4027 resultaten.
Aan N. Beets
poëzie
3.6 met 11 stemmen
5.268 Als God het niet verbood,
Dan zou ik u aanbidden…
Nu laat ik dat in ’t midden:
Toch val ik voor u neer
En breng u lof en eer:
Wat is uw muze rijk…
En dichterlijk!
Vol speels vernuft, o ja!…
de Zeijerwiek*
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
874 Die de ontginner ooit eens schiep
Na afsluiten van de grote wateren
Wordt hij nu volgepompt uit een wel
Op stenen die het water doen klateren
Al stroomt het water nu minder snel
De wiek kijkt neer op lege velden
De winter doet zijn dorre werk
Ooit deed het veen hier werkers vellen
In kou en hitte onder wisselend zwerk
Nu hebben dichters…
Zo stil moet het zijn
poëzie
3.6 met 11 stemmen
7.294 Zo stil moet het zijn
om de dichter,
dat, als in de schijn,
het duizendvoudig gelichter
der fantasie die in de stilte bloeit,
- het schoon en rein
beeld van de wereld richt er
zich op - hij het hoort in het fijn
ruisen der stilte.…
Aan Jacob Cats
poëzie
3.3 met 15 stemmen
4.145 Rust, dichter-pensionaris, warm
In 't Hemelrijk, in Godes arm,
Wiens naam gij altoos preest;
De laatste Nederlander sterft,
Eer Jacob Cats zijn glorie derft
En Nederland zijn geest!…
Zin
snelsonnet
3.5 met 59 stemmen
4.397 Op zondagochtend naar een thema graven
De middag voor het vinden van de grap
De avond schrijf ik, dicht ik en ik schrap
Om in de vroege nacht nog wat te schaven
Om klokke twaalf upload ik, met plezier
Na twee minuten staat er al een vier…
Nachtgedicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
731 ‘Mag het licht uit ? ‘, vraagt ze zacht
‘ga slapen, het is al over middernacht’.
‘De winter sneeuwt gebroken wit
in jouw beslagen ogen. Blikken vervagen.
Het matglazen beeld neemt nu bezit
van het scherpe zicht. Vlokken vragen’.
‘Dichten is dromen’,
laat ik haar nog even weten.
Ze knikt en schikt haar kussen,
ze schokt en ondertussen…
Kelder
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
920 Als gekurkte flessen in een rek
liggen mijn gedichten daar
in schemerduister op hun stek
in stof gedompeld rijp en klaar
Gevuld met rood of wit of wijn
nooit gekend naast fraai bekroond
een teugje awater of een slok azijn
lauwerkrans naast nooit beloond
Sprankelend drupt op zielloos dood
soms liggen ze te kruisbestuiven
de geur en smaak…
Diepgang
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.135 haastte de intellectueel
Die komt pas na een paar
bier
zei de drinker
Een tunnel graven zei de
clown in alle
ernst
en de dichter
was vooral op zoek naar de
simpele ziel
die hij zelf misschien nog 't meeste was.…
Haiku (dichtersleed)
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.018 hij vervloekt de inkt
die zijn verdriet niet verdrinkt
slechts weet te vloeien…
Stamtafel
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.611 Aan deze tafel blijf je tijdloos in leven:
voor de dode dichter wordt naar je graf verwezen.…
ik, ...
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
858 ik, de dromer die de toekomst omver fantaseerde
ver voorbij de grenzen van werkelijkheid vertoefde
in een niet bestaand heelal en daar de feesten vierde
van wat het zou zijn als mijn handen de wereld maakten
en dan tekende ik jou in de kleuren die je toekomen
ik, de denker die alles altijd aan stukken bedacht
met meer kracht dan de waarheid…
bij een urn
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
3.075 dat ik jou het kruis moest geven
in een kerk in Hoboken, met een glimlach
bedacht hoe slank je geworden was
net als iedereen na het louterend vuur
Andrea Bocelli “Con te partiro” zong
de blinde bard van wie jij veel had
hoe iedereen als lichtje begon
eindigt als onzichtbaar infrarood
Bach met “Air” mij op “Exception” bracht
de jaren Zestig…
BUITEN EN BINNEN
poëzie
3.4 met 9 stemmen
3.655 ’t Is met de verzen van de dichter
Als met zijn huis, dat ge in wilt spiên:
Al schijnt de zon, al blinkt het licht er,
Kunt ge in ’t voorbijgaan weinig zien.
