2287 resultaten.
Kerfstok van de mens
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
96 Mijn handlanger schrijft op
wat de winden van de tijd willen
bewaren, in mij geblazen, uit mij
getrokken en gekneed
tot gewone woorden, korte
preken in bevatbare brokken
en steeds een streepje erbij
op de kerfstok van de mens
Al die wereldwijsheid verborgen
in wolken kortzicht tussen
oogkleppen en dichte deuren
tegen de angst tekort te…
kanteling
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
153 vandaag zijn het vooral alle auto’s
en kinderen die zich laten horen
een enkel vogeltje piept verborgen
om de dag alsnog wat waardigs mee te geven
onder de rook voor reclamefolders
zijn de bladeren gevallen door de droogte
en dieren laten zich steeds vaker zien
vluchten in blinde paniek de wegen over
vroeger zag ik de bloemen zonder…
ONMACHT
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
918 mijn gemoed of er wel iets van passie of verlangen
huist in jouw ziel, ik wil, nee ik kan niet geloven dat
een mens zo stil en verborgen wil leven, het maakt me
verdrietig, machteloos en woedend, omdat ik niet, nooit
jouw hart of ziel heb kunnen raken met mijn strijd,
mijn strijd om dit leven aan te kunnen of te begrijpen…
November
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
667 Want ergens diep verborgen is
zijn warmteland. Ik verlang naar samen
bij zee op het open strand.
Zijn wijsheid is verborgen maar bedoeld
voor de koude nacht. Mijn gevoelens zijn versluierd
als door mist gesard. Maar die ster geeft
warmte en weer licht. En zelfs in november
wordt het beter en heb ik helder zicht.…
De ontwaking van de natuur
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
422 Lentegroen sluimert stil onder een dunne
laag glinsterende rijp, maar op verborgen plekken breken
al tere kwetsbare scheuten door aarde. Kleine tekenen van nieuw begin
vol verwachting, een zachte aankondiging van groei die het stille grijs zal verdrijven.
Natuur rekt zich uit, ontwaakt langzaam uit
haar diepe winterslaap.…
Achterkant
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
2.008 licht van de vergane dag
weggevlucht uit de verwaaide polder
in de nok verscholen alsof weldra
de nacht met een honende lach
al het zicht wegslokt
de aarde schokt en de schittering blokt
een nog niet gezette krakende stap
beroert de schouders van de trap
ik word gedragen op een stille hand
door de laatste tijdwaarnemer
naar de verborgen…
Gras
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
990 er ligt een fietsje en een jas
hangt slordig aan een tak geplooid
ook liggen schriftjes rondgestrooid
die vielen uit een kindertas
verborgen onder struikgewas
ligt zij in bladeren getooid
gebruikt en daarna weggegooid
haar handjes zijn gevuld met gras
in alle onrust thuis ontstaan
ontsnapte er een kleine hond
hij volgt de weg door haar…
waarom huil je
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.111 ben je afgedankt en oud en grijs
heb je in rollen jou verborgen
betaalde voor hun falen jij de prijs
zie je zo op tegen morgen?
huil je om je onzekerheid
opnieuw verraden, ingeruild
laatste haven dus ook kwijt
is het dat, waarom je huilt?…
Foto 2.1
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
1.765 In het rechte vlak sta jij schuinsweg
te wezen, jij kon niet anders toch
Kus jouw enkel, jouw voet, streel de holte
van de knie, de ronding van jouw kuit
vermoed: jij toont mij nooit
al jouw verborgen schatten
Jij draait mij om, jaagt me weg
met te veel liefde in de stem
de scheldnamen geschreeuwd
opdat ik achteraf zal weten
dat ik er voor…
je ogen kijken dood
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.122 ik kijk je aan
kan je niet verstaan
je mond spuwt kleuren die
je tanden scheuren als je lacht
je lippen lijken dijken
gebroken door de vloed
van ijskoud blauw, bevriezend
in het vochtig rood van jou
ik kan je niet bereiken
want je ogen kijken dood
ontdooiend in het koele wit
waarin pigment verborgen zit
maar je handen hoeden lava…
Toekomst?
