Alle inzendingen over takken

3020 resultaten.

Sorteren op:

jij de grand-cru

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 603
ik wist van jou maar iedereen belooft zijn trouw aan kerk en vaandels wat zo onschuldig leek bleek in realiteit jong hout in nieuwe takken jij zocht een stam om weer te enten ik wilde groen en druiven zonder krenten samen gisten we tot tafelwijn jij de grand-cru en ik gaf jou mijn laatste druppeltjes azijn…

in kransen van verwachten

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.151
je hangt weer takken aan een stam die herfst al heeft kaal gemaakt en groent vanaf vandaag je kerstverhaal schildert nog een donkergroen advent in kransen van verwachten maar hangt de boom al vol met verlangens en gedachten zij schittert blinkt een lieve lust en de muziek maant rust waarin de schapen weiden en eindelijk…
wil melker13 december 2005Lees meer >

onder een oude plataan

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 513
een oude plataan duizend slapen verder op losliggend schors ontwaken we onder het bladerdak van een oude plataan een buigende tak verwijst naar ons verblijf vroege ochtendregen brengt het blad in glanzende pracht traag pas jij je hand op een blad parels op je borst soms is het verleden ineens overal duizend slapen verder…
J.Bakx13 juli 2019Lees meer >

thuiskomst

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 472
we kwamen thuis toen we door het raam onze flinterdunne vervlogen dromen aanschouwden het schommeltje vergeefs bungelend aan een balk de dode takken in zompigheid vergaan een verlaten ploeg woekerende brandnetels de vogelkers die brons kleurt in het ingetogen herfstlicht de tamme kastanjes het zacht haast sacraal roze van…
J.Bakx18 oktober 2019Lees meer >

ontwrichting (2011)

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 476
het kind Wakubenga het patina van de tijd legde een bittere scherpte over de sluier van onschuld de ogen van het kind dat wordt geminacht lachen nooit ze leeft op al te tere takken onontkoombaar en smal als een doodskist wordt het kind bedolven onder doffe schaamte in de meisjesbuik groeit een vreemde bittere vrucht brandmerk…
J.Bakx11 november 2021Lees meer >

winterdag

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 597
een man lag roerloos op de zandvlakte zijn lijf bekleed met met wier en mossen piepschuim en schelpen bedekten de onbehaarde weerloze kruin de armen als lange takken gespreid de handen ontvouwt als vingervormig blad benen als twee stammen vergroeid verbonden met elkaar de gekromde tenen in het zand gedrukt wortels…
J.Bakx25 januari 2022Lees meer >

REGENDRUPPELS

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 202
De fluitende wind speelt ondeugend met een tak. Lentebloemen, gisteren nog fier met een popelend hart. Vandaag moedeloos... alles zwart. Bedroefd laten ze hun hoofdjes hangen. Terugkeer van de zon, een groot verlangen. Ze zien de schoonheid van de regen niet. Glinsterende parels wanneer een zonnestraal door de wolken schiet. Amanzimtoti…

Tijd

hartenkreet
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.503
Tik, tak,tik, tak de klok loopt door. Waarheen, waarom, en vooral waarvoor? Wannneer zal het tij gaan keren? De tijd, die zal het ons leren! 7/4/2002-9:25 uur pasten de puzzelstukjes in elkaar.…

De Perendief

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 859
steeds zon op kattekwaad Aan de school had hij een hekel 't Liefste zwierf hij langs de straat Op een avond zag de deugniet Ergens bij een boerderij Hele bomen vol fijne peren Hij dacht dat is wat voor mij Jan keek eerst naar alle kanten Nee er was geen mens te zien Toen vlug in de boom geklomen Dat ging in een ommezien Op een dikke tak…

Mijn liefste

poëzie
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.984
De nacht is zo zwart en de winden gieren en voor mijn voet, bange geesten, slieren tak en takken, in knakken verward. Mijn liefste waar zal ik slapen vannacht?…
Salomon Bonn15 augustus 2022Lees meer >

