3244 resultaten.
Vlieg ik weer rond
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.629 Ik ren weer mee
in een knipoog
herkende ik weer
het juiste ritme
van wilde golven
storm met regen
schepje liefde
vuurtje gestookt
In veren wolken
zonder schaduw
zacht geworden
door stralen zon
vlieg ik weer rond
omhoog wil ik
nooit meer dalen
nooit weer donker
nooit meer dood…
De Engelse Sonnetten, 1. Nacht op Huntcliff
netgedicht
4.6 met 21 stemmen
918 Ver beneden me
kolken de golven,
draaien en razen de rotsen.
Mijn oren suizen, de nacht wordt grijs.
Met het matglazen schild
van de dageraad op mijn rug
trotseer ik de snijdende koude,
ik balanceer op de rand
van het jaar
en wend me naar het noorden.…
verwantschap
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
676 ik zag de muurschildering
en de zee die zich naar binnen zoog
als waaide het landschap rond
en rond de regenvlagen
bloedrood, vol maanden en uren
ik zag jou slapen
onder de wind, de dagen moe
van lichaam op lichaam
van stenen op water en golven
die zwaar, vol draaien dwongen
ik zag wat ik wilde zien
in de krankzinnigheid
en…
Thuishaven
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
795 Bedolven onder de golven keert
het om naar haar, in de hardste wee.…
Genoeg gerijmeld
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
1.905 stormen golven
zeeën tranenvol
zoet en zoute
vrolijke en stoute
lustig gaan en komen
uitgediepte dromen
knipogende maan
schijnt telkens ouwe koek
op hunkerende
liefdeslanen die
verlangend naar
iets anders slurpen
even niet verdriet
genoeg
de kroeg wenkt lachend
hij leest vandaag
maar eens
een humoristisch boek…
Letter voor letter
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
733 gekrulde zinnen
zijn zorgvuldig gekozen
en uitgewerkt
in momenten van de dag
achteraf zijn je ze zuur opgebroken
in jaren van gezichten
spoelen golven ze op de rand
om te zuiveren
is schoonheid aanwezig
in elke vingertop die je draagt
letterlijk én figuurlijk
letter voor letter
wordt het aangetoond
in vrije geluiden van adem
uiterst…
Mishandeling
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
2.065 Je bent nog zo klein
je kunt je niet verweren
Een snauw en een grauw
moet je elke dag trotseren
Nooit een aai over je bol
of een vriendelijk woord
Jij krijgt een pak slaag
je denkt dat dit hoort
Je zit onder blauwe plekken
niemand die het ziet
Je huilt zonder tranen
stikkend in golven van verdriet
Opgedragen aan alle kinderen die mishandeld…
Zeewindeke
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.274 In zwoel avondrood
vouwt zij open dicht
haar stem klinkt hees
wanneer zij tijd verleidt
naakt staat ze voor hem
vraagt verlegen naar ogen
om het nu te aanschouwen
als vertrouwen even ontspiegelt
terwijl pijn lagen schrijft
trekken golven haar terug
al dansend omarmt zij onder
een sinister blauwe lucht
lichtvoetig haar afscheid…
Ochtend in Cádiz
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
942 Van de haven,
op het geluid van golven,
komen de zingende vissers
met hun last van oesterschelpen.
De Atlantische wind
speelt met de molens op de heuvel,
met het haar van vrouwen,
met stof en met bloemen.
De ochtend is van parelmoer.…
Rondjes draaien
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
987 Ik hoor nu nog de zee
en zie haar golven ontstaan
en in een beweging
voor verre tijden blijven bestaan
Ik voel nu nog het zand
dat door de zee wordt gekust
en straks door de wind in
gladgestreken slaap is gesust
Ik ruik nu nog het zout
en deze zon op mijn huid
en de kijkende lucht
van het stiekeme mensengeluid
Maar er komt een moment…
Windkracht tien
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
598 ze voelt de stormwind
door haar haren wapperen
ziet de metershoge golven
aankomen brullen
windkracht tien
haar ogen stralen
haar hart bonst
ze voelt de hartstocht
van de wind
die haar optilt met wondere kracht
laat me meevliegen
fluistert ze zachtjes
neem me mee
de wind lacht
de zee huilt
en zij geniet
door de storm gedragen…
Warm
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.012 Vingers die me volgen in een zee van kleurende golven
uit een droom die op jou lijkt
zoals je weer ontwaakt.…
Jij noemde het poëzie
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
518 en sloeg als boeg
beelden naar wie
maar wilde horen
taal schreef jij
vele malen dichterbij
eilaas geen enkele zin
sprokkelde kromtaal recht
zelfs aan zee waar jutten
dagelijks brood verwierf
stierven klanken af en raakten
verloren in donderende golven
jij noemde het poëzie…
Gezichten van water
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
422 enkele meters van de kant
aan de rand van zand en water
drijft een schaduw over zee
de geesten van het hoge woord
ze blijven golven in mijn hoofd
met spottende baren
ik wil ze niet horen of zien
die gezichten van water
zout lost immers de kou niet op
die zich nestelt rond mijn hart
mijn gevecht tegen de onzee
strandt in enkele tranende…
10 maart 2010
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
494 de zon schijnt helder in een blauwe lucht
hoopvol huppelen de eerste zeilplanken
over de stevige golven
ze vriezen echter snel het water uit
de koude heeft immers
nog steeds geen schipbreuk geleden
er zijn ook optimistische wandelaars
met roodblauwe handen en snelle tred
om niet te hoeven klappertanden
op zoek naar wat warmte stranden…
Zee Land
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
480 achter de dijken
liggen mensen te slapen
in hun warme bed
zee omspoelt de oevers
het zilte water ademt
eeuwig in eb en vloed
ginds, ver aan de horizon
vervaagt grens tussen zee en land
hier blijft ieder waakzaam
na de grote stormvloed
die mens en dier greep
met meedogenloze golven…
EEN GLAZEN BOL
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
900 Een glazen bol
gevuld met meeuwen
rolt over de golven
naar de horizon
waar oranjerood zonnelicht
vurig weerkaatst
krachtige vleugels
zoeken gespreid een uitweg
om de wind te benutten
die hun wil beheerst
vlieg, o vlieg
engelen der zeeen
ontdoe u van het glazen vlies
bijt door de navelstreng
verspreidt
vermenigvuldig
neem bezit…
Ongewild
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
548 Droevige en trieste gedachten,
sleuren mij mee
naar die diepe zee
met zijn hoge golven.
