35703 resultaten.
Winterkoning
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.068 Ik ben mens, wil dit hoopje veren beschermen,
ik koester en bescherm deze koning. Ben ik gek?…
oneindig ver
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
6.881 Zelfs ondergaand verblindt ze me
Zoals jij dat heel goed kon
Ik hoor kraaien krassen
Bomen zachtjes fluisteren
Stemmen een balkon lager
Ik wil er niet naar luisteren
Ik zie een auto parkeren
Mensjes stappen uit
Anonieme mini buren
Ik heb een hele kluit
Ik weet dat je beneden woont
Ben verliefd al weet ik beter
Je lijkt oneindig ver…
oneindig ver
netgedicht
2.8 met 78 stemmen
15.487 ondergaand verblindt ze me
Zoals jij dat heel goed kon
Ik hoor kraaien krassen
Bomen zachtjes fluisteren
Stemmen een balkon lager
Ik wil er niet naar luisteren
Ik zie een auto parkeren
Mensjes stappen uit
Anonieme mini buren
Ik heb een hele kluit
Ik weet dat je beneden woont
Ben verliefd al weet ik beter
Je lijkt oneindig ver…
Vers hooi
netgedicht
4.6 met 29 stemmen
742 Meer dan ons leven geven kon
heb ik je lief gehad
wij putten uit dezelfde bron
buiten de binnenstad
ons hoge gras geurt ademloos
naar vervlogen tijden
de zeis flirt driftig met vers hooi
dat moet leren lijden
je bent te jong nog voor verlies
van een vertrouwd gezicht
ik kies jouw grote teddybeer
tot troost in dit gedicht
uit je dal…
ik breek je veren
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
827 vleugel maar mijn
lieve nul, ik breek je
veren als je neerstijkt
op mijn woorden en
ze gaat vermoorden
stuk onbenul
dat geen gevoel geeft
aan de zinnen omdat
je bang bent je te laten
raken diep van binnen
je lach is nonchalant
denkt wetenschap naar
eigen hand te zetten
om een ander dieper in
het graf te kunnen leggen
jouw kuil…
Ver van huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
567 Dromend in warme bedden,
wordt het de hoogste tijd,
om ver van huis te gaan.…
Tijd streelt van ver.
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.087 Tijd, streelt van ver
De hoop die schuilt
Opzoek naar de ster
Een jij die niet huilt
Kracht, vecht voor erkenning
Een masker af te zetten
Uit de cirkel van gewenning
Om altijd maar op jezelf te letten
Wil, om bestemming te halen
De ster in de spiegel te herkennen
Niet langer in vervreemding te dwalen
De weg van waarde te verkennen…
Vers gemaaid gras
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
657 De geur van vers gemaaid gras
doet me dronken even drinken
van een aroma van nieuw, van groen,
van hergeboorte en morgen, zomer.
Hoe kan je dit vertolken in
kreupele zinnen, in een scheef beeld
dat maar niet recht geraakt, dat
voorbij de woorden ademt.
De sprietjes richten zich alweer op,
en vertellen een nieuw verhaal.…
In een land hier ver vandaan...
hartenkreet
4.3 met 79 stemmen
3.530 In een land hier ver vandaan
Daar zou ik willen wonen
Zonder agressie, haat en pijn
Zonder al die mensen
Die denken stoer te zijn
Als ze je met opzet kwetsen
Zonder al die mensen
Die er om moeten lachen
Als je huilt van onmacht of verdriet
Een plaats zonder mensen die je pesten
Alleen omdat je anders bent
Alleen omdat jij…
gelijk de dichters (chanson pathetique)
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
1.054 na vers
en kus u op uw beverzachte mond…
surrogaatkoffie
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.425 Als je de volgende keer
weer koffie voor mij zet,
wil ik dat je de bonen maalt
en verse koffie voor mij zet.
Puur,
zoals je van mij ook krijgt.
Surrogaatkoffie
kan ik overal wel krijgen.…
Vluchteling
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.041 Heel ver van huis
had ik een thuis
met vrouw en kind,
maar het bewind
vertelde mij
je denkt niet
zoals wij
en dus
mag jij
niet vrij.
Heel ver van huis
had ik geen thuis
met vrouw en kind
vluchtte ik
voor het bewind.
En in een land
kreeg ik
een toegestoken hand,
kom maar bij mij
hier ben je vrij.…
Het einde
poëzie
4.2 met 24 stemmen
4.867 Vroeger toen 'k woonde diep in 't land,
Vrat mij onstilbaar wee;
Zoals een gier de lever, want
Ik wist: geen streek geeft mij bestand,
En 'k zocht het ver op zee.…
Ik heb duizenden clichés
hartenkreet
2.8 met 14 stemmen
2.159 jij bent de hemel, een vallende ster
kom laat je vallen uit dit bestaan
ik wil je met beide handen vangen
je bent nu te ver bij mij vandaan
ik heb duizenden clichés
die ik met jou wil delen
laten we gaan vluchten, ver van hier
naar een plek waar ik om je kan geven
ik neem je mee in een koffer, m'n hart
ik wil je mee op wereldreis, m'n leven…
verlate vlinders
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
4.073 ik zag verlate vlinders
dichtbij maar ook ver weg
ze hadden op mij gewacht
had ze ver verbannen,
uit mijn denken gedacht
had het pad verengd
zag nog weinig licht
sloot mij verkrampt
voor ander goeds
het bleek, uiteindelijk,
niet echt gedicht
heb die fladderaars
bij me geroepen
mijn ramen weer
wijds open gezet
dat heb ik nodig…
Mijn droomwereld
hartenkreet
3.8 met 30 stemmen
3.776 Doe dingen die ik nooit zou durven
en ontmoet mensen hier ver vandaan.
