4462 resultaten.
Wakkerschrikking
gedicht
3.5 met 25 stemmen
13.017 De eenzame trams van Amsterdam
(het kreunen en het knarsen van)
waarin iedereen zich groter voordoet dan hij is,
tevens zich zo klein maakt als maar kan.
Het ijzer van de lege wielen, fluitend bijna
door stokoude bochten, verspreide vrees;
wie wakker schrikt herinnert zich allicht
de nachten van weleer, de jacht op mensenvlees.
Kletterend…
toekomst die wij bieden moeten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 ik daarom mee
de egeltjes en de hommels
de roodborstjes ook en vinken
met vurig vlammend de hoop
op een comeback van de natuur
zodat een groen park of bos
zoals gras weer vanzelf spreekt
waarin de bladeren niet grinniken
maar ritselen boven liefde en geluk
als terugkerende vlinders in de buik
onze drift tot nageslacht bevruchten
met toekomst…
Liefde over duizend jaar
gedicht
3.4 met 26 stemmen
17.391 Liefde over duizend jaar
dat zijn jij en ik vandaag
maar dan op betere matrassen
Misschien de mannen
iets of wat langere kalebassen
in retromodieuze kamerjassen.
Misschien de vrouwen
nog meer nachtcrème in hun vouwen
en de stiltes tussen hen
al te danig draaglijk
Men tost of men de cd van de specht
of die van een kwakend beest opzet…
geheugenuitbreiding
gedicht
3.3 met 13 stemmen
9.825 schenk de slapende uw
ogen voor het uit de kassen
vallen, voel de ouderdom of bij
werkingen van een innoverend me
dicijn aan de tand kleven.
poets grondig treur niet om belasting
van systemen. uit uw nalatenschap,
uit adem van geschrap. het vormt
uw zekeringenkast, preventief,
vóór de implosie…
Iris
poëzie
3.5 met 10 stemmen
4.545 Dat het als Iris uit de nacht kwam stralen -
Zijn glans als 'n engel naar de toekomst neeg!
----------------------------------
uit: Eerste oogst (1912)…
Kind in de storm
gedicht
3.7 met 24 stemmen
12.596 Ze heeft een regendruppel in haar hand,
een klein gezicht
maar slecht gemaakt. Ze wrijft hem droog.
Het waait onder haar vliesdun kleed;
ze vangt, verkleumd, een nieuw gezicht
en spreekt ertegen: lief
is klein en klein is
overboord voorgoed verloren.
Wat ze heeft dat mag ze houden:
mager haar
en wit gezicht van louter wind;
een vuist…
TOEKOMSTVISIE
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
412 ‘Zeg mol hoe zie
jij de toekomst?’
‘Eerlijk gezegd zag
ik haar altijd donker in
en ik zie haar nog immer
zo – ik draag nog steeds
dezelfde bril.’
‘Maar jij dan wijze uil in welk
licht zie jij de toekomst?’
‘Heel licht, zelfs in
het donker zie ik licht.
Jij bent een zwartkijker
met een tunnelvisie.’…
Jazz
gedicht
2.5 met 79 stemmen
21.112 Toe, vil mijn schaam dat wit
konijn, span dat vel en roer de
trom. Maak wat koel was kokend
en kanonsloop wat was krom.
Vel mijn boom de achterdocht
en zaag de takken trommelstok van
liefde. Drum je namen in mijn
bas en maak mij jouw gekliefde.
Hou me hou me hou me vast, en
kerf uit mij jouw boot. Sla
je peddels ritme op mij plat,
en…
Maan
gedicht
2.0 met 47 stemmen
10.659 Toekomst en ver verleden schuiven nader.
Ik speel bij mijn beide dochters op schoot.
Mijn moeder heft haar beide handen uit de dood.
---------------------------------------------
uit: 'Kijken naar de wolken', 1956.…
Aardse energie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
453 de steen op
het centrale plein
oogde donker door
het patina van vele
handen die hem in
de loop der jaren
geraakt hadden
sommige beweerden
dat de steen energie
bevatte en die doorgaf
in een herinnering
aan de volgende keer
in weten en de steen
nooit vergeten
na het raken traden
de mensen terug in
conclaaf met vrienden
en familie…
Ik ben niet bang
gedicht
4.7 met 17 stemmen
10.042 Ik
ben niet bang
voor wat er
zal gebeuren.
Er zullen
witte dieren
door het veld
gaan lopen
en dat
zal alles zijn.
---------------------------------------------------------
uit: 'Lees maar lang en wees gelukkig', 2013.…
Herinneringen van vandaag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
477 Oude boeken,
die ons onvoltooid verleden
naar een verre toekomst dragen,
kunnen vandaag worden gelezen.
Tijd is een menselijke illusie.
Gisteren lijkt altijd op morgen.
Leven verandert altijd actueel.
Ons leven hebben we te danken,
aan het heden van vandaag.…
Het beste verbeteren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
430 De toekomst komt vanzelf.
Vandaag is de beste dag.
Het is nog niet te laat.…
Schaduwstilte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
462 Wij zijn niet meer bij elkaar in die droom
er ligt een schaduwstilte in ons nieuwe domein
de echo gehoord van verborgen muziek
waar wolken in gekte voorbij zweven
is nu de kalmte van de zomernacht
zelfs het afscheid doet geen pijn
niet meer in mijn hart
nooit meer in mijn gedachten
het is voorbij
in dankbare schaduwstilte.…
Wait a second
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
400 Met verleden en met toekomst.
Alles verandert helemaal NU.
In NU en in alle eeuwigheid.
Mensen wachten op voldoening.
Wachten op geluk dat nu niet is.
Geluk moet wachten, groeien.
Geluk dat later komen moet.
Datgene wat ik nu nog mis.
