13867 resultaten.
Vergrijzing.
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
763 de tijd vergrijst mijn haren
in een jachtig bestaan
ik probeer wel te slenteren
maar kan niet blijven staan
de kleur van het leven
schenkt mij maar even
een net gekleurde kop
met een volle bos erop
ik veins mijn evenbeeld
in getemperd licht
die het spiegelbeeld
in valse hoop verlicht…
Ik beloof
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
667 Altijd zal ik van je houden,
wie je ook besluit te zijn.
Ik ben er voor je
in regen en zonneschijn.…
pendule
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
797 Met ferme slagen geeft zij in onze
kamer de hele en halve uren aan.
Alsof zij zichzelf hervonden heeft,
haar huiselijk getik mij ook hier
vertrouwd in de oren klinkt.
Wanneer zij slaat, mijn kindertijd
zo nu en dan aanwezig lijkt.
Wat en wie ik gaandeweg verloor
in wazige beelden en klanken
weer zie en hoor.
Een zweem van heimwee…
Helaas, de leeftijd... 1+2
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
459 Jammer, helaas worden we ouder.…
Parricidium
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
919 het slikken verleerd
adamsappel verzonken
bet ik zijn lippen
laaf de tere barsten
zijn tong ligt verbeten
in de gehavende mond
de neus versmalt zich
beklemtoont het einde
soms wil hij iets zeggen
maar zijn ogen spreken
het zwijgen van de dood
woordloos verzonken
hij hapt naar adem
wil niet dat het leven
hem elk moment tergt
in…
Als de zon ondergaat
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
857 in helder licht
sieren lijnen
mijn avondbloem
die haar tinten tonen,
soms mijn verbeelding
doen beschijnen
een zachte zucht
geeft vaak aan de
ouderdom wat lucht
die schaduwen
kan verschonen
van een belegen dag
zo’n fluistermoment
maakt gewag
van tederheid
schept vertraging
die tot herkenning leidt…
Wanneer mijn moeder zorgt voor het eten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 Wanneer mijn moeder zorgt
voor het eten
de piepers jast
de groente wast en snijdt
zit ik op een stoel en sla haar
gade, haar snelle handen
haar gebaren, haar
liefdevolle zorgzaamheid
Soms kijkt ze met een glimlach
om en babbelt wat met mij
ik vat haar met verliefde blik
en zeg haar van mijn diepste
vragen
als antwoord wordt ze stil…
Als mijn vader weg is
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
484 Als mijn vader weg is
hangt zijn sfeer nog in de dingen
Alles is stiller, maar vredig-stil
Stof dwarrelt in de zon
de radio speelt zacht
en mijn moeder die neuriënd
haar werk doet
draagt de gloed nog van
zijn zinnen
ik speel wat op de grond
Voorbij het venster ligt het weiland
en de weg waarover soms
een auto rijdt
er zijn wat straatgeluiden…
De gehele ruimte
gedicht
2.3 met 15 stemmen
6.919 De gehele ruimte die nooit door is te vliegen
doordringt dit erbarmelijk dolend getierelier.
Krankzinnige heiligen hun eenzaamste kindertijdse
kippedrift die volhoudt, ongemalied en ongesierd.
Ongenaakbaar volmaakt als de populierenoverpissing
voor het wicht dat ik tot lief hief op mijn manier.
Vrouw die niet meer vloeit, gruwelijk van de…
Geen wezen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
661 Geen wezen is zo zacht als het wezen dat je kleedt
en wast. Dat bij je blijft wanneer je slapen gaat,
je kust wanneer je even wankel staat.
Ze sluit de knopen van je jas, ze strikt je veters,
houdt je vast. Je ogen volgen haar wanneer ze door
de kamer gaat, het stof afneemt, de doek uitslaat.
Zo is ze je het liefst, in stille uren overdag…
STERVENSBEGELEIDING
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.875 Mijn moeder 8 mei 2012
ik hield je vast
toen je zo bang was later zelfs
paniek
grote wijd opengesperde angstogen
je handen verkrampt als klauwtjes
benauwd had je het
mam, haal eens adem rustig
ik ben bij je ik ga niet weg
probeer je te ontspannen
het hielp de eerste keer
ik week niet van je zijde
en toen trachtte je help te schreeuwen…
Uit vrije wil
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
867 Ouderen worden wel
heel zuur bezongen,
we kosten te veel en
we leven te lang.
Oplossing? Simpel zat!
Oprotverzorgenden.
Lekkere pilletjes,
wees maar niet bang.…
Vader
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
883 Mijn vader
kijkt mee
over mijn schouder,
in mijn keuken.
Zijn foto
staat op de magnetron.
En als ik omkijk
ben ik bij hem
in zijn tuin
van 't verzorgingshuis,
kijken we samen uit
op zijn bloemen.
Een paar ervan
nam ik mee
voor mijn tuin.
En uit mijn raam
kijk ik nu op de bloemen
van hem,
paars.
Hij kijkt
naar mijn koken…
ook zoiets
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
937 m'n vader moest een operatie
en de hele familie was bij elkaar
om hem sterkte te wensen
en misschien ook wel een afscheid
en iedereen zoende hem, ik niet
want ik was zwaar verkouden
en ik wou hem niet aansteken
maar hij keek verwijtend naar mij
na de operatie bezweek zijn hart
en ik ook omdat ik hem niet had gezoend
voor hij…
Zal je dan nog van me houden ?
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
582 Blauw golvende deining
groen wuivend gewas
kleine, grote dromen in menselijke verwachtingen
langzamer schuifelend stappen
telkens uitkijkend naar elke nieuwe dageraad
alsof gisteren nooit was..
