2943 resultaten.
Verwondering
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
988 Een spiegeling
van wolken,wind
en water,
later
nog een regenboog.
Ik kijk,
ik zoek
de kracht
die tranen
droogt,
verdriet verzacht.
Waar ben je?
Zie mij staan.
Kom te voorschijn,
geef het antwoord,
want de zin
van het leven,
lijkt aan mij
voorbij te gaan.…
Golfslag
netgedicht
2.8 met 17 stemmen
2.783 Witte tegels spiegelen
de druppelwals, knipogen
minieme pareltjes
en tussendoor klinken
de vertrouwde hiklachjes.
Ik reik naar de handdoek
maar zij
grijpt mij onverbiddelijk terug.…
over herinneringen
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
73 nu de grofgebekte kraai
de roerdomp overstemt
de zwarte nacht in harten
binnensluipt
verdwijnen vergeten wezens
in laatste korrelige beelden
wordt de pijn zorgvuldig
in kooien vastgezet
als menselijke zangvogels
opdat
geen herinnering ontsnapt
en zich zonder spiegelen
vastzet in de ziel
als een gruizige afdruk
ijle lamentaties…
Gedicht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
858 Toen zoet water met de spiegelingen
van cipressen, bomen in het omringend heuvelland
ook mij omsloot, de zon met kracht
mijn huid en bloed begroette
jij mij aankeek met een liefdes lach
beloofde ik in diepste van mijn hart
voor jou in water een gedicht te schrijven.…
Jeugdzonde
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
723 In de spiegel heeft de tijd
zijn tekens gekerfd.
De kast, de tafel, de wereld
die kamer heet;
de continuïteit der dingen
lijkt zich onafgebroken
te voltrekken
- het is haast voorgeschreven.
Dit uur ongeboren
lijkt het leven
uit haar verloren.…
Een doorzichtige lach
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
494 er golft water
speels en traag
onder eeuwig
spiegelend blauw
ik schep
met mijn hand
een doorzichtige
lach als innige band
die je pas ziet
in het verdromen
van beelden die
mee zijn gekomen
langzaam sijpel
ik weg zonder een
woord te hebben gezegd
in de scene van scheiden
ik kijk niet om
maar het nat van
mijn schaduw droogt…
Als ijspegels
hartenkreet
4.9 met 20 stemmen
1.759 Ik staar in het water
Een bevroren gelaat
Tranen als ijspegels
Voor troost nu te laat
Ik staar in het water
Spiegel van mijn zijn
Verwoestend en kil
De schaduw van pijn
Ik staar in het water
Aura vol met verdriet
Voel enkel nog leegte
Ik ben er en toch niet
Ik staar in het water
Laat mijn leven varen
Golven van wanhoop
Die de dood…
Vannacht
hartenkreet
2.5 met 16 stemmen
1.636 heb ik gedroomd
natuurlijk van jou
fantastisch
maar telkens opnieuw
een illusie
als de zon
met gouden stralen
mij wakker schudt
zoveel prachtig licht
ik knijp m'n ogen dicht
roep mijn ziel
ter verantwoording
voor de dwaaltocht
in het nachtelijk duister
al wat zij zegt
is: "luister,
spiegel de zon
in de nacht
die je zelf bent...…
Vriendschap
hartenkreet
2.7 met 27 stemmen
5.360 Ruimte latend, aangetrokken
lachen, huilen, samen knokken
Hecht niet, laat een ander vrij
Uitgangspunt is zij aan zij
Spiegel van onzekerheden
Moed om samen op te treden
Niet altijd veroordeeld tot
samen een stukje lot.…
Slaapschaduwen
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
663 Het is de tong van oneindigheid
die de tijd likt uit mijn gedachten
terwijl ik mij naakt te luisteren leg
tegen het glas van mijn geweten
koel en dauwbewust van de parels
die zich spiegelen in het late licht.
