3511 resultaten.
Tussen duiven op het plein
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
800 Wij willen niet sterven tussen
verdorde herfstbladeren
maar in de zomer dansen
tussen duiven op het plein
ons lied zingen
wij willen niet de
vruchten eten die onder
de boom liggen te rotten
wel willen wij 's nachts
bij open raam in zwoele
magnoliakamers gedichten
schrijven met blauwe veders…
op tenen gemaakt
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
698 ik
kijk
omhoog
en omlaag
om de leugen te vinden,
de ontrouw die de waarheid draagt
boven de deur en zo naar je voeten
maar de afstand, uitgestrekt
in een huis vol gangen,
gooit woorden
vele malen
los
elke vlakte
wordt vochtig en ruw
uitgesproken, de onomkeerbaarheid
ik kan falen
en uit het raam springen
maar het noodlot is…
schildersverdriet
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
742 dicht bij het raam
probeert ze het licht te vangen
door de verf te mengen
schaduw van verlangen
hoe helder ook haar oog ontvangt
pigment tot de exacte tint
verwoede poging tot vermengen
natuur lacht zacht en wint
nietige bloem, ragfijne tak
haar kleur onvatbaar teer
gaf haar een naam
schildersverdriet van weleer…
Neon
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
889 De gezichtlozen, dichtgeplakte ramen, de
anonieme koplampen zonder ziel
vormen de bedreiging en beschutting van mijn stad.
Passief te worden meegevoerd
tussen huizen die nooit zullen buigen
Flats die slechts het licht weerkaatsen van
een flits aan de overkant.…
ijs
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.376 bloemen van ijs
op ramen getoverd
het koude is buiten
het warme in mij
verlang naar de zon
en zomerse kleuren
het vrolijke fluiten
van vogels in mei
strepen van licht
op muren getekend
het warme, jouw lichaam
het koude, mijn tong
vergeef me mijn zonden
mijn lust en mijn vraatzucht
ik lik aan een ijsje
en voel me weer jong…
groet een buitenkind
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
719 buiten raast de wind
de druppels tegen ramen
en groet een buitenkind
een bloem van water
spreidt zich uit
bloeit tegen de ruit
ik wil haar plukken
maar ze groeit in
mist en tegenlicht
ze maakt me triest
in luwte was haar
schoonheid niet verloren
het einde zucht
er is geen stop
we rijden rondjes
elkaar achterna…
spruiten
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
801 vanwaar ik zit, met uitzicht op klei
zie ik een vergeeld dekbed
uit het raam van de weduwe
dan weiger ik te bewegen
om slechts te kijken naar haar
over de akkers vol spruiten
nadert uit het westen, wind en regen
zij haalt de waslijn leeg
en ik zwijg voor eeuwig
morgen zal mijn bezoek zijn
mijn pak hangt klaar
ik weet wat te zeggen
over…
Een stem en de stilte daarna
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
681 er staat een boom
vlakbij mijn raam
het is een treurwilg
zijn tranen kruipen
naar de winter
losgeraakt
doorheen de nacht
ik wil niet zien
waar de zomer ligt
of waar ik mijn adem
heb achtergelaten
ik vlucht wel verder
op stille voeten
ontkleed mijn dromen
van ster en maan
want de lippen
die mij hebben gekust
ze doofden…
Ladylike
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
702 Verdraaide woorden pogen
klare beelden te scheppen
met verleidelijke contouren,
letters zoeken dribbelend
een weg om zich te schikken
tussen het witte cement,
dragende stiltes worden ingelast
zodat de zinnen ramen krijgen
om het innerlijk te verhelderen,
punten twijfelen nog even
over hun mannelijkheid
maar de vrouw heeft hier
beslist…
Wonderlijke Wonderhoorn, Mahler 2