Appelboom

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 649
Maar na een paar jaar ben j' er weer met knop in elke tak, voor een top appeljaar, een schaduwdak. De tuinman in mijn leven, wist welke tak gesnoeid en welk' gespaard, houdt meer nog dan van mij van bruidskledij, van bloemen en van appeltaart.…

Zondagochtend in het bos

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 536
ik ging glimlachend zitten op het groene mos en zag de bladerloze takken van de bomen lichtjes in de niet al te heftige windstoten heen en weer zwiepen,- een begroeting aan van alles en nog wat zat ik te denken, maar in het bijzonder dacht ik aan woorden die in bepaalde volgorde, leek het, tussen de takken vandaan in mijn hoofd vielen…

Een alleenstaande moeder

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.064
Als je samen met een partner de taken zult kunnen verdelen, is het veel beter Een moeder kan de taak van moeder en vader wel op zich nemen Maar toch is het met een man in het leven veel beter Kinderen hebben een moeder en een vader nodig Ze hebben ook de lessen van een man nodig die hen zal vormen in het leven, die vaak wat strenger en harder…

Plataan in Catalonië

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 563
Het onopgemerkte, nu gezien de takken bogen zich nog dieper het kleintje van dichtbij te zien; El Petit Plataner!…
Evert de Boer26 augustus 2016Lees meer >

Het vooral altijd maar ‘moeten’ van anderen

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 897
O.k., ik geef toe, ik geef het toe ik spring van de hak op de tak als een aap, een rode aap in het oerwoud van moeten ik moet dit nog ik moet dat nog ik moet zoveel ik had gisteren ik wil morgen ik zal overmorgen volgende week, maand, jaar moeten, moeten, moeten Als een aap in het oerwoud van moeten slinger ik mij chaotisch ogend een…

Wanneer de stilte breekt

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 535
Eerste roep klinkt zacht door koude takken zingt iets de dag opent zich Lucht is nog dof van de nacht, een vage blauwgrijze belofte, maar ergens tussen de takken breekt een stem uit de stilte. Hoog en aarzelend eerst, dan voller, als een hand die tastend winterse kou opent en langzaam iets nieuws aanraakt.…
CB12 februari 2025Lees meer >

In de schaduw van de bomen

netgedicht
2.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 775
Strekkende wortels wind fluistert door de takken rust in de adem Zij staan stil terwijl seizoenen als schimmen voorbijgaan, hun wortels reiken dieper dan wat ooit zal worden gezien. De aarde draagt hun verborgen verhalen terwijl wind hun takken beroert met fluisterende handen.…
CB28 februari 2025Lees meer >

Ode aan de vlinderstruik

hartenkreet
2.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.275
Als de middag vordert, blijft de vlinderstruik een rustpunt, de schaduw van haar bladeren uitnodigend voor de kleine wezens die zich tegoed doen aan de nectar, terwijl lucht steeds warmer en zon zwaarder wordt boven haar takken.…
CB14 juli 2025Lees meer >

Wintertafereel

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 302
De bomen dragen zilverglans, takken buigen onder koude pracht. Het veld beweegt in witte dans, verlicht door bleke winternacht. De adem hangt als dunne mist, hoog boven het bevroren meer. Elk hart dat even iets mist, voelt rust die glijdt, sereen en teer. De wind schuift langs de kale takken, een echo door het doffe hout.…

Sinecure

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 202
Ze wil grote stappen zetten, maar haar voeten kiezen kleine passen, alsof de aarde haar in lettergrepen leert lopen in de boom tussen takken die te dicht op elkaar zijn gegroeid, wordt iets wakker niet de boom zelf, maar het vermoeden van een boom een vorm die zich uitrekt in de richting van licht dat nog niet bestaat de takken oefenen…