Zachtjes deinende wieging
op de branding van geloof,
met het stille verlangen
dat het nooit voorbij zal gaan
Maar zal je tegen dan nog van me…
Gelouterden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
508 Op een zwerfkei
zitten twee kabouters,
het zijn mijn ouders.
Eens waren ze groot,
nu klein en dood.
Ze lispelen zacht
uit benig verleden
en smeden smart.
Ik stap van de
steentijd in het heden.
Zo lang verdwenen
dat hun gezicht
mist en waan is.
Raden naar lichamen
listig tentamen.…
Huize Oudehorst
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
543 Al rond de tafel van gebreken
daar rollen stoelen af en aan.
Wie dorst heeft wacht wel op het teken
en kan zich dan te buiten gaan
aan lauwe thee met één biskwietje.
Verlangend naar het blonde bier
of cuba libre met een rietje
tapt men uit and’re vaatjes hier
Kom elke maandag klaverjassen.
Op woensdag zingt het mannenkoor.
Hou vrijdag…
Huize Oudehorst II
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
558 Ik ben langs, nee niet langs, ik ben geweest
bij opa. Zomaar op de bonnefooi
-de tafel van gebreken was een zooi-
en viel pardoes in Wout’s verjaardagsfeest.
De stoelen rolden er weer af en aan
zo nodig, met of zonder tussenstop.
“Breng mij maar even buiten, beste Sjaan”
zei opa ferm; “hier steek ik niets meer op”.
Het broze bankje kraakte…
Ontbijt op bed
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
566 Op zondagmorgen is het pas genieten
wanneer de hagel rond de woning jaagt
of als er stormwind in de schoorsteen klaagt
en regen maar niet stoppen wil met gieten.
Zo’n zondagmorgen volgt een vaste rite:
(ja nu al weer dik vijfenveertig jaar)
We liggen knus te dromen naast elkaar
en voelen ons wat dat betreft elite.
Rond twaalven laat ik…
twee-eenheid (voor Fatuma)
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
592 op het acaciaroze laken
het kleine onbereikbare eiland ver
verwijderd van de grauwe wereld
ligt het kind in de armen
van haar moeder
hun warme gezichten dicht
zo dicht bij elkaar
voor altijd verbonden in
pure onuitsprekelijke tederheid…
Aanhankelijkheid
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
737 een knuistje rust
in de vingers
van een liefdehand
zo onkreukbaar
moederszomerjurk met
margrietenbloemenrand
- nee, allang
niet meer bang -
voor tientallen flitsen
vinnig gerommel
op een hete zomerdag
de warme stem
sust de bibberatie
verwant is de glimlach
- nee, allang
niet meer bang -
(Voor Maria G )…
Mijn moeder
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.025 MIJN MOEDER
Zij was het die mij baarde
Toen ik kwam op deze aarde
Zij was het die mij voedde
En voor veel verdriet behoedde
Zij was het die zich zorgen maakte
En toen ik jong was over mij waakte
Zij was het die liefde kon geven
En deed dat haar hele leven
Zij ging tenslotte heen….
Mijn moeder liet mij toen alleen.…
Kijk pappa, ik huil ook nog
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
630 Hoi pap, ik heb rode ogen
maar niks gerookt nog
Mijn handen ze trillen soms
Net zoals mijn lippen
En de rimpels op mijn kin dan
Vandaag deed ik maar geen make-up
Zoals je me nog nooit hebt gezien
Mijn haar is alleen hetzelfde, goud
Het is mijn vacht
Ik mis je, elke dag,
Te vaak
Hier en daar
Een traan
Als ik kijk over het water
Weet…
memories
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
615 De liefde wacht en lacht,
ook zij wordt wijs en ouder.…
Mezelf
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
486 Ik lijk nu helemaal op mezelf
Niet meer op mijn ouders
Die gestorven zijn
Dat te volle gezicht
Met ogen halfgesloten
Ik ben nu in mezelf gegoten
Zoals ik worden moest…
Bezadigd denken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
494 Woorden en letters dansen voor ogen
geven mij rust noch duur
drijven tot vormen van regels
en waar vroeger
mijn tred vol kracht nog was
neemt nu mijn brein
langzamerhand het tempo over.
Het is geen plaag,
meer verandering van actie
een statisch voortgaan
in bewegende belangstelling
het goede gevoel, te zijn,
niet meer te moeten
maar des…
des temps morts
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
501 het oude huis trok
aan je voorbij je wilde
het tot leven wekken
je legde alles vast
de kamers muren
de deuren de vloer
de vegen bloed van
een doodgeslagen
insect op de vale wand
die ene deur uit het
lood het kraken van de
vloer het gebroken raam
het stof dat zich in
de loop van de tijd
verzamelde de oude
eik daarbuiten als…
Rimpelloos in de holte van je hand
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
532 je zou oud kunnen worden
met ‘n kogelronde buik
waar geen jurk meer overheen past
met driedubbele kin en hangborsten
die tot je navel reiken
en dat dat dan niet erg is
omdat toch niemand meer kijkt
maar ‘t zou ook anders kunnen
langzaam en bijna ongemerkt
met een craquelé gezicht
of doorschijnend als het
gevallen blad van de Ginko…
Besef
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
517 Als je weet wat vroeger was
Ben je oud en rijk
en soms arm
tegelijk…
In bad
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
564 Opgepast! Het is hier nat
want Cyrieltje zit in bad
Het water druppelt op de grond
en ’t schuim vliegt helemaal in het rond
Mama zegt: kijk toch eens aan
wat heb je nu toch weer gedaan
Al dat pets en pats gespetter
maakt de badkamer niet netter
Laat je bootje rustig varen
met je eendje, op de baren
Jij bent een echte deugniet
Maar…