Gelukkig wachten momenten nooit.
Het NU trilt zinvol in al wat leeft.…
Daantje
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
877 Nu is het licht
maar toen was het donker
en dacht dat ik nog sliep
ik maakte een plan;
de zon te verwelkomen
als ik op de klimtoren sta
hij zal verbaasd zijn
en zeggen: "nu al uit je bedje
en slaap nog in je ogen?"
dan maakt hij mij echt wakker
omdat het morgen is,- en ik
als enig kind, slapend wandel
ik hoorde: hij houdt van…
schreeuw de volharding
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
495 vertrouw morgen
als ik vandaag overleef
door assertief te zijn
als te nabij jij mij komt
ook al huilt mijn hart
dat antwoord zoekend
liefst en vasthoudend
ook jou omhelzen wil
ik schreeuw stil
dat het mooi ook is
voor en met elkaar
dit te kunnen doen
zodat hoop niet wordt
het laatste hoofdstuk
van wat geschiedenis is
maar ons toekomst…
Ik leer het nooit
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.619 Tussen zeven katten woon ik
om nog te zwijgen van paarden en honden.
Het gras rond mijn huis is te lang.
En wat zou dat.
In alle vroegte beklim ik de trein,
draaf door het land, praat met deze en gene,
haal veel te veel verhoop.
En wat zou dat.
Hee de week ben ik driftig op stap
en als ik thuis ben meestentijds afwezig.
Je zult er maar…
voortgang
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
402 laten we het ongezeefde verleden ‘toen’ noemen
waarmee dit zich onderscheidt van alsmaar
voortdurend
nu we toch verdwijnen
kunnen we, eendrachtig de taal,
gebruikmaken van aanhoudend zwijgen
om al vergetend ons verlaten voort te zetten
later dan destijds is ons toekomend gras
bezaaid met onbeschreven blad…
Niemands bezit
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Een aanwezigheid ontvouwt zich
en maakt me wakker.
De nacht spreidt haar vleugels
en draagt me door de tijd.
Ik zie vader onderwijzen.
Zijn zoon leert luisteren.
Ik weet dat ik zijn bezit,
zijn leerling ben.
Ik zie mijn moeder terug.
Ik voel haar zeker weten.
Zij wist zeker wie ik was.
Wie ik werkelijk ben.
Haar bevrijde zoon.
Niemands…
Nergens van verzekerd
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
434 Geld waarmee je pijn verzacht,
levens redt en beter maakt,
blijft spaarzaam in de kas
voor later, voor de oude dag,
voor in te kopen zorg
van de naderende toekomst
die men nalatig borgt.…
HOOP
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
434 onder zien gaan
het einde overzien
van je eigen bestaan
de laatste bladzijden
van een boek omslaan
je afvragen wat toch
de clou mag wezen
en uitstellen door het
gedeeltelijk te herlezen
tegenover de naakte
waarheid komen te staan
de hoop niet laten varen
ontkennen met sussende gebaren
en uiteindelijk maar naar
een onzekere toekomst…
Steeds Meer Vroeger
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
451 belevenissen soms zo ver weg
dat je ze weer opnieuw opbouwt
voorzien van een nieuwe
jouw beter passende uitleg
je kunt ze mooier maken
het je minder laten raken
alles beter dan dat wat
mogelijk nog komt
dat wat je niet kunt
vormen naar gewenste normen
dat wat verscholen
voor je ligt opgesomd
dat onbekende onberekenbare beest
wat toekomst…
Redding
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
720 Waar het vrouwelijke in mensen,
de toekomst van de wereld wordt.
Werelden zullen er worden gered,
die van onbewuste mannen zijn.
Verlangen is waar dichters leven.
Waar muziek hemeldragend is.
Waar mannen minnaars zijn.…
Het geluk van vandaag
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
654 Tussen sterven en onze doden,
van wie we menen dat we zijn,
worden we opnieuw geboren.
Voorbij onbegrepen verdriet,
groeien pasgeboren jaren,
die hemeldragend trillen.
In bevlogen gedichten.
In snaren van violen,
die elke dag weer,
te horen zijn.
Er bestaan nabije werelden.
Een jonggebleven dichter,
die tijdloos koffie drinkt,
garandeert…
Zoals bladeren vallen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
451 Zoals bladeren vallen in het bos
laten wij de toekomst los
De zandloper van het leven
loopt leeg eens ‘t einde in zicht
Als ons hart en handen beven
doet de dood onze ogen dicht
Er is nog tijd er zijn nog dagen
en warme armen om ons heen
En vooraleer we stil vervagen
enkel een naam nog op een steen
houden we het leven vast
Zijn we op aarde…
Overpeinzing
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
543 Zweef tussen nu en het verleden,
toekomst en tijd zijn één.
Ik heb mijn hand aan velen gegeven,
maar ook velen kregen er geen.
Steeds weer is daar het afscheid,
echter ook steeds weer een nieuw begin.
De kronkelende weg naar de oneindigheid,
geeft op deze manier het leven toch zijn zin.…
[ Je vindt zinloosheid ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
426 Je vindt zinloosheid
als je van buitenaf zoekt --
naar bedoelingen.…
Horizon
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
593 Het is misschien vijf dromen verderop
dat land waar jij verdwijnt in jouw dans
en veel tijd om te schrijven heb ik niet
maar ik vertel je over muziek
over het voedsel van mijn volk
er is geen tijd om na te denken
jij staat daar waar mijn wereld eindigt
en zwaait er naar de wolken
met niets anders om over te peinzen
dan de afscheidsbrief…
Een nieuwe dag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
442 Een traan, een lach,
wat viel, gaat staan.
Een fluister groeit
tot stemgeluid.
Het licht ontwaakt,
een nieuwe dag.
Een nieuwe dag is daar.…