Strak trek ik de huid over me heen
en duik onder in een zee van slaapschaduwen.…
Peutertijd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.083 Peutertijd
de eerste stappen zijn gedaan
wat je aanraakt krijgt een naam
de bakens worden meer en meer verzet
je wil,
als een bloem nog in de knop,
doch zichtbaar reeds omhoog geschoten,
zoekt grijze grenzen op
de spiegel van je zijn is
ijl en transparant
de landkaart van je leven
zonder vaste rand
je zoekt
je kijkt verwondert…
Overzilverd glans
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
699 regentranen paraderen
strelend langs jouw wang
in de kille lentewind
heel bijzonder
net zoals toentertijd
dit daagt uit tussen wilde zanden
loop je weer door de regen
in de spiegel van nat
overzilverd glans
geen geweeklaag stijgt op
als de adem vrij en natuurlijk vloeit
op moeder aarde…
zeeslag
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
808 winterstormen ten hemel
het wad stuiptrekt in
gekromde stromingen
het schuim kapseist ongenadig
van einder tot einder
onder een wolk van meeuwen
verwaaien duinen in
werveling van winden
zwaar kreunt de zee
in huivering van nachtkou
diep donker spiegelend
in deinend water
foto Friese wad bij de Westhoek…
Intricaat
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
452 groot is de deceptie
evenals het zelfbeklag
spiegels breken 't evenbeeld
als in blinde woede
de hele wereld is fout
het beschuldigende vingertje
wijst alle kanten op
daar de visie blind is
het labyrint lijkt oneindig
overwoekerd door klimop
het blijft de vraag of zonlicht
ooit diens hart zal doen smelten…
Vreemde stilte
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
606 Het argument van stilte
en het verstillende paard
geef ik terug aan de mist
en eenzame beeldkunstenaars
van ochtendzonden, reik ik
een spiegel zonder achterbeeld
ik keer weer ontboden terug
naar het vertrouwde begin
toen niemand het waard was
om de beginselen te vertrouwen
ik spreek weer met die vreemde
die nog niets over mij wist…
Denk iets dat je goed kent
gedicht
2.2 met 9 stemmen
6.065 Doe er een spiegel
bij. Maak het vertrouwder
dan je waarmaakt: de eerste
sneeuw/het eerste riet. Hoe
ze plotseling haar hoofd
naar voren of naar achteren
wierp. Zeg dat ze haar haar
kamde; zich naar voren of
naar achteren werpt. Terwijl
het sneeuwde of riet werd;
zich de eenbes verzwartte;
en zij haar haar kamt.…
Je sprankelende glans
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
653 zie je glinsteren
zonnetjes spiegelen
tegen de kant
in het voorbijgaan
koel je de hand die ik
naar jou heb uitgestoken
jij watert af
van grote hoogte
helder als een beek betaamt
maar in je gaan
langs stad en land
dooft je sprankelende glans
ondoorzichtig en vervuild
stroomt het menselijk visitekaartje
schaamteloos het zeegat…
Ajax of Abro
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
959 een kind kan de afwas doen zei moeder altijd
ze had er tenslotte negen
waarvan zeven Assepoesters die het niet waagden
de spiegel te breken
moeder hanteerde de harde leer
geen kans voor meisjeslijven om verschoond
te blijven van oorvijgen of wilgentenen
zij waren slechts werkbijen in de raat van elf
de twee godenzonen, hen ontbrak niets…
Melancholie
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
621 Gedachten waar wij
naar konden raden
of lezen in spiegel
van hun ogenschijn.
Zachte bries die wij voelen
als nog strelende adem
die ons bemoedigend troost
verzachtend leed en pijn.
