1695 resultaten.
De vermoeide tot zijn bibliotheek
poëzie
4.0 met 18 stemmen
5.676 door mensenhand moeizaam gemaakt,
Chaos, geordend en tezaam gebonden,
Naar wetten, overtreden en geschonden,
Geheel en deel der schepping nooit gestaakt,
Uw meester is vermoeid van al het trekken
Door uw planmatige wildernis, o lust
In Gods natuur zich heerlijk uit te rekken,
Dieren zien stoeien, vogels trekkebekken;
Beminde handen gaan de tafel…
Restauratie
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
2.261 kokend van me af te kwijten
deze gast gaat een tijd op een houtje bijten
en geen moment meer aan het lekkers besteden
geen hagelslagzinnen tot stroopgedichten schenken
die zoete trek maakte mijn eetlust steeds te rauw
ik wilde wij als ik zonder reserveringen voor jou
om mezelf eens een paar rustige gangen te bedenken
nu was er al geen tafel…
De stilte sprak tot mij in beelden.
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
861 Als ik eens met mijn deur
in huis zou mogen vallen
Mijn leven rond de tafel
uit zou mogen stallen
Een boom zou mogen planten
uit mijn zieletuin
Wat zou het water van
mijn zee glashelder zijn.…
De knaap en het hondje.
poëzie
3.6 met 5 stemmen
2.261 Het hondje leerde nu met vlijt,
En kon ook, na een korte tijd,
Flink op zijn achterpootjes staan
En zo rondom de tafel gaan;
Ook sprong het in de waterplas
En haalde wat verloren was.
Het knaapje had daar vreugde van,
Leerde ook en werd een kundig man.…
1 mei
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
910 feestdag van de arbeid
wordt gevierd door niet werken
een ode aan het labeur
van een doodgewone kalenderdag
niet voor het brood op tafel
noch voor wat beleg daarop
daar steekt geen Belg
een lamme poot voor uit
arbeid in dit land
wordt verricht voor de wagen
voor de gevel van het huis
uit hergebruikte baksteen opgetrokken
voor de avonden…
Zwangerschapsonderbreking
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
883 Hoogzwanger aan tafel gezeten
zat Jo zure bommen te eten.
Ze bleef aan het proppen.
Tot slot moest ze stoppen,
daar zij zich bomvol had gevreten.
Toen liep ze op water. 't Was wagen:
het ijs was te dun om te dragen.
Het was ook geen wonder:
ze ging kopje onder.
Toch liep ze nog! (Op alle dagen.)
Het was dan ook echt van de mallen.…
Begin je dag, door een ontmoeting met Hem!
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
885 Als wij aan tafel gaan om te eten,
laten wij dan zeker niet vergeten,
dat er één is die dit allemaal geeft.
Het voedsel komt van Hem die eeuwig leeft!
Wij danken U wel voor deez' overvloed,
wilt U het zegenen, zodat 't ook voedt.
Zonder Zijn Zegen voor voedsel en werk,
wordt die dag dan des satans handelsmerk.…
winterletter
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
654 de dagen worden korter
na de herfst, de zomer en de lente
komt de winter aangewaaid
en de deuren in haar straten
worden weer op slot gedraaid
het wordt weer tijd
van elkaar tot in elkaar
behagen en warmte vragen
konijnenkousen op de schoot
en hete grog op tafel
dicht bijeen weer lekker knus
de boeken in de kast
staan op springen
hun…
Moos van de berg
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.031 Mozes op de berg
hief de stenen tafelen
hóóg boven z'n hoofd,
laadde ze op met z'n woede
en smeet ze verpletterend
naar beneden.