Ge ziet van buiten door ’t gordijntje,
Zo tussen hor en valgordijn,
Van ieder voorwerp slechts een schijntje,
Een onbepaalde schemerschijn!…
Spookhuis
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
995 Het dichterlijke schuim
werd door de holle klop verwezen
naar de omgevallen zolders
van een huis in zacht mineur
Nee - de koning was er niet
en zelfs de hofnar was verdwenen
en de ophaalbrug stond dagenlang
omhoog in somberkleur
Van de gracht dampte een lucht
die zelfs de hemel deed verstenen
meer dan eens een schijngestalte
die verscheen…
De schoonheid
poëzie
3.1 met 10 stemmen
2.721 Mijn boezem, waar zich beurt aan beurt elk schepsel wondde,
houdt alle dichters door een liefde aan mij verbonden
eeuwig gelijk de stof, stom als de stof meteen.…
De haan kraaide in de nacht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
480 Tussen dode dichters doopte ze
haar pen in honing
meer dood dan levend
groeide ze tussen vuur en rook
de haan kraaide in de nacht
de wind kwam op
veren dwarrelde uitéén
door dodelijke kracht
de dag graaft opnieuw de
dorre aarde
regen bevochtigt het land
een arend komt
altijd weer terug
zoals zon en maan…
Zwakte?
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
819 Hoe ik zat met dat boek in mijn handen
Dromend dat ik een groot dichter was
Kopland, Nijhoff of misschien wel Kloos
Maar dat ik toch voor het leven koos
Zoals het kwam zo leeg en langzaam
Zittend op mijn stoel kwam het voorbij
Niet als een film – zoals het hoort
En valt eigenlijk beter uit te leggen
Door gewoon niets te zeggen
En te kijken…
Ik ga dicht
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.173 lijkt die boom op mij
vroeg ik
woorden
scheurden in wolken
jij las verder
zwart-wit
lijkt die eenhoorn op mij
koos ik
toen een sprookjesland
dichter bij de leugen kwam
jij liep de ochtend uit
doofstom
ik ledigde jouw stilte
in mijn handen
en zweeg
opnieuw…
Poëzie
gedicht
3.7 met 27 stemmen
10.307 Poëzie is, voor mij althans,
niet het vermoeid, roerdompig
droevig geroep om de gemiste kans.
Het is meer iets van op klompen
lopen, knarsen op het grint.
Wie dit vindt zal niet
mee kunnen komen met lome
en oude symbolen:
de bleke maan voor 't bleke lief
is eerder week dan apocrief.
