2486 resultaten.
Een vrije vogel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
501 sereen waren
je eerste passen
op de levenslijn
zonder hooghartig
te zijn eigende
jij je de wereld
zon scheen
een gouden schijn
in de blauw heldere lucht
jij een vrije vogel
op een gracieuze
zonder grenzen vlucht
hebt altijd
alle winden meer
dan mee gehad
nooit opgehokt
gezeten of gekooid
met veel te weinig eten
armoede…
In perspectiefloze kou
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
474 jij had de zon
al lang niet meer
vol zien schijnen
ik zag de kleuren
uit je gezicht en
ogen verdwijnen
je leefde al sober
op wikken en wegen
wist niets meer te geven
ooit had je bollen geplant
in zwart vruchtbare aarde
met warm groene hand
maar het winterde lang
in perspectiefloze kou
toch openen zij nu voor jou
met stralende…
Kerst in deze tijd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
864 Maar laten we het licht toch
even schijnen in deze donkere dagen
en nu eens niet om steeds meer
welvaart vragen..
Maar stil staan bij het goede wat
u is overkomen zodat u toch genieten
kan van kerstmis met haar sterrenpracht
en opgetuigede bomen.
bomen.…
Zomaar zomerdag
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
522 Zachte bries vertelde
dat nog vele dagen
de hemel blauw zou zijn
voor jou en mij
de zon zal schijnen.
Vanaf vele perken
schenen zonnebloemen
madelieven lachten
in gras op het gazon
overal hing rozengeur.…
Voorbij het geloof
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
570 Gestaag spint het web
gedreven in verlangen naar
de honger van het leven
het wachten valt haar zwaar
Bedrogen in verwachting
bespot, beschimpt, veracht
geknecht door een groot ego
dat had ze niet verwacht
Gestaag spint het web
draden naar het mogen zijn
ontdaan van haar vertrouwen
de zorg is schone schijn
Op eigen kracht hervatten…
Zomerachtig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
390 Ieder uur wordt het
warmer
en zal zij deze dag
indrukwekkend
schijnen.
Een lichte koelte
zit er voorlopig niet
in.
Hoogstens
kan de schaduw enige
verlossing bieden.
Tijdloos schept de dag
zijn vertrouwen met
haar warmtebron.
De zon draagt
jou in liefde,
waar jij ook heen
gaat.
Tropisch
is het zeker.…
Vergroenen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
425 bil tot dij de
intieme zone met
lente te vergroenen
over de uitstoot
van stoffen praten
wij niet we doen alles
wat klimaatneutraal gebiedt
de kledingindustrie
ligt op een oor
elektrische auto’s zingen
in hetzelfde koor
onderscheid en diversiteit
zullen uit de wereld verdwijnen
in transitie zal zuinigheid
zijn eigen zonnen schijnen…
Schitterende blauwdruk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
429 je lacht nog
steeds goudblond
de hele zomer ben
jij de schitterende
blauwdruk geweest
van mijn zon
in de eerste
stralen legde jij
iedere morgen
de matrix neer
voor haar schijnen
maar ook verdwijnen
in het subtiele
samenspel van
wolken wind en regen
kwam ik jou altijd
tegen aan het
weids firmament
de uren die wij
samen waren…
De zonsondergang
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
439 Zon, blijf zoveel mogelijk schijnen,
want ieder mens kan het nu
zeker gebruiken.…
moedertaal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 zo zie ik je graag
in je kracht en zelfstandigheid
mijn prachtige lieve meid
zo hoor ik je graag
in je zingen en je lach
in elke dag
zo help ik je graag
in je vragen en je delen
en niks kan ons dan schelen
zo zijn wij graag
in samen en onszelf zijn
zonder schone schijn
zo ben ik er graag
in alles en altijd
in je blijheid en je…
Bang bloed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Ruzies maken relaties ongelukkig
en steeds meer wetten nodig
tegen de nuttige ondeugden:
behoudzucht, zetelend
op haar troon, opgemaakt
met trots en schone schijn
ontevredenheid, onrustig
knorrend en kriebelend
in de buik en het hoofd
genotzucht…
Wondertjes
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
470 je verraste ogen
jij kent de
onwaarschijnlijke
wondertjes die
samenhangen
met een warme
ontvangst van jouw blik
waar actie en
reactie voorspelbaar
is gaat veel van het
mirakel verloren
in de altijd aanwezige
sceptische mist
juist als het
gewone ontdaan
wordt van de huis
tuin en keuken schijn…
De meerderheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
439 Gedurende de nacht groeit de hoop,
dat straks het licht zal schijnen.
