2582 resultaten.
Op een Gronings terras
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
552 Is het niet van de drank,
dan is het wel van het kanon,
dat spek met witte kool weg schoot,
van des bisschops schoot, zonder pardon.
Warme zon, lopende mensen,
een man strak in het pak, een Italiaan.
Met zonnebril zie je ´m zeker staan.
Een prachtig bewegende menigte,
in een zon die schijnt mediterraan.…
links aanhouden asjeblief
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
2.877 puur links wijlen onze pa
kon niet correct schrijven
wel vogels perfect imiteren
absoluut bijna analfabeet ja
op school in oudenbosch
broeders om het af te leren
je linkerhand ging op je rug
onder mom van hoofdzonde
voor het leven geschonden
nee praatjes sprak geërgerd zus
elke tijd kent andere modus
men overdrijft zo tegenwoordig…
mobile home van een slak
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
638 Het is perfect op maat gesneden, haute couture van de natuur.
Het is mobiel, maar zonder wielen, gas of rem, laat staan een stuur.
Het is als tweede huid ontworpen en glijdt gestaag op z’n gemak
met de bewoner door zijn wereld, een kleurig thuis op blad en tak.…
de uitkijktoren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
526 helemaal alleen, de perfecte stilte,
of toch niet? Hier voel ik de kilte.
oneindig landschap, eenzame toren
verstild ochtend- of avondgloren?
de sneeuw heeft het landschap bedekt
met witte massa’s bevreemdend bevlekt
het zien maakt mij droef te moede
alsof het wit het kwade behoedde.…
als het dromen voorgoed begint
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
761 de nacht is stil
en mijmeringen zijn als geboren
klinkers, vertrekkensklaar
dat is niet erg
want ze leiden me naar de oorsprong
hoe gelukkig we zijn met
man en vrouw
het geschonken leven
dat meestal perfect begint
en, hoe ongeneeslijk het leven ook is,
het lichaam reilt en zeilt, van vlies tot
ziel, hart tot holtes, lief voor leden…
Over het hoofd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
577 positie loopt als een trein
hij is welbespraakt
gecontroleerd
De macht past hem goed
Het zit hem in zijn bloed
Europese vrienden
schudden zijn handen
cultuur minnende hooggeplaatste
personen
hebben in deze fase zijn kwaliteiten
weten de belonen
het is de vraag of zij hun ware gezicht tonen
als hoofd van dit land
vertoont hij in zijn perfecte…
Evolutie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
477 Nee nimmer, dat ben jij, gracieus insect
Ik ben een monster, maar jij bent perfect!…
Onverschillig heelal
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
443 De voorzichtige inschatting dat je mij
vanwege jouw vaak grenzeloze
grapjes doet denken aan een clown
komt niet voort uit onverschilligheid
ik ben een fan van de vrolijkheid
van komieken, ze geven het leven bravoure
en zorgen menigmaal voor lachsalvo's
perfecte echo's voor het ego
het is meer dat ik jouw verdriet
nu beter begrijp door jouw…
Eén aanraking
hartenkreet
4.2 met 21 stemmen
2.332 Toen je daarnet langsliep
En je hand raakte zacht de mijne
Toen schoot er, heel apart
Door mijn arm een tinteling
Die zo snel als mijn bloed hem dragen kon
Een weg zocht naar mijn hart
Vervolgens bracht een warm gevoel
Mijn hoofd spontaan op hol
Maakte me klein maar ijzersterk
En al zakt het nu langzaam weer weg
Je maakte net mijn dag weer…
Poes Eefje weg
gedicht
3.5 met 95 stemmen
23.269 ik hem uit
hij wandelde zijn gewone weggetje
door de tuin naar het hekje
ik heb hem nog nagekeken
Sindsdien is hij spoorloos
net of je kind vermist is
en toch verwacht je steeds
dat hij aan de achterdeur klauwt
Hij was gelukkig bij ons en wij met hem
de brokjes, het hart en de tuin
maakten zijn leven uit en ook
spinnend bij Judy op schoot…
lang ...geleden
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.557 Herinneringen worden gevlochten
doorheen de tranen
van afgebrokkelde muren
Beelden rusten en gaan vervagen
de pijn echter,
lang geleden,
die blijft je voor jaren
in je schoot aanstaren
Vleugels worden gebroken
handen vergeten te slaan
angsten blijven drijven
op een eiland
waar ik ze wil begraven
samen met een opgeborgen traan
Een…
het erven van de dood
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
823 okermatte vlaktes
de hitte loeit in
as van vele dagen
myriaden zingen hoog
een droog geluid
vibrerend in de stekels
van verdorde distels
de laatste tranen
blinken in het zout van
witte meren, het verdriet
is hier al eeuwen oud
dit leven lijkt gedoemd
te sterven maar het erven van
de dood is weer herboren worden
uit de schoot…
Aards
hartenkreet
2.7 met 16 stemmen
1.507 Jouw ogen in mijn schoot,
zo nabij, een gaaf gezicht.
