4016 resultaten.
Zoeklicht
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.508 ’s Avonds kroop het
licht van de vuurtoren over
mijn slaapkamermuur.
God zoekt mij dacht
ik dan. Hij kijkt of ik
wel in mijn bed lig.
God was de politieman en de
vuurtoren zijn zaklamp.
Ik heb me nooit meer kunnen
verbergen.…
zwerfwind
netgedicht
4.7 met 24 stemmen
1.274 het afscheid duurde
een tijdje
van wit naar
ongeschreven regels
hoger
naar de horizon
en zo tot de avond
jij en ik werden
door het houden
van de vlinders
en sneeuw, stil vredig
op het bed
je adem blies
de vleugels aan elkaar
en alles wat je
te zeggen
had
ik luisterde naar de wind
zoals een vogel
blauwachtig…
Going Loco
netgedicht
4.5 met 30 stemmen
1.217 De mezcal in mijn fles
veranderde langzaam van kleur
met het naderen van de avond.
Nu, in het kwijnende licht van de zon,
lijkt mijn worm
in een bodempje bloed te drijven.
In een stad ver van hier
heft Chihuahua
zijn bek naar de rijzende maan,
ik huiver,
want zijn etherisch gehuil
klinkt als muziek uit mijn radio.…
sprakeloos
netgedicht
4.2 met 26 stemmen
1.615 In teken en taal
spreken wij
al zo lang niet
met elkaar
de geborgenheid
die ik vond,
jouw lach in de avond
is voorbij
wat aanbrak
was een kille morgenstond
waarin zelfs
tussen koude woorden
geen traan
zich meer bevond.…
HOLLAND
poëzie
3.6 met 18 stemmen
6.544 laat mij één avond in de plassen blinken,
daarna mag ik verdampen als een wolk.…
verlangens
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
870 verlangens gesmeed in smeltkroes van ziel
fragmenten tastend in naaktheid
kwetsbaar in vervoering
kalm werd zij geboren
in elkaar dringend op aarde
waarin zij weerklonk
in onverstaanbare stemmen
pleisterplaats van tederheid
waarin de hemel haar
doorzichtbaar neerschrijft
in de avond van feest
oneindig bespeelbaar…
camping Mas de Rey
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.337 een campinggast alhier
heeft de vreemde gewoonte
's avonds na het eten
zijn ruitjes pantoffels
aan te trekken...
stel ik me voor dat zijn vrouw
thuis bij het inpakken opperde;
'je neemt toch zeker
je pantoffels niet mee hé'
waarop hij antwoordde
natuurlijk wel wat zonder
mijn sloffen heb ik geen vakantie
Lejo van Kuijeren…
Aderlating
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
637 Meander tussen spier en vlees
ik verken herken zijn sporen
zelf versmolten
met de tikken van het hart
met de morgen veel te gauw
met de avond lang nog niet
te onrustig klopt hij
bij me binnen
ik weet hem volg zijn weg
gedwongen met de vinger
in het ritme van de stroming
is mijn bloed aan het bloeien
is de tijd aan het krommen.…
Het verandert niets
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
469 Als ik 's avonds neerstrijk
tussen wasgoed en televisiegids,
dan weet ik dat er niets is
om mij voor te schamen.
Als ik de ochtend oversla
en halsreikend koffie zet,
de poes masseer tot 'ie knorrend het hoofd neerlegt,
dan weet ik best dat die wasmand er nog staat.
Dat weet ik dus eigenlijk best wel.
Maar het verandert niets.…
Ingewikkeld,
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
736 haar zakdoek doordrenkt
de uren glijden voorbij
de dag is zoetjes aan
overgegaan in de avond
alwaar zij haar onschuld
al even is verloren
ligt ze hulpeloos gewikkeld
in wit gekreukelde lakens
haar ogen koud starend in
het lege niets dat haar
omarmt en troost biedt
in de kille schemer…
duizelend bellen blazen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
766 in haar smalle gezicht
het teken van de vogel
of het vermoeden van vleugels
dat wonderen verricht
zoals het ontspringen
van de dans
in bleke dagen
het logen
van woorden
in de witte kamer
van de avonden
het duizelend
bellen blazen
in de blauwe ruimte
van de nacht
waar wij de lakens uitdelen…
rêverie
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
527 het heuvelland
in eindeloze glooiing
strekt zich
tot de einder uit
links de ranken
waaraan de druiven hangen
voor de wijn
die de avond van de landheer
zal verluchten
rechts het graan
voor het bier
van de knecht
die zwaarder vocht
behoeft
en middenin
de witte schimmel
in de weide
dromend
naar de verten
hendrik…
ZO stil, als lang nog na een onweersbui
poëzie
3.8 met 14 stemmen
4.936 ZO stil, als lang nog na een onweersbui
het laatste vocht zijgt van de zomertakken,
de avond valt, maar in het ronde drupt het
zo gul, zo stil:
Zo stil zinkt weemoed neder in mijn ziel,
gedachten, die een zacht verdriet meebrengen,
druppelen neer en vloeien effen uit
zo droef, zo stil.…
Programmaoverzicht
snelsonnet
3.2 met 13 stemmen
1.293 Paul Witteman zit ’s avonds bij Matthijs
En die komt dan bij Pauw en Witteman
Met Ivo en Jan Mulder en die Jan
Komt later weer bij Ivo langs op Reis.
En ieder heeft zijn eigen boek geschreven
Waaraan steeds gratis aandacht wordt gegeven.…
Veel en veel meer
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.206 De avond is de echo van jouw stem
die de stilte verbergt
met warme woorden
die elk verhaal bewaren dat je wilt beginnen.
