2336 resultaten.
Schraalt schaduw
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
529 soms tocht leegte
door de dagen
schraalt schaduw
alle kleur tot grijs
willen gewrichten
zich niet soepel richten
eisen jaren
eindelijk hun prijs
doelloos draaien uren
monotoon van slag
tijd verstoft en scheidt
geen koren meer van kaf
inertie loze stilstand
op het randje van verval
wachtend op ontlading of
implosie tot een nieuw…
Lege Schermer
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
744 Auto op dijk in grote leegte
van de polder
van mij, van ons
van binnen
van buiten
kijkt me aan met haar glazige blik
leeg
Gisteren zat jij daar
Ik naast je
Je genoot sturend
Eergisteren zat ik daar sturend
Jij naast me
Je vulde mijn leven
mijn tijd
Ik koesterde me aan je warmte
Je lichaam tegen me aan
Ik vervulde je verlangen naar…
Nachtelijke smet
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
560 De nachtelijke smet op de droomwereld
heeft de illusie van schoonheid doen verbleken
en er is geen vorm van troost of dieper voelen
die de angst en leegte laat verdwijnen
misschien slechts de moed
om ondanks alles en verleden
toch door te gaan in heden
alleen en zonder vrienden
in ’t zoete duister van de droomschijn
achter luister van…
Queeste
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
456 ik leen een pen van de wereld
schrijf verhalen in de wolken
dans pirouettes in de sneeuw
kus het ijs met rode lippen
stel vragen aan de vlokken
die ontdwarrelend neerstrijken
hoezeer ik ook zoek en vraag
blijven ze mij antwoorden schuldig
breekt mijn hart in duizend stukken
daar gedraaide cirkels doodlopen
stuitend op een grote leegte…
in ogen gestreept
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
723 alles achterlaten
nu ik eenmaal weet heb van
verleden, dagen aan nachten
keten met niets dan adem
tekens verdwijnen, de kiem
van glijdend geluk wanneer
ontkenning breekt in assen
doorheen het geweld van vuur
kan ik, beroofd van verlangen,
liefde in oprechtheid leggen
of ben ik al te diep door
het gestreepte sterven bevangen
nu leegte…
Ouderlijk huis
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
659 Een kamer
hol en leeg
klokslag als donder
nergens meer
die haastige stap
slechts geluid
van stille leegte.
Herinneringen
zonder beweging
dof en grijs
uren die blijven staan
in ritme
van seconden
dagen zonder keer.
Datum aan de muur
op een prentkaart
staat aangegeven
waar wij elkaar vonden.
Kamer hol en leeg.…
De minuten tellend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
487 Het brengt wat wanhoop
Als je weg bent
Voel wat leegte
Zonder jou
Ook al weet ik
Dat het kort is
Het maakt onzeker
Geeft wat kou
Het is niet de afstand
Die het rot maakt
Het is ook geen afgunst
Die ik voel
Ik wil oprecht
Dat je het fijn hebt
Ik gun je alles
Een heleboel
Het is gezond
Om je te missen
De minuten tellend
Van de dag…
Verdwenen weelde
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
855 Gelijk de leegte die in nevels voor mijn ogen hangt
en mijn verharde hart beroert dat mateloos verlangt
naar wilde weidebloemen, het bepluimde oeverriet.
Dat keienpaadje naar de witte woning aan het spoor
-waar wilde wingerd zich had vastgebeten rond de eik-
is weggevaagd.…
Fantoom
gedicht
3.2 met 8 stemmen
7.261 Wat afgesneden is dringt zich bedrieglijk
op, je strekt je armen blind naar
de verzaagde voet, een leegte,
het verdwenen kind.…
Er zal altijd wel wat zijn.
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
509 Er zal nooit een totale
leegte kunnen wezen.
Ook al zoeken wij ons in
eenzaamheid wat troost.
Zijn er twijfels over
menselijke vriendschappen
gerezen.
Er zal altijd wel wat zijn.
Er zal nooit gebladerd
behoeven te worden in een
boek dat we al reeds hebben
gelezen. Nooit zal niets
een richtlijn kunnen zijn.…
Ouderlijk huis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
573 Een kamer
hol en leeg
klokslag als donder
nergens meer
die haastige stap
slechts geluid
van stille leegte.
