1372 resultaten.
De schaduw van de dood
poëzie
3.0 met 14 stemmen
3.908 Wij zaten neer in 't heidekruid; daar vloog
Een wolk voor 't zonlicht en een zwarte stip
Streek langs het bos, als waar 't een floers van krip,
De schaduw van een ziel, die henentoog;
Verschrikt schoot ginds een vogel wild omhoog
Van uit de lage kant, een schuwe snip,
Terwijl de donkre schim, als met een tip
Het heiveld scherend, snel zich…
Snuff'lend over blauwzwart bevroren vliet
poëzie
2.8 met 13 stemmen
1.798 Snuff'lend over blauwzwart bevroren vliet,
Zocht de oostenwind, of hij iets levends vond;
In 't zonlicht dubbel spokig, siste in 't rond
'T schuifelen, scherp en ijl, van 't dode riet;
Zwervend geroep van vluchtende karkiet
Klonk wonderlijk-onzichtbaar.…
Eindeloos
poëzie
3.7 met 21 stemmen
4.403 Zie welk een huis ons
Verlangen gebouwd heeft:
Landen en zeeën
Plaveien zijn vloeren,
Zonlicht en maanschijn
Zoldren de kameren,
Achter de sterren
Wijken de tinnen -
Wij kunnen minnen
Eindeloos. . .…
sirene
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.216 Iriniserend zonlicht door je haren.
Kleuren, gewimperd op je smalle hand.
Ik voel: ik moet dit leeg lokaal dóórvaren
en schipbreuk lijden aan jouw waterkant.
Lukt het je echt, aanbiddelijke fee,
me binnen je betovering te binden?…
In erotiek gehuld
hartenkreet
3.7 met 65 stemmen
6.235 borsten
De passie rilt in mijn lijf
Je vingers voelen zacht
Steeds dieper afdalend
Tasten in puurheid
Vol sensuele aanrakingen
Geruisloos neem je mij mee
In een oase van passie
Zachtjes wiegend in ritme
Laat je mij je liefde proeven
Je stilt de storm in mij
Tot een heerlijk samensmelten
Voldaan genieten van elkaar
In het warme zonlicht…
Aan de vijverkant
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
569 Ik ontwaak uit mijn stil gesoesd aan deze vredige oever,
’t zonlicht kleurt fel in onze frêle vleugels, ijldun als van glas,
mijn ranke waternimf en ik paaien een duodans aan de plas…
wilg
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.005 gewone
geen eik, beuk of lork, maar doodnormale
wilg met treurig lange, harkerige takken
aan een verre, mistige waterkant
even later een glanzende vrouw
aantrekkelijk gezicht en mager lijf
en grote, hele grote kanovoeten
zij wacht op jouw oor tegen haar bast
zij kraakt, wiegt en perst sappen
van worteldiep naar blader hoog
gevangen zonlicht…
Herfstafwikkeling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
712 De stralen zijn
gebroken en zonlicht in haar
gat gebeten. Die koketteren nu
andere oorden tegemoet.
De hoop op vederlicht
comfort daalt neer. Langzaam
grabbelt de weg er onderdoor. De avond
valt als een slapend blok sneller
en te snel op mijn hoofd.…
Onder de witte lakens
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
2.254 aangenaam
als jouw lichaam
dat deels om mij heen geslagen
jouw warmte overdraagt
mijn warmte ervoor terugvraagt
Tijd om op te staan
naar beneden te gaan
en jou te verwennen
met een ontbijt op bed
en een bloemboeket
en uiteraard heb ik
jouw lievelingsthee gezet
Ik kom terug in de slaapkamer
kijk naar hoe je daar ligt
in het witte zonlicht…
De ganse dag ...
poëzie
2.8 met 10 stemmen
2.945 De Aarde rondom ons wordt Kapitaal,
De Natuur, 't Zonlicht, d' Lucht wordt Kapitaal,
Het Heelal, alle Heelal's kracht Kapitaal.
