3682 resultaten.
Mijn Moedertje
gedicht
2.8 met 22 stemmen
12.577 juist als ik bedenk hoe onnoemelijk mooi je rug
verandert in twee wonderen,
komt mijn moeder binnenvallen om nog avondlijke
overschrijvingen te doen. we zoeken beiden de vrede
des harten op nogal verschillende manieren.
ze komt om haar dagelijkse portie zoon.
ze zegt dat ik mijn voeten moet verwijderen
van de zetel van haar keuze, en laat er…
vergeten
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.478 wanneer
is het gebeurd
je haren grijs gekleurd
je ogen dof
je wangen bleek
je kleren besmeurd
wanneer
is het gebeurd
geen gevoel
als ik je kus
geen aai
over mijn rug
geen traan
als je moet gaan
wanneer
is het gebeurd
dat ik niet
meer voel
als je me ziet
als ik jou zie
wanneer
vertel me dan
nog een keer
hoe het was
voor je…
Pappa
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
1.897 Lieve pappa,
De dag dat je me in de steek liet,
Ik dacht dat je niet meer van me hield,
Maar dat is wel zo dat weet ik zeker,
Ik heb je nu al 3 jaar niet meer gezien,
En ik mis je.
Het komt allemaal door dat verschrikkelijke wijf,
Ik weet dat ik je nu niet meer kan zien,
Maar ooit op een dag zullen we weer samen zijn.
x…
MOEDER EN KIND
gedicht
3.2 met 100 stemmen
18.745 Mijn moeder leefde voor zichzelf te lang;
Vandaar dat zij haar laatste grijze dagen
Veelal verdeed met mopperen en klagen,
Een vruchteloze, zure zwanenzang.
Toch schepte zij een kinderlijk behagen
In onze dagelijkse ommegang
Als ik weg uit het huis, uit haar gevang
Haar rondreed in haar invalidenwagen.
De vreugde was niet altijd onverdeeld:…
als kind las ik het heden.
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
887 ik zie mijn vader oud
als de wijn die ik drink,
niet bezoedeld.
ik schik de wijn,
de geest van vader
met mijn moeders zorg.
het boek wordt slimmer
van het ragdun spinsels,
het kreukelt uit het blad
en nestelt zich in mij.…
Orkest
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
744 Zeg mij moeder lief
waarom wilt gij het orkest verlaten?
waarom snoeit gij de limoenen niet?
mijn heus staat op een heuvel
mijn kinderen rijden met een fiets
meer wil ik niet
Zeg mij moeder lief
is een bal dan niet rond?
tuimelt het sap niet uit uw mond?
ik zwem in de zee
mijn huid wordt nat
en dat is dat…
MIJN ZONEN of RAMPSPOED GEEFT RECHT OP DRONKENSCHAP
poëzie
3.1 met 8 stemmen
2.601 Haast al mijn haar is al grijs,
Vol rimpels mijn gezicht.
Toch is het mij goed gegaan :
Geen dochter heb ik en vier zoons.
Maar allen haten papier en penseel.
A Sjoe is achttien,
Alleen in luieren is hij een meester.
A Sji An doet zijn best,
Maar in zijn hart haat hij de Letteren.
Yoeng Twan is dertien,
Maar kan geen zes van zeven onderscheiden…
Plus worden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
702 Hé jij daar, op die dominante kansel, ik verdom het
nog langer om mijn ouders te eren, blaaskaak, hoor
je, idioot, traumaverwekker, ruim baan voor mij!
Toen waren zij machtiger, ja, maar nu niet meer
en eens zal ik verlost zijn van het verdriet waar
ik dagelijks in omkom. O valse, egoïstische ouders,
ik ben ontzettend boos op jullie!…
Wederkerigheid
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
937 Vragend kijk je me aan
ben jij het echt
wat heeft je hier gebracht
deel je even je tijd
of presenteer je
jouw afwezigheid
verlegen blijf ik staan
alles wat je zegt
brengt mij verlegenheid
ik besef nu dat we
beide van elkaar
afhankelijk zijn
wat fijn dat je er bent
fluister je zacht
ik voel spijt en besef
dat ik in mijn leven
nooit…
Verjaardagsgaten.
