Alle inzendingen over vergaan

1421 resultaten.

Sorteren op:

Huid

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 917
Pas na de dood zal het echt vergaan In feite niet meer dan een strak omhulsel voor bot, orgaan en ander vulsel. Van wezenlijk belang voor de tere binnenkant zoals op een wiel de buitenband aangepast aan het terrein. Bij zand grof, bij asfalt fijn. De kleur aangepast aan het klimaat, is de kleur die ons allen het beste staat.…
Menno28 februari 2011Lees meer >

DOOD

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.474
Toen het grote heilige vuur dan langzaam doofde We meer uit noodzaak aan elkanders deurtje klopten De driften langzaam nederdaalden Keken we in elkanders oude vergane ogen … Een allerlaatste maal…

BOARNSTERHIM ADEMT

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 533
muren waarachter papieren en kunstwerken verhalen van de geschiedenis der beminde Friese grond begeven zich tussen wandelaars krioelend en vol verrassing tenslotte zijn ze verloren boven het knipogende Pikmeer dalen doelloos kringelend neer vinden _ langzaam verdwijnend geborgenheid en bemoediging bij zachtzinnige klapperzeilen die vergane…

DODE VLIERBOOM

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 495
Zijn dorre kruin wijst vol droef verlangen naar de vage, schemergroene gangen; daar zweeft klein bosleven onvatbaar rond, streelt heimelijk, loom soezend, elke stond de vergane stam, blijft erin hangen. Tussen jong mos klinken keverzangen op dood hout, door Flora heilzaam gewond.…

Ouder worden.

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 900
Ouder worden is de bloemen beleven ook in het verwelken, in rouw en vergaan. Ouder worden is je kruis leren liefhebben. Ouder worden is het gevoel voor spel, sluier en illusie langzamerhand verliezen. Ouder worden doe je uiteindelijk in grauwe en grijze kleuren. Ouder worden is moe worden van de politiek.…
cornil12 juli 2012Lees meer >

DE STATENBIJBEL

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.443
nu al vele eeuwen mijn knekels liggen door elkaar er is niets meer van te breien, dat komt door het respectloos heien de kist om mij heen, is al verdwenen mijn schedel heeft nog al mijn tanden ik mis veel kootjes van mijn handen de mooie bel, die ik heb meegekregen heeft altijd aan mijn zij gelegen de Statenbijbel is ook al tot stof vergaan…
HANS UDING4 oktober 2012Lees meer >

MYCENE

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 678
Het is een eigen vondst Agamemnons gouden masker waarin ik Ensor zie gij erkent hem niet als nazaat van uw vergane macht waar leeuwen brullen mijn gelijk reeds eeuwen later na uw sterven ontstond hij in het nieuwe land waar men hun taal verdeelde zwakker dan uw stenen poort doch o zo schoon van stem zij overtreft nu Klytaimnestra zo…

THEESALET

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 411
- verzinkt ligt overleden in zijn graf naast hem rust Robinson Crusoe de vereerde held uit zijn geliefde boek spreekt eens op mijn verlaten eiland peinsde ik over de drukke kleinzieligheid van het woelige mensdom die je hier uitgebeeld ziet door het gele herfstlover dat tikkelend neervalt op ons onderaards bed om daar willoos te vergaan…

Ik voel het leven in een vloed van zangen

poëzie
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.011
Ik voel het leven in een vloed van zangen met wanhoopswieken om mij henenslaan, 'k voel 't wilde leven mij het harte prangen en rozedromen in dat hart vergaan. Arm kinderhart!…

Er is geen tijd

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.387
Welke is de krankheid die me pijnt bij dreigend komen en vergaan? Wij zijn, daar ze onbeweeglijk schijnt, een sterre aan hare baan. Wij reizen, en uit ieder punt verrijst een einde, ontrijst begin; waar alles wat het leven gunt verlies is, en gewin.…

Marilyn Monroe

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 578
Zelf is zij of vermoord of zelf vergaan, haar liefdevolle schoonheid blijft me boeien, ze heeft paranormaal heel wat voor mij gedaan en in gedachten zie ik de passiebloemen bloeien.…

Ik vond een vogel, stervende in de tuin

poëzie
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.330
Zo zag 'k voor 't eerst het wonder van de dood - Nu moest die vogel zang en vliegspel derven, Weerloos vergaan tot aarde in aardeschoot. Toen wist ik: - Nu nog zijn mijn wangen rood, Nog zing en dans ik, maar ook ik moet sterven - 'k Voel nog de kou, die héél mijn zijn doorvloot.…

kringloop

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 523
de bladeren vallen in ontelbare kleuren vormen en getallen van bomen naar benee zij dwarrelen gedwee, nemen de zomer mee kleuren met hun kleed de grijze aarden wallen de tak, het blad, de steel, de nerf wurmen zich weemoedig in de aarde ondergaan het ondergronds bederf om verder nog dan ver te gaan in waarde vergaan, verlaten…

Pasen - Het laatste

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 489
Zo is het Hem vergaan, de mens, het dier….. Zo vergaat het nu de wereld………

De juiste twist?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 385
Je lachte om mijn verwondering, ik moest wachten tot die ene dans van lelies tot die opengingen en de tijd ui te stellen tot die zou vergaan, je bleef om daaraan een naam te dopen een herinnering die je niet mist een huivering toen ik je bedoeling las.…
Pama11 juli 2019Lees meer >

