2906 resultaten.
Ik heb een mijnschacht in mijn keel
gedicht
3.5 met 42 stemmen
9.899 Ik heb een mijnschacht in mijn keel
ik val omlaag vanuit mijn kamer
zit als een pad
gevangen in een bel van steen
het is hier stil
zo stil dat ik mijn dromen hoor
ritselen als dode blad'ren
ik gil
ik heb een mijnschacht in mijn keel
een tong van scherp gesmeed metaal
en lagen gitzwart erts voor jaren
ik hak met korte felle slagen…
Dualiteit
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
772 Handen toetsen zachtjes noten
vingervlugge romantiek
virtuoos kruiden de klanken
de ganse kamer met muziek
Ragfijn trillen alle snaren
geen notie meer van tijd
ratatouille van gevoelens
om wie ik de meester zo benijd
Gedachten zweven plots in broosheid
tranen paar'len in het licht
diepe smeltkroes van emoties
de hemel leek nog nooit zo…
blauw
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
883 soms zoek ik
naar de wereld om los
te raken
van het raam
en de hond die luid blaft
wanneer ik de dag vergeet
ook het spreken
met de maan, verdroogd
op mijn knieën, zoals de bomen
die in mijn slaap
sterven
omdat de wind niet durft
te dromen en regen
begraaft
diep onder mijn kamer;
halfdonker en dicht
soms zoek ik…
Waar vlammen spelen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.025 ik kasteel
met vele torens
ben geen heer op afstand
mijn havezate biedt veel meer
slot mijn gracht
alleen de ophaalbrug
is altijd open
voor elke warme gast
we openhaarden
in zacht en stil gemak
waar vlammen spelen en
zonder rook emoties stelen
ik laat je gaan
kom meteen achter je aan
want in de hoogste kamer van
de toren wordt…
X
gedicht
3.4 met 62 stemmen
38.701 Transport
Binnen nauwe grenzen:
Muren van één kamer
Eén huis.
Nat groen gras
En water van een spuitend fontein
In zijn wereld brengen.
Of nu vandaag bijvoorbeeld
De draaiorgelmuziek
Van ’s Zaterdagsmiddags
In de winkelstraat.…
De dood loert
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
2.041 Geluidloos glijd je de kamer door
Geluidloos als de dood
Je weet waarvoor je daar bent…
Je stapt langzaam verder
Je bent één met die schaduw
Maar nooit met het licht
Je ziet geen hand voor je ogen
Toch weet je waar je moet geraken
Je kan alles zien
Terwijl een kil gevoel in je binnen sluipt
Je weet dat de dood zelf achter de muur loert…
werelden
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
2.020 armoede is een slechte adem
een versleten loper
op de steile trap
waar een lucht hangt
uit vreemde keukens
om daar boven te wachten
een koude stille kamer
in niets dan eenzaamheid
rijkdom is gelijkvloers
hoogpolig tapijt vol
blote kindervoetjes
de geur van vers brood
en giechelgrapjes uit de
warme keuken
daar waar zoete kusjes…
los van leven
netgedicht
4.4 met 35 stemmen
1.604 alles begint nu van je los te raken
je gewaad, je bed, de kamer en je stede
elk moment moet je opnieuw bijkomen
in nieuwe verwarring worden afgemat
je wilt de samenhang hervinden
die je gisteren nog had
maar de dingen die je liefhad
zijn voorgoed vervluchtigd vervlogen tot as
je wordt buiten jezelf gedreven
los als de adem van een kind…
thuiskomst
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.018 thuiskomst
het regende die dag
janneke had haar hoofd
gebogen haar gezicht
verborgen achter een gordijn
van haren
de kamer was donker
op tafel nog de krant
van een maand terug
opengeslagen
de spaarlampen kropen
naar het volle licht
gaven de boekenkast
glimmende ruggen
haar voetstappen
klonken als vanouds
we zijn nooit weggeweest…
poreus
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
606 poreus
hier in deze kamer
is stilte een ruimte
waarin we ons verschuilen
zo breekbaar als
de dunne doorzichtigheid
van haar schaal
veilig is niet het woord
verte ligt altijd op de loer
het verdwalen
in datumloze dagen
wachtend op het onheil
dat een plek zoekt
om te gebeuren