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.067 Wie zal het tij nog kunnen keren
van dementie, korsakov
en andere gaten
die dagelijks in ons
denkwezen worden geschoten,
-'t is eigenlijk zwaar kloten-
als de dingen van de dag passeren,
en achteraf pas blijkt
dat je vergeten bent
je bloedeigenste kind,
je dochter
te feliciteren?…
Papa
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.696 Even scherp is de pijn,
Eindeloos verdriet,
Na jaren zou het minder zijn,
Maar zo voelt het niet..…
Dag Pa,
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.491 Ooit was ik trots op jou
Dat is lang geleden
Ooit hield ik van jou
Ook dat gaat terug naar het verleden
Al twee jaar uit mijn leven
Je hebt ons zoveel ellende gegeven
Ik kan niet zeggen dat ik je mis
Ik weet dat dit het beste is
Nooit zal ik vergeten
Wat jij ons hebt aangedaan
Nooit kan ik vergeten
Hoe makkelijk jij de deur kon dichtslaan…
Ik heb een man gekend.
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.080 Ik heb een man gekend
hij liep ooit rond
op deze aarde
die man die heeft
mijn Moeder goed gekend
nooit had een man
op deze aard
voor mij meer waarde
dan de man
die mijn Moeder
zo goed heeft gekend
Ging ik links
dan was hij steeds bij me
ging ik rechts
dan stond hij aan mijn zij
Als ik fout was
wees hij me altijd naar…
De snotneus dat ik ben..Pap
hartenkreet
1.2 met 4 stemmen
1.470 Ik de snotneus
dacht dat ik alles wist
dacht dat ik alles wist van het leven
maar jij pap wees me op de goeie weg
Al zeg ik niet veel
weet ik hoe moeilijk je het hebt
en als iemand begrijpt waarom je doet wat je doen moet
ben ik het wel
En nu de snotneus dat ik ben
denkend dat ik alles weet
denkend dat ik alles begrijpt van het leven…
Voor de Mis I
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
732 Op zondagmorgen wordt mijn
moeder mooier nog dan zij al is.
Haar schort blijft in de kast.
Ze haakt haar zijden kousen vast
daar, waar haar blankheid overgaat
in duisternis. Op zondagmorgen is
mijn moeder vol geheimenis, met
lippenrood en donker-krullend haar.
En ik vang elk gebaar waarmee zij
minder moeder wordt, steeds meer
het meisje…
Voor de Mis II
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
747 Op zondagmorgen is mijn vader steeds
gehaast. Hij jaagt ons op, hij bidt
en raast en pas wanneer wij naast hem
zitten in de lege, houten banken vindt
hij rust. Daar ligt zijn troost, zijn
lust en elke zondagmorgen wil hij daar
als eerste zijn. Hij wil de eerste
klanken van het orgel horen; hij wil
getuige zijn hoe het koor opnieuw
geboren wordt…
Angst
netgedicht
4.2 met 66 stemmen
1.432 Een onbreekbare, onbeschrijfelijk sterke band,
Zoveel meer dan alleen een bloedverwant.
Een gevoel, een verbinding van onschatbare waarde,
Elkaar begrijpen en nemen zoals we zijn, elkaar aanvaarden.
Een blik, een aanraking, of een gesproken woord
Meer hebben we samen niet nodig, wat we wilden zeggen hebben we allang gehoord.
Veel meer dan alleen…
Mijn alleroudst verhaal heb ik verzwegen
poëzie
3.7 met 6 stemmen
1.222 Gebeurd verhaal, verhaal van jaren hèr,
Wat zuster deed met mij? Hoe ik als kind,
Jongste van arm gezin, soms, vader blind
Geleidde door het stadje, her en dèr.
Hoe 'k op zijn schouders zat dan, hoog en vèr
Uitkeek, voor hem; voor gracht en stoep gezwind
Waarschuwen moest; en hoe zich vasthield 't kind
Lach-vrezende uit zijn oogjes als gestèr…
MAM
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.575 Mam, wat ben je een geweldige vrouw
ik hoop dat ik net zolang leef als jou
Je bent nu achtentachtig
waarachtig niet kinderachtig
Zoals jij je nog manifesteert
word je door velen geëerd
Auto rijden doe je nog regelmatig
stabiel en gelijkmatig
Ook e-mailen en internetten doe je nog graag
je zit er absoluut niet mee in je maag
Vorig…
In memoriam patris
poëzie
3.2 met 5 stemmen
1.262 O vader, die ik nimmer heb gekend,
Die in de schoot verzonken zijt der aarde,
Voordat ik werd geboren, toen de lent’
Wederom ontbloeide in Hollands weide en gaarde.