Bij mijn graf

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 629
Alleen zijn gebeente is gebleven, als teken van zijn vergane leven. Hier heb ik de as van zijn dochter, die mijn lieve moeder blijft, aan moeder aarde teruggegeven. Waar verleden overleden is. Waar toekomst ongeboren is, heerst rust. In het moment waarin we staan. Waarin bomen blijven wortelen. Waarin aarde zaden kiemen laat.…

Als we toch moeten gaan?

netgedicht
5.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 518
Mocht de hemel en de aarde, in mijn nabijheid toch vergaan, mogen we vragen wat we hebben misdaan, sta me toe nog een keer van je lusten te proeven daarna komen we samen naakt in het felste daglicht te staan.…
Pama30 maart 2020Lees meer >

Nog wel fragiel

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 656
Koud kon het zijn op vergane doordeweekse dagen met tal van levensvragen over wat zal komen, men kan van die dagen leren wat ik kan verdragen. Bracht het mij echter echte wijsheid bij, de zon schijnt soms zo bleek als hij mij aankeek word ik elk jaar pas weer echt blij in de maand mei.…

Oneindige muze.

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 550
Ergens is het ontstaan Ergens zal het vergaan. losgetrokken uit het NU ga je voorbij aan wat is en beseft zonder muze is er leegte het voelt als groot gemis....!…

BINNENKNAL

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 403
In een kleine onderzeeboot vol gereedschappen van het nieuwe vernuft waagden vijf mannen zich ver onder de golven van d' Atlantische Oceaan zij verlangden steeds meer te ontdekken bij het wrak van de vergane Titanic de speurlustigen lieten zich niet meer zien men zocht daadkrachtig waar het eens aller trotste zeeschip naar de bodem…

ZAARTBOS

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 361
Vergaan boerenland toont nog bescheiden, vluchtig zijn hand. Gewezen boomgaard, weide ademt hier. Tussen dichte doornen krijgt menig dier hecht tehuis, beschermd aan elke kant, verlaat de strenge struik, speurt over drijfzand, vindt in open galerijoerwoud vertier.…

SNEL SIEREN

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 273
Hun vluchtig verschijnen en spoedig vergaan laat de denkende gelovige merken: God doet Zijn zegen over het minste gaan.…
Han Messie16 september 2025Lees meer >

Een eiland verdwenen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.073
Wat diep was geworteld, drijft zomaar vandaan, verlaten, vergeten, in stilte vergaan. Een mens was geen eiland, en verdwijnen deed pijn. Een eiland verdwenen.…

geen wieken te bekennen

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 61
“Och Alazôn, jij probeert weer tevergeefs tussen de vergane narcissen hangend aan de waterkant een vaste plek te vinden zo ook jij wat opvangen kan uit die poel van verderf; mijn ijverige pogingen in die dichtslibbende vijver tot het droogleggen van heldere emoties vervormen in gespiegelde stormen vergezocht door krakende,…

Zwart-wit moraal

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.392
Zo zal spoedig gebeuren, dat blank in schuld zal vergaan. Het zwart-wit dilemma vergroot, omdat blank zich tot slavernij toe keerde en zo de macht genoot. Nu in alle ellende het ziektebeeld, die onder zwart-wit wordt verstrooid, en aan allen wordt uitgedeeld.…
Jouke8 maart 2005Lees meer >

FENIKS

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.771
Ik weet het je bent tot stof vergaan maar voélen is anders achterblijvend vooruitlopend geloof in de vogel feniks op het Sint Pieterplein dacht ik even je gezicht te zien in het voorbijgaan toen de TV de terugkeer van de Paus uitzond de wachtende massa zegenend jij tussen velen een dag later in Glasgow te midden van treintoeristen in de…

Vaarwelkom

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.328
Zwartgalligheid, je biedt Slechts bitter brood aan Barden Ik schiet vergaan verdriet Aan stukken en aan flarden Je levensvatbaarheid Berust op 'n oude lering Je bent verpilde tijd Een slechte spijsvertering Vaarwel Melancholie Spijt van gedane zaken Jouw stroop van apathie Wil ik niet langer smaken Ik open mijn fontein Ik ben niet…
Anton Albast31 december 2005Lees meer >

Genadeloos geplukt

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.251
Haar blote voeten vlijen zich zoekend een houvast op natte keien die het steile pad bedekken dat leidt naar onderaardse vertrekken waar zwarte kelken welig gedijen Glimlachend plukt zij de bloeiende dood en legt ze in haar schoot terwijl haar ogen in vergane dromen woeste haatrivieren stromen in golvende vlagen donkerrood Zijn afwijzing liet…

LIEFS UIT ABU GHRAIB

netgedicht
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.229
on- bewaakt ogenblik als met een ganzenveer aangestreken. hoe het licht zich naar hun duistere praktijken plooide, naakte mannen op een hoopje geworpen, elkaar opwreven, besprongen. wie die eerste les in democratie niet begreep mocht Allah's naam prevelen zonder tanden. zij bogen voor de dames die op hun strepen stonden, sergeanten vergaan…

vogels sterven langzaam uit

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.056
komende week we schreven brieven aan hertogen en koningen verhulden ons in ootmoedige onderdanigheid en offerden een schaap aan de vier elementen nu drinken wij absint en proeven mescaline dolen rond op zoek naar eetbaar voedsel verzamelen hoop, moed en allerlei kleingeld verslaafd aan het eerlijke geluid van de vogels die mistroostig vergaan…