3715 resultaten.
Tweespalt
gedicht
2.9 met 38 stemmen
15.095 Ik kan wel knielen en mijn schedel breken,
kluizenaar worden of wellicht cipier,
het kruis vereren, met gevangnen spreken,
in regen lopen om een nachtkwartier,
of, als Van Gogh, voor de berooiden preken,
mijn hemd verscheuren, arm zijn als een mier,
en met een scheermes mij het oor afsteken,
krankzinnig sterven; maar het helpt geen zier.…
5 - 7 - 5
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
1.539 Deze vrijdag –
egyptische duisternis
en vleugelslagen.
14 april 2006…
Gerard Reve
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
848 Bladerend in mijn oude dagboek
kom ik je tegen. In kwetsbare
woorden, als een gebed geschreven.
Zo lees ik na jouw dood bewogen:
“Eigenlijk geloof ik niets en twijfel ik
aan alles, zelfs aan U.
Maar soms, wanneer ik denk dat Gij
waarachtig leeft. Dan denk ik, dat Gij
liefde zijt en eenzaam, en dat in dezelfde
wanhoop, Gij mij zoekt zoals…
GOEDE VRIJDAG
poëzie
3.2 met 12 stemmen
5.498 Ik zag Hem op zijn kruis, gelaten en verduldig,
Met nagelen door zijn hand, en doornen in zijn hoofd;
Bloed stroomde langs zijn oog gebroken en verdoofd;
Hij stierf voor uwe schuld, en voor de mijne, onschuldig!
Ik heb opnieuw bemind, daar 'k weder heb geloofd!
Ik weet, mijn zonden zijn zo zwaar, zo menigvuldig;
Doch, heeft de laatste blik…
goede vrijdag
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
796 toeven in uw licht
is schaduw schuwen
toch voel ik me zo vaak
diep naar binnen gericht
o ja, daar is de stilte
gepaard aan liefde
toch leidt die weg
evenzeer naar kilte
waar het hout zich kruist
spijkert zich de adem
zoals lijden en hoop
mijn ziel bestuiven
daar woon ik, mens,
die ongevraagd
in het aardse huist…
Kortheidshalve 4
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
793 Zij borgen weg
maar verbeelding en liefde
hielden in leven.
Stille Zaterdag 2006…
een eigen weg
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
893 soms voel je zover weg
als ik je bij me draag
de woorden die ik zeg
blijken dan zo vaag
hoe kan geluk groeien
als pijn zo overheerst
wanneer kunnen rode
gladiolen bloeien
als angst jou beheerst
aanvaarden wie je bent
is jezelf kennen
vertrouwen op het goede
is je echtheid erkennen
laat maar gebeuren
wat hoort
de Geest doet…
Pasen 2006
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
972 Dit einde is het einde niet
al is het graf verzegeld.
Vrouwen zijn op weg met balsem
en geur van voorjaarsbloemen.
Een tuinman, bezig aan de heg
groet onverwacht, en weet een naam te noemen.
De steen al weggerold, de engelen gezeten.
Wie had dit uit geloof geweten
of zijn het beelden uit een droom?
Reeds bloeit de levensboom
en welt het…
Maria Magdalena
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
946 toen de maan gesmolten was
legde zij de eerste steen
bouwde een huis van tranen
ze ging door de tunnel heen
het bidden
op boterbloemblaadjes
in het gras
bleef dag aan dag
gelijk
tot het graf haar ving
met kleine siersteekjes
over haar geweven doodskleed
en nog weerkaatsten
de uitgehouwen wanden
zijn stem
eloï, eloï, lema sabachtani…
U bent nog net op tijd
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
715 Steeds verder
vouwt het lichaam zich
tot foetus
totdat het leven
stervend haar verlaat
ontvouwen wordt ze
weggedragen
en met gevouwen handen
nagestaard
die ooit mijn liefste
in zich droeg,
ze is voorbij
maar niet voorgoed
want ze ging vol vertrouwen;
genade bleek genoeg.
