Alle inzendingen over stenen

4052 resultaten.

Sorteren op:

Aardekind

hartenkreet
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.259
Zijn gezicht kent geen emotie Misschien had hij er geen, Eenzaam, gesloten, een kind van de aarde, Zijn leven was van steen... Zonder dat hij het vernemen kon, Was hij voorgoed verdwenen. Was hij op reis naar de maan en de zon, Die eeuwig op hem schenen...…

De teloorgang van de gargouille

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 554
Bewakers van de kathedralen Overzien het vlakke land Turend naar de horizon Spuwen water naar de vijand Zij bewaken oude stenen Tegen verval en vergetelheid Dromen soms over het verleden Herinneren zich hun klassieke aanwezigheid Bewakers van de kathedralen Vallen langzaam uit elkaar…

Zwijgend

netgedicht
3.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 985
hoe draai ik, blind gevlekt, een zandloper van steen als ook jouw handen niet verder kunnen reiken door bevroren gedachten die gevangen lijken in glimlachend geween en waar het zwart over en weer blijft ingekleurd het is de nacht die al voor de avond het licht heeft besmeurd en in zwijgen is vermomd…

Sarcofaag verzonken

gedicht
2.2 met 27 stemmen aantal keer bekeken 10.261
Generatie in steen, de jaren gehakt uit graniet. Je schatten versleept naar een andere oever. De mummie ontwindseld, het gezicht naakt: door priesters gelooid, verkocht op een ansicht. ---------------------------------- uit: 'Alsof ik stof ben', 1989.…

De gek in onbesef

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 555
Kind van tijd en onbesef Vestigt u hier in uw habijt uw brief met aanhef getekend met zwart krijt De dood onlangs kwam mij te vroeg waarlangs de lans ook mij begroef niet in aarde of in steen of in de ruimte eromheen was er plaats voor deze gek vanachter een gesloten hek…
elze27 april 2009Lees meer >

Gadeslaan

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 430
aan diggelen viel het op de koude stenen vloer in wel duizend stukken handen sloegen voor haar gezicht, terwijl ze de droom uiteen zag spatten langzaam sijpelde het langs de muur naar benee, terwijl de lage middagzon naar binnen tuurde…

Een hand van liefde

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 489
zachtjes strijkt een vroege vlinder zich tonend neer kleuren sprankelen een doodse steen tot goud verdrijven het koud warm fluisteren lippen dankwoorden naar omhoog een hand van liefde vangt de druppel die plots vloeit uit het oog * Pasen *…

Vergeten

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.135
Ik dans met mijn ogen over de aarde en je steen in het leven was je mooi nu lig je hier gewoon gemeen. Gevlucht van alles dat maar ontvlucht kon worden van stress van werk tot het wassen van de borden.…

gelezen

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 479
zijn sprong in verte-ogen, toen hij stil verdronk in blauw en dieptes las, als zachte dauw rond zomers gras het was een vreemd moment daar tussen stenen, waar ik werd herkend als meer dan enkel buitenkant in mijn hand de kleine tekens van wat ooit mijn wereld was…

handvol

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 561
er werd een baby in mijn hart gelegd zo breekbaar rond een stenen engel dwaalde een naam, ik ken hem niet maar hoor haar wel niet vrouwelijk of als man slechts als klank zweeft diens betekenis in vlinders tot mijn hart boven alle smart verlies ik daar mijn vreugde…
switi lobi28 oktober 2011Lees meer >

Gevoelig

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 534
Hoorbaar is de stilte de mond die zwijgt het hart dat koud is de steen in je hand stil zijn gedachten die pijn herdenken gevangen in de tijd duister als nachten pijnlijk zijn woorden schreeuwend om begrip een hand die redding vraagt een mens hopeloos verloren.…

Vermaak of waarheid?

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 590
Of is het heimwee naar het Beeld, in hout of steen, Of naar het decor van het Wereldtoneel waar gespeeld Wordt om achter de Waarheid te komen? Toneel waarin je de Beelden verglijden laat in De waarheid, die zoals altijd Universeel blijkt te zijn.…

Door de eeuwen ingehaald

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 449
Die ooit de Kracht van leven Had, groeide van Oud hout naar nieuw, Werd stilaan door De eeuwen ingehaald, Schoonheid die zich Toont op ons pad, Verrassing van leven Gevat in steen En wij die ons Verbonden voelen Met elkaar en met jou, Liefde die doorgroeit Door de eeuwen heen…

Zonnebloemendag

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 704
de bladen van de zonnebloem zijn in steen vereeuwigd zij stierf, slechts achttien jaar dochter van ouders zus van twee broers haar nam was Floor zij bloeide in schoonheid elk blad van haar bloem was mooi passanten gedenken een moment haar kortstondige leven…
Marion Spronk13 augustus 2014Lees meer >

Wakker

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 742
Emoties van steen Je kunt nergens heen Wakker uit je dromen Dat het geluk zou komen Sprookjes bestaan niet, meid Wakker worden is de hoogste tijd Ze staat op, trekt de gordijnen dicht En als ze straks weer open gaan, dan is het buiten En binnen Licht…

