Alle inzendingen over verdwijnen

2904 resultaten.

Sorteren op:

Dichten

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 478
Dichten is de kloof verkleinen die ons scheidt van alle anderen obstakels doen verdwijnen met woorden die alles veranderen…

uit de mist van je hoofd

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 610
met wolken uit de mist van je hoofd boetseerden de kop met ogen waarin jij ooit hebt geloofd vormden lippen met woorden dat jou zijn trouw toebehoorde maar in zijn gezicht vond de mist geen herkenning wolken hadden zijn bui als bestemming hij onweerde slechts jouw zon mocht niet schijnen omdat hij dan meteen zou verdwijnen…

De mist

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 594
De mist lijkt in stilte langzaam te verdwijnen.…
Dick Voogd21 januari 2020Lees meer >

In en uit

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 458
zeker wel drie wat ze gezegd hebben, ben ik vergeten is mijn huis mijn huis nog wel nu ze zich overal tegenaan bemoeien wat ik aan moet, in moet nemen van mij hoeven ze niet te komen mijn adressenboek, gelijk een begraafplaats waarin staat wie ik allemaal heb weggebracht namen die me niets meer zeggen zijn doorgestreept of langzaam verdwijnen…
LadyLove19 januari 2020Lees meer >

Weerspiegeling

hartenkreet
3.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 946
ergens op een plaats tussen bomen en wat struiken spant een brug de oevers droog en laat de zon iets moois ontluiken spiegelingen op het water tonen de dingen in realiteit geen foutje te bespeuren tot wind speelt met die werkelijkheid de lijnen deinen verder open, verdwijnen in onzichtbaarheid...…
Jonhy Donovan15 november 2020Lees meer >

LUCIFER

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 561
het licht ontbrandt in z’n kop zoals de zon soms de dag openbreekt waarna het hout verbrandt verkoolt tot het zwart van de nacht en je het van pijn moet loslaten zo gaat het soms met liefde de plots oplaaiende vlam zal gaan dimmen verdwijnen achter beider kimmen en na het echt uitgebrand zijn rest alleen nog die duivelse pijn…
catrinus12 december 2020Lees meer >

Die blik

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 498
Verdwijnend in het niets, Om 't dan weer te bedenken. De tijd vliegt o zo snel, Zo moeilijk te geloven. Maar een ding weet ik wel, Dat jij je uit kan sloven. Hoe kan ik dat niet zien, Dat jij een doelpunt maakt. Als jij me hebt gezien, Of ik, door jou bewaakt, Je in de ogen kijk, Soms wel een vlinder lijk.…

Regen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 412
weergoden schuilen in portieken gooien handenvol gutsende regen op bewegende paraplu’s gekleurde en zwarte paraplu’s boven gezichtloze levens lopend van verleden naar toekomst waar paraplu’s verdwijnen in tassen en openbare prullenbakken gebruikt als loophulpmiddel vergeten in bussen en treinen zonder paraplu bescherming herkenbare…
Ineke Dijkhuis26 september 2023Lees meer >

In het rood

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 867
laat de dagen vlammen en drogen in de zomerzon de fijnste lijnen zet ik in het ochtendlicht als mijn penseel niet beeft nog geen weet heeft van de donkere kleuren die gaan komen steeds strakker in omlijsten om toch contrast te laten blijken maar in het rood van avondzon weten we weer samen dat ons geluk niet zomaar kan verdwijnen…
wil melker20 augustus 2008Lees meer >

Weemoed [1]

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 307
Alleen de liefhebbers weten er iets van, de anderen lopen eraan voorbij en tasten het aan Ze weten niet wat ze doen s Avonds bekijken ze wel eens een documentaire over iets dat er niet meer is, maar hun ijkpunt verandert niet: het is van voor hun tijd er zit geen toekomst in Dus laten ze het verdwijnen sluipenderwijs gebeuren, alleen…
Zywa2 mei 2026Lees meer >

Futon

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 276
bed zonder poten zweeft net boven de grond alsof het weigert de zwaarte van dagen, het dragen van lichamen te erkennen als wet hier ligt men niet neer maar hangt tussen vallen en rust tussen zijn en verdwijnen de vloer blijft, wachten op wat nooit meer neerkomt, alleen het lichaam weet hoe weinig nodig is om te blijven…

Café De Jaren

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 142
Er verdwijnen mensen in de afronding van hun groep verschoven tussen tekort en overschot als de maat vol is en je nog wel bestaat, maar even niet meetelt - Niets aan te doen Voor vreemden zijn mijn leven en ervaring inwisselbaar en toch met niemand te ruilen Alleen hypothetisch doen mijn wiekslagen ertoe temidden van alle vlinders temidden…
Zywa27 mei 2026Lees meer >

Spoorloos

netgedicht
4.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.594
de honderdste dag het elfde uur dat je mij verliet om een patatje zonder te halen bij Snack Vander Laan denk ik aan jou en huiver Hoewel aangegeven als vermist vond men geen spoor van jou zelfs geen deeltjes DNA terug Uit het buurtonderzoek bleek dat je verdween onderweg Nu om kwart voor twaalf zou ik als jij willen gaan opgaan, verdwijnen…

lente(sonnet)

netgedicht
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 995
de lente ademt de winden drijfveer van haar vruchtbaarheid over mij en haar vogelen stembanden zingen blij in onze grijpende oren neer en de zon lacht een opening in zijn wenende en grommende gordijnen ook de paddestoelen verdwijnen in de humuslaag van hun begin de geldgeile mensenklauwen grijpen alles van zand tot kraaien nog…

