Alle inzendingen over verlatene

4280 resultaten.

Sorteren op:

Onmacht

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 857
Als ogen waken spreekt de taal en veegt tranen uit het zicht jouw gevecht verlaat de tweebaansweg finaal verloren wanneer stappen niet verder lopen en ook jij de muur niet meer ontwijkt zal ik steen voor steen onze taal opbouwen welke ooit geschreven is…
metha27 maart 2006Lees meer >

en de zee zweeg

netgedicht
4.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 869
nu mijn adem zo sterk de jouwe wordt moet ik wat uit mij geboren is verlaten nog eenmaal zal ik slapen in de duinen en de nacht laten kijken naar de golvende dansers op een wolkenrij uit mijn ogen zal ruimte fluisteren naar de zeewind waarin jij bent gekomen nu mijn stem moet zwijgen zal ik nog eenmaal slapen in de onverwisselbare…

Baby in a box

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.413
De dagen verlaten dromen verstommen Mijn hart bloed, breekt gemeend grijpt resterende gebroken delen De doos beloofd een blijvende kijk zwakheid broos betoverend Vingers bieden broederlijke steun in de allerlaatste honger stuip Slaap zacht…
Rudyard14 augustus 2006Lees meer >

Jouw gratie

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.544
Desalnietemin Verlaat jij mij Ik hield van jou Jij niet van mij Een onwerkelijke situatie Waarom Ben ik nu Uit jouw gratie?…
winkebinkie26 september 2008Lees meer >

Onzichtbare buren

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 731
Nu de lage mist de sprekende morgen verlaat en de klimop als een bejaarde man zijn laatste haren kamt glinsteren de knoppen van de gesnoeide perenboom als koeienogen in een slagerij de buren zijn onzichtbaar er druipt slechts wat condens aan hun badkamerraam, misschien hebben ze mij vanmorgen al in mijn blootje zien staan…
elze5 april 2009Lees meer >

ONGETUIGD...

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 752
Niet langer kiezen we het ruime sop Niet langer verlaten we anker huis en haard "Het is op" zei jij voorbij het praten Ons schip heb ik eigenhandig het strand opgetrokken Het zeil gestreken in het vooronder geborgen Onttuigd ligt het te verlangen naar morgen ...misschien?…
Harry Daudt19 augustus 2009Lees meer >

Als ik je zie

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 853
Alleen nog de adem van warm verlangen wanneer ik je dan zie het bloed dat gonst de huid die gloeit een menigte magneten noem het liefde of lust oerkracht of begeerte het valt niet te negeren de heimwee die toeslaat als je dan toch weer gaat wie kan zijn zon missen alsof het leven je verlaat…
Gerardo24 oktober 2009Lees meer >

Kom in mij

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.494
Ik ben er niet Je ziet me wel Maar ik ben het niet Je voelt me wel Maar ik ben het niet Wie ik ben, is voor jou niet van belang Het lichaam dat ik jou geef is reeds verlaten De geest van velen waart in mij Kom erbij, als je dat wilt Eenmaal binnen laat ik je nooit meer gaan Eens zal ik je krijgen, eens zul je mij vinden Eens zal…
Barry10 maart 2010Lees meer >

Vertrek.

netgedicht
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 662
Zoals ze daar te bedde ligt kan ik haar slecht verlaten maar wil ik haar niet verder storen Haar ogen half nog dicht, slaapdronken en niet verstaat zij half mijn woord en laatste vleierij Voordat ik sluit heel zacht de deur draai ik mij nog één keer om en zie op haar gezicht het prille ochtendgloren…

Ze is

hartenkreet
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.862
Ze is wat haar schoonheid belooft en verlaat in de gebaren die ze vergeet. Omdat ze wacht wanneer de tijd weer een droom over heeft. En ze met blije ogen weer tekent wie haar wil volgen en kleuren. Gedachten wil ruilen die alleen bloeien in gesprekken die geen afscheid beloven en beginnen als je haar weer een nieuwe naam geeft.…

