1267 resultaten.
Vriend
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
882 Ik dichtte met jou in de onrustige nachten,
een rijmende dichtregel om en om,
we lagen beiden in de steriele kamer van
een psychiatrisch hospitaal, later
belde je me op vanuit je stamkroeg in
het zwaar-christelijke Barneveld, of
ik zin had om te komen, maar mijn vader
stak daar een stokje voor, dacht dat
je de duivel was, die mij wilde tergen…
Noorderland
netgedicht
4.8 met 11 stemmen
751 wijdse, stoerkrachtige land
stuwt mij op naar duidelijkheid, want
ik geloofde in niets of niemand meer,
en toch dwingt de stoere, sobere akoustiek
van dit vrije, heftig mooie Noorderland,
mij steeds weer tot luisteren naar klanken,
het geluid van vogels, wind en eeuwig water,
ik zweef op de sterke vleugels van dit land
dat bruist, soms onrustig…
Bouwfout
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
565 Ze moesten tegen hun zin opnieuw lijden
onder de bouwwerkzaamheden en die onrust
verschrikkelijke irritatie/ontsteking
maar uiteindelijk hebben ze gezegevierd
in een nieuw en smetteloos kasteel
waarin ze hun seksuele passie
volop hebben uitgeleefd
wat heet
ze doen
het
nog
steeds
uitmuntend…
Uit de kast
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
648 Vervloekt onomwonden de schrijnende
onrust in de vruchtloze morgenstonden,
gehoon van de sater bij ironische manen
als weer geen vorm of toon gevonden is,
een nieuwe weg zal banen, ver bij hem
vandaan, komen beide seksen uit één koker,
animus en anima, dichter bij hem staan,
dan wordt geluk hem niet ontnomen
en is de ware poëzie weer…
Ramses Shaffy
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.831 Je bent onrustig en geïrriteerd totdat je
een fles wijn en sigaretten krijgt aangereikt.
Het is twee uur geworden en je komt bij me zitten.
We praten over Osho en over Krishnamurti.
Over het mysterie dat leven heet.
Het is drie uur en stil geworden.
De mensen zijn gaan slapen.
Ineens zit je weer achter de vleugel.…
een zacht nieuwjaar
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
673 vervaagt
de rimpels in een oud gezicht
onherbergzaam gaat de weg
langs kreupelhout en rottend blad
toch zijn de geuren vers en fris
alsof er in het afgelopen jaar
geen tak gebroken
en geen blad gevallen is
ik herinner mij hoe ieder oud en nieuw
de uren kruipen zonder nog door vuurwerk
ooit verschrikt te raken
maar de geest die onrustig…
Avondnevel
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.173 Ik werd onrustig en ik zocht
Een woord, dat de stilte verbreken mocht.
Ik keek in de zon, in het nevelmeer....
Het zwijgen werd pijnlijk.
De avond, de aarde, mijn leven werd zeer,
zeer onwaarschijnlijk.…
De pijn van leven
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.028 avontuur
nooit de honger
naar het volgend uur
die emoties door je bloed
vermijd je nu voorgoed
je hebt gekozen
voor het spelen
gedachteloos in spel
jouw tijd lijkt
al geweest je hobby
is helaas voor
anderen geen feest
geen avontuur
van aarde water
vuur ravijnen
diepzeeduiken
en tonijnen
zelfs vulkanen
zijn te duur
maar onrust…
Rond de langste dag
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
674 Voordat je het weet verschiet de kleur
naar geel en jaagt je zorg met onrust aan
door kennelijke dode plekken als verwijt te tonen.
Kan het wraak zijn vanwege mijn aandrift
tot regelmatig maaien om de bloei ervan te voorkomen?