De zorgen, die mijn moeder sindsdien gaarde,
Zij raakte daar wel nimmer aan gewend,
Terwijl voorts ik haar leed en kommer baarde,
Hetgeen ik pas veel later heb erkend.
Zal ik…
Herinneringen van een kind
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
1.469 Mijn vader
Al zo vaak schreef ik over moeder
maar eigenlijk nooit over hem
terwijl ik zoveel met hem optrok
nog hoor ik soms zijn tweede stem.
Als ik in bed lag dan bespeelde hij het orgel
ik luisterde stil naar het oefenspel,
de psalmen en gezangen die hij speelde
die lukten zonder oefenen ook wel.
Soms denk ik aan hem als ik zaagsel…
Aan mijn moeder
poëzie
3.9 met 11 stemmen
5.014 Moeder, 'k ben wel ver van 't land
Waar me 't leven werd geschonken,
Waar mijn eerste tranen blonken,
Waar ik opwies aan uw hand.
Waar uw moedertrouw der ziel
Van de knaap haar zorgen wijdde,
En hem liefdrijk stond terzijde,
En hem ophief als hij viel.
Schijnbaar scheurde 't lot de banden…
moeder en ik
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
757 mijn moeder en ik zitten bij het raam
praten over van alles, geven dingen een naam
over wat is geweest en zonder sentiment
blijft mijn moeder moeder en ik haar grote vent
wij lachen en zwijgen over niets
de aanbieding van de buurtsuper gehaald op een nieuwe fiets
later die middag drinken wij glaasjes rode wijn
moeder wrijft door mijn haar…
PLEZIER
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.658 Treintjes rijden af en aan
door de kamer heen en weer
moeder wordt er soms dol van
maar vader heeft plezier…
Het leven als niets
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
640 Hij kan er niet mee omgaan, hij is zijn leuntje kwijt,
hij ziet haar langzaam afgaan, van heldere frisse meid,
naar iets wat haast geen naam heeft,
hij kan er niet mee omgaan, dat kleine hoopje mens,
wat langzaam weg teert naar iets wat niets meer is.
Toch moet er leven worden gerekt,
als een uitgestrekt fenomeen, maar dat de rek er al…
Ziel geraakt
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
865 Ode aan vroegere tijden
liep ik op zondagmorgen
tussen jullie beiden
als altijd veilig en geborgen
Lopend langs graven
onze aandacht besteden
ik geef mij vol overgave
aan de mensen uit ’t verleden
Luisteren naar verhalen
van een tijd gelee
dat waren jullie idealen
jullie mooie bijzondere twee
Details zo ontzettend klein
herinneringen…
Voor mijn kindje
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.971 Kindeke, bloeiend in 't zonnelicht,
Lachend en kraaiend met je olijk gezicht,
Knippend met oogjes en grijpend met handjes,
Knikkend het hoofdje boven de kantjes,
Boven de licht-blauwe, zijdene bandjes
Van je wit, gebold japonnetje,
Kindje, lachend in het zonnetje!
Kindje, spartelend met je beentjes,
Marmer-rozig en zo kleentjes,
0 wat trek…
Blijf bij ons
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
704 Uw leven is zwaar maar ook mooi geweest
De oorlog liet littekens na in uw geest
Waardoor u zich niet altijd kon uiten
Regelmatig bleef u op herinneringen stuiten
De angst, maar ook de pijn door u ervaren
Komen terug na het verstrijken der jaren
Herinneringen, soms helder in uw geest
De toekomst, waar u het meest voor vreest
Al zeven jaren…
Verhalen
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
787 Och, weet je nog
dat ik verdwaalde
naar de eendjes liep
in het afvoerkanaal
daar droomde
tussen zoet en zout dat ik
mijn naam vergeten was
ik omkeek en de hele
wereld zo was
het zout zo bleek
altijd bij mij bleef
toen jij me kwam halen
was ik niet verbaasd
je gaf me te verhalen
zoals mijn moeder deed.…
-het EEUWIGE leven-
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.366 Vanaf mijn eerste dag
dat ik weerloos in hun armen lag...
Zij, mijn allergrootste fan
die ik mijn levenlang al ken.
Zij hebben mij zoveel voeding gegeven
hetzij in eten noch in woorden des leven.
Zij die hun genen doorgeven via mijn leven.
Zij die mij zoveel warmte, steun en kracht geven.
Met mijn ziel als in het begin, weer geheel ontbloot…