21867 resultaten.
Jas
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
569 De dag doet een jas van tranen aan
ze knippert wat met haar ogen
laat het zonlicht niet toe
kijkt uit op het nietig bestaan
zij zeult de tijd met zich mee
telt de seconden
laat de uren slaan
de dag heeft een jas van tranen aan.…
VOORBIJ DE TIJD
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
543 bevrijdt
tijd zal zeggen
wil niet altijd meer weten
wil de tijd zelf
nu
soms vergeten
onder een vage vale maan…
wachtend tot het niet meer kan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
643 in het angstaanjagende nu
staat de radeloze moeder
aan gesloten poorten
in haar wanhopig wachten
omhelst ze verbeten het ongewisse
rekt ze de tijd verder en verder uit
schuift ze het noodlot voor zich uit
tot het kantelende ogenblik
waarop niets meer hetzelfde is
zwijgend torst ze de droefheid
van het leven met zich mee
trekt ze zich…
Tijdgeest
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
507 Uitgegroeid
door de jaren heen
laat hun bast de sporen zien
holte als stille getuige
de ruimte kan niet wijder zijn
leven en dood
trokken aan de tijd voorbij
beknopt wat is geweest
de stille boom…
Eeuwigheid
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
419 Het tikken van de klok
zo hard
met een zachte g
glijdt de tijd
uit stille uren
soms verhaalt hij van vroeger
zij kijkt hem vragend aan
en wacht nog wat op later
dat niet komen gaat…
taaie tijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
411 de hete adem van
de zon drukt op
de kale aarde
in deze desolate
vlakte waar het
bijna altijd waait
sta je stil
bij de bomen
kromgetrokken
door de wind
hoe lang duurt het
vraag je
voordat de rups
verandert in een
vlinder…
Fluisteren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
452 Ik hoor verstrijken van de tijd,
in het fluisteren van de bomen.
Ik zie ontelbare kiezelstenen rollen,
tijdens voetstappen door het grind.
In het rollen en het fluisteren.
In het kloppen van mijn hart.
Daarin proef ik eeuwigheid.…
Hier is overal waar we zijn...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
444 Hier voel ik dat mijn leven stilstaat,
terwijl de tijd blijft stromen.
Ineens, zien mijn ogen jonge zwanen,
die van hun ouders vliegen leren.
Ik luister aandachtig nu en blijf,
want hier is overal waar ik ben.…
Fabels?
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
523 in de zandloper verloopt het zand in de
richting van de hand hem plaatst,
we kunnen hem blijven draaien,
niet de ons aangemeten tijd.
mijn kleren van herinnering verbleken
aan de waslijn van eigentijdse wind, in
dat prisma zie ik alle kleuren breken
in het kristal van het ongebluste kind.…
Een levenslange dag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 Wie één gewone dag beleeft
als één heel leven,
beleeft een ontdekkingsreis.
Gewoonten? Vergeet ze maar!
Sleur? Wat is dat nou weer?
Wat is er gewoon aan wakker worden
alsof je opnieuw wordt geboren?
Wat is er normaal aan inslapen
zonder dood te gaan?
Eén gewone dag is een unieke mix
van doodgewone dingetjes,
van gebeurtenissen en ontmoetingen…
Brekend in een kus
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
414 Door de schaduw
in mijn rugzak
besta ik niet, al
was het maar voor
even de dorst gelest
uit de tijd van gisteren
voortgestuwd en
aangevuld met andere levens
blijft hij mijn vriendin,
zwanger van een aanstormende golf
eerst veraf, nu angstig dichterbij,
wie niet wil winnen,
heeft al verloren,
kom aan mijn borst
spat in mijn…
De tijd vliegt
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
623 De tijd vliegt.
Maar wat niet liegt
dat is de tijd.
Een oud jaar raakt
zijn verleden kwijt,
dat hem ontnomen zal
worden door het
nieuwe bewind. Het omzien
naar geleefde tijd wordt
door de toekomst even verblind.
De tijd vliegt.
