5489 resultaten.
de Keuze
hartenkreet
3.0 met 31 stemmen
3.268 Maar moest ik kiezen uit duizend vrouwen
dan was dat geen enkel punt voor mij,
ik koos de vrouw waarvan ik altijd heb gehouwen
en wie zou dat anders zijn dan jou.…
Vermist
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
658 je kunt het zien
ooit was ze daar
een voetafdruk
een enkele haar
waar is ze toch
een diep pijnlijk gemis
haar lach
haar stem
haar traan
men zoekt naar haar
wanhoop kleurt ogen
wurgt hals en keel
angst klauwt handen
elke seconde
duurt een eeuwigheid…
een vraag
netgedicht
4.0 met 25 stemmen
1.157 wie zal de meeuwen
terugwerpen
als ook jij verdwijnt
in niets meer
dan een druppel
of in de doofheid van
de duinen
die, ongenesteld
mijn armoede zullen
dragen
ik zal droever worden
mijn gedichten zwijgzamer
en uit de nachten zal ik
wanhoop plunderen, de donkerte
van de eeuwen
omdat geen enkel ogenblik
meer zal bestaan…
Geen goeie dag.
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
853 Je handen willen maar al te graag
maar keer op keer tast je in het duister,
je hart huilt
Het zijn steeds maar weer dezelfde wolken
die voorbijkomen
Ik kan enkel maar toezien en er zijn,
proberen te begrijpen
Ik huil met je mee, wachtend op morgen.
Nee, het is geen goeie dag vandaag.…
Buurman
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
736 Er was geen lawaai in de stilte
enkel voetstappen van leegte
en een eenzaam hart in de nacht
U hoorde weer stemmen
daar kon U niet tegen
maar ik laat me niet temmen
wil blijven bewegen
moet hier kunnen lopen
zoals twee hoog ook doet
maar U mag blijven hopen
misschien doet U dat goed.…
landelijk.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
984 Zo ging het vroeger
vroeger dacht ik onzin
maar was ik vaak gelukkig
nu praat ik enkel nog
maar wat onzin. Bagger.
en wat moet ik ermee?
mijn zinnen praten wat
en burpen over 't land:
boeren dus. verdomme!-…
Flierefloot
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
783 Hij flierefloot zijn leven lang
Hij vrat niets uit en hokte
Was van geen enkel vrouwtje bang
Keek nooit vooruit en gokte
Niet dat de zorgen hem uiteindelijk
Een prijs deden betalen
Nee hoor hij stierf bij tachtig
vredig in zijn slaap
Want heisa deed hem balen…
krassen
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
503 al die tijd
schreef ze diep
in vleesgeworden papier
mengt het rood zich
met kleurloos zwarte tranen
van letters
bleef niets meer over
enkel de vage indruk
van een verleden
dat elk moment dreigt heden te zijn
en heden te blijven
ofschoon de indruk
vervaagt na
al die tijd…
Puzzel stuk
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
844 Ademloos
in het ochtendgloren
de herfstgeuren
in de nacht
sloeg de wind
tranen
uit geschreven woorden
tegen daken
en
gesloten ramen
enkel
nog wat
druipende
bloemblaadjes
staan
als stille getuigen
herken ik mezelve
van schaduw
ontbloot
achter
het venster
met
vragende ogen…
Geboorte II
gedicht
2.9 met 22 stemmen
21.349 Ik ben opeens gebaard;
een hand houdt mij bij de enkels,
ik hang met het hoofd naar mijn buik,
ik ben uit mijn schoot gejaagd.
Licht botst tegen mij aan,
geluiden vallen op mij.
ik schreeuw; ik kan niet terug.…
Playback
gedicht
3.4 met 11 stemmen
5.555 Niet tastbaar, enkel
klank en beweging van daarnet.
Een stem, een voetstap, de wijze
waarop het haar naar achteren wordt geschud.
Herkend en voorbij.
Een brief. Gisteren gepost,
vandaag bezorgd.
Daartussen kan heel wat gebeurd zijn.
------------------------------------
uit: 'Krullen van jezelf', 2001.…
gelezen
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
479 zijn sprong in verte-ogen, toen
hij stil verdronk
in blauw
en dieptes las, als zachte
dauw rond zomers gras
het was een vreemd moment
daar tussen stenen, waar ik werd herkend
als meer
dan enkel buitenkant
in mijn hand
de kleine tekens
van wat ooit mijn wereld was…
Schaamte waar is uw blos
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
661 Hoe sterk is de emotie
welke een gevecht aangaat
zonder blos
van diepe schaamte
enkel zuchten
heeft omver geblazen
dat het bloed vervangt
in andere gedaante
wie is de overwinnaar
oppermacht
waar is uw twijfel
zeg mij toch: de schaamte!
de blos mag geen verrader zijn
hoe kil ook de emotie…
Jerney
snelsonnet
3.8 met 4 stemmen
712 Geen enkele komiek betuigt zijn spijt.
We lachten om de grappen met z'n allen.
"Haha, die botox, trut, je eigen schuld."
De waarheid bleef verrassend lang verhuld.…
Geef de wereld deze droom
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
689 Ik wil dromen houden
bewaren elk ideaal
stil in mijn gedachten
of fluisterende woorden
enkel diep in mijn hart.
