2730 resultaten.
De bries van blauw
netgedicht
4.6 met 31 stemmen
411 ze fladderen
landen heel
zacht op de
korrels zand
van het strand
een kleurig
bewegende rand
aan de zee
die om het zout
was verkozen
wij te midden van
de opengevouwen
vleugels toch
aan de teugels op
de bries van blauw
op de klapwiek
van stilte spreekt
schakering zijn spel
van verzameling
ongelijke delen
die toch als
kameleons…
Hij heeft het mij beloofd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
285 Maar de sneeuwt steekt
scherp in verheugende ogen,
onder onverhoopte vleugels,
de vervlogen wensen
der goden,
het vonnis
door Hermes uitgesproken,
alleen met smeltwater
kan het vuur geblust worden.…
sommige helden heten Victor of Mikola
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
207 je kunt alles overleven
zei de overlever
als je er maar
de zin van inziet
pomp langzaam en
gestaag je vleugels op
voor de ontsnapping aan de kooi
oefen iedere dag
het leven is schitterend
zelfs hier
zei een levenslang gekooide vogel
laat dit je tijd van broeden zijn
van uitgesproken vergezichten
van pathos om de ziel te raken…
Rijmpje van een pubermeisje
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
821 zweefde voor de verlichte maan
en dwarrelde naar een fleurig kasteel
toen botste ze tegen een lieve minstreel
en verdronk bijna in een spraakwaterval
ze fladderde naar buiten als een skippybal
tijd voor een winterslaap, tijd voor rust
tot in de lente de Prins haar wakker kust
ze danste rond en rond in de hemelse regen
het leek of ze ware vleugels…
De zwarte veer
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.102 zwart op het bleke gras
een schacht van dunne pracht
de pennen dicht aaneen
nog open naar de lucht
ooit onder één vleugel
gedragen in de vlucht
een spoor van warme huid
van adem en van kracht
geen nest meer in nabijheid
geen donker boven haar
de ranke lijnen onaangeraakt
de glans van zwart
verblekend onder het ochtendlicht
de…
gevoelens
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
2.694 zo onwerkelijk
en tegelijkertijd zo beangstigend
Mijn ziel zwemt erin
gevangen in een wereld van vormloosheid
De wereld kent geen einde
alleen een steile afdaling
Veel onnatuurlijke mensen waden rond
en plegen wandaden tegen de goden
Ik ben het verleden dat je komt kwellen
Je diepste nachtmerrie is niet altijd wat je droomt
Moge de vleugels…
Houten duif
netgedicht
1.3 met 7 stemmen
1.669 Spreidt zijn vleugels. Paniek
vonkt binnen de witte randen
om de ogen. Pikt in willekeur
al vallend naar het lichtrode.
Hier is de houten duif niet voor gemaakt.
Rustig snavelen tussen de stoppels
van een wijd veld is zijn bestemming.
De witte nekvlekken blinkend in het licht.…
Mobilus Telefoonmus
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.712 Voel het trillen in de lucht,
een berichtje met vogelvlucht,
onder de vleugels van goed bereik,
strijkt de mobilus telefoonmus neer
op een oude eik.
Trring, trring, hallo en waar ben jij?