Maar wat niet liegt
dat is de tijd.…
de juiste hoek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 door het open raam
waait de wind en
wikkelt mij woordeloos
in een moment van vrijheid
waarin ik me vrijwillig gevangen geef,
losgeschud van de tijd
in een moment
dat nooit ophoudt te bestaan,
waai ik mee,
ben ik altijd hier
deze wind waait altijd, altijd
uit de juiste hoek…
Wat is er nou oneindig
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
562 Wanneer de dagen dan voorbij zijn
En de nachten,
Alleen de tijd
Wanneer de maanden weer verloren gaan
En de jaren nog te lang zijn
Vraag ik me af
Waar blijft dat teken
Want ik wil nooit meer die tijd
Geen dagen, geen eeuwen
Geen maanden, geen jaren
Geen weken, maar
Een teken
Van oneindigheid…
Tijd als voorhang
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 (Fluweel)
Wij openden 't gordijn
't Voorhang van tijd in 't verschiet
Gerealiseerde
toekomst al van toen
Uit een tijd van minder
minder, minder, steeds minder
daar wij simpelweg zijn vergeten
dat meer vaak verrijkt
Hoewel kikkerland immer uitdijt
wappert voorhang als niet te stuiten
Onbekommerd door zelfschaduw
zonder dat zij iets…
Altijd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
485 De tijd
heeft alle tijd
Altijd
De tijd vliegt
Ook als je het niet ziet
En zo is het,
vanaf het begin
Geloof me,
we zitten er midden in…
DE WAGEN DES TIJDS
poëzie
4.0 met 2 stemmen
3.226 Nooit zal ons de wagen
der tijden ontdragen
't sieraad en de rijkdom der edele ziel;
de deugd zal geduren,
schoon rotsen en muren
en torens en al wat maar vallen kan - viel.…
Parnassus
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
410 ik leg het hoofd te rusten tegen lome golven
dan komen dagdromen vanzelf boven
op schervenkusten, op zeehoogte, langs de
koorde van vervreemdbaar licht
wanneer verdwijnt mijn schip achter het
gordijn, het kraaiennest nog fier in zicht
deze maten zijn zo onmeetbaar
alleen zij kunnen tijd of genade doven
tijdens de zondvloed blijft niets…
Een vriend
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
881 Ik sta op en moet gaan,
Kijk op de klok en zeg,
Ja de tijd is weer snel voorbij gegaan.…
halfleeg
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
554 terwijl gemiste zielen
tranen doen ontspringen
zoemt een mug
koert een duif
is de zomer waarin
je kunt vergeten
nog tranenver weg
je drinkt de zon
je eet de tijd
maar het glas
blijft halfleeg
het bord slechts
vol met kruimels…
Sluimerstond
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
461 Soms in die tijd
tussen ontwaken
en weer opstaan
niet te moeten
niet te willen
nog wat tijd
dagdromen die komen
alle kanten opgaan
alles lijkt nog mogelijk
ja, zelfs het niets…
van zwart-wit naar nexit
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
417 verloren creaties stapelen
kasseien zich achterwaarts op, er is geen
wand die mij leunt wanneer achterdocht
in visualisatie de schilderingen
in oudheid kleurt, zwart wit versnelde passen
geluidloze terugdraaiende wielen in een voort-
gaande beweging maken van de afstandbediening
een kaasrasp zonder enig doel
het volgen vergt moed als de tijd…
De tijd is gekomen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
955 De tijd is gekomen
om te gaan
voorbij uw leven
het is gedaan
In de malle molen van ons bestaan
draaide u uw rondjes mee
samen met uw dierbaren
maakte het leven u te vree
Veel was er te verduren
maar telkens die positiviteit
een man uit duizenden
we willen u niet kwijt
Wanneer lijden komt
en je niet meer alles weet
alles je teveel…
Van Scheveningen naar Hoek van Holland
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
473 't Was orgastisch en multi
langs schilderswijk, markt,
mooi weer en lijn elf
waarin wij en jongens met planken
over de hoogte van golven praatten,
het einde van trambaan, bij naald
waar jij wachtte met fiets
achter een hekje, een hand. Hand?
Daar huis te koop, het uitzicht,
over handschoenen ging het,
machines, over een houten auto met kachel…
het afschermen van tijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
466 vanavond draait het zwaard
in de sterkte van de pees, hangwouden
stangen lange takken aan de waarde
van hun vrees, wie ontmoet ontluistert
zich van zang dat geboeid de duisternis ontvlucht
haastige treden ontvouwen de breedte
waarlangs voeten strijken, iets gespt zich
aan de werkelijkheid die in nuances als
idolen zijn neergelegd -wellicht…
Niet genoeg tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 Niet genoeg tijd om al die dingen
te doen, die je nog graag in je leven
in vervulling zou willen zien gaan.
Van al die essentiële levenspijlers,
die als aanlegpunten in een immer
voortzeilend schip aan je voorbij
zijn gegaan.
Niet genoeg tijd, omdat je je al reeds
te oud voel.…
voor mijn voeten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
509 hoe maak ik
van loden letters
lichte klanken
hoe weef ik lood
en licht kleurig samen
tot een klankenspel
omkleed ik
ze met tere
dromen
moet ik muren
slechten of wacht ik
hun geboorte af
licht en lood
laat ik rijpen in
de boomgaard van
doorzichtig glas
tot ik kan vergaren
wat voor het oprapen lag…
Pennenstreek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 De dode lijn nadert
Damocles zwaait,
wijst naar de tijd
met zijn puntige zwaard.
Ik zet harteloos vlug
- slechts één haal -
een streep door jou,
onder ons verhaal.…
het einde nadert
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
570 en weer staat de regen aan de drup, te liggen
op het strakke nat dat reeds het lichaam
heeft verlaten, het goud in de morgen ligt
nu als oud koper dof in de vitrine van je ogen
de klok, een langzaam begrip ijlt als een verstekeling
aan de muur, geborgen in de handen van de kwaal
mocht morgen in jouw adem komen dan nestel
ik de nacht in de…
rimpelige koffers
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
516 het blijkt gestoeld in de
zetel die het leven draagt, kussens
rijp van oud de leuningen
geschaafd in het rijk van heden
vier poten aan de vloer raken
de aarde die eeuwig zwiert langs
obstakels die het stenend licht
aan het roer hebben gemeerd
de zitting tam doch stroef knarst de
tijd afwezig van een eigen zelf, erbarmen
draagt het stof…