Laat mij mijn dromen dromen
mijmerend in eigen gevoel
over een ideale wereld
waar geluk en vrede komen
als ultieme maatgevoel.…
Ik heb gezegd ( P. )
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
602 Ik schrijf slechts
enkele dichtstukken
om de evolutie van de mensheid
te doen gelukken.
Meer niet. Om de aarde
en al het leven te laten blijven.
Meer niet. Deze ene keer.
Deze keer. Volgende keer meer.
Veel nieuwe woorden: liefdevol en gewetensvol.
Ik heb gezegd: dát ik zou schrijven, tot mijn einde.…
Ieder zijn eigen chaos
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
579 Laat ieder zijn
Eigen chaos maken
Ieder naar zijn eigen zin,
Laat hem die lak heeft aan zijn
Familie, en lak aan zijn gezin,
Zijn eigen gang maar gaan,
Meedenken, meebepalen heeft
Geen enkele zin - hij geeft
Immers toch niet om zijn gezin, en,
Alstublieft, betrek mij er niet in!…
Ooit spreidde wit
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
616 de kerkklok
luidde zijn
enkele slag
ik wist
dat zwart
gewonnen had
ooit spreidde wit
zijn vleugels
voor een nieuw begin
vulde leven
haar warme
kleuren teder in
tot de schaduw
langer werd
het licht vertraagde
de kerkklok
in eentonigheid
aanwezigzijn vervaagde…
Omdat...
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
608 hoe je niet één keer
in mijn woorden dook
of zocht
naar het metrum
het fluisterende in mijn rijm
waarin mijn vertrouwen lag
en je geen weet had
van mijn diepte
het gevoel waarmee
ik elke letter voorzag
-
zo zal mijn poëzie
voor jou
enkel raadsels geven
geruisloos verder leven…
Wegen en Voetpaden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
473 wegen leiden naar
het doel waar wij heen willen
en normaal gesproken kom
je geen enkele verrassing tegen
paden onbekend nodigen
ons heel mysterieus uit
naar iets wie of wat
er na een bocht zal wezen
de onbekende weg die wij
mensen hebben te gaan
noemt men daarom ook niet
voor niets: ons levenspad…
Ik sta
hartenkreet
4.9 met 144 stemmen
501 Ik sta
als een stam in de grond
er is niets
enkel de takken die aan me groeien
Soms breek ik af
en komt er een nieuwe tak kijken
Ik wil weg
van alles
Want er is niets
hier of daar
Ik wacht
tot iedereen het ziet
Het gevoel dat ik het weet
Maar niemand durft toe geven
Ik klim tot
aan de top
Daar ben ik
Alleen…
fata morgana
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
543 laat me dagdromen
dat we samen zijn
ingebeeld genieten
van verzonnen genot
tegengif voor triest gemis
laat me leven in het paradijs
dat enkel in mijn hoofd bestaat
waar we houden van elkaar
verenigd en verstrengeld
telkens weer
en ook daarna…
Nazorg
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
533 wolkenbezwaar tot enkels gezakt
overgeleverd aan modderstromen
qua hellingshoek onberekenbaar
in termen van lichte lakschade
na hersenbreuk en luchtbrug,
hangt, pak 'm beet, op afstand
toch zomaar een straatlengte in
bomen van mentale ondersteuning
Of zeg ik nou iets raars?…
Over excentriek
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
461 Je kunt je leven lang
Enkel binnen de lijntjes kleuren.
Alles verloopt zoals verwacht
Er zal weinig spannends gebeuren.
Je kunt ook besluiten
Je leven meer te gaan beleven
Door er meer een excentrieke
Richting aan te gaan geven.
Even wennen
Kleur bekennen.…
Onderweg
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.115 Doelend op waarheen
vraag ik me af of
de marathon levensecht
niet enkel een rondje blok is
dat nergens toe leidt
Als je tenminste
the road not taken
inderdaad weerstaat
onderweg
Heiligt soms het middel
het doel
van onderweg zijn?
Van weg zijn?
Van zijn?…
Rede van de waan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
508 Het tijdig iets dat bestaat
in de waan van tijd
die geen enkele vorm schaadt
die geen leed maakt
om niet mee te gaan
de waan een eigentijds iets
van warmte en liefde
om 't nare te vergeten
de waan die alles zo mooi maakt voor even
tijdig iets bijna iets
zo niets zo niets
de waan kon het voor altijd bestaan.…
wentelweken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
457 draai…
draai de engelendans van ooit,
van tijden waarin klein zijn enkel
kostbaar was
dans,
dans de pasjes van weleer
in roze jurkjes en de glimlach van
het kind dat roept:
nog een keer
nog een keer!
en snoept van oude luister,
dans het duister
uit je hart…
We Zijn Weer Thuis
snelsonnet
3.0 met 3 stemmen
938 Een enkel dingetje bevalt toch beter:
De koffie binnen anderhalve meter.…
nalatigheid
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
456 vele dichters
schrijven prachtige
gedichten vijf sterren
een kroon
op hun
werk
dat maakt
hen sterk
kijk kipdrumsticks
Albert Heijn lekker
uit Nederland
zij verdienen
geen enkele
ster zeer
triest he
totaal niet
charmant…
op laatste benen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
635 je zwaaide
in gebaar
de rest
bleef hangen
vol verlangen in
opgedroogd verdriet
ik wist
dat je daar liep
op laatste benen
nu ga je
er vandoor
traceer slechts
enkel spoor
maar laat de
planten groeien
die ons
in bloei ooit
konden boeien…