Een zwangere zee van stilte
baart rijk omrande luchten.
Wij bewegen licht geroerd.
Mijn hand zoekt rust op je warme dij,
jij tast naar mijn droom.
Aarden in het hemelse
geeft ons vurige gloed.
Wij zijn in de volheid van de maan.
De zon heeft nu geen schijn van kans.…
RAP EN VROOM
poëzie
3.3 met 53 stemmen
5.643 Wakkre harten, trouwe zielen,
Eerlijk dragen schot en lot,
Niet te bukken, niet te knielen,
Niet te buigen, dan voor God;
Rap van leden, Vroom van zeden,
Dàt was Hollands, lang verleden!
Mannen-broeders! leer u tooien
In de spiegel van die tijd,
Vrouwtjes!…
Samen oud......
hartenkreet
4.6 met 41 stemmen
3.119 Kom laten we even rusten
heerlijk aan de waterkant
vlij je hoofd in mijn schoot
leg je hand maar in mijn hand
kom laten we onze ogen sluiten
zodat de stilte van het water
geëtst wordt in gedachten
als herinnering - voor later
kom laten we even genieten
van ons rimpelig samenzijn
samen oud - samen oud
wat moet dat prachtig zijn…
Nero
gedicht
3.0 met 47 stemmen
16.548 Ik ga haar slaan, dacht ik, mijn blote handen
tot bloedens toe aan de scherpe steen kapot;
ik zal haar vermoorden, overwoog ik,
het mes tot diep in haar bevroren schoot.
Ik moet haar wurgen, wist ik,
het touw teder als een bewijs
om haar dunne hals geknoopt.
Ik rook het oude beven.
Maar ik deed niets.…
er is geen dood
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
848 er is geen dood
als leven groen
weer takken voelt in
een nog ongeboren loot
zacht keer je terug
naar de schoot waaruit we
allen eens ter wereld kwamen
daar komen de herinneringen samen
er is geen tijd meer
waar je bent, emoties
zijn er ongekend alleen
je as zal blijvend zijn
wordt opgenomen
door leven dat geven in
zijn…
Voordragen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.735 Geef je verlegen niet onverholen bloot
laat haar sluiks een voetje schuiven
nonchalant een kootje kluiven
verbijsterd rusten in je schoot
Schenk haar krullen, laat haar lokken
waarachter ze een blozen schuilt
en slechts een oogopslag verruilt
voor `t vergelijken van twee sokken
Plooi haar lippen nipt
zo een avondsarong
valt als balein…
Kantjes
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
4.854 laat me maar
wandelen in
het zand op
blote voeten
witte, hoge
wolken, zelfs
de roze, zijn
niets voor mij
waar ik kan
wortelen in
stevige aarde
ook al geurt het
niet altijd fris
de wind neem
ik er wel bij
laat mijn
armen maar
reiken naar
kantjes rozen
ijskristallen
in mijn schoot
zouden me niet
lang bekoren
waar…
Uitgesprookt
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
1.344 wegen
ze vallen toch verkeerd
als een weegschaal steeds
wordt gemanipuleerd
en zinvolle argumenten
worden doodgezwegen
-lente was nooit winters
de zomer kende geen kou
en regendruppels in de herfst
droogden altijd op in blauw-
ze is het strijden zat
wist zijn handtekening
uit haar levensverhaal
begraaft zijn opdringerigheid
in de schoot…
ooit
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
1.310 Ooit ben ik een oud wijf
Eentje met een geit
Een overwoekerd boomgaard
Maar geen zuchtje spijt
Ergens in een huisje
Met onkruid metershoog
Een waslijn voor mijn jurken
Een ieder doorziend oog
Kijk je door mijn raam
Ik zit daar bij het vuur
Zwart poezebeest op schoot
Jouw foto aan de muur
Ooit ben ik een oud wijf