het uur waarop
de rui zich aankondigt
de vleugels…
Verzonken stad
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
1.795 jij luistert
hoe herfst valt
op blad en wind
in doffe straten
waar het gezicht
schaduw verbleekt
in’t geluidloze gewoel
van blinde dagen
over de brug
stroomt te vaak regen
naar spiegelruiten
die verzinken in onbeminde kamers
jij hebt gehoord
en stormen begrepen
maar de nacht is moe
heeft mij
en het uitgeputte blad
in de stad…
Oogopslag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
559 Mijn kamer is te klein,
ik schuif de gordijnen dicht,
je kracht omhelst het bloot,
de nacht is ver en zo dichtbij,
het kaarslicht is boterzacht,
smeert mijn hart als oceaan,
zo groot, zo diep, als je tegen
me lacht om mijn zinnen te
ontbloten en weet wat je van
mij verwacht, daarin ben ik
geen partij voor jou en wordt
de vluchtweg…
65 jaar Westerbork
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
853 Barakken, ramen die bestemd waren voor wezen
die met ruimteloze schreden de dag afwachtten,
muren van prikkeldraad niet zagen verdwijnen
eenzaam als de dood,
zelfs de andere kant van het draad was zonder licht
ze hebben getracht een eigen kamer in de wereld te zoeken
uitzicht op vrijheid , plafond en die binten
kregen ze nooit meer uit…
Wat mij ten diepste
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
644 Wat mij ten diepste stuwt en voedt
wil ik delen met jou en met velen;
wil ik zaaien en begieten,
vruchtbaar laten worden en stralen,
zoals licht dat niet verborgen kan blijven
onder een bank of in een hoek
van de kamer, maar trilt en uitdijt
tot vreugde en verkwikking van de ziel.…
onbewogen
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
562 schrijf geen waanzin
over mijn woorden heen
of waar de wind zal zijn
wanneer alle richtingen
verdwijnen
het huis bloedt nog steeds
uit linker
en rechtermondhoek
veegt de vloer rood
in de kamer waar ik nooit meer kom
misschien had je het weten
anders verwacht
maar achter in de sneeuw
waar de wind een huid
krijgt
staat het kind…
een glas om te breken
gedicht
2.5 met 13 stemmen
7.481 Liggend in zwart in de helderste kamer
bevat men volmaakt wat het afschrift onteigent
vult men gedwee zijn inhoud met leegte
omdat vlees moet geschreven verhongert de hemel
omdat taal doet ontleven moet men ontbinden
lidwoorden longen lipletters speeksel
niets dat hier klopt is meer dan een stilte
uren herhalen zich zonder beginnen
het ogenblik…
Belofte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
495 Hemel beluister
de doodskreet van je kinderen
hoor de geboortelach
en voel het gefluister
goedemorgen dood
goeiemorgen leven
huis vol lege kamers
en ruimte
pijnlijk vol
gedroomd op melodie
van de eeuwigheid
kinderen neuriën
aan open graven
adios mijn leven
adios mijn dood
en warmen verlangend
hun koude lichamen
aan het eeuwig wachten…
Diederik
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
576 Op 12 september zijn er Tweede Kamer verkiezingen.…
Levende doden
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
487 In het huis van toen
troostte ik mijn levende dode
met de dood van haar geliefde
die nu nog leeft
zolang dromen duren
gelden andere regels
de doden van gisteren
leven onveranderd voort
alsof gisteren vandaag is
tijd slechts een andere kamer
of er na dit leven
een ander zal zijn
is nog verborgen
in de toekomst
in elk geval
is het…
stolsels
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
470 en dan nu de vloeibare oogst
verbeteren tot meer
in zachte massa’s rozen leggen, weerbaar
door doorns- maar toch
hun geur vertelt van ooit
uitgesproken rood verkleurt
het roze beeld van kinderhandjes
rond hun zuigdot, waar wat suiker zoetig
om dit leven vraagt
een wiegje waagt te staan
in lang vergeten kamers tot de sloophamers
der…
Nog is er niets verloren
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