Herinneringen
zonder beweging
dof en grijs
uren die blijven staan
in ritme
van seconden
dagen zonder keer.
Datum aan de muur
op een prentkaart
staat aangegeven
waar wij elkaar vonden.
Kamer hol en leeg.…
Leeg hoofd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 Jíj hebt een hoofd, met alles:
wangen, kin, en oren, neus en
ogen die jouw positie bepalen
Dat hoofd van jou is vol:
er zit een tong in, met tanden
en heel wat hersenen, maar
zelf heb ik dat niet
Zelf ben ik dat niet
Wanneer ik denk aan de binnenkant
van mijn schedel, is daar niets:
een leegte
En als ik me erop concentreer
heb…
Het Grote Gebeuren (Vlucht MH17 op 17 juli 2014)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Uit de hemel
duiken snelle stippen
naar een niemandsland
vleugelloos weggeworpen
zachte tassen, stoelen
hard metaal, ledematen
ook mijn hart
staat stil
van ongeloof
toch ligt daar een lakschoen
toch lees ik opengeklapte levens
mijn vertroebelde ogen
en mond vol gedachten
vragen om woorden
voor de leegte
Dit veel te grote gebeuren…
LAIS CLXXVIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
400 Elk lijf is een lijn, ’t frêle huiveren
van de pen in de leegte die wij zijn.
Handen willen de handen zuiveren,
armen de armen ontdoen van de pijn,
maar de lijnen blijven altijd te fijn,
en het lijf onthoudt niet haar zaligheid.…
Groot wild
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
476 Ooit is hij groot wild geweest
nagejaagd door boze dromen
brave burgers en demonen
en hij had het zo goed
met zijn kinderlijke vrijheid
zijn speelse karakter
en zijn vrolijke blijheid
overal waar hij kwam
kreeg hij overtuigend
zijn betweterige gelijk
tussen bittere tranen
en zijn verwarde ziel
een grote leegte
zonder een geheugen…
Zoals licht leegte vult
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
747 Zo vertoeven ze op mijn erf
solitair in droog gevallen dalen
als geschonden schuiten op de werf
altijd zwijgend met duizenden verhalen
Ze leven in zanderig lichten
in eindeloos oplichtend zand
dwars door alle godsgerichten
nemen ze passanten aan de hand
Als het uitbundige en jubelend licht
loom en lui de schemer schept
wacht…
DE PRECISIE VAN DE WERKELIJKHEID
netgedicht
4.5 met 61 stemmen
613 vandaag voelt de wereld aan als een wolk
waarschijnlijkheden en ik laat
alle dingen zijn
zoals het gras, de wind en de bomen
de regen laten komen
de vogel ging zitten in de boom
met de onhoorbare grondtoon
de wolken botsen tegen de zon
met de onhoorbare boventoon
de anti-wolken botsen tegen de anti-zon
in de vijver zonder vooroordelen…
voortleven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
556 als een bloem
die nog bloeien moest
nam de tijd jou veel te vroeg
te snel een leegte achterlatend
de herinnering echter blijft
ze fluistert zachtjes
soms in verdriet
jouw lach en jouw stem
ze blijven altijd bij ons
in elke traan en in ons hart
veel te jong nog
was ons afscheid toen
maar jouw liefde blijft
ons dagelijks nog schitteren…
Scheiding
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.760 Onzin vult de lucht met dampen
leegt de longen vol van mist
waanzin volgt verleden wetten
onbewogen, onbetwist
Liefde heeft geen kracht te spreken
waarde niet meer recht, noch krom
vriendschap en nog heel veel dieper
dieper dan je heiligdom
Wormen volgen vaak een spoor
gieren maken graag amok
over resten van een held
of het sterven van…
Alleen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
912 Een gevoel van verlies,
van pijn,
en leegte,
settelde zich in me.
Door iedereen verlaten,
door niemand meer bemind.
Het eenzame meisje,
door iedereen verlinkt.
Wat heb ik verkeerd gedaan?
Waar ben ik de fout in gegaan?
Ik schreeuwde en ik gilde,
maar niemand,
wilde antwoorden.…
Verdrongen heesheid
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.473 Al jaren slaap ik
met mijn lichaam
in langzame heesheid,
verdrongen door de tijd,
kapot geschreeuwd
in een teruggetrokken leegte.
