2449 resultaten.
Bruuskerend met ontrouw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
488 het wortelde diep
maar was nooit opgeschoten
in de weelderig bloeiende tuin
pas toen zon en warmte
het genadeloos lieten afweten
ging het onderaardse leven schuin
vuurrood knalde zonde
door regenstorm en kou
hemelsblauw bruuskerend met ontrouw
toen het hellevuur de eigen pijn
verbrandde en doelloos strandde
doken de wortels weer…
De regen flow
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
732 het regent naakte hymnen
in gekerfde tuinen en boomgaarden
vogels zingen op takken
en de wind knielt op andere nevels
loyaal in mijn buurt
de regen flow verblindt niet
het naakte zangerige als de uren verstrijken
op de eerste melodie
er is geen klaagzang te horen
onder de regenboog reist nogal wat
op winden en getijden
waar de vogels…
Zoete geuren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
919 Gods creatie als een schouder
waarop ik uitgeput mag rusten
de blauwe zee als geheelonthouder
het bos als mijn tuin der lusten
Lentebloesem in een koele bries
verfrist mijn innerlijk vermogen
de kant van natuur die ik kies
streelt mijn betraande ogen
Gefascineerd door de kleuren
in een roes van zuiver verlangen
in extase door…
Goede vrijdag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
536 Hij schiep het paradijs
waarin wij konden wonen
een tuin van mooie dromen.
Wij zijn daarin gebleven
Hij werd er uit verdreven
De Schepper werd verstoten.
Door de mensen uitgejoeld
kroon van doornen op zijn
hoofd, genageld aan het kruis.…
afknotten en beknotten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
513 ik hou van zilverwitte,ranke
berken wuivend op de gouden heuveltoppen
van de kalmthoutse hei,
maar afgeknotte berken
in de residentiële tuinen
daar kan ik toch echt niet bij.
maar nog erger zijn die bazen,
die hun werkvolk , omwille van den brode ,
nu nog beknotten,
onderdanig laten buigen,
ja en amen doen zeggen,
monddood maken...…
mijn pa
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.488 Nooit meer die lach
Nooit meer je humor
Nooit meer die groente van jouw tuin
Nooit meer spontaan een bos bloemen
Nooit meer je gezelligheid
Nooit meer het gemak van jouw hulp
Nooit meer genieten van jouw kookkunst
Nooit meer jou voorbij zien fietsen
Nooit meer dat vertrouwde
Nooit meer die onvoorwaardelijke liefde
Maar wel voor altijd blijf…
weelde
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
665 er is vrede in mijn tuin
de boom kleurt rood, in waaieringen
langs kristal
avond zucht al, zacht en ongelovig
want de zon zweeft immer nog als nimphen
door mijn hart
zwarte rimpelingen rond het einde
van mijn dag
vertellen me van rouw
maar altijd is er dan die kleine vrouw
haar handen en haar kracht
ze lacht van witte wolken
van…
draaideur
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
774 door om te horen wat dit geruis met ons doet
de driehoek is symboliek voor de top
alles is bittergarnituur maar dan zoet
de zee spoelt je oren schoon tot op bot
geen merk in brand
het gaat maar om toeval en lot
waar is niemandsland
is het te lang maak het kort
wordt het te klein maak het groot
was het gras niet eerder verdord
in een tuin…
Een tuin vol wilde rozen
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
772 Ik symboliseer, spiegel
onze liefde aan
een tuin vol wilde rozen,
rode, witte en gele rozen,
met op elke hoek een fontein
en in het midden een bassin.
In de vroege ochtendzon tot
het laatste avondrood
zullen in jouw aanblik,
mijn wangen hevig blozen
en alles zal volledig zijn,
vervuld en verzadigd.…
marieke
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
582 Het is warm,
de tuin staat open
voor vele valse oren.