Niets blijft er over van Vrijheid op de wereld,
Niets blijft er over van Natuur op de wereld,
Niets blijft er over van Mensheid op de wereld.
Allen worden ding, Alles wordt bezit
Van 't Kapitaal.…
Lente
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
827 Het zonlicht sijpelt in de kieren,
hiaten, nissen van het land.
Het valt verblindend op rivieren
en zet het zinken dak in brand.
Een grauwe hond en een seniele.
Een hok hangt schots en scheef. Gratuit
staan er wat wagens zonder wielen;
roest is wat de bloedzuiger liet.
Tot onder tegels strekken stralen
noch dansers.…
van moeders doe overdrijven en voorbijgaan
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
762 het is de straffe wind die mij de achterzijde
van de bladeren laat zien, zo heftig krommen
de populierentoppen, het ratelt gestaag en de
bulderende zee op afstand schreeuwt verhalen
ik luister in één stuk door naar wolkenranden
die mijn polderland verstoppen achter zonlicht
kolossale gezichten blijken moeders die zingen
over koren, veranderlijk…
De denkende mens
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
817 Spectrum van gevoelens waarschuwt ons
voor gevaren die onze verre voorouders
in hun overlevingstrijd hebben ervaren --
wie niet luistert naar in genen geschreven
berichten uit het verleden verongelukt en
ligt in de bermen der evolutie begraven
Zoals het leven opgekrikt door ‘t zonlicht
zich moeizaam uit de natte aarde wrikte
overstijgt…
Naast het bed van de dichter
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
504 Dwalen, en niet verdwalen
dat vraag je nu aan mij
maar ik zal mijzelf herhalen
dat brengt waarheid dichterbij
zo spreekt zijn stem, zachtjes
een beetje bedeesd, in korte zinnen
klinken zijn woorden, en ik luister
aandachtig, niet langer verlegen
hij vraagt me naar de zee
ik vertel hem over de golven
het zonlicht en mijn burgerplicht
geen…
telescoop
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
549 vlinders en bijen die in de
ruimte boven je met hun vleu-
gels klapten, je keek om
je heen met koeienogen
(die had je geleend) en zag
de wind en het zonlicht
trillen, je kon kijken 's avonds
tot in de kraters van de maan,
en als je vooroverboog zag
je tussen het zand steeds verder
naar beneden een brandende
kern, tot je het er…
Sneeuwboswandeling
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
803 jouw handen verstopt in bont en wol
Je capuchon maakt een portret van je gezicht
glimlachend, met rode wangen en neus
en ogen als glinsterende ijsdruppels
die schitterglansen door invallend zonlicht.…
Regenboog
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.095 Wat is het een prachtig gezicht
Wanneer de regenboog is verschenen
Na dat de regen bijna is verdwenen
Schitterende kleuren in het zonlicht.
Rood, oranje, geel en groen
Een wonder van de natuur
Meestal van korte duur
Tijdens het zomerseizoen.…
Hitte
poëzie
3.3 met 10 stemmen
3.988 Wie dorst zijn ziel in 't barre zonlicht dragen,
Om uit zijn hart voor andren de oogst te plukken, -
Wie dorst om zweet - wie dorst om waarheid vragen?…
Warm naastenliefde
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
2.763 een gevederde veer van de zeemeeuw
schrijf een vers onder lichtblauwe wolken
de hemel weet hoe waar
voor nu
op een gracieuze manier
het pad verlicht iedere dag opnieuw
dit is mijn draad van juli
warm naastenliefde
op het oog van genegenheid
lees en zie, hoor de toon
op een vreedzame kust geschreven
vanaf de dageraad
schijnt het zonlicht…
Speeltijd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
614 De dagen van ooit zijn vol rust
en van staal
ook lang genoeg om bij het inwikkelen
van het stervende zonlicht
roestig de rust te zoeken
ongebarsten slingeren de glazen paden
door polders en beekdalen
elke minuut door het licht verschillend gevormd
zoals zwierige linten in een zomerbries
onophoudelijk onverwachte danspassen zetten
de statige…
Het winterkoninkje
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
795 Of heeft het zonlicht je bedrogen
en ben je tegen 't glas gevlogen?
en helpt het als ik zachtjes praat?
in de hoop dat het dan beter gaat.