Meer dan op 't volkje dat betreurt
en klankrijk zeurt…
Woordmagiër
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
887 Mijn wezen draaide om de lengte-as
van wat een mens kan dragen bij zijn leven;
ik ben nu iemand anders dan ik vroeger was:
een dichter, met het woord verweven,
een ziener, soms, die het gekerkerd woord bevrijdt
maar zelf niet weet waarvoor hij naamloos lijdt,
die niet weet waar hij dit verkrampen aan verdient
maar zich toch van de klankkleur…
Dichterlijke ordening in verwarring
netgedicht
4.3 met 27 stemmen
2.168 Kun je pas als echte dichter boeien
Als gevoelens uit heideknoppen bloeien
Als emoties pas oplaaien bij paarse kleur
Wat moet je als je doof bent voor geur
Behoren gevoelens tot gebrandschilderde ramen
Of aan klokken van een zonnige witte kerktoren
Ontstaan gevoelens en emoties slechts in relaties
Of kunnen ze ook alleen in mij zich laten horen…
Zo stil moet het zijn
poëzie
3.5 met 6 stemmen
3.777 Zo stil moet het zijn
om de dichter,
dat, als in de schijn,
het duizendvoudig gelichter
der fantasie die in de stilte bloeit,
- het schoon en rein
beeld van de wereld richt er
zich op - hij het hoort in het fijn
ruisen der stilte.…
Geknipt
netgedicht
4.5 met 23 stemmen
1.066 massa naar het licht
De klok voor aandacht zwaar geluid
Zodat ieder voor zich zijn gedichten duidt
Hij weet soms ook zijn gedichten neer te leggen
Zodat elkeen er zijn mening over kan zeggen
Staat open voor het boeien van deez en geen
En voelt ook de gebrekkige herkenning meteen
Hij verklaart dan en legt aan iedereen graag uit
Hij is een dichter…
Meester Uckhard
netgedicht
4.5 met 37 stemmen
1.735 meester Uckhard werkt zich op
naar gerenommeerde dichter
hij denkt dat het zo mot
met een koor heel vlot
dat werkt als applausmachine
in de songwereld werkt dit
perfect
om je wel te voelen moet je
met drugs en alcohol je vullen
je in anonimiteit hullen
tot het moment van de geboorte
van je ster schiet je
slechts incidenteel
op concurrenten…
Twee ons gedichten
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.048 Ik loop te koop met woorden
Zie je, ik ben de gedichtenman
En ik zou je willen vragen
Of ik hier wat verzen slijten kan
Wat stukken zoete poëzie
Een knallend rijm of een sonnet
Het kost je enkel maar wat tijd
En als je wilt iets in mijn pet
Zie je, ik ben de gedichtenman
Daar staat mijn oude caravan
Want als je niets verkopen kan
Dan…
IK SCHRIJF DEEZ' VERZE'
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.733 Ik schrijf deez’ verze’ uit liefde tot de gele
Papieren met de kreuken glad-gestreken.
De inkt vloeit, de pen haakt, harige vezels breken
Af in het split en vlekken vegen vele.
Daarom mijn hand die zo zwaar leit tot hele
Lichte trekjes dresseer ‘k en ’t licht geteken
Oefent de geest tot een licht uitgereken
Van woorde’, ook niet àl te ijl,…
dichtersverdriet
hartenkreet
4.3 met 19 stemmen
2.555 Gij die mijn verzen kent
en onbevangen
los van elk verlangen
mijn woordenschat verwent.
Dronken van letters
lonken letterzetters,
en zoeken naar de zinnen
in mijn hart daarbinnen.
Delg mij uit uw dagboek
veeg mijn verzen weg,
in de verste vergeethoek
waar ik mijn letters leg.…
Voor de ontmoedigden
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
467 Verveeld verviel zij in melancholie
door de haat van dode dichters,
dove bromvliegen cirkelden om haar heen:
sterk is de hyena, O, mijn lief, ontwaak,
zie de sterren doven boven ravijnen
en diepe kloven:
de vlammende kaars fonkelt als drakenoog
in duistere nacht,
zie haar liggen wachten onder de zon
in een bed van donzen - sneeuw,…
Hulde
netgedicht
4.2 met 33 stemmen
6.033 massaal zegt
het vaderland
zijn dichter vaarwel
daar hij eervol is ontslagen
zijn taak verstond hij
boven wel
als poëet
een voorbeeld voor velen
waaronder ik ook mezelf tel
de bouwmeester
van het voorgeschreven rijm
en weloverwogen maat
legt zijn oranje strik terzijde
terwijl hij heden
neerlands podium
als een ware vorst…
Dag Driek
snelsonnet
2.7 met 11 stemmen
1.393 Na één termijn verschijnt al zijn vervanger
Dat spijt mij voor het vaderland, meneer!
Keert nu nog wel een nieuwe lente weer?
Of worden slechts de schaduwen steeds langer?
Of je ze zomaar leest of echt een freak bent:
Hier is 't zon- en zaterdag steeds Driekend…