24248 resultaten.
Aanstellerij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
923 met een psycholoog praten
Want de wind zelf weet niet wat hij zou moeten laten…
Stilte
netgedicht
4.5 met 67 stemmen
421 ik zag
je praten
met de wind
die in vlugge
vlaagjes glas
vocalen ontlokten
die in trilling
hun scherven
op hokten tot
de stilte echt
transparant
was geworden
je lachte
om het laatste
gerinkel dat chaos
completeerde
einde gesprek
leerde ons dat
stilte de norm
had gesteld
ondanks vele
protesten heeft
ook de wind zich
hierbij…
Gij wast aan mij gelijk de winde
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.176 Gij wast aan mij gelijk de winde
die wentelt om een koren-aar;
dra zal ik aan mijn wang bevinden
de zoete streling van uw haar.
Dra zult gij 't glanzend voorhoofd beuren
tot waar mijn slapen komm'rend staan:
zo ziet men, wild, een winde geuren
naast 't wegend rijpen van het graan.…
Windrijk land
netgedicht
4.3 met 27 stemmen
1.127 Het strand aan windrijk land
golfende zee hemelsblauw en
mijn gedachten privé-domein
volgen als geobsedeerd een
ragfijn jurkje wit in
bruisende branding en
golven en wind bespelen
onblusbaar ritmisch beminnend
haar natgolvend lichaam als
een Latijnse dans en
gedachten stranden in
windrijk land.…
Tumultueus passeren
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
405 inzien
alles weer
snel verhulde
zonder dat er
vingers op
werden gelegd
je raasde vol
geluid voorbij
in tumultueus
passeren
beschadigde je
zo her en der
een spiegelruit
waarvan barsten
scherven weer
als gift erfden
nog is het
niet voorbij
zijn haast
maakt plaats
voor een
volgende zucht
want in een
cyclisch vacuüm
komt wind…
Als excuus
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
518 de speelse wind
danst en glinstert
in het stof dat
hij doet opwaaien
het is mijn vrind
vaak botsen wij op
strand en boulevard
hij jaagt scherp zand
met hagel en regen
door mijn haar
maar als wij lopen
langs de vloed
is hij het steuntje
in de rug dat doet
mij oneindig goed
soms schiet hij
uit zijn slof
orkaant kusten
drijft…
Spes mea fumus est
poëzie
3.8 met 6 stemmen
2.165 Maar nauw is 't smokend kruid verbrand tot stof en as,
Of 'k vind mij in die stand, waar ik voor dees in was:
En nauw zie ik de rook in ijdle lucht verzwinden,
Of 'k zeg, dat ik in 't minst geen onderscheid kan vinden,
In, of ik leef of hoop, of dat 'k een pijpje smook,
Want 't een is niet als wind en 't ander niet als rook.
---------…
Lofzang
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
758 Dat lacht en zegt: wat je ook doet
- van vers tot vers te gaan -
't maakt elk gezang hier goed,
zolang je stil blijft staan
totdat een zachte klank begint
omhoog te klimmen in de wind,
een lofzang dat ten hemel stijgt
die de Schepper niet gauw krijgt.…
Sintels
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.206 Lig dichtbij, ver van missen
sintels nagloeiend, het vuur
van de vorige avond
vurige tongen
blaas, stook het op
adem als de zachte wind
vermijd het toeval
vertrouw niet op het lot
verstik het nog minder
blaas, stook het op
aangewakkerde vlammen
laat dit laaiend branden
voortdurend, waakzaam
roodgloeiend als de Liefde…
Eindelijk
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.122 gedrapeerd langs zijn ogen
verdronken in het conformisme van belang
de automatische handeling voorspelbaar
bewaakt onbewust de verdringing
verlangen snakt naar zuurstof
aan de oppervlakte even
verdwijnen kringen op het water
klamme, warme, drukkende stilte
storm, zomerbui van aaneenrijgende dagen
de grond hard, geel, einde in zicht
De wind…
Leeft van lucht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
466 je draait
en kolkt
spiraalt wolkend
hoog in de lucht
demoniseert
de zon met
regenbogen water
door brekend licht
jaagt cumulus in
zwart naar een
nog heldere einder
hoost daar alles plat
doezelt in zomer
verspilt tijd van
de dromer met
warme landerigheid
jij bent mijn
heerlijke windekind
leeft van lucht
lacht in iedere vlucht…
Wilde roos in gesprek met de wind
hartenkreet
3.1 met 11 stemmen
2.152 Streel mij teder in de morgen
wieg mij zachtjes op jouw kracht
ik zal mij hunkerend ontvouwen
na een maanheldere nacht
in de morgendauw ontwaak ik
fier mijn hoofdje naar de zon
dronken van de nieuw kansen
zou ik bloeien zolang ik kon
mijn hart staat open naar de wereld
schoonheid is zo klein en puur
wie het ziet mag het beminnen
hou…
Hik
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
589 Waar ik sta daar
blijf ik verder gaan
er is geen lucht zonder
klank
anders is het licht
of getemde
wind
en ik stroom door in
de gangen van de mond
het roodaangelopen festijn knikt de
zwarte nek van het geluid
-gelukkig is er lucht-
zo smaakt alles
opgekropt of zoet of bitter of
niet…
Windgeurig
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.664 Liever
had ik
deze ene keer
de wind niet mee
gehad
Haar
heerlijke geur
kon ik helaas
net niet meer bijhouden
daardoor
Voor
mij uit
werd ook meegevoerd
wat haar laatste woorden
waren
Ach
was ik
zelf de wind
zodat er niets verloren
ging
Ik
vormde wolken
van haar woorden
verpakt in sensuele goddelijke
geuren…
Moulin du Vent
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
803 als de wind
eindelijk gaat liggen
zwijgen de wieken
de molenaar kan
gerust huiswaarts gaan…
wolken
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.183 kijken naar de lucht
in stilte ongebonden
vrij wit en grijsblauw…
Bomen buigen weg van de kust
gedicht
3.5 met 19 stemmen
6.682 Bomen buigen weg van de kust
voor het huis schuift een steiger
de rechte gevel en rechte steiger
zijn bomen die naar je wuiven
het huis vanuit een rijdende tram
helt in de wind die van zee komt
je buigt je hoofd onder de steiger
kijkt naar buiten als je thuis bent.