Hoe blij verrast je bent als in de nacht, terwijl je sliep
het hemelwater daalde.…
Navelstreng?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
410 waarmee uit de kennis van
ervaringen helder worden,
die beelden zijn slechts een
tijdelijke kijkdoos waarin de
natuur met mens en dier
uit de ziel werd geprojecteerd
lief en twijfel leidt tot afgunst,
tot onwerkelijkheid is ingekleurd
voordat ik de gordijnen sluit
voor een drachtige dageraad,
verlaat het doelloos pad van
onrust…
met een tegenvleugpen
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
610 je hand is nog warm
de lippen iets koeler
dan gisteren
je wangen zacht
met onrust die blost
ogen wat harder lijken
woorden te zeggen die
je schrijft op fluweel
met een tegenvleugpen
we kennen elkaar
hoe goed nog
want ik
ik wil verrijzen
schitteren in paleizen
bergen beklimmen
hun toppen bedwingen
omhoog kijken en
mijn ego verrijken…
De wilg geeft letters
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
442 De dag schept na een onrustige
nacht gelukkig lucht, naast
een vreemde werkelijkheid
zwelt het frêle licht glorend aan.
Op pad maak ik een gruttoimpressie
van het landschap, ga langs de dijk
die verderop iets begint te klimmen,
er huppelen hazen over de akkers.…
Mijn eigen gang gaan
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
489 Zonnetje
Schijnt
In mijn huis
De kleuren
Van de herfst
Schitteren
Op een
Hemelse manier
Naar binnen
In mij
Heerst
Een onrust
Een storm
Een verdriet
Een eenzaamheid
Ik weet het even niet
Zou zo graag willen delen
Doe zo mijn best
Maar weet het even niet
Het is zo raar
De mensen
Waar ik
Naar mijn gevoel
Wat met
Te delen…
Nog duizend stappen te gaan.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
513 Zonder onrust.
Zonder de haat-liefde relatie die ik voel.
Verbreek ik de stilte die mijn ogen kunnen zien.
De rivier blijft toch wel stromen.
Met of zonder elkaar, het maakt niet uit.
De zee stelt geen vragen.
Kalmte overspoeld mij al ik bedenk,
Wat ik allemaal heb gemist.
Het is goed zo, het is beter zo.…
Eeuwig getij
netgedicht
2.8 met 28 stemmen
260 Hier lost de onrust van de mens geruisloos op,
meegezogen door de verre, diepe stroming.
Er blijft niets over dan de grote leegte,
een spiegel die de eeuwigheid weerspiegelt.…
Een doodkalme zee (haibun)
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
719 meeuwen dobberen
op een doodkalme zee
onrustig het hart
Ik zie de eerste springers in zee, ik zie de eerste gezinnen
zeulend met tassen vol voedsel en speeltjes. Onbekommerd
ligt de kust erbij. Ik tel minstens drie vers gebouwde vaste
paviljoenen.…
Golden Bay Lover
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
493 Je onrustige
hart ging tekeer in je ribbenkast. Voor
eens voelde je weer de pijn van het afscheid,
inplaats van de drang om het onbekende te
omarmen.…
strijd
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.549 een heel onrustig gevoel
'k denk soms, 't is gewoon aanstellerij
snapt dan niemand wat ik bedoel?
er fladdert iets binnen in mij......
nee, 't zal toch geen vlinder zijn
die met haar mooie vleugelpartij
mij gaat verleiden op weg naar meer venijn
er dringt iets binnen in mij......…
Vóór de regen
poëzie
3.4 met 25 stemmen
3.892 Een ruisen, vreemd en zacht,
Heeft mijn onrustig hart vervuld
Met bang, verlangend ongeduld,
Naar 't geen de stilte bracht.…
Overpeinzingen
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
21 Laat de prikkels rusten als bladeren op water,
hun onrust vindt een bedding zonder geluid;
niet elke schaduw vraagt om een naam,
niet elke vraag verlangt een antwoord.
