4012 resultaten.
XXIV - bloem in de knop - 1916
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
608 heur haar opgestoken
haar schort altijd even schoon
liefde in de tuin
even eveline
in de kringen van kratten
haar jeugd gevangen
paralellen
schieten pijlen uit de oerknal
naar de eeuwigheid
weer een depressie
uit de lucht vallen zegening
en mobilisatie
na sterre maanden
de premature geboorte
van begeerte…
dralen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
474 en nu op deze
winterochtend
vallen alle
verschillen weg
onder een witte
deken van sneeuw
ik denk aan al
de mensen die
ik ben geweest
herinneringen
de dromen die
ik navertel
zijn ze echt
niemand die het weet
de wind gaat liggen
het huis kraakt niet meer
ik open de deur
doe haar weer dicht
opnieuw valt er
sneeuw…
Haiku plus #2
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
591 Droevig is het najaar
je voelt het aan je oogwater
tranen zullen vallen.
Onzichtbare sporen
genoeg stof om in te bijten
adders onder het gras.
Bomen worden gekapt
plastic in de buik van de zee
mondvol kiezelstenen.…
Niets kan mij van mijn vrijheid ontdoen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
452 En als de druppels vallen
schuil ik onder een bloem.
Genietend van de verfrissing.
Niets kan mij van mijn vrijheid ontdoen.…
er zijn bomen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
517 er zijn bomen die elegant, bijna voorzichtig
iemand willen redden
of alleen in hun oor fluisteren, iets aardigs
niemand weet waarom
anderen willen breken en vallen,
hun wortels uit de aarde vandaan
weer anderen vervlechten hun takken
en denken aan de lentezon,
ontdekken soms een regendans…
Palaver
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
426 Mijn lief, waar was je
al die tijd
palaver van
welsprekendheid
je Maagdenburger
halvebollenvriend
heeft nimmer spijt
van jouw historisch
allegorisch reizen
in Vergangenheit
palaver van
welsprekendheid
en parelende
eruditie
wat jij met hem
beginnen wou
was echt een
wereldexpeditie
je liet hem vallen
in de kou
met…
Tussen Donker en Vlucht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
365 Tussen het zware en het vliedende
hangt een stilte
die niet weet
of ze moet vallen
of vliegen.
—…
TIJD
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
178 Nergens
vallen stemmen buiten
het bereik van morgen
alleen het noorden
dat niets vraagt.…
Blaffende honden
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
441 De aarde scheurt open
Alsof een landkaart
Wordt uiteen gereten,
Duisternis groeit
Uit de diepte
Waarin het leven
Slechts sporadisch
Nog voorkomt -
Honden blaffen
Alsof hun leven
Er van afhangt
Ze willen redden
Wat er nog
Te redden valt…
Uit Water
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
414 uit water zijn
we opgestaan
en veelal zullen
we dezelfde weg
als haar af gaan
van bergen zullen
we aflopen
uit de hemel
zullen we vallen
nooit eens stilstaan
soms slechts eventjes
in een plas
je spiegelend aan
de hemel waar je
ooit eens was
zul je de weg vervolgen
die water heeft te gaan
en ook de mens zal
blijven stromen…
Dat plaatje
hartenkreet
2.6 met 14 stemmen
3.403 er zit niks boven niks onder
behalve mijn hand die dat
plaatje weg laat vallen
langzaam vergeten.…
S.O.S.
netgedicht
3.5 met 647 stemmen
68.380 In mijn hoofd vol gedachten
Waar verzetten niet meer helpt
Zit ik stilletjes te wachten
Tot de dood me overstelpt
In de wirwar van gevoelens
Als spaghetti door elkaar
Als een mens, loos van doel
In het geheel er niet mee klaar
In het schreeuwen van mijn pijn
In het vallen van de nacht
Zal ik wanhopig denkeling zijn
Die een zeker zuipen…
Herfst ontluikt .....
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
969 Blaadjes vallen
als tranen,
bomen nakend
tot op de tak
Een bed
van bladeren
verstomt
mijn voetstappen
Zonnestralen
gevangen
tussen 't kalende
warm gekleurde bos
De geur
van de herfst
doet mij
naar adem snakken
Grote sponszwammen
schieten als "paddestoelen"
uit de grond
Herfst ontluikt ...…
Nachtregen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
506 Alle druppels vallen.
Mensen ademen.
Allemaal.
Het mediteert.
Regen regent.
Het is nacht.
Nu is vrede.
Het ademt.
Het is stil.
Samen.
Hier.
Wij.
Nu.…
waden in beelden
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
1.054 het bed is een polderland
molens draaien op volle toeren
lakens worden vermalen
en te bleken gelegd
sloten vallen droog en lopen
over het matras het zakt in
op een, soms twee plaatsen
ik trek mijn laarzen aan
de molens zijn gestopt en
de regen blijft komen maar
ik kijk omhoog en baad
in weelde…
Mijn pen vloekt...
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
1.064 Alle lelijke woorden, vloeien uit
op het papier,
ik zit erbij en kijk ernaar...de
éne na de andere vloek zie ik
vallen hier....
Mijn pen is boos, niet weinig ook,
voor ik het weet, gaat hij
op in rook, want wéér heeft een
idioot een prachtig mens met een
eigen mening in koelen bloede
vermoord....
En dus vloekt mijn pen.....…
Vertrek
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
6.552 Als de regen nog lijkt te vallen
en de zon al dagen schijnt
laat de lach dan gaan
en je geluk niet verbazen.
Het regent vaker dan je denkt
maar de last die van je schouders valt
is meer dan vrijheid
is ook nog eens geluk.