Maar al mijn goede zorg ten spijt
kreeg je het moeilijk na een tijd
ik zag hoe je je teentjes rekte
het rechter vleugeltje openstrekte
het oogje ging wijd openstaan
ik durfde niet meer weg te gaan.…
Regenboog
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
514 Wat is het een prachtig gezicht
Wanneer de regenboog is verschenen
Na dat de regen bijna is verdwenen
Schitterende kleuren in het zonlicht.
Rood, oranje, geel en groen
Een wonder van de natuur
Meestal van korte duur
Tijdens het zomer seizoen.…
Regenboog
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
466 Wat is het een prachtig gezicht
Wanneer de regenboog is verschenen
Na dat de regen bijna is verdwenen
Schitterende kleuren in het zonlicht.
Rood, oranje, geel en groen
Een wonder van de natuur
Meestal van korte duur
Tijdens het zomer seizoen.…
Getijdekracht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
588 Dit hoofd ziet zelfs in het zonlicht
dat de nacht altijd wacht
op haar kans,
terwijl het hart altijd de onzichtbare maan
zoekt.
Getijdekracht, splijtend,
er heerst pijn achter het zwijgen
uit verdeeldheid.…
TREK-OS
poëzie
4.0 met 2 stemmen
895 Uit koele kalme schaduw van het bos,
Treedt langzaam-aan kopschuddend-schomlend, de os;
Treedt op het blinkend zandpad, dat gevlekt
Met tak- en bladeren-schauw, is overdekt
Van brandend zonlicht, zomer-zon-gegloor
De hele dag, van vroeg tot 's avonds, door.
Hij keert naar stal en ziet het open hek...
Een korte ruk aan 't leidzeel...…
Regenboog
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
474 Wat is het een prachtig gezicht
Wanneer de regenboog is verschenen
Na dat de regen bijna is verdwenen
Schitterende kleuren in het zonlicht.
Rood, oranje, geel en groen
Een wonder van de natuur
Meestal van korte duur
Tijdens het zomer seizoen.…
Zomer in Boekarest
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
533 Samen naar het park waar de platanen
dromen, hun bast afvalt, de witte jonge
vertoont en zo een onbeschreven blad
waarop gedichten verschijnen in een
geheimschrift, dat nog onleesbaar is
Voorbij de kerk met koperen koepels
glimmend, stralend weerkaatsend
het zonlicht op deze vrijdag voor
de Sabbath begint.…
Zelfvertrouwen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
632 Met je fiets scheuren door een diepe plas,
onder bomen, zonlicht halve gloed.
Het stukje onbevangenheid,
niet bang voor wat mensen
van je zouden kunnen vinden.
Die onzekerheid is men toch liever kwijt?
Een van mijn grote wensen,
is om die vooroordelen te verslinden.
Ieder mens is uniek,
met eigenschappen die hen maakt.…
Waar zijn ze
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
510 de geluksmomenten
waar zijn ze
de momenten waar
je blij van wordt
waar zijn ze
ze zitten verborgen
te wachten tot ze
gevonden worden
ze zijn te vinden
in het licht- en schaduwspel
van de bomen
en in het zonlicht
dat schittert op het water
ze zitten in het schilderij
van een meer met waterlelies
of in de felle kleuren
die van…
Lieve Lieve
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
664 Voor mijn lief mag het altijd zomer zijn
de frisheid van de morgen die opdroogt
in het vroege zonlicht, dat verwarmt
Wakkere vogels zingen en strelen het oor
met een vrolijk fladderend ochtendlied
een kat sluipt tergend langzaam dichterbij
Het is verlangen naar jou, vervlochten
raken met verlies, eens ons voorgoed
beroerd, maakt los om…