Vertel, laat maar horen
wij zullen samen zijn
en even delen
in kleine
ietwat burgerlijke pijn…
Web
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
493 Het wonder van webben,
wirwar van draden
van druppels
van werk en van weven
in bos op de paden,
in de tuin,
in je leven,
behoedzaam gesponnen
de parels gewonnen,
in de morgen, een uurtje,
onvermoeibaar,
de spin en haar rag,
zo fijn en zo teer,
trilt in de wind
wiegt heen en weer,
de dag die begint
met een lach
dank dat dit mag
en ‘…
Breekbaar
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
624 Laat ons niet langer van weemoed spreken
dat kun je wel doen
maar het zal eens onze liefde breken
laat ons van mooie dingen
zoals vroeger eens een bard
onder het raam kwam zingen
van een tuin vol rozen
we keken naar hem toe
hij zou ons doen blozen
maar laat ons nu onze lijven
zacht tegen elkaar aan wrijven
kom laat ons niet langer…
Dichter bij jou
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
735 de dagen dat ik jonger word
en mijn verlangen ouder,
dat ijsheiligen verdwijnen,
een langzame zon mijn terras vertedert,
een lijster mijn tuin vol zomer zingt,
een blauwe lucht op het groene land ligt,
mijn lome lijf weer zwichten zal
voor een nonchalante ligstoel
in markieslinnenlijntjesstof
én schoonheid liefde wordt,
die dagen…
shit en geschonden veren
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
609 hij zit er mooi, de kraai
op het gras
in een tuin die niet de zijne is
een schaduwveeg later
vliegt hij op, dropt zijn ballast
in de luid tjilpende heg
en gaat vervolgens vastberaden pikken
in het vuil van andere vogels
achter zijn borstkas kruipt onopvallend
een modderbruine tuinfluiter
het lijdt geen twijfel
van alles blijft iets…
Mei
gedicht
3.3 met 19 stemmen
6.443 Prachtig en langzaam bloeit de tuin,
in jong gras ligt de stilte,
een handvol bloesem, een handschoen groen
om takken van de winter.
Het raam staat open, het gordijn
beweegt, de wind gluurt binnen,
zijn armen om de schaduw van
de nacht die hem moet tillen.…
Overpeinzing
gedicht
4.2 met 4 stemmen
3.122 Vanmorgen was ik nog een spelend kind
in een tuin vol beelden, vanmiddag een
jongleur met toverballen op een marktplein,
in de schemering een hemellichaam aan een
trapeze zonder net, maar met de avond viel
ik uit mijn luchtig leven in het vlees terug
van een schouwer, zijn twee handen om mijn
kop gevouwen, overdenkend hoe het kind
dat…
Hij wil zo graag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
588 Hij wil zo graag
zichzelf laten zien
stenen zagen, een huis
voor mij bouwen
met divans en tuinen
om me neer te vlijen
mijn schoonheid te vieren
met zijn liefde
en mij weg laten glijden
naar de zevende hemel
hij wil zo graag
met mij wonderen
ontdekken in de wereld
waarvan hij droomt
(nergens ligt er iemand
in nood of in tranen)…
Ons huis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
390 als een kat sluipt
hij onze tuin binnen
om haar zingen en
vrijheid te ontnemen
de rover achter de vogel
hij ruikt de buit met
de geur die alleen
dieren behagen
laat hij de lijnen los
om de bloemen
te ontfutselen
o heden, kijk naar
beneden heel
de tuinverlichting
in de brand door
de blikseminslag
in het…
knotten en beknotten
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
436 ik hou van zilverwitte, ranke
berken wuivend op de gouden heuveltoppen
van de kalmthoutse hei,
maar afgeknotte berken
in de residentiële tuinen
daar kan ik toch echt niet bij.
