1811 resultaten.
In pasteltint
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
457 ik heb je
geschilderd met
vele pigmenten
kleine nuances
heb ik kansen
gegeven om met
jou eeuwig te leven
olie en pastel
krijt en het grijs
van houtskool
ook op diverse
ondergronden
hebben wij alles gehad
alleen de ziel ontbrak
jij voelde leeg
koud was de glans
in je ogen er was
geen vermogen
tot contact ook in
je bewegen bleef…
PRINCIPES
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
472 Nescafé
wat als je principes
te gemakkelijk opzij schuift
en de schijn opwerpt
en te gemakkelijk wegwuift
wat als je principes
uit de kast haalt of terug stopt
als het jou naar eigen goeddunken
uitkomt of als het voordeel oplevert
hoe kan het dat het principe
‘eigen mensen eerst’ mij
de wrange bijsmaak geeft
van een grauw en grijs…
Iemand
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
204 Iemand zong mij de tranen
uit mijn ogen
Danste de benen
van mijn lijf
Iemand besloot ze
ook te drogen
Zodat je echt voelt
wat je krijgt
Iemand waste mijn haren
met haar handen
Wiegde mijn heupen
met haar lijf
Iemand blies ze weer
tot zwarte krullen
Ook al zijn ze
voor altijd grijs
Iemand verhaalde mijn schulden
op een ander
Legde…
Winterstilte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
311 Winterstilte in het laagland
In winters ijzig hart stort de hemel neer,
grijs gewaad wurgt aarde in sluimer,
velden wit doorsneden, rivieren kristal graf.
Bomen verminkt in kou, armen wanhopig
naar bloedende zon, sneeuw raast in ballet
van verdoemenis, verscheurd door tijds klauwen.…
Wildernis van nat beton
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
2.596 Architecten van het eigen zwijgen
wij meten de muren van ons gemis
in deze wildernis van nat beton
heeft het grauwe grijs het laatste
vitale groen uit de steden verdreven
grote machines zingen hun kille refreinen
waar ooit de wolf en de reiger stonden
wij kijken toe hoe de grenzen verdwijnen
hoe de passie van moeder Aarde
zachtjes in…
NAJAAR BUITENLUST
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
481 Aaneengesloten
grijs van wolken hangt over
Alphens kampeerplaats.
Het leven ligt stil
binnen woudreuzen vol vocht,
omringd door hagen.
Een hoge eik houdt
koppig zijn groen; onder hem
kleuren struiken fel.
Rijen woonwagens,
deftig uitziende hutten,
zwijgen gelaten.…
IK BEN EEN MAN VAN DE KLEUREN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
867 wil 't zien
zoals ook de kleuren in de natuur zijn zo prachtig
maar natuurlijk ook thuis, binnenshuis
zo vrolijk en ook om op de kleuren te ordenen
geel voor alles rondom de hond labrador Mika
blauw voor alles rondom badkamer en schoonmaken
groen voor alles rondom balkon en tuin, geveltuintje
zwart voor alles rondom lijden en overlijden
grijs…
Stad van de schaduwen
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
403 Je zult dwalen
door dezelfde straten, grijs en kil,
en ouder worden in dezelfde wijken;
in deze zelfde huizen zul je grijs worden.
Er is geen schip voor jou — dat is al lang voorbij —
er is geen weg die ergens anders heen leidt.
De brieven op de tafel blijven ongelezen,
getuigen van een stem die jij niet wilde horen.…
hoor ik toch mijn adagio
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.430 ik speel piano
maar mijn vingers
zijn te grof om zwart
en wit apart te raken
klink grijs in
treurmuziek omdat mijn
stemming dat vaak eist terwijl
handen toetsen overspelig maken
in zwart-wit gepaard
slaan hamers hun staccato
niet fijn besnaard
hoor ik nu mijn adagio
versla de brede banen rust
een achtergrond die zucht…
Paradise Lost.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.630 De hemel dekt zich met een woelig grijs
En door een verwoestende regen loop
Ik de poorten uit van het paradijs.…
Rookgedrag
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
633 Een derde roker werd het zelfs te grijs;
die kwam dan ook maar eenmaal op visite.