De massa ontweek behendig
de tien geboden;
de politie
haalde Moos van het dak;
de loodgieter
zette nog diezelfde dag
twee nieuwe dakpannen.…
inkijk
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.271 terwijl ik lurkte
aan de hete koffie
mijn kaken malend
aan vette speculaas
gevuld met amandelspijs
nestelde mijn blik
zich op tafel in de keuken
parallel op de etage
over straat aan mijn overzij
voor een potje neuken
waar ik mijn lamswollen petje
uit diep respect voor afnam
waarbij mijn gedachten
naar de zus gingen
van die zonneklopper…
Geen encore
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.134 De kelk van het lege glas
Waarvan de rand bedrukt is
Met jouw gebarsten rode maan
Lijkt te zweven boven
De verlaten tafel
En weerspiegelt het roodgekleurde mes
In een tableau vivant
Terwijl verwrongen gezichten
Zich zwijgend met afkeuring distantiëren
Van jouw en mijn lichaam.…
bidden volstaat niet meer
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.508 in de boter snijdt het mes de laatste snede
de boer verkoopt zijn grond aan de eerstgeborene
en legt zich te sterven in de verbrande schuur
zijn dochter haar kleed opgeheven in het zurig hooi
bidden volstaat al lang niet meer
de vreemdeling kust de wilde deerne op de mond
gooit ongevraagd een handvol zilverlingen op tafel
wie wordt verraden…
in het brandend braambos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
954 ik zocht je in
het brandend braambos
daalde met je af
in stenen tafelen
gaf je wat ik dacht
ik zag de piramides
zwoegde steen op steen
om zo de hemel te bereiken
maar Mozes vond de weg
door alle plagen heen
je orakelde de Grieken
gaf Vestaalse maagden weer
hun lach en in de dorische
verzuiling kregen spelen
steeds meer mensen…
de erfenis
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
788 ik heb mijn stad zien stijgen en zien dalen
een ongekende hoogte of een goot
beladen tafels, soms genadebrood
beschuit met muisjes, dan weer galgenmalen
ik heb mijn stad zien lijden en zien beven
na weer een aanslag op haar warme hart
dan oogde zij vaak somber en verward
maar steeds had zij de wil tot overleven
ik zie mijn stad verbleken…
Nachtgezicht 1
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.444 Aan tafel lacht mijn zoon: ach pa,
de zeespiegel stijgt in deze eeuw
hooguit achtentachtig centimeter.
Ik help het hem hopen.
5 februari 2002
ZONNELEEN De episoden van Amos 67…
BUITEN EN BINNEN
poëzie
3.4 met 9 stemmen
3.655 Leest gij zijn verzen zo eens even,
Zo tussen droom en waken in,
Dan speurt ge er in geen licht, geen leven,
Zelfs geen begrijpelijke zin.
’t Blijft alles flauw en scheemrig, donker; -
Doch kom eens binnen, rust een poos:
Gij ziet er beeld- en kleurgeflonker
En op zijn tafel geurt een roos!…
verandering van tijden
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
848 spreek niet van vroeger tijden
peilloos diep zat nog in de leden
bij voorbeeld aangaande ping pong
vereniging voor het vast verband
vroeg men een representant
bijvoorbeeld in het algemeen
een tafel van hot naar her te rijden
voor de grote tafeltennisshow
of tewel wat een lid meer concreet
tredend uit het vereend geheel
achter zo'n meubel…
Richting de afgrond
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.011 Buigen moet voor
De hemelse aanwezigheid
Dronken schapen
Achtervolgen koeien die
Niet meer schrikken als een
Soortgenoot plotseling
‘boe’ roept maar kirren als
Baby’s die net zijn gaan slapen
De droom van
Een onthoofde kip die op het punt
Stond een gouden ei te leggen
Doch ruw werd verstoord door
De boer die enkel zilver
Op de tafel…
stille straten
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
862 door stille straten dool ik rond
jagend achter een blind verlangen
op zoek naar wat ik nimmer vond
in mijn prille kindergezangen:
dansen naar morgen
lachen naar vogels
slechts hemelse zorgen
ik hoefde alleen maar
mooie dromen te vangen
deuren ga ik voorbij
tel ze allen één voor één
daarachter zie ik gezichten
rondom een tafel gezeten…
Zomernacht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
725 Papier, een pen, hier buiten schrijven
het marmer van de tafel koel
en zo geschikt als onderblad
de straatlantaarn geeft licht
genoeg om koelte vast te leggen
want vóór de buien uit vakantieland
wordt alle warmte weggeduwd
dus alleszins aanvaardbaar is
mijn glas pastis met ijskoud water
en wel: binnen mijn handbereik
over de Singel klinkt…
in je ogen brandt het vuur
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
742 ik heb wat licht
over je hoofd gegoten
de woorden voorgezegd
die jou de hemel gaan beloven
je daarna neergelegd
je lachte veel en
droomde teddyberen
engelen wachtten bij je wieg
zorgen vlogen nog als veren
zonde was er toen nog niet
je groeit te snel
vermoeit je ouders
steelt hun jaren zonder winst
schopt de stoelen onder tafel
scheldt…
OPA
netgedicht
3.1 met 53 stemmen
4.426 Van binnen botst hij tegen vage mist,
Van buiten tegen deuren, tafels, stoelen.