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
901 …uit het raam zien
waar mensen dansen in een zaal:
geen gehoor, geen muziek maar
Urlicht,
mijn God
en dan beseffen dat
het grootste is
het kleinste licht:
lux lucet in tenebris,
de liefste voorlopig,
die vrouw,
mijn god…
De klokkenhater
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
801 in een verschrikkelijk ogenblik
op een onheilspellend uur
sloeg ik - blind van woede-
de Friese staartklok van de muur
daarna veegde ik resoluut
met mijn linker mouw
- in een vloeiende beweging-
de antieke pendule van de schouw
nu lig ik gebonden op een bed
mij onnoemelijk te vervelen
soms opent een wrede zuster het raam
als een beiaardier…
onder de luifel aan de overkant van de straat
gedicht
3.4 met 11 stemmen
5.240 onder de luifel aan de overkant van de straat
staan kinderen met rode jassen verwelkt
kleven krullen op hun hoofd
in de tuintjes wacht alles nat
er hangen lakens aan een waslijn
waar iemand niet thuis is
om ze binnen te halen
of waar iemand wel thuis is
maar achter het raam staat en kijkt
hoe de wind ze tot zwaaipoppen blaast
-------…
Paradijs
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
588 rozen die spraken
zonneschijn gelezen
ze dronken de regenboog
niets bleef onbesproken
wolken werden gevangen
veilig verborgen binnenin
de regen kleurde oranje
sterren lachten zilverachtig
harten die smolten
openden ramen van de ziel
om de schoonheid te absorberen
geborgen in 'n zee van goud
©LadyLove…
ROOS
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
563 Aan deur
of raam
dorpel of drempel
Onder ons
zijn halve woorden
genoeg
Je hoeft slechts
met een oog te wenken
knipperen zou zelfs volstaan
Het antwoord
waarom ik
nog niet vroeg
Daarom...
wil ik je
deze roos schenken.…
Strak omlijnd
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
575 op Franse ramen
bleef jij tegen mij praten
en ik luisterde
de oude pendule aan de muur
tikte zijn seconden
strak omlijnd
zijn het momenten uit je leven
van heden en verleden
waar stilte zwijgt
in alle talen
bied poëzie troost
uit licht en schaduw
waarover je niet schrijven kan
het blijft zich hullen in nevels
van stilzwijgen……
De moord
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
780 Het raam stond open,
niet gedraald
snel een inbraak
erin en eruit.
De troep moest toch
ergens worden gehaald
liefst om te vullen
toch, die spuit.
Naar binnen was toch
geen probleem
vloog op 't bed af,
naar de slapende man.
Die werd wakker,
schreeuwde 'ga heen'
en met een klap,
was ie verdwenen!…
de gast
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
495 angst
ze is er
ze is thuis
bij iemand die de deur nu sluit
na de aangename reis
de laatste lampen uit
ze knarst
tot aan het open raam, het lege bos
en daalt
naast de eigenaar gelegen
in een bed van kraakbeen
stil als huid
ze barst
en koude lijm, een dringend gif
tast langs het schild, de blote hemel
als de doodsklaroen…
Kerstmis
netgedicht
2.7 met 13 stemmen
2.854 In het zilveren hart van de winter
hervind je een blij geheim
het klopt aan bevroren ramen
zingt in dennewouden
roept met de stem van wilde zwanen
en warmt zich in je bloed
In het zilveren hart van de winter
bedenk je een nieuw verhaal
je brengt alle woorden samen
vreemde en vertrouwde
nieuwe en oude
zolang je beweegt…
De nacho cheese voeten
netgedicht
4.9 met 205 stemmen
967 In die grote kamer met nog grotere ramen,
Kijk ik naar het voetbalveld beneden.
De muziek staat aan en luid,
We genieten van de zon tezamen.
Ik heb geen last van je nacho cheese voeten,
Nee, ik geniet van de rust op de zolderkamer.