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.261 mijn gedachten
de vrije loop
en daarom zit ik heel vaak hier
kijkend in de toekomst
met een telescoop
Maar ik kan nog niets ontwaren
alleen het verleden
goed bewaren
Ik dien mijzelf nu van repliek
voor mij nog niets geen toekomstmuziek
Vandaag is de dag
waar ik mij gisteren druk over maakte
Geen zorgen voor morgen
De toekomst is nog verborgen…
de vrouw en de zee
netgedicht
2.1 met 11 stemmen
895 draagt de wind onze schepen
uiteen of tot elkaar
wat de zee zegt:
ík draag de schepen
maak de wind geen verwijten
want dát ben je zelf
kom, spiegel je in mij
ik zal je de diepte laten zien
de kleur van mijn hart
blauw
als de diepte van de hemel
waar het paradijs verborgen ligt…
Gewond hart
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.057 het hoge ros gezeten
't lichaam star en recht
met koele waakzaamheid
immer berekend op gevecht
Benen omklemmen straf
de flanken van het paard
't vizier aldoor gesloten
in aanslag het puntig zwaard
Het harnas schuurt pijnlijk
dat wat diep geschonden is
doch nimmer is geheeld
bij gebrek aan vergiffenis
Wat zacht en kwetsbaar is
verborgen…
Zijn schoonheid
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
2.140 Zijn schoonheid is goed verborgen
Honderd schachten moet men door
Duizenden hordes nemen alvoor
Daar wachten ontelbaar veel zorgen
Monsters waken aan de poort
Beesten zijn trouw uw reisgezel
Dorstig de dagen in grijze hel
Onversaagden gaan hier voort
Zijn schoonheid is een kleuterhand
Friemelend aan het tafelkleed
Kwetsbaar hart gehuld…
Kamertje
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.215 Diep van binnen
goed verborgen
is een kleine kamer
in mijn hart
Ik heb de sleutel
En soms heel even
zet ik de deur
voorzichtig op een kier
Want daar woon jij
nog steeds
Ik zie je ogen
en hoor je stem
Ik roep je niet
maar kijk alleen
En glimlach even
bij de herinnering
Tijd om te gaan
De deur gaat dicht
Ik hoor de klik
van…
Tot ooit....liefste
hartenkreet
4.5 met 26 stemmen
2.344 We hadden al een tijd
Iets heel moois met elkaar
Jij was mijn liefste meid
En toch was het wat raar
Het moest verborgen blijven
In wederzijds belang
Men zou het niet begrijpen
En dat maakte jou wat bang
Dat kon niet voortduren
Verschil was veel te groot
En tijdens een van jouw kuren
Koos jij voor de dood
Ik zal wel nooit begrijpen…
Plano
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
868 Bijtend in een onsje geluk
terwijl ogen haken langs
vertrouwde lippen verbergt
zijn grijns diepe treurnis
de stoel, ditmaal om op te
zitten, houdt het wankele
lichaam niet meer in balans
twee benen zoeken steun
daar waar de geest hem
heeft laten vallen loopt
nu ook zijn lichaam van hem
weg en steelt als laatste
de kleine sleutel, verborgen…
Zijn tanden spraken
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
961 Zijn tanden spraken delen van een boek
de goedzak etaleerde woord voor woord
in stijf geperste lippen als een doek
zijn zure zinnen bleven ongehoord
Geen reden om te huilen, zonneschijn
genoeg, hij zag zijn zelf gemaakte wrok
de valse hoop verborg zich in een klein
gebleven hoek en tikte met de klok
Hij houdt zich groot, met wijsheid en…
Kerstmis met Happy End
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
2.596 Achter het groen verborgen wat gebeurde.
De kamer een gesloten stal.
Geen mens weet precies de reden,
niemand beseft waarom.
Het lijkt een kerstverhaal
met een slechte afloop.…
Verward
hartenkreet
4.0 met 21 stemmen
2.284 Maar niets is meer verborgen.
Niet weten hoe het heet.
Niet weten hoe het verdwijnen kan.
Als zon na de regen,
Maar dat is niet het plan.…
VOOR WIE TWIJFELT
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.350 Misschien is voor wie twijfelt
de vrede dan iets minder vaag,
houden we 't niet meer verborgen.
