijn
Zullen roem en eerzucht
Als op wind en wolken gedragen
Verdwijnen over de verre…
Er is een stem gekomen...
poëzie
4.0 met 1 stemmen
955 Er is een stem gekomen uit de stemmen
Veler vogels, zingend in de morgen,
Uit de klankroepers van de hoge dag,
Uit de kleurzaaiers op de witte ruimte,
Uit de verheugden is een lied ontstaan,
En kleine mensen op de aarde horen,
En kleine stappers op de bergen zien,
Zij zien het zwevende alom ontstijgen,
Zij worden zelve zwevenden, die…
Opnieuw
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
463 Laat ons vergeten
dat bossen zingen
wolken fantasiefiguren tonen
dat bergen dromen
bloemen naar onze liefde dingen
en rivieren klanken
stromen
laat ons even vergeten
wat we weten
hoe moeilijk benoembare
verschijnselen heten
en ze opnieuw ervaren
laat ons weer opnieuw
samen komen
en weer woorden zoeken
en doen of we elkaar voor het…
Woorden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
570 fout
Dan moeten oude woorden gaan
Het geluid van zand
Horen we nu vaker
Dat zijn de woorden
Die we vergeten waren
De mooiste woorden
Die nu verdwalen
In de zee
Van idealen
Die mooie woorden
Over zonsondergangen
Zijn nu een hoopje zand
Ergens in de gangen
Die mooie woorden
Over liefde
Over knopen van de koorden
Zijn nu een berg…
De Koerdische vluchteling
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
568 snorharen 1 voor 1 uit
Al waren het woorden tegen hen
Sloegen en spiesden mij met stokken
om er een punt achter te zetten
Een zin kende ik niet meer
Ik schrééuwde VERWARRING uit
Nu woont mijn bewerkt lichaam
in een ver en vreemd land
Daar noemt men mij een vluchteling:
Mijn gedachten geraakten niet weg
Zij bleven sluimeren rond de bergen…
Onwrikbaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 Na het vertrek van de Romeinen
waren we weer eigen baas
in oorlog met elkaar
De adjudanten grepen de macht
eerst de randgebieden
daarna het middenland
Alleen achter de bergen blijven
de bewoners zich nog verzetten
verlangend naar een eigen koning
zoals ooit
zijn zwaard blonk
blinkt zijn zwaard
onwrikbaar geklemd
in de ogen van de…
Handspiegel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
427 In de berg bij mijn vuurman
heb ik niets te doen
dan gelukkig te zijn
Om me te vermaken
verschijn ik soms
als blanke maagd
in de wereld
voor afgunstige ogen en
onhoudbare begeerte
om aan den lijve mijzelf
als nieuw opnieuw
te ontdekken
Mijn dag en nacht duren
langer dan een mensenjaar
van de jongens en de mannen
die hun schilden…
zomerdagavond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 elke zomerdag weer
voor in het maanlicht
net de zon verdwijnt
om in sterren te vervagen
raap ik hem liefst op
om in mijn hart te bergen
elke zomerdag weer
weerhoudt mij het liedje
van spelende kinderen
dat in mijn oren deunt
als in hun kleine handen
ouders een ijsje stoppen
elke zomerdag weer
herinnert mij het plezier
van klein jong…
ZEEMIST OF ZEEVLAM
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Het was een zonnige dag
Torremolinos, Zuid-Spanje
30 december 2021
een heel zonnige dag
met 24 graden
dan opeens
vanuit het niets
vanaf de zee
Mist
Zee-mist
Als een vlammende tsunamie
van bergen mist in banende
gruwelijk grijze grieselijke wolkenzee
over het strand
aan ‘t land
in de stad
zeezicht verloren
zee-mist om m’n oren…
binnen bereik
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
526 klapwiekt iemand
de ander voorbij
herkent zijn schim
niet als hij in de
spiegel kijkt
niet de schaduw van
zijn eigen wanen
soms zwijgt iemand
als hij spreekt
valt in de leegte
tussen woorden
en hun betekenis
voert het schuim van
wrakhout hem mee
soms staat iemand op
varen boten stroomopwaarts
klemt de hoop zich
tussen de bergen…
Laat maar gaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
528 Laat alles varen,
en meen je soms dat iemand je riep,
je aanspoorde toch vooral door te gaan,
de laatste grens is in zicht,
elke berg is te hoog, elk water te diep.…
wie telt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
442 wie telt weet niet waar hij aan begint
duizend dingen laten geen spoor na
niemand volgt de dodentreinen
telt de uitgestrekte mijlen
niemand wil met een zwarte reis
de witte wolken bereiken
achter verre bergen de onberekenbare val
van zwermen vogels
witte brengers van engelenbrood
niemand die het verteren kan
gif laat sporen na…
Model
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
548 Je staat voorzichtig model
voor mijn onzekere schaduw
het vileine grauwe spook
dat onder mijn bed slaapt
ik wil niet dat je bij me blijft luisteren
of dat je verdwijnt in het duisteren
schreeuw alsof je een leeuw bent
zwijg als de sneeuw in de bergen
en laat me niet moederziel alleen
sta niet model om me alleen te laten
schemering…
BESEF IS ONHANDIG
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
576 De regenton kan niet meer bergen.
Water komt neer in grote overvloed.
De hemel kent helaas geen kranen.
Niets dat het stromen stoppen doet.
Nodig evenwicht lijkt ver te zoeken.
Veel en weinig, overdaad en tekort.
Besef is onhandig, niet economisch.
Hoop is techniek gericht, nog even.