Hij snapt niet meer wat anderen bedoelen,
Zit naast zijn levensweg als bermtoerist.
Twee jochies rennen dartel om hem heen.
Behendig soepel, jong en snel ter been,
Met stram en oud en dood nog onbekend.
‘Zeg jij mijn naam eens opa,’ zegt de een.…
Een dankbaar hart
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.898 In de keuken je zat aan tafel,...
Voor jou had ik speciaal
een kwarktaartje neergezet.
En je vroeg,...
Waarom ? ...
Spontaan antwoordde ik,...
" Geven schenkt mij meer voldoening dan ontvangen "
Niet lang daarna kocht je een
betoverende rode roos, voor jezelf,...…
Gezamenlijk ontbijt
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
614 en de mus
waren al vroeg opgestaan
het was in het gefladder
hen niet ontgaan
dat weldra het ontbijt
werd klaar gezet
een campingtafel rijk gedekt en
twee stoelen stonden klaar
nog niet bemand
die éne was nog niet uit bed
kwik ging draaien met de staart
zong het hoogste lied
de schone slaper wakkerde
was dromenland vergeten
aan tafel…
Het einde van de gokziekte
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
1.943 Zo schijnrijk als adellijke telgen
zoek ik troost in het zwelgen,
klop middelen op die ik niet heb
en breng ze op tafel met schep.
Een allesbezielende inzet velt
de nederlaag van het eurogeweld.
Ik drijf nu op de laatste bonus
van casino's suikerspinbolus.…
Alsof
gedicht
3.2 met 37 stemmen
15.283 We klemmen het brein
in de handen; woorden druppen op tafel.
Het lukt! Een zoemen start in Wernicke,
Broca. Liquor klotst in de ventrikels,
ionen krioelen in synapsspleten.
Dan een toets van beheerst verdriet:
de glorie vergaat als wij uitdoven.
Tevreden lezen, achterover. Alsof
we het geloven.…
Godenleer
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.243 jou mijn hart terstond de vuilnis geeft
de aarde uit haar bol mijn verzen eet
de hemel de wijn de hel de wiet
vooral de dingen weet die in verschiet
het paradijs nooit aan de galg vergeet
geloof mijn ogen lief, zo niet, roep luid
om zand en hitte voor ‘t gebroken glas
de houten tafel…
De rozenkrans
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
1.203 leeg
geen leven wist ik te vangen
zie weer de steegjes
waardoor ik liep
in jonge jaren
het was toen al
dat ik haast dagelijks
in eenzaamheid sliep
seizoenen waren als elastiek
of doods in de rek
leerde slenteren
zocht kontakt in denken
bladzijden vol
met verlaten mystiek
gister, buiten, vulde ik
weer een terras
vol met tafels…
bezwaarlijk een gevoel
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
743 Er is zoiets als
schoenen op tafel
hoeden draagt men niet meer
het blikken uit het raam
de haag die steeds dichterbij komt
het hoeft allemaal zo snel niet meer
je ligt alles op te vouwen
boeken, deuren, kleren
het genezen van de ander
en het spreken
dat er steeds minder toe doet
steeds gestager komt het opzetten
gebonden aan een geloof…
Zonder overtollige reutel groeit de tijd de dag door
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
651 Een bed en een tafel zonder gezelschap?
Dit beeld binnenstebuiten geeft duizenden cirkels
Werelden om in te wonen of even in weg te dromen.
Dit is de tijd van toen en ook meteen de tijd van nu.
Ik neem een hap een kleine dosis en mijmer nog even.
Over een groot veld van voorjaarsbloemen.…