Gedurende de dag leeft de angst,
dat ooit de zon zal ondergaan.
Tussen dagen en nachten,
twijfelen mensen,
terwijl ze zeker kunnen weten.
dat dagen en nachten,
onlosmakelijk verbonden zijn.
Bij twijfel kunnen mensen kiezen.…
TWEE ONTMOETINGEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 leeuw
verlangt aan te vallen
ik ben daar beducht voor
en herken deze duivel
maar hoeveel meer vrees ik
de vijand van onze Heer
indien deze zich vertoont
als een engel des lichts
die allerlei moois voorspelt
maar achter zijn schittering
duister kwaad verstopt
in alle eenvoud bidden
om de gezegende kunst
onderscheid te maken
tussen schijn…
Bye bye bye!
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
455 Ik ben heel aangenaam verrast,
ja echt
Dat men zich stoort aan al die loze kreten
Dat men van schone schijn niks meer wil weten
En liever luistert naar de groene specht
Ik ben het grotendeels
wel met hen eens
Dat zal u denk ik misschien ook verbazen
Ook ik heb weinig op met holle frasen
In Papiamento, Koeterwaals of Deens
Ik ben, kortom…
Heb omgekeken
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
476 jeugd en
onschuld
zijn voorbij
daarvoor in
de plaats het
grote vraagteken
ook wij of
willen wij
het wel weten
of kunnen
wij er nog
niet mee leven
dat zoiets ook
ons overkomt
het is even
opmerkelijk
stil geweest zelfs
het trillen van de
fundamenten was
te voelen zonder
grote smoelen
ook het
daglicht bleek
helderder te
schijnen…
Zee
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
485 Alsof je ademt
je hard bruist, knallend beukt,
of zacht als een lam, stil,
jouw verten licht vangen,
sterren op je laat deinen
kleuren van blauw
en wolken op je laat schijnen
Hoe je triljoenen wezens herbergt
die in je gedijen
je zo zilt ruikt
je schepen, mij drijven laat
de surfers glijen laat…
Vlam
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
680 Als een vlam zou ik willen schijnen,
een baken in het donker van de nacht.
Voor de mensen, wensen, dingen die verdwijnen,
en vergeefs nog op wordt gewacht.
Als een vlam zou ik dan ook willen doven,
langzaam, sierlijk, met een lach.
Maar eerst nog een beetje de tijd beroven,
want ben nog niet klaar voor die laatste dag.…
hels
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
563 denkbaar zie
een oneindig
zwart diep
dal
nee dit
is verre
van mal
daar waar
nooit het
licht zal
schijnen
luister niemand
op aarde
kan jou
ooit bevrijden
het lot
is eeuwig
verdwijnen
Jezus waarschuwde
ons al
eeuwen geleden
lees het
allemaal maar
na
jij staat
straks voor
Zijn heilige
troon ja
in alle
hemelse panden…
Dansen in de wind
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
563 Waar de sterren schijnen, zijn onze dromen,
En in de wind, fluistert vrijheid.
Een zachte bries, die ons draagt,
Verloren in het ritme van de tijd.
Laat de natuur nu toch spreken,
Hoor het lied van de aarde.
