10152 resultaten.
Vandaag
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
497 Er vallen berichten van gisteren uit mijn pen
papier inktzwart door te zacht gesproken woorden
terwijl gretig groen het wildgevogelte in zijn armen vangt
tjilpend van onrust oude nesten inspecteert
om zich voor uitsterven te behoeden
bronsgewijs met bezwerende toespraken
het langer licht zijn maakt
tot een heel gewone dag.…
In speels vioolgestrijk
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
623 het orkest
speelt zacht
de bloemenwei
waarbij hobo’s
de klaprozen
doen wiegen
het gras
nog groener lijkt
in speels vioolgestrijk
de paukenslag
ons geuren duidt
van een exotisch kruid
als de dag
het doek laat vallen
van de nacht
schijnen sterren
hun applaus en geeft
de maan vol staand ovatie…
Vrij
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.440 Je bent vrij
Voor eeuwig verlost van je leed en pijn
Maar niets zou ooit nog hetzelfde zijn
En ik zal altijd aan je denken
Kost wat kost
Nee, ik laat je niet vallen
Ik laat je los…
Sluiting
gedicht
3.6 met 8 stemmen
25.649 Als ik morgen niet opsta
moet je niet schrikken:
per slot, elke opera
en alle toneelstukken
hebben hun ogenblikken,
het vallen van gordijnen
of andere ongelukken.
Dit is dan het mijne.
Sluit dus mijn gezicht,
doe die mond en twee ogen
maar netjes dicht
en ik ben voltooid.…
Klank van de eeuwigheid
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
587 Ode aan de Tolberter kerkklok
Nu eens in het gloren
Van de morgenstond -
Dan weer bij het
Vallen van de avond
Maar evengoed als
Het eind van de morgen
Overgaat in het aanbreken
Van de middagtijd
Wordt heel mijn wezen
Opgetild door machtige
Golven van geluid die
Geleidelijk aan mijn
Gevoelens weg doen ebben -
Wordt wie ik…
Een handvol wolken
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
583 zacht waait de wind
vangt de maan
met een handvol wolken
de laatste ijsbloemen stralen
maar de knoppen lopen niet uit
verleppen traag op de ruit
de sneeuw
verliest zijn kristallen
in druppels die langzaam gaan vallen
het winterse feest
krijgt in dooi zijn finale
tijd om voorzichtig wat lente te halen…
Wat ik wil
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
558 Een beetje houvast misschien
Voor op dagen dat kopjes uit mijn handen vallen
En ik van de trap
Evenwicht is voor gevorderden
Vastklampen
Tot de laatste slok thee die eigenlijk al koud is en de lichten uitgaan
Ver na de laatste treinen
Bescherming
Zoals het nachtlampje naast mijn bed dat fluistert dat het altijd wel weer goed komt…
Wachten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
529 We vallen samen
met de tijd roerloos stil.
We wachten niet langer.…
Een grote plens
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
478 het sijpelt gestaag
grote druppels glijden van de bladeren
vallen spetterend op de grond
geen schermen regen
in woeste vlagen wind
maar een speelse lichte waterval
die je toch op een
onverwacht moment drijfnat maakt
met een grote plens
hemelwater kent
vele vormen van verschijnen
voor mij mag het op pinksteren verdwijnen…
NODIGE KOU
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
461 Aangenaam geloof
met gevoel van geborgenheid
is als zacht smeltend roomijs
dat langs tong door keel glijdt
O
het geeft genot aan geest en ziel
maar vraagt ook zelftucht
onontbeerlijk is het spreken
der vorsende Godloochenaars
die uit hun monden
harde hagelkorrels doen vallen
op oud en nieuw euvel
van alle gelovigen.…
analyses
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
452 Er zijn
veel analyses
maar 'het zijn' was er
rijkelijk voor die tijd
dus hoe knap ook geanalyseerd
het is wellicht toch en hoe jammer
iets tijdelijks
zeker handig om te berekenen
ook mooie formules
waarvoor je flauw wilt vallen
in de ruimtetijd
denk je aan je dood
dank je wel ruimtetijd
day after day
alone on a hill…
Boeiend.......
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
558 Op Raqqa vallen bommen
maar wat kan mij dat verdommen
Als in Bagdad een markt wordt opgeblazen
en in Kongo een dorp uitgeroeid
is het geen nieuws dat mij boeit
Ik hoef het niet te weten en
ben het toch zo vergeten
Zolang ze lekker dáár krakelen
kan het me geen ene moer schelen
Nu ik m'n hart toch luchten moet
Wat vindt u van Depay z'n…
Nattigheid
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
454 Vanuit het groot geheel
keert er nimmer een
terug; ze vallen
omlaag, nooit omhoog.…
hoeveel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
495 hoeveel ruimte
heb je om een vlucht
naar voren te maken
over je schaduw te springen
en de hemel te bestormen
hoeveel tijd
vraag je om vriendschap
te verbreken
gedachten los te laten
en de leegte leeg te maken
hoeveel stilte
laat je binnen om een speld
te horen vallen
de woordenstrijd te staken
en de liefde te vieren…
De druppel en de klok
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
461 Onze druppels vallen één voor één,
zoals het tikken van een oude klok.
De allerlaatste druppel wacht.
Wij mensen houden onze adem in.
Klokkenmakers kijken angstig toe.
De nieuwe klok loopt veel te snel.
Onze oude klok staat vaak stil.…
Sprakeloos
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
508 Een blad valt,
zoals alle bladeren vallen.
Zaden kiemen.
Een mens wordt geboren,
zoals alle mensen geboren worden.