Bewaar de warmte van dit trage uur in je hand,
alsof het een steen is die de winter onthoudt.…
Zomaar een nymfomane
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
2.400 werk in een bordeel
leek haar wel aangenaam
nu flirt ze hier met mannen
verwent hen ´s avonds laat
ze oogt echt heel ontspannen
geniet steeds van de daad
laatst trof ze op een maandag
de man van haar vriendin
hij was plots totaal van slag
dacht direct aan zijn gezin
ze stelde hem meteen gerust
sloeg een arm om hem heen
toen zijn onrust…
Voorjaarskoningin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 Voorjaarskoningin
Op een steen in de diepte van de aarde
Zit Zij op en wacht in het duister
Een gevoel van onrust bekruipt Haar
dat het tijd is om naar boven te gaan
Langzaam en moeilijk herleeft ze
En vind de weg naar boven
Ze droomt van de opkomende zon
In een andere tijd
Wisten velen van haar bestaan
Doch zal ze nu naar Hem…
Vandaag in Den Oever gewandeld,
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
488 het ijs liet zien en horen
dat eb en vloed eeuwig doorgaan,
knarsend en krakend kruiend
schots en scheef, letterlijk
maar desondanks mooi,
zoals eb en vloed in mijn leven,
hun sporen eens schots en scheef
op mijn ziel stuwden
maar nu in een stromende balans,
want: zie vorig couplet,
ook zijn brute schoonheid toont
nu ik in de stuwende onrust…
Het torentje.
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.029 Ik zit hier op mijn torentje
En ga mijn luiken sluiten,
Er roept een stem daarbuiten,
Een oog gluurt door de ruiten;
Een laddertje wordt vastgehaakt
Hetgeen mij gans onrustig maakt.
Och, wierp nu maar een sterke hand
Dat laddertje terug op 't land.…
Hemelbed
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
572 Vannacht geschrokken opgestaan
een klamme onrust had mij aangegrepen
je donkerblauw, het leunde
onverwachts zo zwaar op mij
en 't violet, verdwenen.
Ik hoorde mensen luidkeels roepen
anderen, die zongen luid;
de duisternis en bitterheid,
het zal zodra verdwijnen.…
2017
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
571 Relativeer uw onrust en onze smart.
Gelukkig nieuwjaar!…
WINTER 2021-2022
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
642 Het wordt een lange koude arrenmoedige winter
We gaan aan het gas
Neen, we gaan van het gas af
De aardkloot in Groningen verdient rust
Onze portemonnee wordt onrustig
Het wordt kiezen tussen eten of warmte
Het wordt eten met mate 2 maal per dag
Kleding aanhouden en dekens doen de rest
We moeten wel meer bukken bij Albert Heyn
Hij, zij, die…
in het voorbijgaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
454 herschrijven een bezonken Testament
van Boudewijn en Bob
alleen over de dingen die we liefhebben
hallucineren met Gabo in
honderd jaar eenzaamheid
kennen de wetten van weerstand
en woede
we voelen Brel’s dictaat van
norse vloed die beukt aan het zwart basalt
Amalia’s fado over uma casa Portuguesa
een briesje strijkt over het onrustig…
Jij bent (2)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
550 in mijn dromen, in mijn dansen
in mijn armen, in mijn hart
Jij bent naast mij,
naast mij wanneer we zweven,
naast mij wanneer we vliegen,
naast mij wanneer we vallen,
naast mij wanneer we herrijzen
Jij bent op mij en ik ben op jou,
ik ben op jou gestoten,
ik ben op jou gevaren,
ik ben op jou gevallen
Jij bent om mij,
om de onrust…
Geen schroeven of bouten maar stapelen als LEGO
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
934 jeugd
zeg maar 8/9 was ik (1960)
ik was een moederskindje
ik was onhandelbaar, niet grijpbaar
de band met vader moest versterkt worden
want anders, anders, zo sprak het
Psychologisch rapport, ra, ra, vul maar in:
wordt het een homofieltje
3 jaren kolonies (half jaar totaal)
zouden me sterken tot een heterofieltje
maar wat de onrust…