Wanneer je zoekt naar herinneringen en
de tijd laat fluisteren
over de liefde die je kan dragen
naar de stem van de droom
die je wilt blijven beminnen
zolang hij niet uitdooft.…
Labyrint
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
629 Zo traag de nacht verschuift
naar avond zonder morgen
laag voor laag
lijkt leven
dood in eenzaamheid
waar tijd gehavend
door het stormend zijn
als drenkeling verloren
lijdzaam in vergeten drijft
maar toch…
hij blijft
en ik
grijp me aan zijn flarden vast
vlecht ze tezamen
tot een beeld dat was
als vlucht…
Renaissance
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
585 bewust breek ik de avond
bang dat het zwijgen van de merels
de tijd vertraagt
in onbewogen ogen
en kou doet kruipen in huiverhaar
van de schoonste scherven
lijm ik mijzelf merels en meer
dicht de nacht
wanneer de maan de torenhaan raakt
en stap naakt uit dit stilleven…
Het Huis
gedicht
1.7 met 3 stemmen
5.455 Men is verstrikt in het huis
men loopt van broodkast naar muur
men klopt op het beeld van een deur
men schrikt van het letterlijk zicht
eerst schrijft men gedwee wat er is
dan leest men hoe alles ontvleest
in de avond dooft men het raam
men hoort nog gehoorzaam een beek
dan dover in het donker de zee -
--------------------------------…
je bent niet van mij
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
778 dus daar denk ik over na
de hele dag en avond en nacht:
dat ik altijd aan jou denk
en jij never nooit aan mij
hoe dom moet ik zijn om
dat erg te vinden, god ik vind het erg !
maar ga, schatje, ga, jij bent niet van mij…
Mijn secretaresse
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.161 Ze werkt met veel accuratesse,
mijn secretaresse
Maar 's avonds na zessen
verslaat ze zelfs juffrouw van Liere
-die deed het het liefst met z'n vieren-
Nee. mijn secretaresse
doet het met heel veel souplesse.
Jullie dachten zeker:
het liefst met z'n zessen?
Foei, let toch op de finesse!…
als dode mussen...
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
576 als dode mussen in de
tuin de gestorven
woorden
onbesproken
zwarte lakens
waaronder het veilig
schuilen is
op een dag verduistert
de zon
de avond valt uiteen
in sombere
nachtgedachten en
besluit ik de sterren
terug te hangen
in het heelal
waarna de slaap
ongehinderd binnensluipt…
een ongeborgen kerst
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
674 als een gedempte avond
liggen ze al dagen
verpakt op tafel
onaangeroerd
zoals dichte gordijnen
zij is oud en grijs
haast in slaap
het geluid van decemberklokken
gloeit na in haar schoot, het wonder
van weleens
negen maanden had ze
er op gewacht
hij ging zijn eigen leven in
vandaag is het niet anders…
Vergeten
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
592 Alleen zijn is niet erg
Hoogst vervelend
Maar verder niets
Wachten op wat niet komt
Vergeten
Dom erg dom
Dobberen in eigen levensbrij
Soms eens varen
Zomaar ergens heen
En dan zingen
Een veel gezongen kinderlied
Moeder zingt het iedere avond
Alleen
Maar ze zingt.…
TERUGKEER VAN HET LICHT....
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
758 twaalfde maand
maand van winter
weghollend licht
Hoop,
dat mijn gedicht
u allen bijlicht
in deze donkere dagen
Geniet
van de balletten
die tegen het vallen
van avond
tegen het decor
van hemel
zich afspelen
met in de hoofdrol:
zonlicht en wolken.…
OPSTELTEN...EN ZIJN RECHT(ER)
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
479 En ´s avonds bij het thuiskomen
roept hij als een kind zo blij
zijn echtgenote Mariette toe:
"Ik heb het recht aan mijn kant"
"Rechter" reageert Mariette droogjes!!…
Terugtrekken
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
487 och
hoe stil is mijn zwijgen
deze avond
wanneer het Goddelijk licht
langzaam aangaat
gloeit over de twijgen
genoeg
het is gewoon genoeg
wat was komt niet terug
of toch…
weer dezelfde weg
behoedzaam volgen
telkens letten op…
aarzelend, steeds te laat
dan weer te vroeg……
Stilte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
436 stilte valt vanuit haar ooghoek
over onuitgesproken woorden
haar blik op oneindig
het bestek onaangeroerd naast het bord
verlichten kaarsen een te vroege schemering
waar weemoed verborgen ligt onder het
met zorg uitgekozen tafelkleed
voor deze speciale avond
schaduwen dansen op de muur…
vleugels
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
472 de aangezegde dood
in bootjes van papier
aangespoeld wachten
op zilte handen
de zwaarte deinde stil
en licht tussen hen in
de tranen raakten
bevriend met de verliezen
ze weven nu de dagen
losjes aan elkaar
lopen door de avonden
naar de nachten
vandaag is niet meer
wie zal vleugels geven?…
Je eerste kus
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
1.095 mag ik vandaag
je eerste kus
weer zijn
na een avond
vol met herrie
en intiem venijn
besloten met een
duur festijn van
hapjes en champagne
jou nam ik mee
in laatst oplichten
van nieuwe vergezichten
de knallers zijn voorbij
blijf jij ook dit jaar
ondanks alles nog bij mij…
Hemellicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
585 val van avond?
of ergens
tussenin?
Hemel ontbloot
zich even
-schuchter-
voor ons aangezicht.…