Zoals deze kreupele woorden zeggen,
zijn daar bepaald geen woorden voor.
Gedichten verwijzen alleen maar,
naar de werkelijke werkelijkheid.
Ware dichters zijn sprakeloos.…
Herfsttij (niet te keren...)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
529 Ik schurk tegen de einder aan,
risico-bewust over de rand te kunnen vallen.
En de glijbaan van de tijd af te moeten dalen.
Eindigend in eeuwig zand, zonder enige verheffing.
Met de horizon ver onder mij...…
Vijver
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
611 De vijver ligt er nu verlaten bij,
na een lange dag van vallen en weer opstaan.
Een gekraste ziel zie ik in de laatste zonnebanen,
het was slechts één dag
dat hij onze zorgen dragen kon.
Een zware last, maar alles voor een kinderlach.
De vijver zal zich nu ter ruste leggen
en morgen tranen huilen
om vergane winterpret.…
Dag in de war
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
894 De wind wil niet liggen
mijn hond luistert niet
de kat komt binnen met
een vogeltje in zijn bek
Vandaag geen lotgenoot ontmoet
alleen maar tegenliggers
het regent windeieren
onder water zingt een dolfijn
De bloemen vallen uit het behang
mijn goudvis schiet uit de kom
de tijd slingert een bom
niemand weet hoe laat het is.…
Vleugjes stilte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
453 ik zag
hoe jij
voorzichtig
gracieus de
koude druppels
regen van je
bloem-
bladeren
liet vallen
daarna je
steel weer
rankte om
het kleurige
bed aan de
hemel te tonen
klaar voor de zon
om met die
energie
samen
wiegend
op vleugjes
stilte naar het
volmaakte om
het natuurlijke
beeld van
een zijn gestalte
te geven…
Het Kantelkind (De herfst begint)
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
453 Het waait nauwelijks, toch
dwarrelen er al bladeren
voor mijn voeten, en zo
vergaat het me vaak
Wat ik niet vasthoud, waait weg
en kan zomaar in stukken vallen
dus spring ik met lange armen
heen en weer als een jongleur
Zal ik alles maar laten
gebeuren en toekijken
met prikkeldraad
om mijn gedachten?…
opvallend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
379 strijk tegen haren, in weerwil
en over hoornige huid
leg stil en zeg voort
sta op, droom, vergeef
en blijf liggen
blijf liggend liggen
zonder te weerhouden
tast door zonder te schaden
sta daarna nogmaals op
nu met vaste hand
en opgeheven hoofd
herhaal dit zonodig
zonder in herhaling te vallen…
LAVA
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
240 Er vallen harde woorden uit het niets
de bodem trilt
vervaarlijk
vuur likt de lucht
lava sijpelt langzaam
het landschap kreunt
stenen bulderen
as draagt zaad
op verschroeide grond kiemt
nieuw leven
de Feniksbloem ontluikt.
Uit brandende tranen gloeit nieuw geluk.…
vulkanen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
485 Smelt het zand in je handen
geef de eilanden overvloed
verlang naar vuur
eer het struikgewas walmt
vulkanen in slaap vallen
onder de gordel ‘t ijzigste
die maan missende raket
of een gemaakte sweater
voor de leegte van de eilanden
de ander zijn ledematen
verbranden in de zichtlijn van
zo’n verreizende bron…
Twee wielen later
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
265 Mijn fiets twijfelde even
tussen links en rechtdoor
terwijl de bel alvast
haar mening liet horen
Het stuur probeerde ernstig
de mogelijkheden te tellen,
maar de banden rolden
gewoon verder
Zo bleek mijn bestemming
minder belangrijk dan gedacht
en zag ik de balans onderweg
al op het rugnummer voor me,
vallen.…
DOOD BIJ BOSJES
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
114 't Is herfst in de zomer
Indian Summer
de platanen tonen hun gele pracht
de iepen zieken uit
of tooien zich maagdelijk
alsof het nog lente is
alleen de winter laat op zich wachten
want de 3e tropische periode staat
voor het groen nog voor de weekend-deur
en voor de oudere mens(en) ook, die vallen...
dood bij bosjes!…
Zoekend
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.670 Toch laat je hem niet vallen,
want hij is je eigen kind.
En het zal nog wel eens knallen,
onbelangrijk wat een ander vindt.
Misschien is een oorzaak deels
het uiteen vallen van het gezin.
Ook al roept hij het niet luidkeels,
toch zit daar een waarheid in.
Zoekende naar zijn eigen waarheid
is hij bezig zichzelf te verliezen.…
Toen vroeger
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
634 Mijn ogen vallen in het rose
en zo te zien aan jouw zachte haar van vroeger
moet ik jou hebben herschapen
de koffie verkeerd staat op
en rats
aangebrand
je gouden teller ik hoor hem nog
het afscheid van je nonchalance
je ogen op stokjes
ze bevallen mij nog
maar de macht is er af
terwijl ik vast zit aan de beek
en sterf met mijn visdraad…
onder de waarheid
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
852 vallen zo diep
dat kunnen alleen de dapperen
die wapperen met een vlag
in niemandsland
kom we springen
nu
en landen zachtjes neer
tussen heuvels en veel meer
tot daar mogen wij gaan
wij zijn de laatste
en daar mee uit
---------------------------
duogedicht Marcus Neuborg/i…
De dood rijdt mee
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.016 Angst verpakt in de dood
de kogels van zinloos lood
paniek jaagt op de tranen
een man schiet op wanen
Een eiland wordt een val
podium voor een laffe aanval
Mensen vallen bloedend neer
niet een maar telkens weer.
Waanzin drijft op het water
angst slaat een diepe krater.…