In mijn dromen kan alles gebeuren,
of het nou bewust is of niet.
Feiten doen er niet toe
en je fantasie heeft de vrije loop.
Door mijn dromen verheug ik mij op de slaap,
de hele dag door bedenk ik wat nieuws.…
"Nachtdraak"
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
494 Een gedachte fladdert af en aan
en likt z'n verse wonden
behoedzaam van een bleke maan.
Verkeer jengelt al in de straat
blikken dromen verpakt in
monotone regelmaat,ze manen
het licht tot groter spoed
ontneemt de morgen de
prille moed en wordt energie
vermorst, ver voorbij
de dagelijkse kost.…
Eerste hulp bij tranen
hartenkreet
2.5 met 13 stemmen
1.688 Ik hoop dat ze werken, de laatste regel van dit vers;
Jouw gezicht zonder kuiltjes is een toetje zonder kers.…
Die ster
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
2.993 Eeuwen her, hoog en ver,
zagen zij als lichtend baken,
en volgden zonder moe te raken,
die vreemde wonderbare ster
Op kamelen zochten zij daaronder
een koningskind, liefdeslicht,
Gods zoon die vrede sticht,
en vonden het grote wonder
Mirre, wierook en goud
Weg…waar zijn de gulle gaven?…
Ommekeer
netgedicht
4.4 met 25 stemmen
1.565 zoals de dood nog als ver weg wordt gedacht
terwijl ik hem ergens in mijn hart bewaar
vroeger wilde ik nog springen over getijden
maar stramheid en inzicht der jaren
weten het wezenlijke niet te vermijden;
de natuur kan iedere ommekeer verklaren…
Rosa Luxemburg
poëzie
3.8 met 9 stemmen
3.262 Gij ging zoals een hoge klare ster
De arbeidersklasse voor, uwe Geliefde,
In de strijd, - en uwe klare liefde
Lichtte voor hen uit, ver, alleen en ver.
Gij stierf. Waardoor? Door 't kapitaal vermoord,
Maar ook door de arbeiders die u verlieten,
Die u alleen met uw vijanden lieten,
En niet luisterden naar uw verre woord.…
Droom-vlucht
netgedicht
4.7 met 32 stemmen
828 stenen
nog warmte vond
vanuit die droom
kwam ik thuis vannacht
en zacht viel de regen
in tranen achter maskers
van eenzaamheid
toen vlogen mijn vleugels
terug in de tijd,want ver weg
kon ik sterren horen zingen
slechts een droomvlucht
verwijderd van de
werkelijkheid…
Stilte alom
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
495 Ik zuiver de kamers met wierook,
boen de vloerbedekking met natuurazijn,
stof alles af, doe meer en meer weg
maar je blijft hoe dan ook aanwezig,
diep in mijn hart, waar de stalen deuren
luidkeels zijn dichtgeplofd, ik geen
mens meer toelaat, op enkelen na
en jou natuurlijk, maar je bent ver weg,
zo ver dat het verdriet me te machtig wordt…
PAPEGAAIENBUURT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
769 Lorres bonte veren verblijven hier
sinds voorstel van een speelse vernufteling
zorgen voor levendig ogenvertier.
Dit vogelkleed heeft lichte versnippering:
soms zweven zijn pluizen naar een ver kwartier,
prijken bewust op een jongere woning.…
Zie je hoe de wind
gedicht
3.0 met 8 stemmen
5.330 Zie je hoe de wind vogels van een tak opraapt
ze uitvouwt, veer voor veer oppakt en openklapt
uit de lucht plukt die ze vliegensvlug verkennen
als schichten in een bronsvertrekkend licht gevat.…
Kaagse Kringen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 (Zie ook Wim Meyles' snelsonnet
waarin hij D66-voorvrouw Kaag
de maat neemt...tenzij je politieke interesse net zo ver is gedaald als het moreel kompas van Van Drimmelen)…
November
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 zonder idee
waar naar toe
ze worden zwaar
en levensmoe
verzinken
in dikke pakken
humus waaruit
volgend jaar dus
van alles ontspruit
maar zo ver
is het nog niet
Westerwolde
dit gebied
voelt beklemder
in de kou
van november…
Liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 Zo heel dichtbij
Maar soms zo ver ... Zo vergeten ver
Als ik naast jou lig
Jou haren als een krans
Als een aureool van zoveel liefde
In het vroege ochtend licht
Een traan mijn oog verlaat
Wetende dat het goed is
Zeg jij dat ik niet weet ..... waar ik begin en jij ophoudt…
Zie mij aan
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
464 mij hier niet peilloos zweven
geef mij terug mijn evenwicht
een licht vertrouwen stroomt in mij
gelijk het kind van ver voorbij
dat bij ied're nieuwe morgenstond
in hoop opnieuw haar kracht hervond.…
Jouw verzen
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
744 Geen vers – alleen dat ene vers van jou
dat toen leven in mij zocht en vond
en wie die onze zielen van op afstand
met sterke draden aan elkaar verbond.…