1819 resultaten.
VERS 6
poëzie
3.6 met 34 stemmen
5.420 Ik kan geen postzegels verzamelen
ik kan geen vrouwenfoto's verzamelen
ik kan geen amourettes kollektioneren
en geen wijsheid
ik kan niets meer
ik kan niets meer
Waarom doof ik de lamp niet
en ga ik niet te bed
Ik wil beproeven
naakt te zijn
bloot wie weet wel gevroren purper…
Midzomernacht
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.032 Je naakte lichaam fonkelde
een zwarte silhuet
in de stilte..
... en ik huilde zacht...
En terwijl ook mijn gedachten
zich in zee lieten zakken
Rees mijn laatste vraag
mijn emoties te boven
Midzomernacht...…
thuiskomen
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.536 sinds ik besta gaat het met mij al fout
omdat ik het wel even zelf wil weten
verboden appels van de bomen eten
omdat ik niet zo van geboden houd
als schrik en angst zich dan in mij ontvouwt
alsof ik door een adder ben gebeten
dan voel ik mij verloren en vergeten
mijn naakte lichaam zo ontzettend koud
ik hoor een stem: God is op zoek naar…
Begripvol
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
951 Tot het uiteindelijk accepteren
dat niets te weten,
de naakte waarheid is.…
Wie, oh wie .....
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
766 In het duister hoor ik alleen de regen
geen voetstappen op de grond, geen geluid
ik sta op de brug, het water nodigt uit
niets, maar dan ook niets lijkt te bewegen
handen op mijn schouders houden mij tegen
een stem klinkt achter mij, donker doch luid
stevige vingers raken mijn naakte huid
ik wil, maar kan mij niet meer bewegen
elk gebaar…
Al-Qi'jaamah*
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
958 Zij stierf gedurende haar leven
Met regelmaat duizenden doden
Hoe ze ook trachtte mee te geven
Met weer-, natuur- en andere goden
De wolken zweetten zure regen
Haar voorhoofd motregende pijn
Het water werd pas rode wijn
Na ‘t lezen van zijn ‘je genegen’
Haar lijkwade viel op de grond
Ze stapte naakt het zonlicht binnen
Rekte zich uit,…
Tekening
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
1.860 Lijntjes zo onbezorgd getrokken
fijntjes als spinrag zweeft de verovering
al boven het naakte papier dat geschrokken
zich bloot geeft aan de komende betovering
Haar hand vult het wit met een blijheid
van het jonge veulen dat voor het eerst
met zijn benen door het lentegras zwiert
Met iedere streek maakt zij onderscheid
tussen losgebroken…
bespiegeling
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.801 soms als ik voor de spiegel sta
en kijk in vreemd groenbruine ogen
die ik, zo lang al, heel goed ken
is ’t net alsof ‘k een ander ben
te mooi om waar te zijn
soms als ik naar die ander kijk
- ze staat dan naakt en fier voor mij -
voel ik de bewondering
ik vind haar best een lekker ding
te mooi om waar te zijn
wacht eens: ik zie geen slanke…
dance of the veils
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
952 bij volle maan zal zij dansen
waar onder luid applaus
oogstrelend
ze zich ontdoen zal
Van windsels en
sluiers één voor één
wervelend en draaiend
sneller dan ogen volgen
maar zijdezacht
huiden zullen verdwijnen
bij het licht van de maan
in het uur van waarheid
komt dat zien
volkomen weerloos
zal zij naakt zijn
laatste restjes…
de dromer en het dal
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
886 als tienjarige droomde ik van een wereld
met een zwembad vol naakte haremdames
waar het eten naar boven gebracht werd
in automatische boodschappenmandjes
daar werd alleen door automaten gewerkt
alles geregeld door groen en rood licht
weg met oranje en de twijfel en oorlog
alles enen en nullen en helder inzicht
ondertussen het zwembad drooggevallen…
overschatting
netgedicht
3.9 met 35 stemmen
7.396 iets van mij zich in jou herkende
iemand voor de spiegel staat
naar de grijze lokken staart
een kleurspoeling echt nodig
niet zomaar meer een modegril
je kijkt hoe de hand omlaag
wijst, prikt, tikt en keurt
ziet de borsten, buik
verward haar om schamel naakt
twee handen in elkaar op navel
diep in mijn put was jij er
altijd een weg naar…
dageraad
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
1.024 de vogels fluiten
zo verwacht mijn oor
als ik de deuren open
van mijn tuinkamer
de wereld komt
dan naakt binnen
dat denk ik althans
het is een kip
dat zijn schor geluid
laat horen
die weet wat het is,
niet bewust natuurlijk,
om op te staan bij
opkomend licht
in de verte wat rumoer
van het vroege verkeer
nog vreedzaam van dreun…
Kerstmis
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
789 De kerstversiering in en bij de woning
zal naar men hoopt het naakte feit verhullen,
dat beesten zich met and're beesten vullen.