De muziek staat aan, het is heerlijk,
De plek waar wij elkaar, elke dag weer, ontmoeten.…
Wereldburger
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
734 door het raam kijkend
zie ik enkel de vreemde
natgeregende straten
eenzaamheid overvalt mij
jong als ik was, levensvol
lokten de avontuurlijke verten
bekroop mij het reisgevoel
als stralende jets overvlogen
nu zijn diezelfde verten
een gevangenis voor mij
zij zijn waar ik vertoef
maar niet mijn thuis
mijn thuis ligt daar
waar ik onbekend…
Van hemel en de hel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
587 mijn kathedraal
bepaalt nog niet
het weidse vergezicht
heb nog geen
heiligen op voetstuk
bij het altaar neergezet
wel heb ik delen
van mijn leven
gebrandschilderd in glas
kleine ramen
laten zien hoe mijn jeugd
in vroeger dagen was
pas later kwamen
rust en statigheid in
wierook en volwassen zijn
maar het liefst
werk ik in de…
waar de wind gaat
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
512 er is weinig dat werkelijk meewaait
als bladeren in je ogen dansen,
met gras dat buigt
door stormkracht
verder likt de regen oude ramen, zichtloos
veel vertekenend
sta maar op en wacht
tot liefde warme woorden brengt
tranen plengen reeds zichzelf, de wederhelft
van ongedwongen vreugde
kun je immer voelen
in de adem die je lacht…
Huizen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
757 Plots zag ik de huizen
in een ander, een nieuw licht,
ik keek door de ramen
en zag hoe ze leefden
sommige al tientallen jaren,
andere nieuw als de morgen
nog zonder geschiedenis,
zonder verleden.…
de lucht was blauw
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
660 de tamtam slaat
zoveel hij dragen kan
totdat een man uit zijn mond kruipt
hij laat het regenen
om naar gisteren te kunnen kijken
het raam hangt zich op aan
zijn schaduw, de vlag halfstok
ik kijk naar binnen
en naar verloren liefdes
terwijl hij zijn hoed van stro opeet
hij geeft haar een naam
die hij vergeten zal en vaart verder
op…
De kus
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
675 En ik hoorde zacht de regen,
langs dat immens grote raam
wegsterven.
Een paleis groeide uit de horizon,
een eenhoorn uit de regenboog geboren.
Daar, tussen slag en stoot
en op Pasen en Pinksteren,
heb ik je gekust.
Wolkenkus in sterrenhemel.…
als een huis
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
660 nog in verzonken rust gehuld schuif
ik de gordijnen geruisloos open
begroet het licht dat geduldig wacht
tot ik het stilletjes binnenlaat
en ook de merel voor het begroeide
raam zeg ik zwijgend gedag
terwijl de kamer zich vult met hoe ik
vaker zou willen zijn
als een huis waar ‘t licht zich nestelt
ja vrijuit naar binnen en buiten…
mijn hart
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.181 Als ik mijn hart wijd open zet,
als een raam of als een deur,
niet gebonden aan tijd
en intens van kleur
raak ik die liefde dan kwijt?
Vervliegt zij in de eeuwigheid
of laat ik haar er dan juist in
en is dat geen einde maar een begin?…
getik
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
903 zachtjes
tikt de regen
op de ramen
het geeft me weer
dat troostende gevoel,
een gevoel uit mijn
kindertijd
ik zit weer te mijmeren
zo diep in de nacht
terwijl de regen
blijft tikken
zo kan ik tenminste
denken,
in stilte
zonder afleiding of lawaai
in mijn hoofd
met steeds op de achtergrond
het milde getik
van de regen
het gevoel…
wantrouw
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
583 zie dit schrift pronken
in het leven
ogen lonken
heel even
geen cijfer symboliseert
de regen op het raam
gevoelen nooit omgekeerd
lakt in ogen je naam
linnen in limonade
geuzen spelen
geen genade
in het delen
alles met trots
laten vieren
teugels los rots
simpel mens als dieren…
Ster
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
606 Waar zijn mijn zinnen
alles wat blijft om jou te beminnen
ik weet dat je bent gegaan
op een reis achter de maan
waar sterren fel fonkelen
je bent nu een stralend hemellichaam
en hier op aarde probeer ik jou te zien vanuit mijn raam
en terwijl ik de sterren tel om jou te vinden
kan ik woorden weer aan het papier binden.…