De eerste dag

gedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 5.271
Er klinken geluiden uit de achtertuinen een buurman stapelt stenen een rammelende kettingkast. Het is vandaag de eerste dag om met iets te beginnen waar niemand aan begon. ---------------------------- uit: 'Een ander pad', 1986.…

Opstanding

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 612
wachten rond de stilte op het leven een moment willen horen willen zien dat de dood uit de doeken wegdrijft versagen… vragen… nee… een gewiekst kostelijk vogeltje versiert een steen verwachting verzoening puur geluk schikt zich om hem heen…

Weer & onweer

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 490
Het weer wordt voorspeld nooit is er zekerheid Weer kan zo omslaan tot onweer grillige ommekeer zit in de lucht wolk wordt groter en groter, 'n bloemkool gelijk, rijgt zich aaneen Wij zijn voor een deel van huid niet van steen Je merkt het meteen bij weersverandering.…

hier ben jij

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 705
dat teveel aandacht vraagt hier ben jij koude billen op de stenen stoep naast mij droog in het portiek we kijken naar de belletjes op straat en wachten op de zon misschien een regenboog…

dagzoom

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 440
de droom staat naast het lichaam versoepelt de vlek op de muur die er daarnet nog zat, de rest is een gat van steen, achtergebleven in een ontwaakte huid, nader dan de rok, verder weg dan ooit, met een opgekropt kussen, ontwortelde lakens als moment in vergetelheid…
Iniduo4 februari 2017Lees meer >

naakt en dwars

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 513
ik wil slapen op de steppe op schrale grond in een hut desnoods in een bed pijn bezweren verdriet er uit slaan als vuur uit stenen met lijm en zand dromen helen voor een hemelvlucht naar de zon naakt en dwars met lichte tred door het duister lopen alles wil ik met jou…
J.Bakx4 februari 2017Lees meer >

Muren van huid

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 656
Een dakloze ben ik In 't diepst van Mijn gedachten Ben niet Van hout of steen Maar van mezelf Vervreemd Muren van huid Staan overeind Maar dakloos blijf ik In 't diepst Van mijn gedachten Ben zonder huis, Ben zonder dak - Slechts in woorden Woon ik nog, Alleen de taal Verleent mij nog Onderdak…

hogere waarheden (de moeder 1)

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 488
de pluizige blauwe hemel verandert in een grommend grijs monster alles ademt afscheid in een rivier van bloed keert ze de stenen om haar lied moet de kille gronden warmer kleuren haar schrille schurende stem verhaalt over een hoge waarheid als in een Griekse tragedie…
J.Bakx5 april 2017Lees meer >

Wie is....

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 548
schreef ooit ene Jan Foudraine Van steen ben ik -bij mijn weten- ...........niet Ik ken blijdschap en verdriet hoeveel handjes en vingers strelen me niet een echt 'standbeeld' in 'n stadshart ben ik ook al niet Ooit heeft een kunstenaar mij uit hout ....gesneden Uit goed hout.... want lijk ik niet?…

ongekend

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 468
de vuurtoren seiner van stavast stuurt in nachtelijke uren haar lichtende codetaal over ondoorgrondelijk water dat golven als rollende stenen naar de voet van de duinen stuwt in dit zeelandschap waar lichttoren en duinenrij van geen wijken weten stroomt ondergronds een ongekend verlangen…
J.Bakx15 september 2020Lees meer >

struikelen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 450
het voorjaar tijd om te schrobben en te struikelen over de stenen straatvuil sneeuw en regen verduisteren het geelkoperen bestaan struikel nu val stil bij het kind van twaalf tere lentes in de knop ik noem je Marion ik noem de naam van een gebroken kind dat werd vermoord…
J.Bakx3 april 2018Lees meer >

wandeling

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 617
aangepaste stappen als de kringloop van wat was gaan- voet voor voet hun weg langs zelfkanten van steen en flauw verlichte ramen komen gedachten samen deurloos vormen zij wat over is er bloeit al geel in het struweel en op de grond opent zich langzaamaan de zucht van de natuur…
switi lobi2 februari 2019Lees meer >

ijstijden

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 474
in dit onontgonnen land van steen en ijs van de dichtgevroren ijszee en bevroren aarde keert met het voorjaar het licht in het noorden terug de hut een stipje in de mist als een kleine aangespoelde kist de koperrode zon en het onbedwingbare verlangen naar de verte haar wezen verschuift met de tijd…
J.Bakx11 januari 2019Lees meer >

Pleinstaren

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 604
Al maanden voel ik me niet fijn als ik alleen ben of als er anderen bij zijn Zelfs in gezelschap voel ik van binnen een pijn besef ik nu, terwijl ik staar over dit plein Zo fijn om niets uit te hoeven te leggen aan de pleintegels, die toch niets zeggen Geluk, verdriet: van alles gaat er door mij heen en het enige antwoord is: steen…
Roos6 september 2021Lees meer >

dagsluiting

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 676
als een steen zo liggend stil zo aanbrekend als ochtend ooit verweven met naam, gezicht en een eiland achter verre maan reeds dicht in afnemend ogenschijn tot maaltijd, vesper, verweerde koffiekan laat, een sluitend sluierlicht met vertraagde adem gaan…
Iniduo14 september 2021Lees meer >