2307 resultaten.
Alle geluiden gesloopt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
470 heb het zonlicht buitengesloten
spiegels weerkaatsen haar stralen
laten de dag niet meer beginnen
alle geluiden gesloopt
die gepaard gaan met het leven
van werken slapen en ontwaken
stilte binnen gelaten
die van de tijd geen deling
in dagelijkse uren kan maken
maar het duister vibreert
existeert pas ten volle in het luchtledig
is…
Als vloeiend water
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
639 hoe meer ik de chaos zie
als opsomming van diversiteit
waarin antwoorden
uit het geheel
liggen besloten
is de weg die mij
door onzekerheid leidt
de juiste de gang
naar ontspruitende loten
als ik de massa
een weg door de trechter gun
en mijn ademen daar op richt
dan zal een nieuw antwoord,
ook al is de straal nog zo…
De geur van dauw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
563 zich naar de lijnen van
de dagen die
nog moeten komen, schikt
Obsceen gedesillusioneerd
raapt zij gevallen
naaktheid in stukjes weer
als scherven opnieuw bijeen
Zij koestert de warmte
van een haar nauw omringend licht
dat haar blijft omgeven
in de krochten van de nacht
op weg naar nieuwe morgen
De geur van dauw in rood gelegd
stralen…
Lentekriebels in Zuid-Frankrijk.
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
762 Geur van de lente hangt in de lucht,
terwijl de zon alweer dagelijks
zijn warme stralen laat schijnen.…
De kolk.
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.018 damp stijgt op van 't water uit de stille kolk
waterleliebladeren hebben groot deel van 't wateroppervlak bedekt
klein spoortje helder water heeft zich in 't midden uitgestrekt
daarin spiegelt zich opeens een dikke witte wolk
die vervolgens even het zonlicht belet om te stralen
dit kleine paradijsje met haar helderheid te kleuren
geniet,…
De droom in het avondlicht
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
829 Tijdens de passage galmt de herinnering over de golven
de frequentie deint uit jouw keel en verbreedt mijn inzicht
met lichtpunten aan de horizon die vloeiend verschijnen
reikt mij jouw mimiek om te stralen in het avondlicht.…
Het oogpunt van mijn geliefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
586 Door de ogen van mijn liefde schitterde ik
mijn weerspiegeling glansde op haar iris
wegens het stralen van haar oogpunt.
In afwachting van het smelten van het ijs
kwam mijn vragende blik stapvoets naderbij
voor een gevolg dat hartstocht wordt gegund.…
Rood
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Mij stond het rode licht weer toe te stralen,
in al zijn glorieuze pracht,
maar van mij geen klacht,
al zat ik gruwelijk te balen.
Nu is dit verhaal niet zo bijzonder,
maar toch, ik was er reuze treurig onder.…
Decennia
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
831 Jouw onschadelijke onschuld
straal je uit met innerlijke rust
geen verzoening kan verbinden
zoals ik in jouw wonder berust.
