2410 resultaten.
Al even in de schemering
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.161 van pijn en hoop
een laatste gebaar geweven,
zijn laatste zucht was daar
een moeder schreeuwt
“Mijn zoon”
de vrouw weent
“Mijn lief”
het kind weet het
even niet,
heeft nog te weinig
van het leven geleend
maar voelt tranen om zich heen,
zo oprecht gemeend
gemis is er,
al seizoenen lang,
een mens moet gaan
de eeuwigheid
gaat immers…
getekend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
448 ik wis nog niets van de dood, ondanks dat ik veel verloor
te groot is het besef
dit decennium gaf lef en schreef
geschiedenis
mijn worsteling blijft immer vol met missen
haken, in mijn opengesperd gemoed
ruimte leeft
het heeft me al gebracht
waar ik – nochtans - wezen wil
kil- en onverzettelijk stond tijd
in rauwe blokken stil
mokken…
maandagen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
819 ze manen immers aan
tot aanmodderen.
bovendien regent het
pijpenstelen op maandagen.
dat is algemeen geweten.
maandagen blijven dus
de aangewezen dagen
om alleenstaande dames
op te zoeken.
met een suikervrij taartje.
en om mee te helpen
met het opplooien
van gestreken zakdoeken.…
Taalgebied
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
986 bij gelegenheid diende zich het uur van de blinde dag aan
de ogen waren immers nog gesloten
asperges schoten door de boezem van hun bedding
mijn vader kocht fruit in blik als ware het een vruchtbaar geschenk
de gesloten deur gebood niet te betreden
de muur verborg een klok die met tellen van seizoenen begon
noch de ramen, de gordijnen, de…
Bargoens
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
575 In ‘t Amsterdamse weed-en drugsmilieu
wordt er de laatste tijd wat afgeschoten,
veel kogels hebben er hun lied gefloten
en fluiten het nog immer, sacredieu!
De oorzaak is dat deze louche heren
geen vetes willen schikken, ben je gek
-ze blijken niet in staat tot een gesprek-
dus geen geouwehoer, hup, liquideren.…
VERSCHOLEN.....
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
544 Groen dat
niet afwacht
niet schuchter,eerder brutaal
Dat de molen
het schuilen niet
met opzet doet
is buiten kijf
ze moet immers
juist wind vangen
in haar bruine
of witte zeilen
op de wieken gespannen
Je ziet
al van verre
minstens twee sterke mannen
die de molen
naar de wind
zetten
Tanig hun huid
door zon met wind…
Keer op keer
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
529 kunnen zich nog tonen
als waren zij gebroken
of in een vluchtig wuif gebaar
groeten of hooghartig honen
aan een uiterlijke rimpel
herken ik iets meer in het gezicht
en de wenkbrauw is daarbij een wimpel,
al helpende op duiding gericht
hoe hij gaat, vertelt nog meer
waardig, soepel of verstijfd
toch blijft het een puzzel, keer op keer
immers…
Mijn hulp .......
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
477 De Heer beschermt mij iedere dag
Overal, waar ik ook heen zal gaan
Blijft Hij mij steeds gadeslaan
Nu en immer, zolang ik leven mag.
De Heer beschermt mijn leven
Niet alleen vandaag, maar altijd
Ja, zelfs tot in der eeuwigheid
Zijn liefde blijft mij omgeven.
( Woorden uit psalm 121)…
De poelgeest
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
422 Boven- en benedenwaarts
de poel blijft de natuur immer verbazen;
over dat met waterlelies overdekte voorjaars
paradijs; dat kwakend, zoemend en kringelend
zijn eigen weg gaat en iets van de ziel van
de poelgeest verstaat.…
Zondagse rustpunten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
505 Die dictaten van het
immer moeten en het nimmer
tijd hebben om over die leukere
dingen van het leven te praten.
Die leukere dingen van het leven
worden ons vaak als een kostbaar
cadeau gegeven. En worden aan ons
op zondag in alle zorgvuldigheid
en rust geopenbaard. Het zijn die
cadeaus die ons tot een menszijn
dwingen.…
Nieuwsgierig
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
599 Nieuwsgierig
zijn we
naar tweebenige wezens
we hebben er immers
twee meer
Deze keer
komt ie
op twee wielen
een koddig gezicht
die benen op pedalen
Daarover
gaan zoveel verhalen
ze heten fietsen
en ze hebben een bel
op het stuur
Lui of vol vuur
wordt het vehikel
.....voortbewogen
door 'n stel benen
Ik hinnik:
'waar gaat…
Bloeiend pad
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
497 En toch klinkt het als een heilig gebod
waarbij je schikt in je onherroepelijke lot
Maar dat lot is als het paradijs
Haar woorden maken je zo wijs
Wat zij zegt, is de liefde in eigen persoon
Op een onvoorstelbare lieve toon
Haar woorden vormen jouw hart
nu immuun voor alle smart
Haar woorden ontlokken daden
die jou leiden naar liefde via immer…
Vandaag
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
582 Ik geniet altijd van vandaag
Want wat morgen biedt, dat blijft tenslotte een vraag
Daarom, kijk ik naar dit moment
Omdat je alles van vandaag al kent
Je weet immers dat de zon nu schijnt
En vanavond weer achter de horizon verdwijnt
Wat morgen komt, dat weet je nog niet
Alleen is het zeker, dat je ook dan de zon weer ziet
Misschien dat hij…
Hoop op de Morgenster
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.081 lijkt
onze hoop tot leven is opgegeven
is er nog een Ster die ergens prijkt
een Ster die nooit ophoudt te schijnen
en van ver wenkt als het moeilijk gaat
al kan wanhoop haar glans ondermijnen
de dag komt dat ze weer oplichten gaat
de Morgenster die hoop heeft gebracht
zal nimmer Het Licht dempen in ons leven
in hopeloze tijden blijft ze immer…
Donkerden vage vormen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
526 donkerden wel
vage vormen op een
ondefinieerbare achtergrond
zelden direct
in zicht maar je wist
en voelde hun aanwezigheid
soms sluierden
ze grijs waar helder
licht te verwachten was
mineurden geluid
waar jeugd zich
altijd sprankelend uit
de donkere kant
van jouw balans is
niet altijd in evenwicht
maar nooit te zien
op je immer…
Vergeten.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
888 Maak me rustig als dat moet
niet alles gaat dan immers goed?