In elke beweging, een echo van leven,
Een dans van verlangen en eeuwigheid.…
De inhoud zal wel komen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
225 fantasiabeelden
Uitgestort als verantwoord snoepgoed
Knielend voor winkeltje spelende kinderen
Zie ginds komt de zak al aan
Het hengelen naar trossen en bananen
Kan aanvang vinden boven het oppervlakte-
Water dat aan lippendienst niets ten onder doet
Wroeten als gewiekste mollen
Pantalonnenlol over de tegendraadse
Bewegingen die aan schijn…
Jouw sensuele ego
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 Ritmisch vormen zinnen strofen
in nergens zal je iemand zijn
die het ontkennen gaat vergeten
en emoties zullen het duister dragen
zonder antwoorden of nieuwe vragen
afhankelijk van de wrede pijn van trots
jouw heldere glimlach zal de zon doen schijnen
in kalme stilte van ons innig samenzijn
plezier in het leven, ruimte om elkaar te beminnen…
Hè Laura
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
447 In de eindejaerstijd
komen we bij elkaer
de terugblik, herinnering
aen hem en haer
maer nog het meest
aen dit turbulent jaer
waar schijn ons bedriegt
op trumps fake news bazaer
Heel eventjes dacht ik
waer is zij gebleven,
dat pad in het Grieks
was to laura, nietwaer?…
Oeverloos
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
144 Hier heb je onlangs de blauwe rivier ontmoet
met de beminde vrede van de ongetemde natuur
en beide bruine ogen open op de gevleugelde vogels
woeste weemoed had
geen schijn van kans
in de weidse felheid
door de overheersende zon
je bent een wilde
vreemdeling geworden
het water trekt zich
van de oevers terug
terwijl de zwoele wind…
al die mooie praatjes
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
548 helaas, het zijn vele lege woorden die
geen betekenis schijnen te hebben
in eigen land hebben we het best goed
we leven veilig, geen oorlog hier
toch , we klagen bij de minste tegenslag
maken elkander dan maar het leven zuur ,
daarbij altijd wijzend naar een ander.…
ECHTE KERELS
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
393 Ze schijnen echt nog voor te komen naar men zegt zelfs nog heden diep in de binnenlanden en de laatste die is waargenomen is alweer van tijden geleden
bestaan ze nog?…
Emblemata Amatoria 2.0
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
546 Haar authenticiteit zal altijd weer
alle schone schijn overstralen,
want het is haar grootste eer
om godinnelijk te pralen.
Haar heldere geest blinkt
als haar gedachten tot zinnen vloeien,
en wanneer Zij zingt
legt ze menig ziel in boeien.…
contouren van je schoot
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.626 sluieren
ontbloot maar
toch verhuld, in rood
contouren van je schoot
in maagdelijk geduld
je wist dat ik je wilde
weerstond de vingers
op je huid met een blik
die jaren honger stilde
je ogen openen mij
handen gaan het heden
veel te snel voorbij
laten toekomst zuchten
ik ga in je verdwijnen
zal jou aan hemel
eeuwig lente laten schijnen…
de maan scheen vaal
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.119 ik zag je dansen
langs de gracht
het waaide kouder
dan ik dacht
de maan scheen vaal
weerkaatste nattigheid
in de kapotte schijn van
dromende lantaarnpalen
huizen hullen zich en mij
in het duister van hun muren
de ramen zijn nog zwart door
het niet thuis zijn van de buren
ze zijn uitgewoond
en huren resten van de tijd
het fundament…
we bloeien nu wild
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
824 ik duwde de wolken opzij
maakte de hemel weer vrij
zo dat je zon weer kon schijnen
je ploegde me om na de
oogst gaf me stilte en troost
liet me in winter verdwijnen
maar de wind droeg het zaad
van de prins van geen kwaad
naar een vruchtbare bodem
we kiemden in licht en
warmden ons nieuwe gezicht
in een zonnig lentegebeuren
we bloeien…