3465 resultaten.
Existenz
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
489 de stenen van de straat liggen
er deze nacht onbeduidend bij
waarom loopt nu juist deze kat
hier en niet die van de buurvrouw
lantaarns schijnen vannacht fletser
dan de schaduw van hun palen
enkele parkeervakken bieden
nog ruimte aan thuiskomen
als het zou regenen zagen we
een glinstering in spiegellak
maar deze nacht lijkt besluiteloos…
onzichtbare golflengte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
454 Ik heb een leven
als een luifel
zonder dwarsregels
ik zwelg in de zon
ik verzuip in een zee
van ruimte
En al het licht
dat me tegemoet komt
door het raam
in de kamer
de stoel waarop ik zit
scherp afgelijnd
ook van licht gemaakt
Ik verdrink in de lege kamer
want ik ben zelf van licht
maar ook zonder licht
scherp afgelijnd vlak voor…
Bij jou
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
520 Bedachtzaam geef je mij
de ruimte,
om je lief te hebben.
Oogstrelende
natuureigenschappen
bezorgen mij levensvreugde.…
de omhelzing
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
545 alles van
waarde draag
ik met me mee
ik leer het
onthechten
ik oefen om
het licht op tijd
uit te doen in
een onbekende
ruimte op een
ongekend uur
niet langer vermalen
in de machinaties
van een bovenaards
medisch mirakel
in een Lourdesgrot
of in de aardse
wonderen van
de techniek
mijn waarheid is
draaglijk als…
Zij schuurt nog
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 het zonnetje verrast koude lippen
die niet zouden kunnen krullen
ongehuilde tranen knipogen
als sterren in opkomend groen
vers is de wond niet
doch schuurt zij nog net als gisteren
tot aan de dag dat jij haar mij
toebedeelde
steevast stelp ik haar
opdat zij niet teveel ruimte
in zal nemen in mijn hart
vooral niet op zo'n dag als vandaag…
STILTE(4)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
426 tussen woorden regels zinnen
ligt de ruimte voor stilte
tussen coupletten bij het zingen
ligt de stilte een moment te zijn
ze is van niemand
niet te bedwingen
ze is
ze is als het nu in de tijd
tussen straks en zo-even
ze is niet te vangen
een blik in het oog
tussen wat je ziet en zag
altijd ergens aanwezig
altijd onderweg
soms
nagejaagd…
De dag der kanteling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
576 De wind ruimt naar het zuiden.
De zilverreiger is weer zichtbaar.
Schapen grazen het gras weer bloot.
De voederplank blijft leeg.
Sporen smelten weg.
De winter stopt ermee.
De lente dringt zich op.…
Meanderend schrift
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
500 verdwijnen
langzaamaan
de woorden
stromen zinnen
onsamenhangend
uit het kabbelend
water tevoorschijn
maar schrijven
gaat uitstekend
in meanderend
schrift is het
midden constant
zijn hoogte en
diepte extravagant
is de inhoud
in contemplatieve
rust als de drukste
golfjes zijn gesust
en schoonschrift
onder de luchten
weer ruimte…
Duiken naar Beter
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
460 zal wel moeten gaan duiken
in de geboden ruimte
geen keus als je niet
wil verdrinken op het droge
het onbekende bodemloze
met een onzichtbaar vangnet
van mededogen
het laatste stukje voorzichtig
proberen te landen
op het in zicht komend
heldere verfrissende water
als een jonge zwaan
die nog een lange weg
hoopt te gaan in het later…
Woud
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
603 Heelal biedt ruimte
om te kiezen - langs maansknoop
in eigen leven:
vast te houden aan
het oude web dat nu werkt
en te blijven zijn
óf
een berk te worden
en nieuwe werelden in
zelf op te bouwen…
Kleurige noten
netgedicht
4.3 met 28 stemmen
473 er werden kleurige
noten gekraakt
op een dansant ritme
waarbij handen
het vuur dat van
binnen loeide
meer ruimte gaf
aan een te
snel groeiende
verschroeiende
fan gekte uit de
tijd dat deze
binding alles opving
van het puberen
tot en met de nieuwe
generatie die zichzelf
in de spiegel kon
feliciteren met wat
het heden aan inhoud…
tuinthuisje
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
409 een idee van hoe
iets in de realiteit
uitkristalliseren kan
een doorkijkje
een doorgeefluik
een fuik van sferen
het beheerste licht
het gesublimeerde
ener zoetigste inval
muren volgeschreven
geschilderde figuren
in teruggetrokken uren
ruimte voor gedachten
stille gevoelsstromen
het komen en het gaan
het groen door het raam…
open hand
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
170 Zolang ik er ben, is er ruimte voor beide.
Ik houd van je met een open hand:
pak haar vast wanneer je haar nodig hebt,
laat haar los wanneer je wilt gaan.
Liefde vraagt niet dat ik je bezit,
slechts dat ik aanwezig ben.
Zo kunnen we naast elkaar bestaan.…
Voortdrijvend
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
320 Alleen ruimte.
Laatste refrein
Rust in de syntheses,
een hartslag zonder haast.
Alle losse delen komen samen.
Beweging en stromingen —
ze gaan altijd door in mij.
Geen haat, alleen ruimte.
De maan blijft drijven.
Hartslag, drijvend.
Hartslag, drijvend.