Met je tranen van honger
geboeid in een omarming
openbaar je sympathie
met je lach bij elke streling.…
Ik mis je meer
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.009 opnieuw zullen er bladeren groeien
de bomen vol groen en statig staan
bloemen kleurrijker weer bloeien
jonge lammeren de wei ingaan
een lucht zo wolkeloos en blauw
de zon die laat haar stralen schijnen
en ik denk enkel maar aan jou
geen warmte laat de kou verdwijnen
dit prille geluk drukt mij op de feiten
dat jouw sterven niet te keren…
Supermarkt caissiere
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.070 ik zie haar wekelijks in
de supermarkt
vriendelijk zit ze dagelijks
achter de kassa
glimlacht steeds naar mij gewis
haar bruine ogen stralen terwijl
soms een rode blos op
haar wangen verschijnt
donkerblonde haren vallen speels
over haar schouders als
ze zich elegant beweegt
fraaie slanke handen met
groene nagels reiken mij…
Je daagde uit
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
768 ontmoette warm
de zon in blauw
langs witte wolken
haar stralen gaven
licht voor even weer
het zomerse gezicht
ik spon een web om
jou te vangen onzichtbaar
in wat schaduw neer gehangen
je landde in
bekend oranjegeel
en spon geen draad te veel
je daagde uit
ik hoekte nog mijn
trekdraad vol met dromen
maar jij hebt mij genomen…
In ultra violet
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
741 kaats de zon
weerbarst haar stralen
laat me maar mijn
bruin gaan halen
in het ultra violet
ja op mijn eigen bed
ik zag je tussen wolken
met schaduwen de
hele straat bevolken
je nam de mensen in
warmte met je mee
kou en wind volgden gedwee
maar nu de lente komt
en jij weer schalks
lijkt te kijken naar het
blauw dat niet zal wijken…
Een valse profeet
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.063 bestelen de armen
verkrachten het recht
hun galmende woorden
klinken net echt
kaatsen in valsheid
de eerlijkheid dol
schreeuwen van vrede
maar hun echo’s zijn hol
eisen het volgen
preken verraad
vertellen hoe heden
in toekomst vergaat
draaien de waarheid
welsprekend een loer
leuren met zonden
in een genadig rumoer
stralen schijnheilig…
Vanbinnen uit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
463 Vanbinnen uit
Het zijn niet de woorden die ik schrijf
Het luchtledige van mijn brein
Mijn buitenkant die niets verhult
Van binnen uit komt mijn pijn
Het is niet mijn mond die spreekt ‘t gevoel
Wat uit mijn hart door d’ ad’ren stroomt
Slechts ogen stralen lijden uit
En hoop op begrip voor ’t werkelijke doel
Die hoop ligt steeds verborgen…
Fontein
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
685 Een waterpartij van vreugde
Een fontein van liefde
Een fontein die klatert van geluk
Een liefdesfontein
Vol van plezier en geluk
Een genot om van te "drinken"
Tot je te nemen
Genieten met volle teugen
Een fontein die zijn stralen omhoog laat gaan
Hoger en hoger voor jou
Een liefdesfontein
Die sterker wordt naarmate de tijd verstrijkt…
elk jaar mooier
hartenkreet
4.4 met 20 stemmen
791 elk jaar dat jullie samen zijn
is beter weer dan voorheen
door de ontdekking in elkaar
dat wederkerig vol de passie is
jullie feesten en luisteren elkaar
met meer dan vol geluk doet
jullie blijde gezichten stralen
ons verterend als zoete streling
elk jaar wanneer deze dag komt
vervuld ons met liefde en plezier
daarom vieren wij deze…
Verbazing
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
466 Maar rechts stond de paardebloem
veldkers, hondsdraf,
kleine plantjes tegen allerlei kwalen
ondanks de uitlaat van gassen
zo gezond te bloeien, groeien en stralen.…
Romantische zonnen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 Mensen willen geloven
in hun eigen belang, blijven
stralen na hun dood, ook
dromen ze graag elders
te zijn dan waar ze zijn
en hopen ze op beter
en op liefde, dat heilige
verhaal dat mooi maakt
wat hun tomeloze lust doet
Ach, Geloof, Hoop en Liefde
zijn romantische gedichten
zonnen van geluk als je wilt
of ficties als je durft te…
je bloost in samenzijn
netgedicht
2.9 met 234 stemmen
46.851 ik voel je komen
in de voorjaarszon
met lichte stralen
vat je mij rondom
uitbundig danst
de zomer in vizier
er is een klein gemis
jij daar ik hier
gelijk voelen we het warme
in haar intiem omarmen
ze kleurt onze gedachten
met een ultiem verwachten
je bloost in samenzijn
het roze-rood is
nu nog zonder pijn
in eerst ontmoeten
laat…
Het hoogtepunt van Steenbergen: DE GUMMARUSKERK
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Op ruim elfhonderd heipalen,
in neogotische stijl gebouwd,
staat hij in onze stad te stralen,
voor een ieder die van hem houdt.