In de kamers van mijn pijn,
verlang ik ernaar om buiten te zijn,
waar ik zonder verlaten kan spreken
en waar hij mijn stem niet meer kan breken.…
Het duister
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
961 Alleen in het donker
Wandel ik door het verlaten dorp
Langs het
Spiegelende zwarte water
De koelte
De rust
Kalm ga ik zitten
Beroer de zwarte spiegel
Met de toppen van mijn vingers
Het duister duwt me zachtjes in mijn rug
Ik laat me vallen
Glijd in het ijskoude zwarte water
In de rust
Een laatste schok
Stopt mijn hart
Of vult de leegte…
Fabrique
gedicht
2.0 met 19 stemmen
6.731 Ik buig
mij over leegte. Een jachthuis
waar nooit een jager in woonde. Onzin.
Vond ik je hier, was je een herderin
met valse blossen. Nagespeeld. Niet pluis.
-------------------------------------
uit: 'Gedichten 1960-1997', 2001.…
MIST
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
962 De nevel in het hoofd
verdicht tot dikke mist
waarin ieder vervaagt
tot een wazig silhouet
zonder lichaam of geest
Woorden missen zinnen
blijven suizend steken
in de file naar het brein
waar ze stil verdwijnen
achter nevelige wolken
Ogen staren niets ziend
naar een verre horizon
eenzaam leegte tranend
weggevallen tegen grijs
zonder…
beeldvorming
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
742 er is geen keerzijde van de medaille
zij is de leegte in mijn gedachtegoed
de ommezijde komt mij niet eerlijker over
mijn beeldvorming beschreven in het nu
is de realiteit van de dag
waarom zal ik dan keren
mijn toekomst staat open
waarom dan de ontmaagding
van die andere zijde
gedane zaken nemen toch geen keer
mijn dingen zijn grijpbaar…
beeldvorming
netgedicht
4.6 met 12 stemmen
820 er is geen keerzijde van de medaille
zij is de leegte in mijn gedachtegoed
de ommezijde komt mij niet eerlijker over
mijn beeldvorming beschreven in het nu
is de realiteit van de dag
waarom zal ik dan keren
mijn toekomst staat open
waarom dan de ontmaagding
van die andere zijde
gedane zaken nemen toch geen keer
mijn dingen zijn grijpbaar…
Menstrueel geval in druk
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
671 (onwenselijk papierverbruik)
eenmaal
met veel omhaal
een gedrocht in woord verwekt
en maagdelijk wit verbruid
met doorrookte zinnensluiers
is de maker ijdel
in verwachting van
wat kale uitgeversfeiten
en bleef van veelbelovend wit
niets dan leegte over
gedrukt rijst snel de vraag
hoe zo’n steriele pennenvrucht
ooit volmaakt te…
Heb jij dat ook?
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.273 Dat je soms wel eens denkt
hoe het zit,
is het dit,
dat altijd weer die leegte wenkt.
Of dat je soms wel eens ziet
wat niet is,
vals gemis,
want het kan ook eig’lijk helemaal niet.
Misschien in ‘t geheel niet weet
wie je bent,
niemand kent,
jezelf dus ook maar liever vergeet.
Gevoel alles is kwijt,
iets in mij?…
bijna gevleugeld
netgedicht
4.7 met 18 stemmen
679 ramen, de levenden
en de doden
het vederlicht murmelt
langs gekleurde glasvogels, te midden van
zeeglans, het houden van
je staat gebogen zoals ik
eerder
in volgegoten schaduwen
van de dagstilte, veroverd door verleden
eeuwigheid
ik adem diep wanneer je hand
beroert en leg me neer, steeds
breder
lach traag mijn leegte…
Dag lieve schat
hartenkreet
2.9 met 13 stemmen
2.399 Er was veel leegte en verdriet
ook was er ruimte voor een lach.
Vaak dacht ik: het mag niet
maar dan toch weer: het mag.
In het leven is elke dag tijd
voor een lach en een traan.
Leeg blijft jouw stoel altijd
toch zal mijn leven doorgaan.
Bedankt lieve schat van mij
voor al die fijne jaren samen.…