Gisteren ruzie

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 927
Gisteren ruzie, alweer verdwijnend tussen coulissen, doek dat viel voor het gebuig van de speler, reprise, zweet in zweet uit de kleedkamer van de ziel, hij weet: zijn spel was slecht maar god verdomme het publiek Het leven als toneel of film, en niemand weet meer beter, tenzij een ander iemand roept cut, of eenvoudiger kut en terugkeert…

parel in mijn hart

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.292
met mij aan zal jij blijven van mij houden wordt jij mijn bestaan leef ik in een droom of droom ik in mijn leven vragen flitsen door mij heen hart door sluiers omgeven sluiers van twijfel rillingen in mijn hart is de liefde sterk genoeg verlicht ze het duister gevoel zal ze wensen vervullen zijn wat je verwacht sluiers doen verdwijnen…
danny cant.10 november 2003Lees meer >

héél even

hartenkreet
4.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.394
zelfbeklag verzachtende woorden een verdwijnende pijn favoriete muziek en dan weer ... gelukkig zijn…

Zomer Haiku

netgedicht
4.9 met 68 stemmen aantal keer bekeken 657
Zomerse bloemen Ze kleuren het landschap geel Als kleine zonnen Zomerse vruchten Ze kleuren de struiken rood Als kleine harten De zomer brengt troost Warmte na de regenbui De koele stortbui Tranen verdwijnen Op zoek naar nieuwe wegen In het groene gras Het klavertje vier Geeft hoop te blijven dromen Het hart overwint…

Eenzaam

hartenkreet
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.556
Ik wil de zon niet meer zien schijnen, laat het donker zijn, guur en koud laat mij voorgoed in het niets verdwijnen of sterven in een donker woud.…

Morgendauw...

hartenkreet
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.781
morgenlicht langzaam in wolken van sereen In al haar schoonheid weeft de aarde parels van dauw aan het gebladerte De zon laat het landschap ontspringen in een fontein van geweven waterdamp Het is alsof de tijd niet meer bestaat alleen de schoonheid van het moment De morgendauw nevelt zich in schaduwen over de rivier om geruisloos te verdwijnen…

Duidelijk genoeg

hartenkreet
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.871
"Ik hoef op den duur", Zegt Jan van Dalen Geen cent belasting meer te betalen De ontvanger uit Hengelo schreef mij dit Riek zijn vrouw, ziet de zon weer schijnen Alle blauwe brieven laten wij verdwijnen In de Otto of de kolenkit Want Jan heeft, en dat is een zegen Vandaag zijn laatste aanmaning gekregen Staat duidelijk zwart op wit…
sienie22 maart 2004Lees meer >

Zo en leven

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.028
De zonnestralen uitgebreid ze schitteren en schijnen dat mist en zelfs de nacht onze zorgen doen verdwijnen. Ga weg, o nacht en duisternis het voelt als een verschrikking de morgen die er nu weer is brengt blijdschap en verkwikking.…

In het vlokje zien

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 806
Een vlokje van koude sneeuw Smeltend in een warme hand Hoorbaar in elke eeuw En vloeibaar de palm omarmt Kristallen die helder verdwijnen De drup die de hand verlaat De regenboog die gaat schijnen En met volle schoonheid weer gaat Een vlokje van koude sneeuw Die alle kleuren draagt Hoorbaar in elke eeuw En ons met het prisma behaagt…
Jouke6 december 2004Lees meer >

Scheibeek in stromen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.160
Water kabbelt zich uit beeld door haast en herrie overstemd om dan weer zingend te verschijnen alsof het nooit zijn loop verloor aorta van het paradijs dat als Breesaap moest verdwijnen het tempo geeft het afschot aan maar ook de plens die valt bij regen de wereld komt zichzelf daar tegen in stromen die de tijd verstaan de eerste…

BIJ EEN WINKELPUI

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 447
Ogen in kassen Waarvoor het licht te fel Pupillen, speldenknoppen Op het punt te verdwijnen In dik matglas, lichtblauw Geen spoor van glans Doffe doodsheid en nee Vooral geen ellende van Anderen Hij bespaart haar zijn verhaal Ternauwernood, omarmt haar Magerte en daarmee weer de dood Hij is koud uit het graf verrezen Met zo vers…

Verlegen schaamrood

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 513
ik speel met licht op je gezicht laat schaduwen dansen in nog onbekende kansen altijd was er contrast dat alles tot zachte proporties bracht in dat vage schijnen konden er ongezien zaken verdwijnen nu uitgelicht laten liefde en pijnen hart en ziel verschijnen kon je gezicht dromen maar de realiteit geeft een andere kijk…
wil melker27 november 2017Lees meer >

één van die dagen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 191
struinen over de kleidijken en kijken naar het groeien van het mos op de bunkers horen hoe de polder zoemt en gakt onder de zindering van het boomloze zonlicht de van hitte trillende verte waarin de reeën verdwijnen en die paar schepen per dag ook daar al de zilverreigers en vele zwierende zwanen die dikwijls tranen trokken kon ik…

Maan

hartenkreet
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.144
's nachts in mijn verstijfd bestaan is hij mijn enige bron van hoop en licht hij houdt de balans in evenwicht en roept telkens weer mijn naam hij wil mij met zijn schijnen beschermen tegen sombere gedachten die ontstaan in duistere nachten mij in mijzelf laten verdwijnen hij beschermt mij met zijn stralen tegen kobolten, trollen en geesten…

Vol speelse helden

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 475
we hebben de witjes gezien op gele velden een zomers palet vol speelse helden in naamloos fladderen vrijwel niet te volgen in het kleine doelloos vlagen van een warme wind die al die duizenden moeiteloos kan dragen daar waar thermiek de kop opsteekt krijgen zij eindelijk de hoogte die hen doet verdwijnen in het ijle wolkenwit…