De paus veroordeelt deze schertsvertoning.
Voor Benedictus is de kerst een reden
om op de armoe en de strijd te wijzen.
Hij roept de mensen op tot hulp en vrede.…
Onder de maan
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
2.209 Onder de maan
van de vallende sneeuw
naakt in zijn puurste vorm
is een kind geboren
Zullen wij het omhelzen, verwarmen
met liefde voeden en koesteren?
Beschermende armen bieden
wanneer onder de maan
van de vallende wind
een storm opsteekt?
Effenen we het pad
dat gelopen moet worden
zodat de onschuld niet verdwaald?…
Minnaar
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.463 augustus
sluipt zachtjes naar binnen,
jij draait je, zacht kreunend,
op je zij, je oogleden trillen
want vol van zoete dromen
een zwartgrijze bromvlieg
zoemt langs de gordijnen,
onrustig zoekend naar de
mooiste en helderste plek
in het ochtendlicht
ik leun op mijn elleboog,
kijk op je neer en laat
mijn ogen dwalen langs
je lieve, naakte…
De eerste korrel
poëzie
3.4 met 7 stemmen
2.558 graankorl, achteloos in een vruchtbre grond bedolven,
Zien we, als een zwangre halm, ras op de luchtstroom golven,
Hij schudt zijn vruchten af, rijpende in de grond,
In halmen opslaan, waar eerst ruigte en heester stond:
Dan duizendvoud herteeld en duizendvoud herboren,
Doorgolft een gans gewest een gouden zee van koren:
En 't land, eerst naakt…
engels gras
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
718 Naakt als die wind -weet ik- dat niemand mij vind.
Hooguit een merel of een mus in de heg.
Er was ooit iemand maar ik sluimer al weg.…
de kast
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
1.064 ja, ooit
ooit komt de dag
dat er in mijn kast niets
meer beweegt
het applaus zal uitsterven
en mij links laten liggen, laten
doodgaan, dagenlang
naakt, alsof de kleren in die kast
mij nooit toebehoord hebben
lange tijd ging het goed
heel goed – bis, bis, bis –
hoorde ik in mijn kleine wereld
alsof ik een bekende dichter was
-bis…
Lekker Ding
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
2.202 Met mijn neus tegen het venster
keek ik naar haar naakte weelde
die zij stiekem met mij deelde
liggend achter thermopeen
het was de ochtendzon die zacht
haar roze huid met glans bespeelde
en ik waande mij de zon
die in verlangen haar bescheen
Op stoute schoenen sloop ik binnen
om haar éénmaal nog te kussen
en ik boog me ondertussen
in genot…
Ruiter, paard en hond
poëzie
3.7 met 7 stemmen
2.178 Ik ben gepantserd, zij leevren hun huid
Naakt, dapper, aan de schunnige dood uit,
Ik aarzel en zij weigren niet te sterven.
Zij spitsen de oren als een hoorn weerschalt.