maar nog erger zijn die bazen,
die hun werkvolk , omwille van den brode,
nu nog beknotten,
onderdanig laten buigen,
ja en amen doen zeggen,
monddood maken...…
Mijmering bij een geschenk
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
467 Of waren jullie het juist
die me ridderlijk op 't goeie spoor brengen, met deze plant,
die nu in mijn tuin huist
om zijn leven te lengen.…
Hallucinaties
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
883 Plukte mand vol paddestoelen
voor omelet op boterham
ging me toen zo anders voelen
mijn gedachten leken gezwam
zette van papavers toen thee
om weer wat tot rust te komen
nou, het stopte mijn diarree
maar had daarna vreemde dromen
vrat hortensia's uit mijn tuin
mekkerde daarbij als een geit
hersens drukten tegen mijn kruin
vlogen toen…
Wat was, wat is en wat wordt poëzie?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
886 Eens werd droom van vele mensen
sprookjes en rijmpjes genoemd
en dichters waren zweverige types
eeuwig tot zeuren gedoemd
dichten heeft nu nieuwe vormen
klinkt zwierig ook al is ’t niet op rijm
hoeft niet gebonden aan normen
kan ook gewoon een verhaaltje zijn
persoonlijk zie ik poëzie als mooie tuin
een vorm van eigen leven
meer een geordende…
Meisje
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
550 Een oude man werkt iedere dag in zijn tuin en
laatst zag ik hem naar lange boomstengels grijpen,
die door de wind in zijn richting werden geduwd.
Bij een bepaald huis liggen er nephaaievinnen in
de sloot en staat er een plastic koe in de tuin.…
Camelia
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 Gewoon bij mijn zoon in de tuin.
Al jaren onopvallend.
Maar nu zijn naam is genoemd,
blijkt hij heel bekend te zijn.
Zelfs wereldberoemd.…
Moederdag
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.472 Heb wel goede kinderen
Eerst kwam dochter
en omdat ze vol
en niet goed geslapen
samen even zitten mediteren in tuin
Toen kwam zoon met bos tuin inlopen
‘Wat stil is het hier’, zei hij
nu zaten we binnen te praten
zijn werk, over schaamte
Dochter had quote
‘t ging over de plek waar je zit.…
Ode aan de vlinderstruik
hartenkreet
2.0 met 7 stemmen
1.275 Wanneer avond haar koele deken
over de tuin legt, blijven de bloemen opengesteld
wachtend op de bries die de dag uitwuift en de eerste sterren toont,
terwijl de vlinderstruik haar stille schoonheid vasthoudt, zelfs als de nacht haar omarmt.…
2 MOKKAGEBAKKIES
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
329 Mijn leven is kneuterig geworden
huis-, tuin- en keuken-activiteiten
huisje: 3 hoog met 51 betontreden
boompje: veel te grote boom in de tuin
beestje: een heel grote bruine labrador
ik keutel wat in huis, binnentuin en berging
ik kook voor ons beiden niet voor meer
dat was eens, meer en meer en meer
een dynamisch leven van werken, zingen,…
TOERISME
gedicht
3.5 met 35 stemmen
14.994 We zagen de spraakwatervallen van Speed,
hangende tuinen, verre sterrebeelden
die toch nabijer dan medereizigers waren.
In een bus vol naasten bezochten we
en werden bezocht door nachtmerries,
visioenen van heiligen en engelen
zongen ons doof en we ontwaakten
in hotel Harmonie.…
nervositas
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.476 razen door de buizen van het huis
kneuzen de ruimte
waar mijn gemoed geduldig veinst
slechts mijn gemoed te zijn
en niet de bruisende bron
van mijn gebundeld wezen
ik sla op de vlucht
voor de kraaien in mijn haar
mijn woorden glijden uit
vergeten mijn inborst te kneden
ik sta op de rand
bereid over lijken te gaan
vuur te stoken in tuinen…
handen los
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.839 gedachten
en een droom
beleef ik in wit-zwart
en worden
door verbeelding
naar believen ingekleurd
zilver
blijkt soms chroom
een einde soms een start
en blijdschap wordt
-maar al te vaak-
door anderen betreurd
het
veel te groene gras
bestaat
meestal uit mos
in welke tuin dan ook
vooral die van mijn buren
niets
lijkt wat…