2904 resultaten.
Dichten
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
478 Dichten is de kloof verkleinen
die ons scheidt van alle anderen
obstakels doen verdwijnen
met woorden die alles veranderen…
uit de mist van je hoofd
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
610 met wolken
uit de mist van je hoofd
boetseerden de kop
met ogen waarin jij
ooit hebt geloofd
vormden lippen
met woorden dat jou
zijn trouw toebehoorde
maar in zijn gezicht
vond de mist geen herkenning
wolken hadden zijn bui als bestemming
hij onweerde slechts
jouw zon mocht niet schijnen
omdat hij dan meteen zou verdwijnen…
De mist
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
594 De mist lijkt in stilte
langzaam
te verdwijnen.…
In en uit
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
458 zeker wel drie
wat ze gezegd hebben, ben ik vergeten
is mijn huis
mijn huis nog wel
nu ze zich overal tegenaan bemoeien
wat ik aan moet, in moet nemen
van mij hoeven ze niet te komen
mijn adressenboek, gelijk een begraafplaats
waarin staat wie ik
allemaal heb weggebracht
namen die me niets meer zeggen
zijn doorgestreept
of langzaam verdwijnen…
Weerspiegeling
hartenkreet
3.9 met 21 stemmen
946 ergens op een plaats
tussen bomen en wat struiken
spant een brug de oevers droog en
laat de zon iets moois ontluiken
spiegelingen op het water
tonen de dingen in realiteit
geen foutje te bespeuren
tot wind speelt met die werkelijkheid
de lijnen deinen verder open,
verdwijnen in onzichtbaarheid...…
LUCIFER
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
561 het licht ontbrandt
in z’n kop
zoals de zon soms de dag
openbreekt
waarna het hout verbrandt
verkoolt tot het zwart
van de nacht
en je het van pijn moet loslaten
zo gaat het soms met liefde
de plots oplaaiende vlam
zal gaan dimmen
verdwijnen achter
beider kimmen
en na het echt uitgebrand zijn
rest alleen nog
die duivelse pijn…
Die blik
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
498 Verdwijnend in het niets,
Om 't dan weer te bedenken.
De tijd vliegt o zo snel,
Zo moeilijk te geloven.
Maar een ding weet ik wel,
Dat jij je uit kan sloven.
Hoe kan ik dat niet zien,
Dat jij een doelpunt maakt.
Als jij me hebt gezien,
Of ik, door jou bewaakt,
Je in de ogen kijk,
Soms wel een vlinder lijk.…
Grijs
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
560 Ik verdwijn onzichtbaar,
in achtergrondruis.…
Regen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
412 weergoden schuilen in portieken
gooien handenvol
gutsende regen op
bewegende paraplu’s
gekleurde en zwarte
paraplu’s boven gezichtloze levens
lopend van verleden
naar toekomst waar
paraplu’s verdwijnen
in tassen en openbare prullenbakken
gebruikt als loophulpmiddel
vergeten in bussen en treinen
zonder paraplu bescherming
herkenbare…
In het rood
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
867 laat de dagen
vlammen en drogen
in de zomerzon
de fijnste lijnen
zet ik in het ochtendlicht
als mijn penseel niet beeft
nog geen weet heeft
van de donkere kleuren
die gaan komen
steeds strakker
in omlijsten om toch
contrast te laten blijken
maar in het rood van avondzon
weten we weer samen dat ons
geluk niet zomaar kan verdwijnen…
Weemoed [1]
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
307 Alleen de liefhebbers weten
er iets van, de anderen lopen
eraan voorbij en tasten het aan
Ze weten niet wat ze doen
s Avonds bekijken ze wel eens