Septembergedachten bij het afscheid in het ziekenhuis…
bruid zonder ring
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
2.059 haar hart geschonken
streeft zij ernaar hem,
sterkte van haar wezen,
oprecht te behagen
in alle dagen goed of
slecht of zelfs gewoon
vermoedt zij de wereld
achteloos in geven en nemen
niet bij machte te zijn
hen ooit uiteen te drijven
ongeacht geweten grenzen
aan elk mogelijk bestaan
want zij zijn liefde
als geluk en voedsel
en waar…
Thuiskomst
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
912 Uit een peilloze schacht van duisternis,
een stilte als de wereld zo diep,
golfden de eerste lichtstralen af en aan.
Puls na puls stuwde U Uw geest de wereld in
totdat de verten flonkerden van Uw bestaan.
Zo schiep U ook ons als vrije geesten,
als Uw kinderen, spelend en wandelend in Uw licht.
Maar in het spoor van de Lichtdrager,
voor zijn…
Scirocco
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
858 De veerboten uit Tanger
komen vaak op een
warme, rode wind
die de toga´s van de
reizigers doet wapperen.
Op de kade van Tarifa,
waar wij met onrustige handen
ons staren bedekken,
dwarrelt zacht
de vluchtige woestijn.
Vanavond zullen de vuren
aromatische geuren
en licht verspreiden
terwijl wij oude verhalen
van kruisridders en Saracenen…
Daarom
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
1.957 Zo... kwam
een vogeltje
zelden gezien
mooi en klein
en zong, zong
zoals niemand kan
stal mijn hart
stout, stout vogeltje
waar is mijn hart?
geef me mijn hart terug!
ze zei
je hart is niet van mij
’t is van mijn vader
die in de hemelen zit.
harteloos
heb ik het vogeltje gekruisigd.…
Hunnebedden
netgedicht
4.9 met 15 stemmen
710 ode aan de doden
uit een ver verleden
onder grijszwarte stenen
kolossaal
de gele brem
verbergend
naar God zoekend
dwaalt hun ziel
boven korrelig zand
de hei
kleurt paars
hun aura
verdwaasd
hun geur kwijt
zonder lichaam
verdoold
vechtend vol afkeer
tegen verder verval
leven
is zolang
geleden
Hun
eeuwige vraag
waar…
Piëta
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.134 Gisteren huilde ik enkel en alleen
zijn ruw vergane as
mijn treurnis deed dat stof
enkel en alleen wat dansen
dacht ik
Vannacht blonk hij
als glinsterende ritselende confetti
zweefde woordeloos en onherkenbaar
ergens tussen
de zandwitte sterren
slechts opgeblazen eilanden en
de bleekgestraalde stranden
slechts gevallen sterren
Tot…
WARE BLOEI
netgedicht
1.1 met 30 stemmen
519 Gods nabijheid beleven
mag levendig zijn
met welluidend zingen
of geestdriftig spreken
dan wel kunstwerken maken
geest van d' Almachtige Heer
groeit stil en zonder opzien
binnen zachte groene handen
aan soepel kronkelhout
waar druiven langzaam zwellen
reine ziel tot rijping brengen
haar ondanks hun teerheid
beschermen tegen…
Zoete Moeder van Den Bosch
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
819 Een zee van lichtjes, koele ruimte,
bloemen die de tolk zijn van de dank,
weemoed die hier rondhangt in de stilte,
vragen, twijfels, vroomheid ook,
haastig even binnenlopen,
kaarsje aan, een vluchtig kruis,
of wat aarzelende stappen,
weg uit al dat groot gedruis...,
eventjes hier wat verpozen
schuifelend met zware tas...
Kinderogen die zacht…
U treedt met macht de troonzaal binnen (hemelvaart )
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
773 U treedt met macht de troonzaal binnen
als overwinnaar in de strijd,
een nieuwe toekomst gaat beginnen,
Uw troon staat vast in eeuwigheid.
Vanuit de hoge daalt Uw zegen,
die als een schild ons leven dekt,
Uw hand is, waar wij ons bewegen,
machtig over ons uitgestrekt.
