1421 resultaten.
Huid
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
917 Pas na de dood zal het echt vergaan
In feite niet meer dan een strak omhulsel
voor bot, orgaan en ander vulsel.
Van wezenlijk belang voor de tere binnenkant
zoals op een wiel de buitenband
aangepast aan het terrein.
Bij zand grof, bij asfalt fijn.
De kleur aangepast aan het klimaat,
is de kleur die ons allen het beste staat.…
DOOD
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.474 Toen het grote heilige vuur dan langzaam doofde
We meer uit noodzaak
aan elkanders
deurtje klopten
De driften langzaam nederdaalden
Keken we in elkanders oude vergane ogen
…
Een allerlaatste maal…
BOARNSTERHIM ADEMT
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
533 muren
waarachter papieren en kunstwerken
verhalen van de geschiedenis
der beminde Friese grond
begeven zich tussen wandelaars
krioelend en vol verrassing
tenslotte zijn ze verloren
boven het knipogende Pikmeer
dalen doelloos kringelend neer
vinden _ langzaam verdwijnend
geborgenheid en bemoediging
bij zachtzinnige klapperzeilen
die vergane…
DODE VLIERBOOM
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
495 Zijn dorre kruin wijst vol droef verlangen
naar de vage, schemergroene gangen;
daar zweeft klein bosleven onvatbaar rond,
streelt heimelijk, loom soezend, elke stond
de vergane stam, blijft erin hangen.
Tussen jong mos klinken keverzangen
op dood hout, door Flora heilzaam gewond.…
Ouder worden.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
900 Ouder worden is de bloemen beleven ook in het verwelken, in rouw en vergaan.
Ouder worden is je kruis leren liefhebben.
Ouder worden is het gevoel voor spel, sluier en illusie langzamerhand verliezen.
Ouder worden doe je uiteindelijk in grauwe en grijze kleuren.
Ouder worden is moe worden van de politiek.…
DE STATENBIJBEL
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.443 nu al vele eeuwen
mijn knekels liggen door elkaar
er is niets meer van te breien,
dat komt door het respectloos heien
de kist om mij heen, is al verdwenen
mijn schedel heeft nog al mijn tanden
ik mis veel kootjes van mijn handen
de mooie bel, die ik heb meegekregen
heeft altijd aan mijn zij gelegen
de Statenbijbel is ook al tot stof vergaan…
MYCENE
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
678 Het is een eigen vondst
Agamemnons gouden masker
waarin ik Ensor zie
gij erkent hem niet als nazaat
van uw vergane macht
waar leeuwen brullen mijn gelijk
reeds eeuwen later na uw sterven
ontstond hij in het nieuwe land
waar men hun taal verdeelde
zwakker dan uw stenen poort
doch o zo schoon van stem
zij overtreft nu Klytaimnestra
zo…
THEESALET
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
411 - verzinkt
ligt overleden in zijn graf
naast hem rust Robinson Crusoe
de vereerde held
uit zijn geliefde boek spreekt
eens op mijn verlaten eiland
peinsde ik
over de drukke kleinzieligheid
van het woelige mensdom
die je hier uitgebeeld ziet
door het gele herfstlover
dat tikkelend neervalt
op ons onderaards bed
om daar willoos te vergaan…
Ik voel het leven in een vloed van zangen
poëzie
4.0 met 5 stemmen
1.011 Ik voel het leven in een vloed van zangen
met wanhoopswieken om mij henenslaan,
'k voel 't wilde leven mij het harte prangen
en rozedromen in dat hart vergaan.
Arm kinderhart!…
Er is geen tijd
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.387 Welke is de krankheid die me pijnt
bij dreigend komen en vergaan?
Wij zijn, daar ze onbeweeglijk schijnt,
een sterre aan hare baan.
Wij reizen, en uit ieder punt
verrijst een einde, ontrijst begin;
waar alles wat het leven gunt
verlies is, en gewin.…
Marilyn Monroe
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
578 Zelf is zij of vermoord of zelf vergaan,
haar liefdevolle schoonheid blijft me boeien,
ze heeft paranormaal heel wat voor mij gedaan
en in gedachten zie ik de passiebloemen bloeien.…
Ik vond een vogel, stervende in de tuin
poëzie
4.6 met 5 stemmen
1.330 Zo zag 'k voor 't eerst het wonder van de dood
- Nu moest die vogel zang en vliegspel derven,
Weerloos vergaan tot aarde in aardeschoot.
Toen wist ik: - Nu nog zijn mijn wangen rood,
Nog zing en dans ik, maar ook ik moet sterven -
'k Voel nog de kou, die héél mijn zijn doorvloot.…
kringloop
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
523 de bladeren vallen
in ontelbare kleuren
vormen en getallen
van bomen naar benee
zij dwarrelen gedwee,
nemen de zomer mee
kleuren met hun kleed
de grijze aarden wallen
de tak, het blad, de steel, de nerf
wurmen zich weemoedig in de aarde
ondergaan het ondergronds bederf
om verder nog dan ver te gaan in waarde
vergaan, verlaten…
Pasen - Het laatste
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
489 Zo is het Hem vergaan, de mens, het dier…..
Zo vergaat het nu de wereld………
De juiste twist?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
385 Je lachte om mijn verwondering,
ik moest wachten tot die ene dans
van lelies tot die opengingen en de tijd
ui te stellen tot die zou vergaan, je
bleef om daaraan een naam te dopen
een herinnering die je niet mist een
huivering toen ik je bedoeling las.…
Bij mijn graf
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
629 Alleen zijn gebeente is gebleven,
als teken van zijn vergane leven.