Maar met hulp en liefde ja ook dat
komen we er samen wel toch, schat.…
Dolende Julia
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
464 DOLENDE JULIA
Soms staat zij opeens naast me
met haar geur en drukke gebaren
natuurlijk zegt zij geen woord
strijkt geen vingers door mijn haar
immers lang geleden overgegaan
Zij komt zomaar wat bij me spoken
voelde mijn eenzaamheid, het samen zijn
de afwas doen of het Indisch koken
Dan gaat ze weer want ze is bang
dat ik boos word en…
de doden die zich niemand kan herinneren
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
495 slaap zacht, minister-president
we zijn het allemaal toch zo weer vergeten
denk maar niet aan de doden die u niet kent
‘we hebben het immers niet geweten’
kunt u zich dit misschien nog wel herinneren, ja?…
Mij rücksichtslos doodt
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
451 Wakker werd ik in de epiloog
Zwarte kringen, ogen schuw
terwijl ik immer eeuwig vrij was
trekt de tijd inmiddels aan mij
want deze wil, zonder twijfel slechts
één ding
Toekomstige tijd die mij rücksichtslos
dus echt zonder problemen doodt, daar
mijn bloed dus niet langer kruipt, alwaar
het zeker wel kan gaan
'n Bloedverdunner redt vooralsnog…
VERJAAGDE VLINDER
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
444 ik heb een vlinder verjaagd
op klaarlichte dag
vandaag
ze dartelde rond mijn hart
hoog bovenin mijn maag
maar het mag niet kan niet zo zijn
mijn eigen vlinder is nog
lang niet uitgeboeid
een groeibriljant die nog steeds groeit
we verkennen nog immer
de bloem die ons samen bloeit
ik heb een vlinder verjaagd vandaag
ze probeerde me…
Natuurlijke omhelzing
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
598 Kijk hoe mooi het gekleurde blad immers ooit
haar oorsprong ook uit goede grond had ontplooit.
Het is dus niet gepast voor mij dat ik al vertrek
zonder de schoonheid van ook natuur om mijn nek.…
Achter het geduld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
522 zal het een verslavende vrijheid zijn
die jou en mij verblindt,
wil ik geen angst ervaren
“het goede is mij immers welgezind”
schreeuw ik om mezelf te bedaren
toch nadert de schaduw nu snel
hetgeen ik eigenlijk niet verkies
maar wat hoor en zie ik niet,
is het een sprookje waaruit ik vertel?…
emancipatie
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
697 Hun bereidheid voor een man te wassen
of te strijken, wijst er immers op
dat hun ontvoogding niet voltooid is.
Wat ze doen is objectief fout,
ook al kiezen ze uit onwetendheid er
zelf voor.
Een vreemd effect van emancipatie
is dat vrouwen voortaan niet meer,
maar minder rechten hebben.
Ze mogen niet langer voor mannen
iets doen.…
Een nare droom
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
614 Je bent er immers al jaren niet meer.…
Woorden en doolhof van mijn brein
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 Onderbrekingen die mij stoorden
Door de weg verloren te zijn
Ergens zal toch mijn doel wezen
Een einde na een zwaar begin
Gaande weg is mijn hoop gerezen
Ga ik zingend het paradijs weer in
Laat mij mijn rug dan rechten
Voorwaarts door die doolhof gaan
Hindernissen voor mijn voeten slechten
Niet voor elk probleem stil gaan staan
Mijn immer…
Nederlands op school
hartenkreet
4.7 met 15 stemmen
1.247 internet aan het zoeken bent
op zoek naar het perfecte gedicht
alleen deze is moeilijk te vinden
dus je kiest maar een gedicht dat gaat over het maanlicht
dit gedicht spreekt je niet bepaald aan, maar je moet wel, om je bundeltje vol te krijgen
en tot het moment van de mondeling er nooit meer op terug te kijken
je Nederlands docent moet je er immers…
Ali bn
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
453 Immers, getuigen verklaarden
voor de rechter afdoende
wat hij hen heeft misdaan!…
Rode streep
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
411 Als variatie op een gortdroog thema
het weer, dat immer onveranderlijk
ons uitgekauwd in holle ogen staart
het hooi en gras dat steeds meer zorgen baart
de geelzucht die al schrijnend schroeit sinds maart
zet ik hier variërend maar een trema
en trek van de weeromstuit in het zand
van 't eertijds woest en ledig heilig land
een rode streep…
Eindeloze tijd
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
510 De kim daagt in nabije verte,
Het eind lijkt immer ver,
Lijkt soms wel bijkans inert.…
Wandelen
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
333 Altijd als ik ga wandelen
wordt mijn denken handelen
tot ik na een tijd thuiskom
ik loop mijn gedachte om
ik ben vaak een echte held
zo verkrijg ik heel veel geld
ik klim berg en duik diep zee
ooit vloog ik hoog met vogels mee
naar de verste bestemmingen
zonder grenzen of remmingen
bereisde ik de wereld wegen
niemand hield mij immers…