een documentaire over iets
dat er niet meer is, maar
hun ijkpunt verandert niet:
het is van voor hun tijd
er zit geen toekomst in
Dus laten ze het verdwijnen
sluipenderwijs gebeuren, alleen…
Futon
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
276 bed zonder poten
zweeft net boven
de grond alsof
het weigert
de zwaarte van
dagen, het dragen
van lichamen te
erkennen als wet
hier ligt men
niet neer maar
hangt tussen
vallen en rust
tussen zijn
en verdwijnen
de vloer blijft,
wachten
op wat nooit
meer neerkomt,
alleen het
lichaam weet
hoe weinig nodig
is om te blijven…
Café De Jaren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
142 Er verdwijnen mensen
in de afronding van hun groep
verschoven tussen tekort en overschot
als de maat vol is
en je nog wel bestaat, maar even
niet meetelt - Niets aan te doen
Voor vreemden zijn mijn leven en ervaring
inwisselbaar en toch met niemand te ruilen
Alleen hypothetisch doen
mijn wiekslagen ertoe
temidden van alle vlinders
temidden…
Spoorloos
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
1.594 de honderdste dag
het elfde uur dat je mij verliet
om een patatje zonder
te halen bij Snack Vander Laan
denk ik aan jou en huiver
Hoewel aangegeven als vermist
vond men geen spoor van jou
zelfs geen deeltjes DNA terug
Uit het buurtonderzoek bleek
dat je verdween onderweg
Nu om kwart voor twaalf
zou ik als jij willen gaan
opgaan, verdwijnen…
lente(sonnet)
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
995 de lente ademt de winden drijfveer
van haar vruchtbaarheid over mij
en haar vogelen stembanden zingen blij
in onze grijpende oren neer
en de zon lacht een opening in
zijn wenende en grommende gordijnen
ook de paddestoelen verdwijnen
in de humuslaag van hun begin
de geldgeile mensenklauwen grijpen
alles van zand tot kraaien
nog…
Gisteren ruzie
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
927 Gisteren ruzie, alweer verdwijnend
tussen coulissen, doek dat viel voor het gebuig
van de speler, reprise, zweet in
zweet uit de kleedkamer van de ziel,
hij weet: zijn spel was slecht maar god
verdomme het publiek
Het leven als toneel of film,
en niemand weet meer beter,
tenzij een ander iemand roept
cut, of eenvoudiger kut
en terugkeert…
parel in mijn hart
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.292 met mij aan
zal jij blijven van mij houden
wordt jij mijn bestaan
leef ik in een droom
of droom ik in mijn leven
vragen flitsen door mij heen
hart door sluiers omgeven
sluiers van twijfel
rillingen in mijn hart
is de liefde sterk genoeg
verlicht ze het duister gevoel
zal ze wensen vervullen
zijn wat je verwacht
sluiers doen verdwijnen…
héél even
hartenkreet
4.2 met 18 stemmen
1.394 zelfbeklag
verzachtende woorden
een verdwijnende pijn
favoriete muziek
en dan weer ...
gelukkig zijn…
Zomer Haiku
netgedicht
4.9 met 68 stemmen
657 Zomerse bloemen
Ze kleuren het landschap geel
Als kleine zonnen
Zomerse vruchten
Ze kleuren de struiken rood
Als kleine harten
De zomer brengt troost
Warmte na de regenbui
De koele stortbui
Tranen verdwijnen
Op zoek naar nieuwe wegen
In het groene gras
Het klavertje vier
Geeft hoop te blijven dromen
Het hart overwint…
Eenzaam
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
1.556 Ik wil de zon niet meer zien schijnen,
laat het donker zijn, guur en koud
laat mij voorgoed in het niets verdwijnen
of sterven in een donker woud.…
Morgendauw...
