3326 resultaten.
mare
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
666 zo vaak schreef ik over de dood
bij het vele leven, het vele sterven
om in het hart 't vervloekte rood
als vreemde pijn te kerven
vragen vonden steeds weer gaten
nog luider schreeuwend dan het kind
dat in regen en rebelse wind
oog in oog stond met het achterlaten
ik liet geen enkel beeld onbeheerd
of dat wat zich met schaduw voedde
magie…
Het verlangen om compleet te zijn.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 Een mens denkt in soorten en
maten; tracht iets van zichzelf
achterlaten. De uitzondering
maakt hem speciaal; is dat beetje
extra boven dat van allemaal.…
treden
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
503 neder vlijt
wordt wat mij nog rest
vaker door gongslagen ingeluid
en volg ik het opstapelen
van komende momenten
onvoorspelbaar,
onvermijdelijk dooft de lente
neen, de nacht is thans
nog niet onomkeerbaar
wel wacht dat wat nadert
achter een beoogde staar
en heb ik allengs meer weet
van wat je niet ziet, bovendien
schuilt in achterlaten…
Ben er!
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
552 Achterlaten, zodat vooruit
Gaat het kind, bij de bushalte
Op weg naar school, het openbaar
Vervoer ontloop ik; dan het werk
Dat maar niet wachten kan. Ben er!
Droog, het verlossende bericht.…
Dromer
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
627 Over wat hij ons nog meer gaf, maar wat hij ook van mij nam,
achterlatend een pijn die diep in mij brandt.
Ik schrijf nu over bloemengeuren,
regenbogen met schitterende kleuren.
Laat mijn gedachten alsmaar weer verder drijven,
want ik zal toch altijd een dromer blijven.…
Doorheen de verlaten straten van de stad bij nacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
701 stad
dwalend in sombernis en gelatenheid
dralend, achtend op een teken van God
een uitnodiging tot zijn oneindigheid
ik ben op weg naar god, ik, dwaas, reiziger
gelaten wachtende op de eeuwigheid
eeuwig strijdende met de eindigheid
in immer bitter gerokken eenzaamheid
ik ben op weg naar nergens
ik ben op weg naar niets
zal niets achterlaten…
ik zag je komen, ik zag je gaan
hartenkreet
3.1 met 15 stemmen
2.212 Je sleepte me mee naar de horizon
Vol vreugde rende ik met je mee
Maar bij de horizon zagen we een einde
Het einde van jouw levenspad.
Stoppen was niet mogelijk
Doordenderen verplicht.
Veel te snel waren we bij jouw einde
Waar je hard van het pad af viel.
Na een snel en gelukkig leven
Een pijnlijke en diepe afgrond.…
Reservaat
gedicht
3.0 met 3 stemmen
4.642 Eerst in de diepte langs het strand, een golf
de horizon, gericht op hond en kind, op zon en wind,
werd je vanzelf gedachteloos en vrij.
Toen onder prikkeldraad omhoog, het verse
nauwelijks begroeide duin, het reservaat.…
Ontwaken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 tot die gelige bol
weer verdwijnt achter d' horizon,
het nachtelijk deken rust creëert,
d'eierschaal zich sluit,
zodat alles weer terugkeert
naar het punt
waar ooit het ontstaan begon...!…
Zeevriend
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
211 Zolang we vol vuur van de horizon dromen,
varen we stoer zolang het verlangen leeft.…
Ergens ver weg
netgedicht
2.6 met 23 stemmen
1.919 Ergens ver weg
Huilt een jongen
Traanloos staart hij
Naar de horizon
Hij huilt om pech
Is van de pijn doordrongen
Bewegingloos gebaart hij
Naar de plek waar het begon
Ergens ver weg
Staat een jongen
Naast hem ligt de leegte
Te wachten tot ik kom…
op reis
netgedicht
1.9 met 9 stemmen
1.140 verbeten vlucht ik weg
weg van het vertrouwde
op zoek naar horizon
wars van bekend en eigen
alsof duiken
in het onbekende diepe
van een vreemde zee
een zelfverloochening kan zijn
bijna verdrink ik
in het ritme
van een vreemd volk
tot ik mezelf weer ontmoet
in een geluid van thuis…
'De Hoop'
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.550 Sneeuwwitte vlaktes
zandduinen
als golven gestroomlijnd
schelpen aangespoeld
op een hagelwit strand
het beeld
overdondert
gedachten
dromen voort
verbeelding draagt mij
naar de horizon
verstrooide as verdwijnt
als sneeuw voor de zon
stilte...
ik verlies mijzelf
in stil geluk.…
Andere tijden
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
854 Je kunt niet beter weten;
-het water is reeds gestegen-
blank staan op je bank,
terwijl rood de horizon kleurt.