517 ik was
weer even thuis
hoorde het subtiele kraken
dat mijn gang naar boven maakte
rook de geuren
die in kamers woonden
zag gezichten van passanten
in hun vroeger gaan en komen
raakte aan herinneringen
in het stof op zolder
werd bedolven door
mysteries uit mijn jeugd
angst en vreugde kwamen
terug in koude rilling op de rug
nog…
Haar spiegel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
866 Die dag gaf water mij haar spiegel
Haar stroom zette zich zeer intens in
mij voort
Ongecontroleerd kwamen wij bijeen
Vrijpostig als wij waren, zonder
kleding samen, in kamer met de
dikste muur
Zij richtte zich op en bewoog zich
naar pilaar
Hij kruiste haar heuvel, kuste
het landschap op haar
buik onder bergen
Haar hals bracht mijn…
Roerloos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
486 sta je daar
in een raamloze kamer
naarstig opzoek
naar iets
dat niet te vinden lijkt
koortsachtig schuifelend
ondanks benen van lood
gaan handen op de
tast naar een punt
van herkenning
in een ijl stukje licht
is het silouet van
net zichtbaar
de weg erheen
oogt onmogelijk
als door klimop
omsingeld baan
je je een weg
om te kunnen…
schizofrenie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
571 golven van geluid door mijn kamer
peilloos is mijn afkeer
slaan helpt nou niet meer
schuldig zijn zij
ik weet wie ze zijn
horen kan ik ze maar niet zien
schreeuwend maak ik mij los
tierend op de zondebok
het is niet aflatend
aanzwellend tot afgrijsen
oordoppen begin ik te proppen
nu wordt het snel minder
verward kijk ik om mij heen
helpen…
Alledaags
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
743 De zon komt laag de kamer in
Stoelen met ranke poten
strippen het licht
Vijf glazen uit een fles
De klok wijst half zes
Het klaphekje echoot na
De aardappels, o ja!
Ze had nog zo gezegd
“Het mesje ligt links in de la
Om twintig vóór op het vuur
Ik doe de sla met feta wel
We eten om zes uur”…
Het Nu
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
563 en zie gisteren en
alle voorgaande gebeurtenissen
met wie ik was op de dijk,
meeglinsteren
alsof een garde de herinneringen
mixt met heden
één brij details
aanvankelijk de kleurtjes zichtbaar
maar dan als massa
luchtig in een bakvorm gegoten
in de oven,
en terwijl ik mijn yoga doe
met muziek
hoe de geur uit de keuken
zich in de kamer…
Een nieuwe dag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
545 Zodra de dag als een dreigbrief
In mijn kamer wordt geschoven,
Worden de rode zegels van de droom
Door snelle messen zonlicht losgebroken.
Huizen slaan traag hun bittere ogen op
En sterren vallen doodsbleek uit hun banen.…
Vertrek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
690 je was hier
binnen totaalmuren
ter herschikking van
aankomsttijden
we hebben bestaan,
schroeiplekken achter
ons gelaten, laten gaan,
van bed gewisseld
in een ontboste kamer
geurend naar roest en olie
gedoofd brood en
schemerplanten, vaag
wegens verlaten van
stemmen, avondschimmel
onder de radar
achter de horizon
we hebben…
Papaplant
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
921 bruin verkleurden
Ik geef het water en wat zon
Tot de wortels beter zijn
En in de dagen die er volgden
Grepen de wortels om zich heen
Pogend tot houvast of zo
Maar de grond liet zich niet pakken
"Dit ben jij", zei papa ooit
"En dat ben ik", die grote plant
En ze bloeiden, groeiden, zwierden
Tot mijn ikplant het begaf
Dus in mijn kamer…
Rondom mij
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
483 Als ergens donder raast
Bliksemflitsen klieven duister
En gierend briest de storm
Denk ik aan jaren terug
Toen ik angstig wegkroop
In een hoekje van de kamer
Mijn handjes beschermend
Voor mijn ogen
Maar donder raasde boven al
En ’t licht zeefde
Tussen mijn vingers
De onrust was overal
Om mij heen en in mij
Nu is er
Zelfs ook zonder…