Zij schreeuwen als de zege mij toevalt,
diep dankbaar dat ze een liefkozing verwerven.…
Uit het kamp geen nieuws
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
792 Ik vervloek het toevalsmoment
dat ik op tv die beelden zie
als ik begrijp waar ik naar kijk
is 't te laat, 't verhaal bekend
De naakte, nog jonge vrouw,
loopt naar haar graf, haar handen
bedekken haar intieme delen
Ze is zichzelf al lang niet meer
haar blik als uit steen gehouwen
is slechts de echo van haar leven…
Pas de deux
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
1.556 in vuur en vlam
dooft zij het naakte lijf
langs een robe van ijzige blokken
die dooien aan opvrijende benen
haar gezicht huist
in een vragende schaduw
zij wil haar blik niet aan mij vertonen
enkel hem zonder schroom
met een onaantastbare
verleiding belonen
zij bespeelt een minnaar
die ook door adem is omhuld
en in hetzelfde verlangen…
Mijn vorige leven als Jonkvrouw
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
554 Ik treur des daags soms om mijn lot,
Als ieder die naar vrijheid haakt,
Maar als de avondkilte naakt
Is de verwarming nooit kapot.
Dan spuwt die grote draak wat vuur
Uit al zijn zeven zwarte snoeten,
Verwarmt mij zo in ‘t nachtelijk uur.
Die draak moest met zijn leven boeten.
Er kwam zo’n Lancelot figuur.…
Ontmanteling
netgedicht
3.7 met 24 stemmen
753 steeds meer vallen
bladeren van mij af
en voel de dag naderen
dat ik geheel naakt zal zijn
en verloren zekerheden ervaar
als een onafwendbare straf
wie ben ik toch geworden
roept mijn hart ten einde raad
is zoeken naar ademende liefde
struikelen over horden
en maakt het stof der aarde
van mij een holle veelvraat
het licht van…
Hoe vaak?
hartenkreet
1.2 met 4 stemmen
1.030 Ben ik mijn eigen ik reeds voorbij
is het geloven een zeker weten geworden
brengt de twijfel mij in vervoering
wil ik niet af van mijn zwakte
Ik schoon mij in het regulerend water der tijden
en zie nu de naakte waarheid in spiegelbeeld
al mijn bewegingen sla ik gade
ik ben mijzelf in die ander
bespeur nu aandacht en doortastendheid
mijn vragen…
voor wie ik liefheb
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
826 mompel ik hardop, ook niet de huizen
die uit het zwarte vallen, dakloos en ondoorkruist
zelfs geen ramen met groot gemis
ik schrik
van mijn eigen stemgeluid, vreemd, alsof het uit de diepte
van een doodse ruimte komt
misschien aanschouw ik de waanzin
misschien is mijn ziel de voltooiing van waanzin
ik spuug mezelf uit, genadeloos
naakt…
Broedergevecht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
502 Naakt, nat en geil
heeft hij brood
gebroken en gegeten.
Terwijl zijn broeder,
over heuvel,
ver weg van groen en water,
sterft in de armen
van zijn naaste buur,
ontwaakt hij met
een kater.
Het poezenbeest
dat kopjes geeft
aan een intens verdriet.
Niemand die het ziet.…
Zie de Lente
gedicht
2.7 met 43 stemmen
11.944 Daar staan wij ook, naakt en koud met bloesem
in grijzig haar en willen warm en wild
en dat we houden van die schrille kleuren
van elkaar.
--------------------------------
uit: 'Kat van sneeuw', 2003.…
Ontluiken
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
663 langzaam ontwaakt
de lentelucht in mij
voelt nog wel als naakt
en soms kil
af en toe
zeg maar bij vlagen
weet ik weer
ja, dat is het
wat ik wil
de geur van natte bladeren
of vers gemaaid gras
parfum naturel
zo als het in wezen bedoeld was
en kleuren zien rijpen
van groen naar
wonderlijke tinten
groots en onnavolgbaar eigen…
Rondeel
gedicht
2.3 met 35 stemmen
11.305 Mijn wonder jij aanminnige vriendinnen,
ik heb mijn nachten wel met u doorwaakt:
gij waart gemeenlijk zo innemend naakt
en liet u zo welwillend voor mij winnen.
(Uw warme lijfjes tegen 't witte linnen,
de legerstede die tevreden kraakt;
mijn wonderlijk aanminnige vriendinnen,
ik heb mijn nachten wel met u doorwaakt.)…