In de boom, ik houd je nestje vrij.…
Het zwermen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
486 zij schudden lucht
van verre streken
uit vermoeide vleugels
weten zich weer
thuis na een lange
gevaarvolle vlucht
zeeën en bergen
waren al bekend wegen
en steden nog ongekend
toch drijft hun
instinct de trek naar
paradijselijke plaatsen
met paren en overleven
kunnen zij in de soort hun
sterke genen doorgeven
nu is het zwermen…
Lavendeltranen (2)
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.974 Ik begreep niet
voelde slechts
de woorden van je moeder
ze herhaalde
een rimpeling in
jouw zuiver bestaan
verkrampt
door zachtheid
en verwarring
sprak je in de lente
op vleugels
vluchtig stil
kuste je vogels
van papier
je witte zomermond
wat ik zag
was het einde
jij las de herfst en
de winter niet meer
lavendel kleurt…
Dichter in de nacht
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.453 In mijn verlorenheid
ruk ik alle vensters open
vleugels heb ik – goddank – gisteren al geschreven
om vervolgens
zonder vrees en met poëtisch gevoel
te vluchten
als een dichter in de nacht.…
Vliegen
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
1.447 alleen - berg ik je in mijn huls
trek traag met jou door mensenland
tot aan die bovenzinnelijke impuls
van wieken naar de overkant
alleen - draag ik je in mijn schoot
spui je spreken de wereld in
vlieg je vleugels arendgroot
tot ik aan vrije hoogte win
zo breek ik uit identieke dagen
naar dat wezenlijk moment
rond wijdte, wind en vlagen…
IN PRINCIPIO
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
700 zo schiep ik chaos in de orde
gedragen op de brede vleugels
van een adelaar, was ik omgeven
door geklapwiek van slagpennen
ik hield me schuil in roversnesten
inhaleerde luchten van onbeminden,
geketenden, verdorden
de gieren vlogen op de lijken af
en pikten van de weke resten
ze stegen krijsend op
het vlees was woord geworden…
Langzaam verbinden
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
534 mijn gedachten
drijven niet in de
chaos van mijn hoofd
lijken meer op
vogels die vliegen
alsof ze opgesloten zijn
voor ik het weet
zwermen ze met velen
vleugelen samen beelden
die kleur en
vorm ontdekken in
een langzaam verbinden
de juiste contouren
vinden om in zinnen
het sprekend bewijs te zijn
van een mooie vlucht
dat het…
herkent u de glimlach
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
926 wanneer een gedicht opent
als raakte het de hemel
in een zucht en met
rood doorweven
treur dan niet om herfst
of wind die aan de winter tast
sluier schaduwen met stemmen van de zee
of laat rozen zweven, in het zonlicht spiegelen
u hebt immers uw zielenkracht gevonden
omhoog, omlaag, als trillende vleugels
stil gefluisterd in het bloemenblad…
neus
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.189 haren vangen stof en roet voor het de longtak bezoedelt
doorbloede botplaten plooien mijn adem
roeren de lucht, zenden het aroma naar het slijmvlies
een tussenschot van kraakbeen, bekleed met haarvaten
scheidt de gangen waarrond zich een vleugel welft
in de nok van de holte, tussen oogkassen
onder de bodem van mijn schedel
snuif ik het…
Hemelse zaken
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
532 ik kan het niet laten
nog droom ik alles dicht in
mijn chaotisch leven vol gaten
dwaal in de realiteit
zoek naar hemelse zaken op
een aarde waar onkruid gedijt
kan de vleugels van
engelen raken maar het
klapperen is geen paradijs
als zij ontvouwen kijk ik
vol vertrouwen naar hun
gracieuze vlucht zonder lucht
ja ik wil mee maar…
Vogelvrij
netgedicht
3.9 met 24 stemmen
1.318 Kom
kleine vogel
Zing
in kristallen klanken
jouw lied
Ik zal
je echo horen
Kom
kleine vogel
Laat je vleugels
dansen
op de wind
Ik zal jouw
schaduw vangen
Kom
kleine vogel
leer mij leven
zoals jij
Zweven, zingen
dansen
Vederlicht
de hemel proeven
vluchtend
vogelvrij…
wintergast
netgedicht
3.5 met 30 stemmen
723 je komt en gaat
bijt woorden de lucht in
en ik hoor kraaien
krassen
zwart de vleugels
op het ochtendbrood
terwijl de wind
de wolken doet beven
ook de tijd is dood
mijn ogen ooit blauw
en jij zoekt roem
steeds kouder en meer
ik had gedroomd vannacht
de vogels weg
in de ondergang
van het slapen gaan
geïnkt waren je veren…
reis zonder bestemming
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.033 ik reis veel liever
op de vleugels van de taal