Misschien is voor wie twijfelt
er een nieuwe kans, nieuwe hoop,
die je blijmoedig mag verwachten.
Misschien is voor wie twijfelt
de haat dan eindelijk op de loop
en kan vriendschap pijn verzachten.…
Mijn ruïne
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
717 In de ruïnes van mijn bestaan
verstikt tussen gangen en muren
waar geen adem gaat, in of uit
heb jij de schatten blootgelegd
ooit verborgen, onbedorven
zonder ooit in twijfel te verkeren
graven in het mulle zand
doorzien van pure bodem
jij, archeoloog zonder vrees
gewapend met de scherpe blik
steek je dwars door mijn hartvlees
mijn…
De leraar die ons Kafka lezen leerde
gedicht
3.0 met 24 stemmen
13.957 En ik,
ik deed alsof ik Niemand heet
alsof ik zijn vraag stellen hoorde als ieder ander,
hij mij aankeek als ieder ander
Jaren later, op een cursus, is Niemand nog altijd dertien:
als ik het weet vraag ik geen beurt -
als ik de beurt heb weet ik niets
Onder de kudde verborgen, verdomd,
blijf ik eraan ontsnappen dat niemand ontkomt
----…
Alleen Jij
hartenkreet
3.8 met 19 stemmen
4.164 't hart zo teer en breekbaar,
als ijskristal zo puur
maar verborgen in vele lagen
van bescherming, o zo duur.
Alleen jij dringt daar doorheen
alleen jij ziet mij zo naakt,
alleen jij waagt verder te komen,
jij bent degene .....
die mij diep raakt....…
Slachtoffer van zinloos geweld
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.406 Donkere nevel
geeft beklemd gevoel
van onzeker geprevel
in ongekend doel
energie gekregen
vloeit weg als zandkorrels
in de hand gelegen
zee van zoute borrels
het woord gesmoord
in stille noodkreet
die geest verwoordt
in angstig verborgen leed
hoe, waarom en schuld
het noodlot
dat jullie verguldt
in eigen complot
denk dan maar…
Woorden van gisteren
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.003 In duisternis verborgen
blijven leugens bedekt.
In wijd open ogen
wordt bekende pijn gewekt.
Traag wordt de waarheid,
lokt de dood in mijn hart.
Angst breekt vertrouwen,
sluit mijn handen vol smart.
Vochtig wordt de stilte,
heeft de liefde onteerd.
Zwart wordt mijn lichaam,
de duisternis daalt neer.…
dominique suite 2
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.521 de stad ontploft tweevoudig
als de daders galopperen in het lagere dal
- want ik ben eertijds met de helm geboren
en zie, met verdeeld gemoed, in de stand van je ogen
de verborgen toegang tot het koninkrijk der doden
o wee, ik zet een stap achterwaarts
en neem met overleg mijn hoofd in mijn handen
reeds heeft de aarzeling de tover verbroken…
Engeltje
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
2.282 ik moet je nu toch laten gaan
al ben je een deel van mij
mijn leven zal heel anders zijn
ik laat je geest nu vrij
ik heb teveel aan jou gedacht
vergaf mezelf niet meer
het afscheid komt nu naderbij
dat is echt hartezeer
ik ga nu verder zonder jou
dat baart me best veel zorgen
mijn levenscyclus zet zich voort
de jouwe blijft verborgen…
Paddestoel
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
3.156 Je lichaam daaronder,
romig, met bruine sproetjes,
gevoelig voor beroering,
en het verborgen kleine knopje
waar je lijfje ophoudt;
dat trilt,
als mijn vingers het zacht omsluiten.
Ik pluk je,
voorzichtig,
maar zonder aarzelen,
en proef en ruik je geheimen
van zich openend paradijs.…
De toekomst
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.439 De toekomst
ligt verborgen,
in de holte
van het nu.
Wanneer hij neemt
de vlucht
naar morgen,
draagt hij u
en uw daden mee.
De toekomst
ligt ook open.
Want na vandaag
ga ik de toekomst
binnenlopen,
en elke dag opnieuw
is daar de strijd
van het moment
tot eens
de Nieuwe Dag begint.…