Al deden alle drie het bij herhaling,
ze rookten ieder op hun eigen wijs:
het tweetal ketting en de derde paling.…
In memoriam mijzelf.
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
1.448 galmen luid
mijn ingetogen uitvaart uit
de mensen droef gelaten
schrijden voort in lange rijen
zij volgen zo eerbiedig stil
wat er nog rest van mij
met houten sier omsloten
vier zwarte raven sleuren
aan het koperen beslag
zij trachten even triest
te lijken als zij die volgen
hun gedachten ingesloten
In steen besloten
beelden zuchten grijs…
Dat snapt een kind
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.183 de klapper van geklepper
vuurpijl een fontein
het donderde wel in Keulen
weerlicht een nacht vol
hij heeft het weer zitten
komt samen vanavond
blijkbaar of zoekt naar
volle maan weerwolf
dat is een ander verhaal
dat snapt een kind
een gevonden hand
ergens in een lange lijst
anders wordt ik gek
bloot gelegd
in de goot op het grijs…
Hersenpanonlusten
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.244 vechtend rollen de cellen over de straat
die leidt naar het bewustwordingsplein
kleine en grote wijze en idiote
grijs gekrioel hersenvat vol venijn
de dienstdoende hermandad staat
passief met zijn gummistok in de hand
geschikt voorwerp tot zelfkastijding
in deze wirwar allerminst een probaat
middel om effectief erop los te slaan
plotseling…
Wonder
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.175 '
De somberheid is toegeslagen,
de wind die brult, de hemel grijs.
'Mijn leven is vol tegenslagen.'
Ik wijs me terecht: 'k Ben niet goed wijs.'
Wat moet ik eigenlijk met een wonder?
Wat zou ik doen met hemelslicht?
Toch besluit ik om te wachten,
tot het wonder is verricht.…
laat me
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.534 wat zou geweest zijn als
een maan in stralend geel gekleed
de hemel kust aan gindse zee,
sneeuw als heel grote vlokken valt
en zo het branden van mijn ogen koelt
als elke grasspriet ’s morgens vroeg
de dauwdruppel stil voelt
laat me dan snel de sterren tellen
voor dat jouw voetstap echt verstomt
en ‘t dagelijks leven ongeschminkt
zijn grijs…
Speed date
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
683 De ruimte is single verlicht
30 tafeltjes met flora’s, hoela’s
sommige zijn bloednerveus
de mannen stoptrein stopt en stopt
een ja, nee of misschien
te kaal te grijs te dik te oud
te dom te soft of te veel goud
te lief te arm te boers te relax
te mager te somber teveel nog ex
Mijn vriendin (sinds kort losgekoppeld)
wil best solo onderhoudend…
Danse macabre
netgedicht
4.1 met 26 stemmen
1.512 licht danste op het plafond
ik proefde het gouden schijnsel
dat mijn lippen verwarmde
zachte muzieknoten dwarrelden
als een ragfijne sluier over mijn huid
waar ze zich schikten naar de
contouren van mijn lichaam
ik vergat de tijd
tot ik de kleuren hoorde
van jouw onvermijdelijke komst
je voetstappen, grijs en koud
verkilden mijn vertrek…
Maar hij vergat
gedicht
3.4 met 42 stemmen
21.882 Maar hij vergat haar te kussen
en toen hij het kasteel verliet was het stil
achter hem,
de lucht was grijs,
de rozenhagen hoog en stijf,
er scharrelden wat mussen rond,
maar hij had haast, wist niet waarom,
en toen iemand hem staande hield en vroeg
of het al donker was
wist hij ook dat niet
en zei dat het waarschijnlijk nog licht was
en dat…
Thuishaven
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.333 We zagen poezen en konijnen,
treinen, karren, soms een fiets
bouwden uit gestapeld niets
de allermooiste luchtkastelen
zilvermeeuwen gilden schril
over het schrale van hun vangst
maar als wij beide ogen sloten
murmelde ons universum stil
nu treft de blik enkel nog grijs
krijgt geen droom meer eigen vorm
schuilen vogels voor de storm…
hallo leuke jonge juffouw
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.800 zittend op de Hoekse pier
voor vlezig stompje
lekker klein teentje
hangt hap snap