Hier heb ik de as van zijn dochter,
die mijn lieve moeder blijft,
aan moeder aarde teruggegeven.
Waar verleden overleden is.
Waar toekomst ongeboren is,
heerst rust.
In het moment waarin we staan.
Waarin bomen blijven wortelen.
Waarin aarde zaden kiemen laat.…
Als we toch moeten gaan?
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
518 Mocht de hemel en de aarde, in
mijn nabijheid toch vergaan, mogen
we vragen wat we hebben misdaan,
sta me toe nog een keer van je lusten
te proeven daarna komen we samen
naakt in het felste daglicht te staan.…
Nog wel fragiel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
656 Koud kon het zijn op vergane doordeweekse dagen
met tal van levensvragen over wat zal komen,
men kan van die dagen leren wat ik kan verdragen.
Bracht het mij echter echte wijsheid bij,
de zon schijnt soms zo bleek als hij mij aankeek
word ik elk jaar pas weer echt blij in de maand mei.…
Oneindige muze.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
550 Ergens is het ontstaan
Ergens zal het vergaan.
losgetrokken uit het NU
ga je voorbij aan wat is
en beseft
zonder muze
is er leegte
het voelt als groot gemis....!…
BINNENKNAL
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 In een kleine onderzeeboot
vol gereedschappen
van het nieuwe vernuft
waagden vijf mannen zich
ver onder de golven
van d' Atlantische Oceaan
zij verlangden steeds meer
te ontdekken bij het wrak
van de vergane Titanic
de speurlustigen
lieten zich niet meer zien
men zocht daadkrachtig
waar het eens aller trotste
zeeschip naar de bodem…
ZAARTBOS
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
361 Vergaan boerenland
toont nog bescheiden, vluchtig zijn hand.
Gewezen boomgaard, weide ademt hier.
Tussen dichte doornen krijgt menig dier
hecht tehuis, beschermd aan elke kant,
verlaat de strenge struik, speurt over drijfzand,
vindt in open galerijoerwoud vertier.…
SNEL SIEREN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
273 Hun vluchtig verschijnen en spoedig vergaan
laat de denkende gelovige merken:
God doet Zijn zegen over het minste gaan.…
Een eiland verdwenen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.073 Wat diep was geworteld, drijft zomaar vandaan,
verlaten, vergeten, in stilte vergaan.
Een mens was geen eiland, en verdwijnen deed pijn.
Een eiland verdwenen.…
geen wieken te bekennen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
61 “Och Alazôn,
jij probeert weer tevergeefs
tussen de vergane narcissen
hangend aan de waterkant
een vaste plek te vinden
zo ook jij wat opvangen kan
uit die poel van verderf;
mijn ijverige pogingen
in die dichtslibbende vijver
tot het droogleggen
van heldere emoties
vervormen in
gespiegelde stormen
vergezocht door
krakende,…
Zwart-wit moraal
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.392 Zo zal spoedig gebeuren, dat
blank in schuld zal vergaan.
Het zwart-wit dilemma vergroot,
omdat blank zich tot slavernij
toe keerde en zo de macht genoot.
Nu in alle ellende het ziektebeeld,
die onder zwart-wit wordt verstrooid,
en aan allen wordt uitgedeeld.…
FENIKS
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.771 Ik weet het je bent tot stof vergaan
maar voélen is anders achterblijvend
vooruitlopend geloof in de vogel feniks
op het Sint Pieterplein dacht ik even
je gezicht te zien in het voorbijgaan
toen de TV de terugkeer van de Paus
uitzond de wachtende massa zegenend
jij tussen velen een dag later in Glasgow
te midden van treintoeristen in de…
Vaarwelkom
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.328 Zwartgalligheid, je biedt
Slechts bitter brood aan Barden
Ik schiet vergaan verdriet
Aan stukken en aan flarden
Je levensvatbaarheid
Berust op 'n oude lering
Je bent verpilde tijd
Een slechte spijsvertering
Vaarwel Melancholie
Spijt van gedane zaken
Jouw stroop van apathie
Wil ik niet langer smaken
Ik open mijn fontein
Ik ben niet…
Genadeloos geplukt
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.251 Haar blote voeten vlijen zich zoekend een houvast op natte keien
die het steile pad bedekken dat leidt naar onderaardse vertrekken
waar zwarte kelken welig gedijen
Glimlachend plukt zij de bloeiende dood en legt ze in haar schoot
terwijl haar ogen in vergane dromen woeste haatrivieren stromen
in golvende vlagen donkerrood
Zijn afwijzing liet…
LIEFS UIT ABU GHRAIB
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
1.229 on-
bewaakt ogenblik als met een ganzenveer
aangestreken. hoe het licht zich naar hun
duistere praktijken plooide, naakte mannen
op een hoopje geworpen, elkaar opwreven,
besprongen. wie die eerste les in democratie
niet begreep mocht Allah's naam prevelen
zonder tanden. zij bogen voor de dames
die op hun strepen stonden, sergeanten
vergaan…
vogels sterven langzaam uit
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
1.056 komende week
we schreven brieven aan hertogen en koningen
verhulden ons in ootmoedige onderdanigheid
en offerden een schaap aan de vier elementen
nu drinken wij absint en proeven mescaline
dolen rond op zoek naar eetbaar voedsel
verzamelen hoop, moed en allerlei kleingeld
verslaafd aan het eerlijke geluid van de vogels
die mistroostig vergaan…