De maan blijft drijven.…
Zee
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.199 O,'t leven van de zee, waarbij ik was gezeten,
Dat aanzwol uit een ruimt' waaronder bergen staan,
En tot mijn voeten kwam met dreun en kolking slaan,
En in een zwalp uitzwom van ruiseling verreten.…
Mijn hart
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
694 warm heel open
Is vol en leeg op hetzelfde moment
Vol met liefde die er ooit is geweest
Leeg met liefde die was maar niet mocht zijn
Mijn pijnlijk grote liefde,
Niet werkend, frustrerend
Verbroken door mijn verstand
Maar een leegte achterlatend
Niet leeg omdat wat was weg is
Maar leeg omdat het groeien ervan gestopt is
Terwijl de ruimte…
De bezem door je leven
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
980 De bezem door je leven
Dat is nodig af en toe
Een nieuw en hoopvol streven
Zonder ingewikkeld oud gedoe
Het grijpen van een nieuwe kans
Een onbekende weg in slaan
Het meedoen aan een verse dans
Een ander doel om voor te gaan
De bezem door je leven
Waarin ruimte wordt gecreëerd
Een nieuw en hoopvol streven
Van wat weg mag is geleerd…
De geest van Gene Cernan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
549 In de ruimte. Als eerste op de maan.
Gene Cernan was er de laatste bezoeker.
Hij zag onze aarde als laatste mens,
zoals onze aarde in werkelijkheid is.
Als een bescheiden, blauw bolletje,
in een ontzagwekkende, zwarte ruimte.
Gene Cernan keerde bescheiden terug,
zoals alle astronauten voor hem deden,
met een vredeswens in hun hart.…
Als stilte valt
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
478 Soms voelt afscheid als een deur die langzaam sluit,
terwijl achter het donker een andere ruimte wacht,
een plek waar wegen zich opnieuw kunnen kruisen
wanneer het leven ons daar onverwacht samenbrengt.…
Natuurwandelen
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
644 Bomen buigen langzaam
met hun kronen, hun wortels diep in de
bodem verankerd, terwijl hun beschermende takken
mijn gedachten optillen naar een ruimte waar stilte zacht fluistert.…
Sneltreinsnelsonnet
snelsonnet
2.4 met 14 stemmen
1.510 Spoorzones her en der herstructureren
Schijnt nu het nieuwste spoorspeerpunt te zijn
Als het aan de NS ligt gaat de trein
In fraaiere omgevingen passeren
Kan dat meteen ook zo gestructureerd
Dat elke trein voortaan op tijd passeert?…
Achteruitkijkspiegel
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
922 de mens is
als zijn auto
kijkt hij alleen
in z'n vooruit
de wagen
gaat full speed
zonder bochten
nooit achterwaarts
rivier nooit gezien
plomp verzopen
spieg’lende mens
ziet gewonden op
de weg verscheurd
zet hij zijn
auto weg
hij gaat zitten
bij stille mijm’ring
z’n miroir los geschroefd
ziet hij aan het water
hoe achter hem…
Het landschap van de straat
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
435 Het landschap van de tijd
is als vrije ruimte in de straat.
Het is een zonnige februaridag.
Ik zit buiten met een kopje koffie.
Rustig rook ik een sigaartje.
Rook leeft zoals gedachten leven.
Als wolken die komen en weer gaan.
Ik zie een vrouw met tulpen komen,
het papier zit er nog omheen.…
Voorbijgaande tijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 Voorbij ons besef van ruimte,
verandert elke zandkorrel,
in een nabije ster.
Voorbij tegengestelde politiek,
komen vijanden vredig samen.
Zie, de dagen worden langer.
De lente is alweer in aantocht.
Voorbij de dagen van ons leven.
Alle dagen voor onze geboorte.
Alle dagen na ons voortbestaan.…
leeservaring
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
713 Als ik poëzie lees
lees ik om het onbegrijpelijke
behoeft geen bevreemdende bril
tussen de woorden zit de amechtigheid
de geest geurloos en onuitsprekelijk verleden tijd
mijn mond blaast dan bellen van beelden
demonen verdronken in mijn geheugen
heel soms komt een oud vergaan schip boven water
krijg ik wat speelruimte
in het heden van het…
Ufo
snelsonnet
4.4 met 11 stemmen
680 Zo af en toe ziet iemand er een vliegen
Al is bekend dat 'zien' soms fout kan gaan
Toch wordt door NASA onderzoek gedaan
Zijn al die ufo-spotters aan het liegen?
Beslist niet, luidt vast later de conclusie
Zo’n ding bestaat – als optische illusie…
Voorspelbaar
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
900 Zij leest haar lijnen in kromme bochten
dan eens links, dan weer rechts
ongesproken woorden
klampen zich vast in gedachten
in beeldende golven
van nog altijd onwetend gedrag
Een vage glimlach verschijnt
rond haar mond
als kleine slierten wierrook opstijgen
in de toch al berookte ruimte
en zij zich verdiept in het zicht
met ongekende glanzende…
Ik ben een tuimelaar
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
912 Op een wankelend been
en een fiets zonder bel
fladder ik de ruimte rond
razen rondkijkend en alert.
Tierend en teleurgesteld
draaf ik langs mij heen.
En uiteindelijk
uiteindelijk
uiteindelijk.
Tuimel ik over mijn veters.
Tuimel ik over mijn duimen.
Tuimel ik, ja, tuimel ik.…
Als ik word geroepen
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.380 Als ik opeens geroepen word
het zelf niet aan zie komen
plotseling van je weg moet
zul jij dan niet schromen
naar mij te zoeken in de ruimte
in je hart en in je geest
want daar zal ik zeker verblijven
daar is van mijzelf het meest
omdat ik niet eens de kans kreeg
je nog goedendag te zeggen
je te kussen, te bedanken
geen tijd meer om iets…
De dag die niet bestaat
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
968 door mijn hoofd spookt
de dag die niet bestaat
ik kies en keer de kant
geduwd door tijd en ruimte
ik pak minuten in mijn tas
mijn richting en wat kleren
een beeltenis met een kras
en strik mijn veters strak
sla nog even om je heen
zet me schrap en maak me los
hou me vast en ga
de reis die eindigt hier…