Eentje met een geit…
Ik keer mijn huid
netgedicht
4.3 met 22 stemmen
1.298 lekkend langs mijn gewonde bast
zoekt water vaste grond in aarde
waar zaad verholen wacht
op kiem verwekkend baren
doch gezichtsvelden wilde bloemen
wiegend in diepe dalen
verwelken onder het wolkenwier
van mijn vruchteloos verlangen
want in mij vergroeit de levensader
langs schier verweerde ribben
en onbezwangerde schoot
bloeiend rood…
vrouw
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
1.476 ik gooi symbolen in haar schoot
zij is mijn dwaaltuin
zoals zand en strand en land
goed samengaan
in de stroming van verlangen
ik schrijf tekens in haar afrastering
zij is mijn groene klimop uit
de grond van mijn bestaan
zoals huis en tuin goed samengaan
in een geboorte van samenhangen.…
Gewiegd
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
703 in en uit de ademtocht op het deinen van de zee
lichtgewicht gedragen
welbewust van overgave
strelen golven welvend voldoening
van een warme waterwieg
nachtdonkere diepte tintelt
helder gekleurde levenskracht
in zwierig ritme begroetend
de zonneklare moederlach
ongemerkt lengen vreugdetranen zilt
de gul geschonken zachte schoot
seconden…
Rusteloos.
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
2.043 Haar handen rusten in haar schoot,
dan weer dwalen ze,
handen die ooit,
nooit stil konden liggen,
ze weet nu niet,
wáár ze te laten.
Net als haar hoofd,
haar héle lijf,
haar geest heeft
dit leven al verlaten.
't Begin van het einde,
of een nieuw begin,
niemand die het zeggen kan....…
Onderzoek
netgedicht
4.1 met 26 stemmen
1.753 De onrust
vlug gesust:
het gave staal
een veilig graf
de gladde wand
een koele schoot.
Al snel stoot hij mij uit.
Daar lig ik uitgestrekt
op 't stalen bed
dodelijk ziek herboren.…
"Carpe Diem"
netgedicht
3.3 met 35 stemmen
6.707 Maar dalen zijn om uit te klimmen
En er zijn redders in de nood
Die laten kleine lichtjes glimmen
En bieden je hun warme schoot.
Een aai, een streling, lieve woordjes
’n welgemeend hart onder de riem
gevlochten energie in koordjes
met raad en daad: ”Carpe diem”.…
Mijn oude stad
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
1.070 In de nevelige vroege morgen
Nestel ik mij in warm nat gras
En staar ik naar de zon die ras
De resten van de nacht doet worgen
In de verte zie ik contouren
Van mijn oude stad, het doet deugd
Zij herbergt mijn begin en jeugd
Wat heeft mij toch kunnen ontvoeren
Ik zal later haar schoot betreden
De wijken waar ik ben groot gebracht
Rouw…
Naar binnen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
662 Ben ik zeker van het leven
zeker van mijn hier en nu zijn
zonder twijfel in het brein
om mijn omgeving te beleven
het ontwaken als een schot
verbreekt de sluier van de waan
onthult de waarheid in een traan
onttrekt de nevel van mijn lot
fakkels van verbinding zijn ontstoken
en met de wereld zoals die bestond
is voor eeuwig het contact…
Op haar graf
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
710 Waarom ben ik gekomen
ben ik naar je toe gegaan
terwijl je voor altijd ligt te dromen
bleek je lichtje nog steeds aan
'k heb de dood op schoot genomen
haar gekoesterd en gewiegd
vliegensvlug was zij verdwenen
zie hoe schone schijn bedriegt
links van mij zat 'n vlinder
met de kleuren oranje zwart
mooi te pronken als geen ander
draag…