Wil door Uw Geest ons hart beroeren,
Uw Woord de monden uit doen gaan…
De sikkel slaat het staande koren (Pinksteren)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
975 De sikkel slaat het staande koren,
Heilige Geest, open Uw hand,
deel ons de oogst van 't late land
waarvoor het danklied wordt geboren.
Wil met Uw adem ons omgeven,
wij zijn gedoopt in Christus' dood
als kinderen van wijn en brood,
maak ons profeten voor het leven.
Laat ziel en zinnen voor U branden
en drijf ons met Uw vuurgloed aan,…
Woordmagiër
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
887 Ik wil doorgronden dood en leven
niet dadenloos maar staren in ’t verschiet
en vonken zonder dat een sterveling het ziet,
maar raken aan de grenzen van het niet,
waar geest en stof op woorden samenkomen
en paren in het baren van de tijd,
waar lucht en vuur het ongevormde binnenstromen
en, omgevormd, weer wijken in oneindigheid.
Wie ben ik…
de wind die waait
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
1.687 verholen, doch scheppende
geest, waai als wind weer vrij
zing uw bruisend lied in alle
talen over liefde, vurige liefde
verrijs uit stof naar licht voor
wie dood geen duister einde is
louter een doorgang naar U
Gij allesomvattende Geest…
Het armenhoekje
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
975 op een hoekje liggen begraven
de minvermogenden in lagen
de bloemen lijken voor het hele graf
omdat in de regen het kaartje het begaf
zonder al te veel weelderige bloemen
zetten zij behandeld als verdoemden
hun leven in armoe na de dood voort
hun enige hoop is nog de hemelpoort
in groteske pompeuze familiegraven
liggen de invloedrijken…
Treurdicht op de theologie
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
747 Het wachten moe, de therapieën beu
treedt zij binnen onze muren in
op witte laarsjes voetzoekend,
als een verdwaalde vlinder
die van ver is aan komen vliegen.
Max Factor en de Bijbel onder handbereik,
zijzelf daartussen middelevenreden,
zet zij aarzelend de eerste schreden
op weg naar de oorsprong en de zin,
het raadsel van haar eigen onbestaan…
ontloken
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.295 hoe angstig waren wij
tot Gij ons met vurige tongen
spreken liet
hoe bevlogen jubelden wij
een klare hymne
zongen wij Uw woorden van
recht en vrede
gaandeweg in ons ontketend
onstuimig de wereld in…
Lofzang
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
758 Nimmer heb ik tot Hem gezongen,
een lofzang in een kathedraal of kerk.
Nooit voelde ik me ertoe gedrongen,
niet bij het opstaan of na m'n werk.
Alsof Hij dan het lied beluistert
zoals een leraar die mij overhoort,
of 'k als mens wel ben gekluisterd
aan een God zoals dat hoort.
Eerder wil het me overkomen
dat ik dichtend op een strofe…
Gods Engel komt
poëzie
3.1 met 8 stemmen
4.199 Gods Engel komt! Een stralengloed
Omschijnt de rotsspelonk:
Het aardrijk beeft, dat Jezus bloed -
Het bloed der Onschuld dronk!
De grafsteen wijkt voor Hemelkracht;
De bleke wachters vliên.
Daar rijst hij, uit der doden nacht,
Die geen verderf zou' zien!
Triomf! hij won de zegekroon;
Hij heeft de Dood…
psalmodie
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.030 ik droom mij blinder
dan versluierd licht
stem harp en luit
tot vrome bede
schouw deemoedig
Sions heuvels
beween het verloren
vergezicht…
Regenboog
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.311 Regen veel regen
de regenboog
Gods hand onder de ark
belofte van God
nooit meer te veel regen
tranen veel tranen
een lichtpuntje?
Gods hand op mijn leven
belofte van God
nooit meer te veel tranen…
De zee en het gebed
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
725 Door de Helderse duinen
loopt het Schapendijkje
tot het Kaaphoofd
op weg naar Huisduinen
Een grijze man daar
tuurt in de verste verten
heft zijn wandelstok
wijst naar hoog
boven de heiige zee
tegen de winden in
hangende gevleugelden
Hij mompelt kijk daar
ze bidden nog
de zeeuwmeeuwen…