Parels zijn duister en gevaarlijk
ik zie er niets in
diamanten tekenen rijkdom
-maar wat moet je met stukjes glas?-
Het zijn andere tijden
-nu is het 2006-
nooit meer het zondagspak
over een jaar of tien.…
Atlantische Oceaan
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
1.083 De horizon kleurt rood.
Ik wacht.…
Overgang
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.028 Je hoeft niet meer op tijd naar bed
kleertjes netjes op te hangen
nooit meer zonsopgangen
hoe anders nog daarnet
Rails werd station
willekeurig welke trein
overgang naar eeuwig zijn
voorbij de horizon
Even nog ultiem verweer
het is beslist
je moest uitgewist
zonder afscheid van knuffelbeer…
Anner Moeras
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
809 hollandse luchten spiegelen
in nat vervenend land
smalle paden, drijvend zand
water met pluis en gras
duale beelden, wandelaars talmen
bomenrijen als horizon
daar waar Drenthe ooit begon
het zompig land, een groen moeras…
Sus Me
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
703 Plukken witte watten
Boven de horizon
Pleisters op mijn verlangen
Ontsproten aan de bron
Wiegend op de kleuren
Van de regenboog
Verleid door zoete geuren
Droom die overvloog
Honger niet te stillen
De mens die immer smacht
Zoveel nog te willen
Sus me, troost me zacht…
Blauwe dromen
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
975 Een zee veroverde
landtongen, golven rolden
langs het gehemelte van de horizon.
Het water kantelde
en langs de randen van de tijd
klonk het geklapwiek van vleugelwoorden.
Een gedachtegaal floot zich een regenboog
in een ruimte van gespiegelde zonnen.
Ik trok het licht aan
en de maan
scheen door mijn dromen.…
Op het strand
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
550 Varkensroze oren
twee schelpen in mijn hand
een lucht vol duinen
bergen van zand
Maat vierenveertig
het merk onleesbaar
de stront van meeuwen
Op mijn bril
ligt grijze staar
Een streeploos verlangen
in het zicht
van een gestorven horizon
En dit alles
noemt men strand…
naar de overkant
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.045 dit strakke land
met akkers stug en stevig
en sloten als een streep
tot aan de horizon
vermoedt het kabbelende water
waar schapen wollig
grazen aan de dijk
zachtmoedig en onwetend
van deze volgepakte veerboot
die 't wolkend eiland meer
en meer in zicht brengt
op de vaart van wind…
Muur
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
875 Witte dag
Het dwarrelt
In grote vlokken omlaag
’t is winter
Het mag
Schitterende zonnen
Een horizon
Met bloemen en geuren
Zonder sneeuw
Niet met mij begonnen
Een oase vol gloed
Vol geloof
Met vertrouwen en angst
Een witte, dikke
Muur van voorspoed…
Gebogen kleuren
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
541 Je moet wel kijken
naar die overgangen
van geheimzinnig licht
die de zon strooit
met kleurrijke banen
in een ronde boog
de weergoden vieren feest
hebben weer vrede gesloten
tot aan de volgende storm
ik kijk tot hij diffuus
oplost in de horizon
roep hem nog net na:
hopelijk tot ziens…
memorabel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
808 de eerste steen
het eerste licht
de schemering
het duister
we vergeten snel
omdat het moet
zijn het nu blauwe
bruine of groene ogen
ontwaken
sluimeren
in eeuwigheid
aan de horizon
gloort een regenboog
geurig in kleurrijkheid
bereikbaar met open handen
op blote voeten
zoals het was…
Met verende loomte
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
613 de buitenlucht wordt niet meer ontstemd
op gedruis van gefeeste woorden
die allemaal hetzelfde klonken
aan de lichtende horizon
klinkt weer rust om alaaf liedjes
met verende loomte
als vogels die uitrusten op hun trek
komt het realistische weer tot zijn eigen
gewoon puur natuur…
Klimop
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
549 Onder de horizon liggen dromen.
Over de regenboog zeg ik je dag.
Een kus als ik je zie
als het regent een lach.…
Ik ben relaxed
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
515 Ik kijk naar de golven van de Maas,
En tussen mijn oren speelt Norah Jones,
Ver in de horizon gaat de zon onder helaas,
Graag had ik meer genoten van de middag,
Ik kijk naar de Maas en voel me weer een mens
´Come away with me´ zingt Norah, wat een relaas…
Onbegrepen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
483 geschreven woorden blijken onbegrepen
slaat de waarheid in stukken
doet eenzaamheid bitter smaken
het glinstert aan de horizon
waar wolken zich te goed doen
aan ongeschreide tranen
ongebreidelde gedachten
kleuren dieper, zij wijzen de weg
die tot nu toe verloren lag…
een afslag te vroeg in slakkegang
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
556 spoedig vliegen ganzen in v formatie
naast treinen richting het zuiden
alleen de gans maakt die reis
zwanen zijn immers veel te ijdel
die hebben alles al
daarom geen horizon
om ooit nog
te ontdekken
en alles valt later
Pindarus
en wat heilig water
zo bent ge onderweg…
Dichtbij
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
569 Licht herbergt schijn
de horizon verliest zich
in haar ogen.
Ver voorbij verlangen
neigt het riet
naar de schittering
van een rimpelloze breekbaarheid.
De dag ontwaakt,
raakt mijn huiverig geweten
maakt mijn wereld klein
en ongelogen.…