Nu maken we ons samen sterk,
met heel Steenbergen op één lijn,
want een kerk die geen dienst meer doet als kerk,
dat zou toch eeuwig zonde zijn.
Zijn voortbestaan wordt toegejuicht.…
Kerstmis
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
372 Die vrede die nu wordt bezongen,
die God door engelen bericht –
de vreugde die thans ongedwongen
kan stralen van een aangezicht,
mocht die ons verder begeleiden
het hele jaar dat komen gaat,
dan kunnen wij in hoop verbeiden
wat lukt, maar ook wat tegenslaat;
dan zullen wij in vriendschap leven,
met al wat groeit verbonden zijn, -
dan…
LAIS CCXCVI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
425 Fragiele stralen, noorderwind en schriel
de meeuwen krijsen boven 't stort. Nood brandt
in de magen der verdoemden, de kiel
maakt water, het zoute wordt vuur, het zand
verglijdt in de klemmende hand, de wand
stuurt leegte naar de andere wand, niets
houdt nog stand, het licht is van kant, iets
heeft in mij een pop van stro verbrand.…
LAIS CCCI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
439 Jouw vingers de vlinders in mijn handen,
jouw gouden haar de stralen op mijn wang,
jouw armen omspeling van mijn wanden.
Een onuitroeibare pijn in de zang,
toen en nu, agonie die ik slaafs verlang.
Jij ziet wat jij weet, jij kent wat jij ziet,
ik zie wat ik voel en ik weet het niet.…
je huist in gewoonte
netgedicht
2.8 met 18 stemmen
2.189 horen
de lach van jouw kind
dat steeds wordt geboren
het bezweert alle golven
met muren van zand
graaft geulen met voeten
schept met verliezende hand
je huist in gewoonte
draagt sociaal als pak
niet als gegoten maar
vaak veel te strak
als je dan thuis komt
wieg je je kind
geeft het de vrijheid
die je buiten niet vindt
dan stralen…
Prachtig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
588 Gelijk edelstenen, trots gedragen,
waarachtig prachtig stralen...…
Wreedaard
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
597 boer wat
dacht jij
van deze
pijnlijdende koe
dit gaat
mij geld
kosten voor
de behandeling
dierenarts maakte
jou geestelijk
waarschijnlijk erg
moe
aansluitend de
hevig brandende
stralen van
de zon
gaat vanzelf
wel erbarmelijk
dood
DUS
jij verdient
met jouw
naar mijn
mening flauwe
excuses een
fikse aangifte
de Schepper…
Voor jou
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
937 Soms in het leven
gaat het even niet
dan zit alles tegen
onzeker, stil verdriet
verzonken in gedachten
een vlak en leeg gevoel
onrust diep van binnen
even zonder doel
Aan de hemel staat een zonnetje
zij verdrijft de kou
straalt haar warmste stralen
vandaag, speciaal voor jou
ze glimt haar mooiste lach
de hele dag lang
en drukt haar…
Eigen schaduw
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
672 Er is een zwarte bladzijde
over het ruisen van het leven
bedoeld om in alle eenzaamheid
aan een vreemdeling weg te geven
een duistere schaduw van jezelf
wanneer je niet meer kunt praten
het dolle feestgedruis is afgelopen
vergeef jezelf tussen de zondaars
je doet wat je niet kunt laten
maar je bent lam en straal bezopen
keer je…
OVER HOGE BERGEN EN DIEPE DALEN, een Jan Jacobsje
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
760 De zon is zo moe
sluimerende slaap slaat toe
dromerige wolken bevolken 't kussen
bergen bedekken warm 't bed intussen
Slaap maar zacht lieve zon
de nacht is zo om
ga je dan morgen weer stralen?
over hoge bergen en diepe dalen!
Jan Jacob JordaanDichter in Noord-Italië!
een Jan Jacobsje = titel en laatste zin 't zelfde!…