Fluisterzachte handen

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 536
Wees zacht als de fluister als ik de hoofden streel van verloren kinderen Schitter zuiver als kristal wanneer donderwolken uit ogen zijn gedreven Heel wat half is als verdroten bloemknoppen uit verwarmde voegen barsten Slaap gerust als de vrouw in mij liefde dwarrelt over jouw verlatenheid…

Een tweede huid

netgedicht
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 531
je bent gekleed door de natuur een tweede huid is overbodig de roze sluier van de ochtendzon bedauwd met parels licht bedekt de helft van je gezicht dat stralend naar mij kijkt je vlijt je warme lichaam in een groet tegen mij aan met een kus verlaten we de nacht op weg naar een paradijselijke dag…
wil melker5 februari 2011Lees meer >

Wachten

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 519
Als het tasten van een oude eik in donkere aarde of het waken in stilte van vestaalse maagden wachten wij, niet op iets maar om het wachten zelf tot de cirkel zich sluit en reflecties de spiegel voorgoed verlaten en zich wentelen in eigen licht. Dan pas komen we aan waar we nooit vertrokken zijn.…

De poortwachter

netgedicht
1.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 581
En er is ginds niemand die mij begroet, het is er kaal en door herinneringen verlaten. De gedachte alleen voldoet, aan het schimmenrijk van hen die zichzelf haten.…
Iniduo29 september 2011Lees meer >

ALS IK..... DAN....

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 687
Als ik een stukje van de wereld ben dan ben ik daarvoor verantwoordelijk als ik een stukje van de wereld heb dan ben ik daarvoor ook verantwoordelijk als ik stukje bij beetje de wereld verlaat dan blijf ik verantwoordelijk voor daarna als ik gestorven ben, cremeer me dan maar dan vraag ik maar om een heel klein stukje als mijn as begraven wordt…

Brandt vlindervleugels

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 457
zwart zand brandt vlindervleugels bij opkomend tij het hete strand zoemt liefde in hun fladderend spel uit de verlaten hel van rustende vulkanen exploderen kleuren intens fel wordt dood door wind van land gesust als eb het nieuwe leven heeft gekust…

Zoals je gekomen bent

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 428
Ogen die niets Meer zeggen Gummi-achtig gezicht Gekomen met de tijd - Groeven van Pijn en verdriet Die zo lang je Aangezicht tekenden Hebben je verlaten Je naakte zelf Dat zich heeft Opgerold het enige Dat overblijft, Vijfentachtig jarige Foetus die ernaar Verlangt te mogen Gaan zoals je Gekomen bent…
Bert Weggemans19 september 2013Lees meer >

HET TOEVALLIG GELUK

poëzie
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.396
Door de nachtelijke stad, Langs verlaten wegen, Vult mijn geest zich met de schat Van een stille zegen. Nog gebogen door de druk Van het mensenleven, Vind ik menselijk geluk, Waar geen mensen streven. Uit het troosteloze zwart En uit donkre hoeken Daalt de vrede in mijn hart, Dat moe is van zoeken.…

evenveel betekenis

netgedicht
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 799
het was de nacht dat winterlucht zwaar zou wegen zijn schreeuw naar buiten sloeg, gedwongen om de tijd te verlaten het was de nacht dat zijn bast brak, neergehaald net toen hij dacht dat alles goed was jij hebt mij je hart getoond, zei ik -er hangt nog sneeuw in- het was die nacht dat een vogel zijn nest niet meer vond…

eb

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 523
de zee bestaan in zwijgen tijd om te verliezen het water trekt zich terug in gesmoord verlangen het verlaten eindeloze hervertelling waart rond in gedachtestromen de snippers oude en oudere vloeien vertraagd heen en weer het verlies wandelt over het water tijd om te gaan…
J.Bakx15 november 2015Lees meer >