Geef mij hun beeld
alsof ze naast ons staan
zodat ik kan vertellen
hoe graag ik bij hen wil zijn.…
Één van duizend nachten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
539 Schrijven van mijn hand
zoekt bevend de lijnen
die ik zou lopen door schaduw
van lommerrijke lanen
beschenen door maanlicht
omfloerst door kransen
van kleuren besprenkeld
met sterrenlicht
fonkelend door tere lover
inspirerend tot gedicht
en in heldere beken
sprankelende weerschijn
van nachtelijke romantiek
spiegel uit “Duizend en één…
Het tochtgat van geld
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
555 nat lichten
schaduwen op
van het wegdek
etalages
spiegelen hebzucht
te kust en te keur
guur waait
de wind door het
tochtgat van geld
na zes rondjes
proberen lukt
het te parkeren
tussen kale
bomen bladeren
gratis verstrooid
slechts poenige mensen
warmen de winkels
ons kent ons meer dan ooit…
Nederland
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.610 Wat ik fotograferende niet wist,
was dat de spiegeling mist
in de sloot
door mist.…
Het zaad verstrooid
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
508 wat jij raakte
schitterde als goud
nu zijn je handen broos en oud
het water uit je bron
is langzaam opgedroogd jouw
wilde bloemen op een hoop gegooid
het zaad verstrooid
door tijd en tegenwind dat
hopelijk weer goede aarde vindt
jij hebt alles weggegeven
als je in de spiegel kijkt
weet je wat er over is gebleven…
Zittend
gedicht
4.0 met 2 stemmen
13.135 Ik zit rechtop, mijn rug gesteund
mijn arm op een leuning
bij de schoorsteen, waarop de klok
en spiegel: ik kijk voor me uit
in mijn rechterhand een kelkje.
Het is drie minuten over tien.
het glaasje is al leeg
de gaskachel brandt zachtjes.…
Je streelt en je krast
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 Het beeld hou ik vast
Van hoe onze liefde was
Je streelt en je krast,
Trekt aan en verjaagt,
Liefde die helend is
En ons soms belaagt -
Door de wolken heen
En de nevel erna
Weet ik je naam niet meer,
Komt wie je bent me zelfs
Niet bekend meer voor,
Nu zie ik in de spiegel
Hoe de waanzin mij bekruipt
En hoe ik ook mijn eigen…
Brieven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
604 Ik weet nu
dat mijn brieven
niet zijn aangekomen
Ik mocht alleen
van een ontmoeting
met jou ...dromen
Ik zag erin
je ogen dwalen
over voor-en achterkant
de bladzijden
als spiegels
van diezelfde ogen
Misschien
is medeleven
blijven steken in mededogen?…
schaatsen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
607 ijzers krassen het ijs
de beide benen slaan
mijn gebonden geest
diep in het denken
glazig water en mist
spiegelen de omgeving
als heldere beelden
in mijn gedachten
luchtbellen kijken
doordringend strak
genadeloos zuiver
in mijn ziel
op die plaats
ontmoet ik jou
met rijpe rillingen
in winterse woorden…
Zucht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 Zachte geur van bloemen
De wilde wingerd komt dichterbij
Dit verlangen kan ik niet benoemen
Dit lege mijmeren in mei
Liefde lijkt geen uitdaging meer
Hoewel ze dat nog is
Ik spiegel mezelf zoveel voor
Uit angst voor eenzaam gemis
Te chaotisch voor verbintenis
Maar niet weer een vlucht
In de prilheid reeds ergernis
Weer maak ik van liefde…
Degeneratie
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
596 Welke kleuren moet ik kiezen
Om te schilderen hoe ik ben
Met welke lijst me omlijsten
En welke lijnen zal ik schetsen
Zodat iedereen me herkent
Bekijk me zelf in een spiegel
In een schier geduldig glas
Zoek de hoeken van lichtval
Zie de beelden zo ze komen
In de vormen zo het komt
En hoor hoe langzaam
Elke lijn en geluid verstomt.…
Veranderd
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
590 Maar het is in wezen nog erger, want als ik
in de spiegel kijk, weet ik niet wie ik zie
en ben ik voor mijzelf een totaal onbekende.
Je kunt gaan schermen met Alzheimer, Korsakov
en dementie, maar wat schiet je daarmee op?
Wie ik eens was, ben ik gewoon niet meer.
Dus ben ik maar blij met wat ik nog ben.…