Dat alles een einde kent, denkt men.…
Ontmoeten
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
691 Met welke woorden
zal ik je begroeten
schrijf ik de taal van
de vogel en de bloem
versta ik de taal van bergen
van drijvende wolken?
Zal ik je vinden om je
steeds opnieuw te vinden
houden we elkaar
met hart en handen vast
draagt onze ziel de
tedere nabijheid ?
Zijn wij sterker dan
een kloppend hart…
GOD....
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
774 Het is nog herfst
begin oktober
de 3e van Uw jaar 2025
maar het voelt als winter
we zijn Uw berg opgelopen
en ervaren WINTERBERG, Duitsland
voelen Winterberg letterlijk aan
de Pfarrkirche St.…
HILLEGERSBERG RUIKT
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
298 De lange Molenlaan
geniet milde lichte schemer
onder wijde hoge bogen
van reusachtige platanen
die opgewekt hun geur blazen
over de huizen
van Rotterdams weeldebuurt
tot ze terug gestuwd wordt
door vochtige vrijheidszuchten
van de grote Bergse Plassen
lover- en wateradem
zorgen voor verlicht toeven
en gezonde levenslust
binnen…
Ansichtkaart
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
341 in een stuurloze droom ontvang ik een ansichtkaart
iemand zendt me vanuit Auschwitz
vele hartelijke groeten
geen afdruk op de voorkant
geen teken van leven
het duister treedt binnen
de geur van het einde schemert
tussen stille bomen
bergen zwarte aarde brokkelen uit elkaar
de doodgraver duwt spades
in ontelbare handen
vele…
de drijfveer blijft
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
380 verzachtend streelt landwind
speels ons gedeelde vergezicht
waar bergen wolken kammen
schampen zij bijna ook de regen
maar onze zon houdt het droog
door vertrouwen in haar warmte
breidt de atmosfeer zich gestaag uit
zonder enige verschenen sterren
die uit konden blinken in licht
door donkerverdichte nachten
door laten schemeren en…
Tussen roesmoes
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
278 Ik kwam uit de oefenzaal
van het hotel, jij stond tussen
de roesmoezende mensen
en wees naar mij
Jouw vinger viel mij aan
in mijn hart
Je liep met me mee en
schoot op onze kamer uit
Vlug gooide ik een berg
zuigend zout op het tapijt
Later spoelde ik de rode vlek weg
Het is een en al onzekerheid
die ons scheidt
De overkant is ver…
OPruimen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
15 Fris gedoucht in mijn ondergoed
op de bank: ruimte in huis
frisse lucht in de kamers
Ik moest nodig eens opruimen
Het was propvol
Niet zozeer de planten
die ik op straat heb gered
het kattenvoer of de berg
medicijnen, maar de gewone spullen:
stapels kleren, dat ene spijkerjasje
van de foto, mijn duikerspak
opa's gereedschap en een bed…
Stroomopwaarts
snelsonnet
3.6 met 11 stemmen
1.420 Die Campert mag in een rivier geloven
waarvan de oorsprong liggen zou in zee
Maar die in kaart te brengen valt niet mee
Terwijl je je het rimram roeit naar boven
Gelukkig heeft mijn Ipad vrij veel apps
Die kaart die pluk ik wel van Google Maps…
Zee
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
769 Ik brul haar bulder-lied
zoals zij mij schier murw brult
nu ze zich in golven hult,
haar katterug opkrult tot
wulpse bergen, neerstortend
in het vunzig diep
van haar décolleté.
Toen God's voet haar betrad
was ze onbeschrijflijk glad
en plat, de zee.
Lieve Steenberghs…
dagen van geluk
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
2.460 bergen speelgoed
zelfs een verwonderd kijken
van een paard
in de kamer
vol kindergeluk
handjes beginnen te strelen
lijfjes beginnen te beven
traantjes van kinderlijk blind
dank je wel , lieve sint
toen op dat moment
maar wat een grote leegte
in dat kloppend kinderhart
papa,
waar blijft nu die knuffel ?…
Ondraaglijk
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.018 Op de rand van gisteren en vandaag
bouw ik een leven op een berg van tranen,
eigenaar van mijn bestaan.
Ik vul mijn dagen, in de luwte van mijn pijn,
met sprookjes en geheimen
en dring verwrongen beelden
langs zwervende paden, in mijn lijf.
De stilte wordt ondraaglijk.
Ik kijk om de hoek van morgen,
mijn handen vol verlangen.…
zonder jou
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.549 Vooral op eenzame
dagen en nachten
weet ik me geen raad
Ik zit maar te wachten
tot de telefoon over gaat
Toch weet ik
dat je vandaag niet belt
het voelt alsof ik afkick
en van top tot teen smelt
Ik mis je zo erg
dat mijn hoofd ervan
gaat bonken
Ik wil het wel schreeuwen
van de hoogste berg
Maar dan voel ik me
diep gezonken…
Vleugels
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.262 Als een vogel in de lucht,
vliegen, heel ver weg,
duiken, als in een vrije vlucht
door dalen, over bergen,
oceanen en steden.
Landen, pas als jij het wilt,
eten als je honger hebt,
vliegen, heel ver weg.
Als je me onderweg,
toevallig dus ziet staan,
twijfel dan niet,
maar landt dan even
en laat me op je
vleugels zitten gaan.…
koud kind
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
588 in verlangen naar de bergen
- om het even waar -
zie ik kille rotsen staan
die naakte stenen baren
door de hete zon, vrieskou
en het snijdend water.
aan hun koude tenen
op de hellende morene
nader ik schuchter een boreling
en klop voorzichtig aan.
hij opent zijn stenen bemanteling
zo kan ik binnengaan.…