De zon schijnt stralen
en een nieuwe wereld is daar
nergens is het gras groener
dan het gras bij jouw thuis...…
Jij bent het
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
1.785 Jij wist mijn tranen
liefdevol te drogen
ze braken van pijn
je streelde mijn ogen
Jij liet mijn hoge muur
vallen in bergen rozen
omdat je onvoorwaardelijk
voor mij hebt gekozen
Jij geeft mij vertrouwen
mijn hart wordt verwend
dit moet échte liefde zijn
waarin jij mijn ware bent…
Muziekklanken
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
930 De klanken van de zomer, zoemen voorbij mijn raam
De lichte tonen beroeren het gras
De muzieknoten van de herfst zijn in aantocht
Te horen aan de blaadjes die vallen
De zware galmen van de winter, komen er achteraan
Maar voor we ’t weten, zal de symfonie van de lente
Weer hoog in de top veertig staan.…
de hoop voorbij
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.215 ze plukt ijsbloemen van de ramen
poot sneeuwklokjes in november
maar haar tijd staat stil
en als ze schreeuwt
bevriest haar adem
ijskristallen sterren
vallen in de nacht
maar ze wenst niets
ze loopt haar pad
alleen in maanlicht
mijdt de zonnestralen
ze wil niet dat haar hart ontdooit
een bevroren hart doet minder pijn…
Een gouden zon
netgedicht
4.8 met 20 stemmen
1.136 Al vallen ook de bladeren,
een gouden zon is er toch ook;
zo gaan de mensen vaak
in weemoed verder.
Ze moeten wel, want leven dringt tot vreugde,
al er zoveel leed
en stilte veel te groot soms;
Laat er geen bitterheid
gaan groeien in de harten,
nu de oogst er is,
de aarde
die haar vruchten heeft gegeven,
ten leven.…
Hemel
hartenkreet
3.5 met 14 stemmen
1.703 Ik zie de zon en in de verte al de maan
aan de hemel staan
het is een mooi gezicht
het vallen van de duisternis
de zon die langzaam gaat verdwijnen
de maan die volop gaat schijnen
de sterren in de lucht
een is er op de vlucht
de gouden stralen
die naar beneden dalen
met hun praal en pracht
zo mooi zo teder en zo zacht…
tranen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.066 Komen vanzelf
en vallen dan stuk.
Tranen van haat
en soms van verdriet.
Komen vanzelf
ook al wil je het niet.
Tranen zijn tranen
ze blijven bestaan.
Ook al wil je ze soms
uit de weg gaan.
Tranen blijven tranen.
je houdt geluk en pijn
Ook al weet niet iedereen
waar ze voor zijn.…
Veld van eer
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
895 Hun stemmen klinken steeds doffer
boven de doden zweven engelen
hun vlucht en onzichtbaar
vallen witte veertjes tussen
de vlokken poedersneeuw naar beneden
Het maakt haast geen gerucht
Tussen overwinning en nederlaag
ligt het tussenland van overgave
aan het niets waarin een vonk
zich voortspoedt altijd onderweg…
niks
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.828 trekt 't te zwaar
die kracht
gaf je zoveel
om de macht
dacht je zoveel in stukjes
en gaat maar bukken
om die macht
macht in woorden
woorden in de nacht
liet het je vallen
ben jij verafschuwd
gewaarschuwd
voor de andere kant
van 't verhaal
verhaal in lagen
lagen en gaven
van niks…
vaar wel
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
691 Kijk voorbij
de horizon
droom en kom
vallen in mijn
armen
haar huid zo bleek
haar dialect zo zacht
omdat jij
begrijpt
dat het bloeit
alsof de hemel groeit
het is begonnen
wij dromen
en drukken
het af
op papier
gerecycled
omdat het mag
omdat het leeft
het schrijft en beleeft
rustig in een sneltreinvaart…
vlinderlicht
netgedicht
4.8 met 31 stemmen
705 Verwaaide vlinders
vallen via
vensterglas
als bloesems
omlaag
in de schoot
van mijn ijsjurk
die ik draag
voor het laatst
vandaag want
de winter is dood
-
licht valt
vol zomer-zin
mijn kamer in
aarzelend
probeer ik het
te vangen
in een glimlach
naar de zon
warmte ademt
in mijn huid en ik
dans de winter uit…
Levenslot
netgedicht
4.7 met 23 stemmen
1.089 Als berger in een duikerspak
is dit ruim veel te groot voor mij
ontrukt aan een familietak
drijven verschrikkingen voorbij
mijn bril beslaat het tranendal
van dompelaars in zeemansgraf
ik zwem tussen een dodental
aan wie ik namen geven mag
waar zij zich gelukkig waanden
vallen patrijspoorten op slot
kinderen van nabestaanden
verdronken…
Illusie
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.077 Terwijl wij vrijen
en onze weldoener Eros bloeit
en de valse glitter verdwijnt
slaat de zee het rotsgezang
met water dat wil schreien
om het harde deel
van ons beiden
terwijl
de kraaien vallen
als hartaanvallen
van het doods behang
dat scheurt omdat wij vrijen
dromen wij teveel.…
sluit de stenen
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
682 in het woord
van de avond woont
een donkere schaduw
waanzinnig broos
hij draait zich om en om
in mijn hoofd, verscheurt gelaatstrekken
tot groteske vogels, nog lelijker
dan de as waarin ze hun vleugels zoeken
ik breek de stilte tot bestemming
verzwijg mijn zinnen voor ieder
die mij draagt
ergens vallen stenen, eenzelvig
in hun vlucht…