Vergeten

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 947
Tussen hem en het leven zit nu glas met uitzicht op de schuur waar alles dezelfde bruine kleur heeft snoeischaar en hark in zijn schoot liggen dode takken Tussen hem en mij zit nu glas buiten juicht de zon heerlijke zomertuin bomen zwaar van fruit maar binnen is het zwijgstil ik breng hem een peer proef maar, zoet sappig, toe…
Lizzy5 januari 2003Lees meer >

bevroren ziel

hartenkreet
3.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.464
naakt lig ik in de sneeuw het gevoel van absolute verlatenheid midden in de natuur die onverschillig is Het vriest berijpte weilanden weerkaatsen in het licht van de maan Kromme geknotte wilgen vormen aan weerszijden van het pad een erewacht voor mijn langgeleden gestorven ziel Hun kromme takken verwelkomen mij nemen mij in liefde…
angelique9 februari 2003Lees meer >

Een beetje Boedhistisch

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 979
Hij heeft die taak eens opgelegd Op de harde schouders van Karma. Ken maar jezelf is er gezegd, En al de rest is telkens Dharma. Debiet – krediet schommelt als een wieg: Een fout, misbruik en een kans. En op de weegschaal van Nemesis Zoekt onze ziel naar haar balance.…
Julia T.22 september 2005Lees meer >

Al zie ik nog niet goed

netgedicht
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.093
Al zie ik nog niet goed, het licht verwarmt de kilte en doet hopen terwijl de mensen soms voor mij als wandelende takken lopen. ‘k Verheug me om wat komt, de tere winterbloemen, ‘t goud van tederheid en van erbarmen terwijl we ons aan eerbied warmen, omdat het nu toch gauw weer Kerstmis wordt.…
Adeleyd8 december 2010Lees meer >

Smeltpunt

netgedicht
4.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 818
een grauwe waterplas waar ooit in sprookjeskou de mooiste sneeuwpop was stenen ogen op besmeurde grond een kromme, vieze wortelneus te strak gevouwen takkenmond rode koontjes vragen zacht of hij nu soms met opa in de sterren lacht en prompt liggen op het groene gras wortel, stenen, takken klaar voor als het straks weer sneeuwen mocht…

Haagse Hopjes

hartenkreet
4.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.811
Tussen het gesteggel door is hun verbijstering weer eens groot ministerie voor miljoenen opgelicht, staatsgeheimen liggen in de goot, het is zorgelijk lachwekkend hoe 'n regering zijn taak verricht.…

het is voorbij

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.382
de olijke kapster schaart met ogen wandelt tussen takken rozenolie fleurt het zwerk rillende kraaien op de grassen de dood is opgeruimd netjes in de pul op het dressoir de dag zit in de knip fladdergons verlaten de geruchten appeltaart staat op de stoep thuisloos woont de witte waterroos het marmert aders blauwglans de tondeuze slikt eiderdons…

In een vreemde lucht

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 436
voelde hoe de tijd verschoof hoorde paarden rook de geur van omgeploegde aarde in het schimmige voorbijgaan proefde ik hun angst en pijn zag de aftocht in het bloedige verslagen zijn vanuit mijn ooghoek werd het langzaam stil het zonlicht straalde helder als voorheen ik was moederziel alleen maar de sporen waren warm en vers takken…
wil melker20 augustus 2016Lees meer >

Hemel

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 619
Zie, de lente groeit het aanstonds zwellend blad grof onkruid in het pad dat op de harde tegel bloeit Hoor, het voorjaar zingt haar jubellied vanaf het dak terwijl de eeuwiggroene tak ruisend op de adem swingt Van warme wind die prijst de zachte wolke deinend over de stad, zon omheinend hemel die ter aarde stijgt…
Rasecht17 april 2007Lees meer >

Rijpt vorst kristallen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 438
mist vreet stilte onder huilende takken waar druppels spatten op het rottend blad vocht schuurt langs basten van bomen spiraalt naar toppen in watten gevat onzichtbaar sombert het bos zijn witte vachten in koud kille nachten in het eerste licht rijpt vorst kristallen is stilte weer terug zonder vallende drup…