dan dat ik in de trein stap
naar pakweg Nergenshuizen
in deze onmogelijke wens schuilt
een verlangen naar tedere woorden
die gedragen door het timbre
in mijn stem zullen stijgen
tot grote hoogte...tenminste
dat hoop ik dan maar
want vooralsnog sta ik
met beide benen op aarde
en stap…
Watervleugels
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.558 Als een tovenaar van brandend licht
valt zijn mantel van behagen
zachtjes, als een zeemeermin
die golfjes opstuwt met haar vin
om mij te helpen mijn gezicht
over de zoute zee te dragen
Waar ik blijven zal de volle dagen
volle dagen ver van land
denkend aan wat stond geschreven
vleugels heb je maar voor even
en dat bleek toen woeste kragen…
Gouden horizon
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.349 Heb jij ooit dromen gehad
waarin je vogels zag
met zilverkleurige vleugels
voelde je je net zo vrij,
vloog je met ze mee
wolkenhoog
in de blauwe lucht
over land en over zee
Zag je de dageraad
aan de gouden horizon
denk aan mij
als ik van jou droom
met gesloten ogen
denk aan mij
als ik je toelach
met mijn haren
in de wind
Weet…
Mediterrane tranen
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.207 zwaar leunt de avond
tegen haar glazen
beschutting
duwt het geluid naar binnen
van klapwiekende vleugels die
krachtig door de lucht snijden
ze vliegen als een zwaard
naar het hart van de stad
laten hun sporen na door
de kronkelige steegjes
van de medina
getroffen bougainvilles
strooien scharlaken tranen
langs haar paden
en…
Als toverbalsem
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
570 niet voor één dag
maar vrijwel het gehele jaar door
drink je woorden als toverbalsem
gedragen en bewogen
zeil je weg op innerlijke vleugels
doorwaad je deze brede stroom
alswaar onder invloed
van een verleidelijk gezang
wordt poëzie in alle tonen geschreven
voor wat de vrije versvormen betreft
al lezende en schrijvende
geniet je…
Niets meer van waarde
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.529 De lege plek was snel weer opgevuld
door een vaas met tralies, toch
leeft jouw gemis
terug in de zwaluwen van deze lente
‘k heb er nog geen 't gezien, een
zwart met wit bedekte vleugel
die al jagend op insecten
mijn beeld van jou zal gaan vervagen
zes scheppen zwarte aarde
een kiezelsteen en een oude spijker
en verder niets meer van waarde…
kikker met pen en zin?
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
991 De vredige gans omarmde me
en legde als een winterjas haar
vleugels om me heen,
én', vroeg ze nogal onhandig,
'wat ga je vandaag eens doen?'
En ik, kikker, had een slechte zin,
rukte me los, vluchtte tussen het
riet door en kwaakte luid:
'laat me alleen, hou je grote bek!
ik ben je geen uitleg schuldig!
ik heb een pen nodig!…
Krullen in de wind
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
778 zacht fluistert de wind
over veranderingen
het stormt niet altijd
in een mensenhart
het wil ook wel eens
liefdevol door haren strijken
streelt wapperende
krullen glad
soms is liefde genoeg
om weer eens met
andere ogen
om je heen te kijken
zie hoe vederlicht
de vleugels van een vogel
wiegen op de golven
van het vrij zijn in de…
kijk je even mee
netgedicht
3.7 met 28 stemmen
883 kijk je even mee
over mijn schaduw heen
zie de gieren cirkelen
boven mijn gedachten van steen
vleugels verzuren van grote hoogte
ze zijn haast onthecht
omdat mijn woorden
slechts spreken van droogte
*
er daagt een helder licht
over aardse zaken
en kan je zeggen
niet de dood blijkt van gewicht
de geboorte wil mij raken
daar…
Beeltenis
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
443 Het was als een roep toen
jij weer in mijn leven verscheen
ik had je verdreven tot ver
over de liefdesgrens
maar je bleef als een
schaduw in mijn leven
soms verkeer ik tussen
twee werelden, dan blijf
ik zweven zonder vleugels
maar naar jou luisteren is de tijd
durven te verliezen
wanneer ik de woorden op jouw lippen
lees golft…
Vlinders die mijn huid bedekken
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
508 vlinders
die mijn huid bedekken
Als een fluwelen jurk
trek ik ze aan,
langzaam
In een voorzichtig schrijven
ontmoet ik jou
In ogen die boekdelen
spreken
over bewaarde geheimen
Magnetisch en tijdrovend
maar niettemin
levenslang boeiend
klinkt vlinderslag in
zacht geruis:
je zingt het gemis en
laat je geopend hart
de vleugels…