--------------------------------------------
Dit gedicht…
De wieken...
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.449 Met zijn grote houten armen
draait de reus om zijn as
Als de wind speelt met de wieken
is de molen in zijn sas
Het krakende geraamte draait
en wiekt op de spelende wind
Strak is het gebonden zeildoek
wat zich tegen de latten vastbindt
Langs de uitgestrekte horizon
staat de houten reus majestueus te zijn
In het spel van de opkomende wind…
Windkastelen
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.803 De wind blies haar naam naar
die van hem. En als ze heel goed
luisterde, hoorde ze zijn stem.
Ze kon slechts zuchten,
haar liefde was
onvoltooid.
Ondanks de juiste wind, was hij
verder van haar dan
ooit.…
VERLANGEN
poëzie
3.7 met 17 stemmen
4.484 De avond ruist door de akkerlanden
En draagt met ene zoete zucht
Uit mijne warme stille handen
De geuren naar de verre lucht,
Naar – naar ik weet niet wat.
De avondwind begint te waaien,
Ik voel hem aan mijn lijf, mijn haar,
De fluisterende bomen zwaaien
En buigen al maar samen naar –
Naar ik – ik weet niet wat.
De avond waait aan mijne…
Herfst (2)
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
822 hoor, de wind huilt mee
nu de boom
zijn aanhang uitzwaait…
Regenzweven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
559 het waait
regent
stormt
binnen is het warm
en kil
ik wil naar buiten
laat de regen razen
spoel het van me af
sla me tegen de ruit
en
til me op
laat me gaan
een beetje regen
kan ik heus wel aan…
Ergens in de luwte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
420 ik heb wind
contouren gevraagd
van het land waarover
hij net heeft geraasd
hij dwarrelde wat
ergens in de luwte
sprak ik met hem af
benieuwd naar ontmoeten
hij streek neer
in een vlaag
onverwacht maar
ik wist dat hij het was
hij bulderde niet
vloog nauwelijks op
maar was heel bedaard
zo dicht bij aard
hij omvatte mij
liet zijn…
KLAGEN
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
980 De wind is een warme bries vandaag en
er is geen reden tot klagen vandaag.
Alleen over andere koude gure natte dagen.
Tjonge, daarover alleen al kan ik
uren aaneen klagen.…
Wat pluizen plagen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
469 ik was daar
waar de wind
nog ijlend giert
over het lege land
mij overslaat
omdat ik niet buig
maar als een twijgje
zwiep tot zijn verdriet
ik sla niet terug
in nog geborgen zijn
maar kies de rust
van je achilleshiel
om hoger op te komen
in mijn bomendroom
tast ik jouw luwte af
wortel tussen struik en gras
ooit zullen wij
in…
DIEP IN MEZELF
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
474 het lijkt soms zo oeverloos overbodig
in de wind waaide een waardevol advies
wat zij mij met een zucht voor las
is accepteer wat je ziet en blijf bij jezelf -
het je ik blootleggen schenkt soms
alleen maar ongewild verlies
en ach wat doet het eigenlijk er ook toe
van al dat graven wordt je hondsmoe
en wat je uiteindelijk ontdekt is wie…
Rust
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.012 “We zien elkaar morgen, oké?”
maar waarom niet vandaag?
Je weet dat ik ongedurig ben,
de kalme golven van de zee
namen ooit mijn ongeduld met zich mee.
“We zien elkaar morgen, oké?”
Ik leg me er bij neer,
ook al doet ieder woord zeer.
Er is geen windkracht
die mijn onrust kan beschrijven.
Dat zal dan altijd wel zo blijven.…
Ongrijpbare dingen
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
841 Vader, U schiep veel ongrijpbare dingen
zoals de wind die ik hoor zingen
als ik hem wil pakken, lukt dat me niet
toch zingt hij gewoon maar zijn lied
Zo is het ook met het zonnegloren
als ik erin loop, voel ik me herboren
maar wil ik het pakken dan lukt dat niet
ik hoop dan dat niemand het ziet
En ook de tijd, Heer, ongrijpbaar als wat…
Haiku I
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
764 golven schuimen rood
als de avondzon verdrinkt
een westenwind huilt…
Windekind
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
960 kind van de wind
voorgoed verdwenen…