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.781 morgenlicht
langzaam in wolken van sereen
In al haar schoonheid weeft de aarde
parels van dauw aan het gebladerte
De zon laat het landschap ontspringen
in een fontein van geweven waterdamp
Het is alsof de tijd niet meer bestaat
alleen de schoonheid van het moment
De morgendauw nevelt zich in schaduwen
over de rivier om geruisloos te verdwijnen…
Duidelijk genoeg
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.871 "Ik hoef op den duur", Zegt Jan van Dalen
Geen cent belasting meer te betalen
De ontvanger uit Hengelo schreef mij dit
Riek zijn vrouw, ziet de zon weer schijnen
Alle blauwe brieven laten wij verdwijnen
In de Otto of de kolenkit
Want Jan heeft, en dat is een zegen
Vandaag zijn laatste aanmaning gekregen
Staat duidelijk zwart op wit…
Zo en leven
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.028 De zonnestralen uitgebreid
ze schitteren en schijnen
dat mist en zelfs de nacht
onze zorgen doen verdwijnen.
Ga weg, o nacht en duisternis
het voelt als een verschrikking
de morgen die er nu weer is
brengt blijdschap en verkwikking.…
In het vlokje zien
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
806 Een vlokje van koude sneeuw
Smeltend in een warme hand
Hoorbaar in elke eeuw
En vloeibaar de palm omarmt
Kristallen die helder verdwijnen
De drup die de hand verlaat
De regenboog die gaat schijnen
En met volle schoonheid weer gaat
Een vlokje van koude sneeuw
Die alle kleuren draagt
Hoorbaar in elke eeuw
En ons met het prisma behaagt…
Scheibeek in stromen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.160 Water kabbelt zich uit beeld
door haast en herrie overstemd
om dan weer zingend te verschijnen
alsof het nooit zijn loop verloor
aorta van het paradijs
dat als Breesaap moest verdwijnen
het tempo geeft het afschot aan
maar ook de plens die valt bij regen
de wereld komt zichzelf daar tegen
in stromen die de tijd verstaan
de eerste…
BIJ EEN WINKELPUI
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Ogen in kassen
Waarvoor het licht te fel
Pupillen, speldenknoppen
Op het punt te verdwijnen
In dik matglas, lichtblauw
Geen spoor van glans
Doffe doodsheid en nee
Vooral geen ellende van
Anderen
Hij bespaart haar zijn verhaal
Ternauwernood, omarmt haar
Magerte en daarmee weer de dood
Hij is koud uit het graf verrezen
Met zo vers…
Verlegen schaamrood
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
513 ik speel
met licht
op je gezicht
laat schaduwen
dansen in nog
onbekende kansen
altijd was er
contrast dat alles tot
zachte proporties bracht
in dat vage schijnen
konden er ongezien
zaken verdwijnen
nu uitgelicht
laten liefde en pijnen
hart en ziel verschijnen
kon je gezicht dromen
maar de realiteit
geeft een andere kijk…
één van die dagen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
191 struinen over de kleidijken
en kijken naar het groeien
van het mos op de bunkers
horen hoe de polder zoemt
en gakt onder de zindering
van het boomloze zonlicht
de van hitte trillende verte
waarin de reeën verdwijnen
en die paar schepen per dag
ook daar al de zilverreigers
en vele zwierende zwanen
die dikwijls tranen trokken
kon ik…
Maan
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
2.144 's nachts in mijn verstijfd bestaan
is hij mijn enige bron van hoop en licht
hij houdt de balans in evenwicht
en roept telkens weer mijn naam
hij wil mij met zijn schijnen
beschermen tegen sombere gedachten
die ontstaan in duistere nachten
mij in mijzelf laten verdwijnen
hij beschermt mij met zijn stralen
tegen kobolten, trollen en geesten…
Vol speelse helden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
475 we hebben
de witjes gezien
op gele velden
een zomers palet
vol speelse helden
in naamloos fladderen
vrijwel niet
te volgen in het
kleine doelloos vlagen
van een warme wind
die al die duizenden
moeiteloos kan dragen
daar waar thermiek
de kop opsteekt krijgen
zij eindelijk de hoogte
die hen doet verdwijnen
in het ijle wolkenwit…