Aan de rand

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 572
Aan de kant staan Aan de rand staan Niet middenin Zovelen Er is maar één weg Het delen Dat je er niet midden in kan staan Om een bepaalde reden Is er veel geleden Je plek In de wereld Je plek in de kosmos Het pad dat je gaat Als je jezelf maar niet verlaat Want als je van binnen leeft, ben je een ziel Die de wereld schoonheid geeft…
ebba8 februari 2016Lees meer >

bedrieglijk

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 439
soms kan stilte alleen maar bedrieglijk zijn net als rust afgekocht met zwijgzaamheid of als verlatenheid verborgen onder glinsterende sneeuw we verbeelden ons tot diep in de nacht een weg door een landschap dat alleen in onze dromen bestaat we waken over de grenzen tussen poëzie en geweld…
J.Bakx28 februari 2016Lees meer >

Maya's

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 510
mysterie raakte overwoekerd door oprukkend regenwoud ooit leefde hier een volk zij verbouwden mais steden werden verlaten de grond was uitgeput zij trokken naar het noorden namen hun goden mee op steentabletten staat hun cultuur gebeiteld Drents museum Assen. Expositie…

Aanraakbaar dichtbij

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 427
Meer dan de vleesgeworden Uiting van hem die Het geschreven heeft - Het is aanraakbaar, Durft tegenstellingen Uit te spreken, Breng horizonten Bij elkaar tot op de plaats Waar verticaal en horizontaal Elkaar snijden - het gedicht Blijft aanraakbaar dichtbij Voor hen die het lezen, Nog lang nadat de dichter Het leven verlaten…

Mijn halve sponde

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 526
De dode wekker ratelt mij tot leven als elke morgenstonde even streelt mijn rechterhand de lege ruimte tot bedaren de andere hand zoekt tevergeefs de linkerkant daar waar mijn liefde lag ontdaan en wezenloos verlaat ik mijn halve sponde en pluk gedachteloos de nieuwe dag…

overleven (1989)

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 553
bijna altijd alleen is hij in zijn boekwinkel met woorden op papier biedt hij vensters op de wereld de stilte in het oude pand ademt verlatenheid het ondraaglijke bestrijdt hij met een scherp sissen onophoudelijk blaast hij het onzegbare krachtig uit zijn mond ik kan het niet verdragen: het bittere snijden door de…
J.Bakx7 maart 2017Lees meer >

Wie mij kende

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 586
Wie mij kende heeft mij ongemerkt verlaten, Is opgelost in een dampende doolhof Van ongekend verlangen waar ik niet langer Toe behoren kan, Ik ben slechts nog in mijzelf gevangen - De woorden waarin ik haar naam nog noem Zijn in de wind vervlogen, naam van ooit, Naam van altijd, naam van een eeuwig bloeiende bloem.…

nergens gebleven

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 474
onder de kast van vergetelheid schuilen bedrukte flarden van een onbegrensd gemis in het verlaten landschap scheurt de storm de gekwelde schreeuw aan stukken één voor één zetten we de spiegels van het verleden neer één voor één draaien we ze om we zijn nergens gebleven…

voortgang

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 402
laten we het ongezeefde verleden ‘toen’ noemen waarmee dit zich onderscheidt van alsmaar voortdurend nu we toch verdwijnen kunnen we, eendrachtig de taal, gebruikmaken van aanhoudend zwijgen om al vergetend ons verlaten voort te zetten later dan destijds is ons toekomend gras bezaaid met onbeschreven blad…
Iniduo25 januari 2020Lees meer >

ik ook van jou

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 437
ik hoop maar zo ontzettend dat jij heel oplettend blijft ik weet ook dat hoop allang verankerd is wat ik ook mis het is altijd zeker weten dat jij naast me loopt en achter me staat me nooit verlaat ik twijfel of jij wel weet en niet vergeet dus zeg ik het nou ik ook van jou!…