over uw badslipper
roze paars blauw
van de waterkou
kijk ik als steenloper
van de snipachtigen
zoek in basaltglooiingen
kreefjes kokkelrestjes
andere losse visjes vleesjes
begrijpt u wel
ik zat te twijfelen
d'r zit niks
waarom dan me
aan zo’n blauw grijs…
geduld groeit
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
3.745 remmende voorsprong
met name het grote vertragen
in centra straten op burelen
zacht sudderen de taferelen
rond onze oud'ren van dagen
ganse groepen drijven mee
verzonken in tijd als in zee
bij kassa's rijpen diepe gedachten
allen staan geduldig op hun beurt te wachten
jagen nee en zeker elkaar niet op de kast
klanken houden lang aan - grijs…
Broeikas
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
745 zuiderzon hun tooi te warmen gelegd
Dit seizoen mag die naam niet dragen
geen vlokken, ook geen krakend water
dikke jassen met onnodig hoge kragen
groene wakken met oeverloos gesnater
Ons dorp droomt door de dagen
en sluimert naar de vernieuwde zon
deze winter, zo licht te dragen
lichter dan een luchtballon
Een schoorsteen blaast de hemel grijs…
Verraderlijke nevel
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.212 licht danste op het plafond
ik proefde het gouden schijnsel
dat mijn gezicht bewoog
zacht als de muzieknoten
die dwarrelend als een
ragfijne sluier mijn huid
beroerden, zich schikten
naar de contouren
van mijn lichaam
tot ik de kleuren hoorde
van jouw onverwachte komst
je voetstappen, grijs en koud
doorkliefden mijn ruimte
ik probeerde…
belooft het zachte wiegen
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
674 einde
vloed rolt golven op het strand
de zee is wit opdringerig
het water somber koud
branding laat het donker zingen
de melodie is stervensoud
ze belooft het zachte wiegen
rust en stilte in de dood
verlossing van het vele liegen
een ontsnapping uit de goot
mijn hand zwaait naar de duinen
voeten stappen door het zand
Ik zie grijs…
Wolkenstraat
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
840 geschreven staat
in sluiers van doorzichtigheid
Een verschuiving in de atmosfeer
Het verzamelen van het ijskristal
Goede geleiders van het warme weer
wisselen en wachten in het heelal
Met gevlokte watten in ‘t avondrood
De keur en ‘t kenmerk kunnen schelen
Dan weer donderend en in hoge nood
regen rijgen in pijpenstelen
Soms groezelig grijs…
Herfstlicht
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
717 Hoe doet dit licht je deugd, al weet je ook
dat morgen of misschien al gauw de
luchten dicht en grijs gaan worden, regen komt
en bladeren met velen vallen.
Je ziel verheugt zich nog, al is er zekerheid
van afstand, treurnis, onbegrip en dood.…
schrijven
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.144 De wereld is heden kil, gevoelloos en vaak grijs
Dat brengt me even van de wijs.
Een glimlach, een knuffel een zoentje of knipoog
Dit maakt het zo jachtige bestaan minder... droog.
Een potlood en gum, ze zijn gedemodeerd
Die koude pc, steeds weer, maakt die je geleerd?
Intikken, surfen, mijn kleinkind vraagt 'omi: schrijven?…
Zen attitudes au coeur de l'hiver
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
628 De dag opent als een boterbloem
sodeju ik ben een vink en fluit
het is stil op de Blauwburgwal
de baggerboot is aan het verkassen
Een westlander tot het dek grijs vol
drap huisraad fietsen auto's en matrassen
mannen mager staan in overall
gebogen roerloos stil afgemat
dof te kijk aan de rand van de schuit
Dit is de gracht dit is de stad…
Jij
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.469 De tijd die trekt zijn sporen
doorheen je donkere haar
de kleur die gaat verloren
en grijs wordt het zowaar
er verschijnen groeven
in ooit een strakke huid
en wil je nu iets proeven
zet je lichaam meteen uit
maar lief je bent nog hemels
voor mij blijf je de man
en weinig jonge kerels
kunnen aan wat jij nog kan
je charisma ging niet…