Ik word bedolven
met gevoelens die mij neerslachtig maken
die mijn hart te diep raken
om er uit te komen.
Ik voel mij meestromen
naar de dieper dan diepere zee
het trekt mij ongewild mee.…
Ik leef.
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
637 Ik leef, want ik zie
groen gevulde velden
zonnebloemen, die wuiven
op golven van de wind.
Ik leef, want ik zie
mijn tranen en twijfel
maar ik sta op, vlieg verder
op vleugels van hoop.
Ik leef, want ik zie
de liefde van mijn leven
hier altijd om me heen
gewoon, samen gelukkig zijn.…
Even weer kind.
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
596 Mooie beelden aan me voorbij zie komen
dan is het net of ik een echo hoor klinken
met bekende stemmen uit een ver verleden
ze komen mee op de vleugels van een vogel
die wordt gedragen op golven van de wind
ik vang ze op voel me weer even: een kind.…
Watervogel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
482 Zo rond het middaguur
trof ik haar in de open hand
van de vroege lente
Rust samen met mij
in de glans van mijn ogen
in de tint van mijn flanken
Ik glimlach en streel
in gedachten haar zetel
tussen de twijgen
We wachten samen op het
openbarsten van de knoppen
en het ruisen van de zee
Ik ken de woeste golven niet
zo hoor…
Harp
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
689 Heerlijke zachte klanken
dansen door de zaal
in ritme van
onnavolgbare akkoorden
als op vlindervleugels
gedragen van bloem tot bloem
proevende de zoete nectar
trilling van snaren
vibrerend met de lucht
golven als rustig kabbelend water
over een oeverloos meer
dat nergens regelmaat verstoord
en elke spanning of stress
wegebt van de…
Je ademt wind
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
471 ik heb met
jouw woorden
mijn imperium gebouwd
de vergezichten
in je ogen
zijn me al vertrouwd
jij ademt wind
die wolken laat spelen
in een blauwe lucht
je lach jubelt
over bergen en zeeën
krult golven met schuim
kom liefste
naar het paleis
van mijn keizerrijk
daar klopt het hart
in luisterrijke zalen
jouw warmte zal…
Drijfhout en vuil
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
514 voelde het
trekken van de zee
in grijsgroene golven
zag het
trotse schuim breken
op het graniet van de rots
in de luwten
als dank van de wereld
het drijfhout en vuil
de restanten
van leven en geven
voortijdig al afgeschreven
ook wij spoelen aan
in een maatschappij die
alleen de besten leert staan
ik voel
het trekken van…
Eindeloos schuim
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
712 al wat is draait om eendere ellende
binnen en buiten, bollen en bellen
in bruisende bubbels ballen kleinere samen
ze dijen en duwen hun opgebroken golven
krimpen ook weer in of spatten pats uiteen
om vervolgens op te gaan in nieuw verband
deels ontleed in een bad verhullend schuim
laat ik deze samenhang een tijd verdrijven…
Storm in je stem
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
530 je woorden stromen
als lieflijke beekjes
bloemen begroetend langs zonnekant
ingetogen bij eb
vloeiend terugglijdend
van het zacht glooiend strand
striemend tegen rotsen
met storm in je stem
bulderend breken de golven ongetemd
ik hoor je wel
laat het water ongestoord stromen
wacht op het spatten van jouw kleurige bel…
Verleden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
490 Als vergeten golven
zindert elke aanraking
na-ebbend in vloed van zachte pijnen.
Terwijl vervaalde beelden
in lege oude versleten kleuren van verleden
het nu achterhalen
en de adem van toen
als een rauwe zoute wind
het heden
van zijn illusies ont-vilt.…
gordijnen van graniet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
515 achter gordijnen van graniet
danst de godin door
grenzen van de geest
geheime gangen
geven zich niet prijs
haar bange hart regeert
in grijze golven
de gouden gloed van
goedheid verschuilt zich
achter het gekweld gemoed
de godin laat zich
niet zien
de gesel van de angst houdt
haar geborgen in haar grot
gesloten met gordijnen…
Eilandvriend
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
784 Blauw repeteert stilte
over golven van zee
vrij naar zin van leven
in jouw brief
groeien huizen
naar ruimte
omgeving
stelt zich voor
aan bomen, tuinen, leegte
beweging
neemt niets terug
in kamers, zolders, kelders
op een droomminuut afstand
ligt een boot op bodemloos water
te wachten op jouw nieuwe droom.…
Een modegril
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
541 zij flaneerde
springerig haar
een speelse wind in
zondoorschoten lokken
de zonnebril
op een drukke boulevard
ter grootte van een modegril
voor ongewenste blikken
taxerend spraken handen
lange vingers dansten
het eeuwig spel van
komen en zich laten gaan
ik groette
zij bleef staan
zag in onbedekte ogen
golven schuimend overslaan…